Δασικές πυρκαγιές: Η θεσμική ρίζα του κακού

Άρθρο του κ. Γεωργίου Μέργου*, στην “Καθημερινή της Κυριακής” (05/09/21) και στο kathimerini.gr

Η κλιματική αλλαγή δεν είναι η μόνη αιτία για τον εφιάλτη των δασικών πυρκαγιών που ζει η χώρα μας. Η αφετηρία του κακού είναι ο νόμος 2612/1998 που μετέφερε την αρμοδιότητα της δασοπυρόσβεσης από τη δασική υπηρεσία στην πυροσβεστική και ειδικότερα το άρθρο 9, που μετέφερε και τις αντίστοιχες πιστώσεις στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την εγκατάλειψη της πρόληψης, την κατάργηση των εργασιών καθαρισμού των δασών με συνεπακόλουθο τη συσσώρευση καύσιμης ύλης στο έδαφος, αλλά και την αδυναμία αντιμετώπισης της φωτιάς από την Πυροσβεστική Υπηρεσία στο πεδίο, λόγω άγνοιας των συνθηκών του δάσους. Στην έκθεση που συνέταξε η επιτροπή εμπειρογνωμόνων υπό τον συντονισμό του διευθυντή του Global Fire Monitoring Center (GFMC), καθηγητή Dr. Johann Georg Goldammer για τη φωτιά στο Μάτι, αναλύθηκαν τα βαθύτερα αίτια του διαρκώς εντεινόμενου προβλήματος των δασικών πυρκαγιών στην Ελλάδα (7-2-2019). Αυτά, σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έκθεσης, είναι η έμφαση της ελληνικής πολιτικής στην καταστολή έναντι της πρόληψης, η συσσώρευση στο έδαφος καύσιμης ύλης, η έλλειψη συντονισμού μεταξύ συναρμόδιων φορέων, αλλά και η έλλειψη κατανόησης μεταξύ πυροσβεστικής υπηρεσίας και δασικής υπηρεσίας.

Η εγκατάλειψη των εργασιών καθαρισμού των δασών από τη δασική υπηρεσία με τη μεταφορά των αντίστοιχων κονδυλίων στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης, είναι η βασική αιτία της αδυναμίας ελέγχου των δασικών πυρκαγιών, λόγω της αύξησης της ποσότητας και της συνέχειας της καύσιμης ύλης. Αυτή είναι ουσιαστικά η αιτία της διαπιστωμένης από τους εμπειρογνώμονες έμφασης της ελληνικής πολιτικής στην καταστολή έναντι της πρόληψης. Στην πρόσφατη πυρκαγιά στη Βαρυμπόμπη είδαμε περιπτώσεις σπιτιών που σώθηκαν γιατί οι ιδιοκτήτες είχαν φροντίσει να καθαρίσουν επιμελώς γύρω γύρω το σπίτι τους από τα ξερά χόρτα, όταν γειτονικά τους σπίτια κάηκαν ολοσχερώς.

Πριν από τον νόμο 2612/1998, τα στελέχη της δασικής υπηρεσίας, με τη συνδρομή των δασικών συνεταιρισμών, είχαν ενεργό ρόλο στη διαχείριση, στον καθαρισμό και στην απομάκρυνση της καύσιμης ύλης από το δάσος στην περιοχή ευθύνης τους, προλαμβάνοντας τις δασικές πυρκαγιές. Σε συνεργασία με τους τοπικούς παράγοντες και τα μέλη των δασικών συνεταιρισμών, οι εργαζόμενοι στη δασική υπηρεσία είχαν πλήρη εικόνα της περιοχής τους, γνώριζαν τις ιδιομορφίες του δάσους, γνώριζαν πρόσωπα και πράγματα, αλλά διαπίστωναν και αντιμετώπιζαν άμεσα τυχόν έκνομες ενέργειες. Σήμερα, οι εργαζόμενοι στη δασική υπηρεσία έχουν μετατραπεί σε γραφειοκράτες και όταν συμβεί το κακό της δασικής πυρκαγιάς, οι παραδασόβιοι πληθυσμοί εκλιπαρούν για «εναέρια μέσα» πυρόσβεσης, αφού τα πεζοπόρα τμήματα της πυροσβεστικής, λόγω έλλειψης γνώσης των ειδικών συνθηκών του δάσους, αδυνατούν να ελέγξουν τη φωτιά, που τροφοδοτούμενη από τη συσσωρευμένη καύσιμη ύλη επεκτείνεται ανεξέλεγκτα. Μια όχι τυχαία παρατήρηση είναι ότι οι δασικές πυρκαγιές επαναλαμβάνονται έπειτα από περίοδο επτά – δέκα ετών, όταν συσσωρεύεται αρκετή καύσιμη ύλη.

Ομως, η καύσιμη ύλη του δάσους αντί να αποτελεί πηγή κακού, μπορεί να αποτελέσει, με ενεργό διαχείριση, πηγή ευημερίας και εισοδήματος. Η αειφόρος διαχείριση και η προστασία των δασικών πόρων είναι η κύρια αποστολή της δασικής υπηρεσίας. Το δάσος, εκτός από τη συμβολή του στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, παράγει προϊόντα και πολύτιμες υπηρεσίες για την τοπική οικονομία και δίνει απασχόληση στον τοπικό πληθυσμό. Η διάθεση κονδυλίων για τον καθαρισμό και την απομάκρυνση από το δάσος της καύσιμης ύλης με ενεργό διαχείριση μπορεί να αποτελέσει σημαντική πηγή απασχόλησης, εισοδήματος και οικονομικής δραστηριότητας για τις τοπικές οικονομίες. Το κόστος αυτό είναι σημαντικά μικρότερο από το κοινωνικό κόστος της πυρκαγιάς. Η ενεργός διαχείριση του δάσους μπορεί να στηρίξει μικρές βιοτεχνίες προϊόντων ξύλου, παραγωγής πέλλετ για θέρμανση, ηλεκτρικής ενέργειας, κ.λπ. Πολλές από αυτές τις δραστηριότητες ίσως είναι αμφίβολης βιωσιμότητας με όρους αγοράς, αλλά για τον λόγο αυτό υπάρχει ο αναπτυξιακός νόμος, αφού τα κοινωνικά οφέλη είναι πολλά και σημαντικά, με σημαντικότερο αυτών την πρόληψη της πυρκαγιάς και τη διαφύλαξη της ζωής, της περιουσίας και της ευημερίας των παραδασόβιων πληθυσμών.

Επειτα από είκοσι και πλέον χρόνια εφαρμογής του νόμου 2612/1998, πρέπει να επανεξεταστεί το θεσμικό πλαίσιο της διαχείρισης των δασών και της πρόληψης των δασικών πυρκαγιών, ώστε να ξαναγίνει το δάσος πηγή απασχόλησης, εισοδήματος και ευημερίας, αντί αιτία καταστροφής περιουσιών, απώλειας ζωής και κοινωνικής δυστυχίας. Για να υπάρξει ανάπτυξη και ανάπλαση των κατεστραμμένων περιοχών χρειάζεται αλλαγή του θεσμικού πλαισίου. Μια κοινωνική ανάλυση κόστους-οφέλους μπορεί πολύ εύκολα να αναδείξει τα αναπτυξιακά και κοινωνικά οφέλη της αλλαγής του υφιστάμενου σήμερα θεσμικού πλαισίου διαχείρισης των δασών. Η έλλειψη πολιτικής για τη διαχείριση και τον καθαρισμό των δασών από την καύσιμη ύλη οδηγεί ουσιαστικά στην έλλειψη πρόληψης, που συνεπάγεται νομοτελειακά αύξηση του όγκου της καύσιμης ύλης και ταχύτατη επέκταση της πυρκαγιάς, που η πυροσβεστική αδυνατεί να αντιμετωπίσει. «Τη φωτιά πρέπει να την προλάβεις, να μη σου φύγει», είναι η γνωστή έκφραση στους παραδασόβιους πληθυσμούς της Εύβοιας, που ζουν σήμερα τον χειρότερο εφιάλτη τους.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΕΡΓΟΣ
Ομότιμος καθηγητής Οικονομικών Επιστημών, ΕΚΠΑ, πρώην γενικός γραμματέας, υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών.

Αναδημοσίευση από: kathimerini.gr



ΚατηγορίεςΔασική Υπηρεσία, Πυρκαγιές - Αναδασώσεις

Tags: , , , , , ,

1 reply

  1. ΟΙ δΑΣΟΛΟΓΟΙ και ο κ. Κύριος ΜΕΡΓΟΣ
    ( δια της απαντήσεως μου στο δασολόγο κ. Yorgy Demetri )

    1. Γνωρίζετε, ότι οι πόλεις και οι οικισμοί της Ελλάδας καταλαμβάνουν το 2,5% της επιφάνειας της, ενώ στη Γερμανία το 18% ; Ποσοστό που υποδεικνύει την εύλογη επιφάνεια που πρέπει ή επιτρέπεται να καταλαμβάνουν αυτές οι οικιστικές χρήσεις γης σε μια χώρα.
    Μη βιαστείτε να απαντήσετε πριν λάβετε υπ’ όψη σας, ότι, η έκταση της οικιστικής γης στην Ολλανδία είναι 20% , στο δε Βέλγιο 24%

    2. Γνωρίζετε εάν η υπηρεσία που έχει συντάξει τους Δασικούς Χάρτες έχει ανακοινώσεις επίσημα και με γραπτή ανακοίνωση της , ποία είναι τα ποσοστά που καταλαμβάνουν τα δάση σε κάθε νομό, με αναγραφή του μεγέθους σε κάθε τμήματος δάσους και δασικής έκτασης επί των χαρτών που έχει αναρτήσει ;
    Αυτό χρειάζεται διότι από τα στοιχεία της υπηρεσίας – οργανισμού ΚΟΠΕΡΝΚΟΥΣ της Ε.Ε. ( που και οι ελληνικές δασικές υπηρεσίες χρησιμοποιούν για να παρακολουθούν και να καταμετρούν την επιφάνεια των καμένων δασών ), η οποία καταμέτρησε τη δασοκάλυψη σε όλα τα κράτη της Ε.Ε., προέκυψε ότι στην Ελλάδα τα δάση καταλαμβάνουν το 50% και οι βοσκότοποι το 18%.Ασφαλκώς θα γνωρίζετε, ότι στους δασικούς χάρτες, όπως και στην δασική νομοθεσία δεν υφίσταται η έννοια του βοσκότοπου ούτε η διαφορά του από τις δασικές εκτάσεις , με συνέπεια οι βοσκότοποι να χαρακτηρίζονται δασικές εκτάσεις.
    Κατά συνέπεια τα δάση σύμφωνα με τους Δασικούς χάρτες να ισούνται με το άθροισμα της επιφάνειας που οι χάρτες της δασοκάλυψης της Ε.Ε. για την Ελλάδα χαρακτηρίζουν δάσος και βοσκότοπο. Γεγονός που συνεπάγεται ότι στην Ελλάδα τα δάση και οι δασικές εκτάσεις καταλαμβάνουν το 50% +18% = 68% της επιφανείας της.

    Επειδή όμως από τη δασική νομοθεσία οι χορτολιβαδικές εκτάσεις υπάγονται στο δασικό νόμο, εφαρμόζονται και επί αυτών οι διατάξεις του και κατ΄ουσία εξομοιώνονται με τις δασικές εκτάσεις, όπως άλλωστε και οι βραχώδεις εκτάσεις, η επιφάνεια των οποίων δεν υπολείπεται του (3+2)%, το ποσοστό του εδάφους της Ελλάδας, τις οποίες επίσης οι δασικοί χάρτες χαρακτηρίζουν Δάσος, με συνέπεια η Συνολική Έκταση των Δασών σύμφωνα με τη ελληνική δασική νομοθεσία να ανέρχεται στο 73%.
    Ας σημειώσουμε εδώ ότι ο ΜΕΣΟΣ ΟΡΟΣ ΔΑΣΟΚΆΛΥΨΗΣ στις χώρες της Ε,Ε, είναι 34% , στη δε Γερμανία 29,84% !
    Μην μου απαντήσετε ότι οι χορτολιβαδικές εκτάσεις δεν υπάγονται στον Δασικό Νόμο! Διότι κατά τον Δασικό Νόμο δεν υπάγονται οι χορτολιβαδικές εκτάσεις εκείνες των οποίων το Συμβούλιο Ιδιοκτησίας Δασών ΘΑ αποφασίσει ότι είναι ιδιωτικές, οι άλλες υπάγονται στον δασικό νόμο !
    Αλλά περί αυτού του Συμβουλίου, που λογω του πλήθους των μελών του δεν συνέρχεται ποτέ, παρά μόνον όταν το αποφασίσει ο Δασάρχης , η ανάλυση γίνεται πιο κάτω.

    3. Από το 1836 και μέχρι το 2016 οι Δασικοί Νόμοι, όπως τελικά συστηματοποιήθηκαν με τον νόμο 4173 το 1929 «Περί Δασικού Κώδικα» ( Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου ) καθόριζε ‘ότι :
    « 1. Δάσος είνε πάσα έκτασις εδάφους εν όλω ή εν μέρει υπό αγρίων, ξυλωδών φυτών οιωνδήποτε διαστάσεων και ηλικίας καλυπτόμενη και δυνάμενη, δασικώς εκμεταλλευομένη , να παράγει δασικά προϊόντα, κατονομαζόμενα ειδικώτερον εν τω πινάκι διατιμήσεων των δασικών προϊόντων».( άρθρο 45 του Ν.4173/1929 Νόμος Ελευθερίου Βενιζέλου )
    Πάντα τα λοιπά ήτοι αι χειμεριναί βοσκες , αι δασικές εκτάσεις, αι ως βοσκότοποι χαρακτηριζόμεναι, καθώς και τα επί ορέων γυμνά και ασκεπή εδάφη, αποτελούν αντικείμενον ιδίως κτηνοτροφικής εκμεταλλεύσεως
    Και ότι :
    Δεν υπόκεινται εις τας διατάξεις του παρόντος νόμου
    Τα μεμονωμένως ή κατά λόχμας και συδεδρίας εντός γεωργικώς καλλιεργούμενων εκτάσεων ή αγροτικών κτημάτων μέχρι εκτάσεως 50 στεμμάτων ως και τα εντός αυλών, κήπων, και ελαιώνων και αμπέλων φυόμενα δασικά δένδρα.
    οι θάμνοι των βοσκοτόπων .
    Οι παλίουροι κλπ
    Τα ελαιόδεντρα.
    Τα οπωροφόρα και καρποφόρα δένδρα ως και αι άμπελοι
    Τα δένδρα τα φυόμενα επί της οροθετικής γραμμής της Επικράτειας».

    Δηλαδή δεν χαρακτηρίζονταν Δάση οι ελιές , οι καρυδιές , οι μηλιές, τα λιβάδια , θαμνότοπος , οι βοσκότοποι, τα χωράφια, οι θάμνοι των βοσκότοπων και οι λοιπές εκτάσεις που έχουν δασωθεί κ.α.
    Μέχρι και τα ΠΑΛΙΟΥΡΙΑ ( αυτά τα χαρακτηριστικά ξυλώδη αγκάθια, που χρησιμοποιούνταν για την περίφραξη των εκτάσεων των σπιτιών στις οποίες καλλιεργούνταν τα κηπευτικά κάθε οικογένεια ( των κήπων δηλαδή, που κι΄ αυτούς τους κάνατε δάσος ) και όχι για χρησιμοποίησή μόνο απ΄την οικογένεια, αλλά και για την απόκτηση εισοδήματος, μαζί με τις κότες, που στα Παζάρια των πόλεως ( Λαϊκές ),πουλιόνταν τα περισσεύματα της παραγωγής του. Προνοητικότητα του νομοθέτη έ, όχι σαν σήμερα. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση Δασάρχη ο οποίος οδήγησε κάτοικο του πιο ορεινού χωριού της Ελλάδα και σε επαφή με τα Αλβανικά σύνορα, στο δικαστήριο γιατί έφτιαξε όχι λουτρό, βεβαίως αλλά αποχωρητήριο στο κήπο του σπιτιού του.

    Έναντι αυτού του Δασικού Νόμου του 1929, που ίσχυσε και με τον νόμο 998/79 ο οποίος καθόριζε ότι για να χαρακτηριστεί μια έκταση δασική , πρέπει να μπορεί να παράγει δασικά προϊόντα και κατά συνέπεια εξαιρούσε όλες αυτές τις εκτάσεις, ήρθε το προεδρικό διάταγμα 32/2016, που έφτιαξε το Συμβούλιο Δασών 19 μήνες μετά την προθεσμία που καθόριζε ο νόμος και αφού άλλαξαν 4 τέσσερεις υπουργοί και έγινε υπουργός αναπληρωτής ο Οικολόγος κ. Τσιρώνης που το υπέγραψε. Ήταν ο ίδιος που υπέγραψε και υπέγραψε απόφαση, η οποία καθόρισε ότι με την λέξη αγροτική έκταση ο νόμος εννοούσε γεωργική, τη στιγμή που σε 4 προηγούμενες τροποποιήσεις ο νόμος ειτε αναφέρονταν σε καλλιεργούμενες εκτάσεις και ταυτόχρονα σε αγροτικές – διαφοροποίηση που αποδεικνύει την κατάχρηση της απόφασης, που είχαν δασωθεί, είτε απλώς σε εκτάσεις.
    Και φυσικά την απόφαση δεν την έβγαλε ο υπουργός απ’ το μυαλό του, η διεύθυνση δασών την προκάλεσε, που όλα αυτά τα χρόνια παρανομούσε προκειμένου να αποκλείσει την εξαίρεση των χορτολιβαδικών εκτάσεων ( κατ΄ ουσίαν δε και τους βοσκότοπους ) από την εφαρμογή των δασικών διατάξεων.
    ΚΑΙ ΌΧΙ ΜΌΝΟ, αλλά επειδή τις χαρακτηρίζει Δάσος, ΟΛΕΣ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΕΚΤΑΣΕΙΣ ΑΥΤΌΜΑΤΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.
    Ο λόγος, βεβαία, είναι σωστός, Διότι τα δάση ανέκαθεν ανήκαν στο Κράτος και δεν το αμφισβητεί αυτό ΚΑΝΕΙΣ Αυτές όμως οι εκτάσεις μέχρι το 2016 δεν χαρακτηρίζονταν ΔΑΣΗ και Επομένως δεν ήταν ιδιοκτησία του Κράτους. Έγιναν ιδιοκτησία του κράτους επειδή το κράτος άλλαξε τον ορισμό της ΔΑΣΙΚΗΣ ΕΚΤΑΣΗΣ το 2016, έτσι ώστε να χαρακτηρίζει όλες αυτές τις εκτάσεις, που μέχρι τότε δεν αμφισβήτησε ποτέ την ιδιοκτησίες μας, να γίνονται αυτόματα μόλις της χαρακτηρίσει ο ΔΑΣΑΡΧΗΣ Δασικές.
    Επισημαίνουμε ότι ορισμός δεν άλλαξε με ΝΟΜΟ, αλλά με προεδρικό διάταγμα, το οποίο συνέταξε το Συμβούλιο Δασών , δηλαδή ένα όργανο το οποίο αποτελείται μόνο από Δασάρχες και το υπέγραψε ο υπουργός που είναι ΟΙΚΟΛΟΓΟΣ ο κ. ΤΣΙΡΩΝΗΣ. Πότε όμως συντάχτηκε αυτό το Π.Δ. και πότε υπογράφτηκε ; Δεκαεννιά μήνες μετά από την προθεσμία που καθόριζε ο νόμος και αφού είχε αλλάξει η Κυβέρνηση και αφού έγινε υφυπουργός ο ΟΙΚΟΛΟΓΟΣ ! Να συγχαρούμε τους δασάρχες για την μεθόδευσή τους . Νομίζω ότι πρέπει.
    Υπάρχουν και πολλές άλλες τέτοιες μεθοδεύσεις, με τις οποίες οδήγησαν τη Χώρα σε αυτή την κατάσταση !, αυτή όμως είναι η τελευταία, νομοθετική ρύθμιση που ΠΈΤΥΧΑΝ !
    Αυτό το βλέπετε Δίκαιο ; Μέχρι χθες να είχαμε περιουσία και επειδή σήμερα αλλάζει ό νόμος και να μας την παίρνει το Κράτος ;

    Αλλά και κάτι περισσότερο .
    Λείπει το Δάσος απ΄την Ελλάδα και πρέπει το Κράτος να καταλάβει την αγροτική περιουσία για να την κάνει Δάσος ;
    Γιατί εάν είναι λίγα τα Δάση στην Ελλάδα δεν έχουμε καμιά αντίρρηση να παραχωρήσουμε στο Κράτος την αγροτική περιουσία μας και μάλιστα χωρίς καμία αποζημίωσή μας!
    Πείτε λοιπόν εσείς οι Δασολόγοι, που υπηρετείται στο Κράτος -γιατί οι άλλοι οι πολλοί δεν σας ακολουθούν, όπως δεν ακολουθούν και τον σύλλογο σας, που όπως και οι περισσότεροι σύλλογοι κυριαρχούνται από τους δημοσίους υπαλλήλους – ότι τα Δάση είναι λίγα στην Ελλάδα και την επομένη θα τα παραχωρήσουμε στο Κράτος χωρίς αντίρρηση.
    Από τα παραπάνω ΟΜΩΣ αποδεικνύεται ότι η Ελλάδα έχει περισσότερο ΔΑΣΟΣ από όλα τα κράτη της ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ !

    Γιατί λοιπόν το κάνατε ;

    4. Κοντολογίς εσύ δέχεσαι η περιουσία σου να τεθεί υπό την κρίση ενός δασάρχη , αντί για την κρίση των Δικαστών ;
    Δέχεσαι, αύριο το πρωί, να σου πεί ο Δασάρχης, ότι το οικόπεδο που έχεις κτίσει το σπίτι σου ήταν δάσος, χωρίς να υπόκειται σε κανέναν έλεγχο και χωρίς να έχει καμία ευθύνη και ακόμη περισσότερο να μην μπορείς να προσφύγεις σε δικαστήριο, πριν από την έγκριση των δασικών χαρτών, επειδή έτσι αποφάσισε το Συμβούλιο της Επικρατείας και σωστά, γιατί αυτό συνεπάγεται η πρόταξη της σύνταξης του Δασολογίου αντί εκείνης του Κτηματολογίου. Μην μου απαντήσεις , ότι αυτό λέει ο νόμος. Διότι αυτό οφείλετε στο Μνημόνιο, που επέβαλε την πρόταξη της σύνταξης του Δασολογίου αντί του Κτηματολογίου, μετά από τις συζητήσεις της ΤΡΟΪΚΑΣ, που είχε εντοπίσει το Δασικό Πρόβλημα και επιζητούσε την λύση του, με τους υπάλληλους που έστειλε η Κυβέρνηση, που ήταν μόνο οι δασολόγοι του υπουργείου.

    Η Απόφαση αυτή του δασάρχη, έχει ως συνέπεια να μην μπορείς να πουλήσεις το σπίτι σου, αν σου τύχει καμία ανάγκη , όχι μέχρι να ολοκληρωθούν οι δασικοί χάρτες, αλλά μέχρι να αποφασίσει τελεσίδικα τα δικαστήρια μετά από την έγκριση των δασικών χαρτών !
    Από πότε δε θέλεις να υπολογίσουμε αυτή τη δέσμευση, από το 1979 που ψηφίστηκε ο νόμος 998 ή αργότερα , γιατί του κτηνοτρόφου το λιβάδι από τότε είχε δεσμευτεί , επειδή ο δασάρχης το χαρακτήρισε Δάσος, παράνομα και καταχρηστικά – απόδειξη το προεδρικό διάταγμα, που επιδιώξατε να νομοθετηθεί, για να σας δώσει το δικαίωμα να τα χαρακτηρίσετε όλα Δάσος, ενώ προηγουμένως δεν μπορούσατε , απλώς αυθαιρετούσατε — αλλά ακόμη και χορτολιβαδική έκταση αν το χαρακτήριζε. Ο δε Άρειος Πάγος, όταν θα φθάσει εκεί, αν έχει λεφτά ο κτηνοτρόφος κι’ αν δεν κάνει κανένα λάθος ο δικηγόρος τους, του ζητάει το ΤΑΠΙ του Σουλτάνου, που δεν το έχει κανένας κι΄ ούτε μπορεί να το πάρει, Αλλά και που δεν του χρειάζονταν από το 1836 μέχρι το 2016, που ο οικολόγος ΤΣΙΡΩΝΗΣ υπέγραψε το ΠΑΡΑΝΟΜΟ Π.Δ.32/2016, το οποίο συνέταξε το Συμβούλιο Δασών, χωρίς να ελεγχθεί από κανέναν !

    Είναι δε αυτό το Π.Δ. Αντισυνταγματικό. Διότι είναι αντίθετο προς τη ερμηνευτική δήλωση του άρθρου 24 της ΒΟΥΛΗΣ « Ως δάσος ή δασικό οικοσύστημα νοείται το οργανικό σύνολο άγριων φυτών με ξυλώδη κορμό πάνω στην αναγκαία επιφάνεια του εδάφους, τα οποία, μαζί με την εκεί συνυπάρχουσα χλωρίδα και πανίδα, αποτελούν μέσω της αμοιβαίας αλληλεξάρτησης και αλληλοεπίδρασής τους, ιδιαίτερη βιοκοινότητα (δασοβιοκοινότητα) και ιδιαίτερο φυσικό περιβάλλον (δασογενές). Δασική έκταση υπάρχει όταν στο παραπάνω σύνολο η άγρια ξυλώδης βλάστηση, υψηλή ή θαμνώδης, είναι αραιά.» Η οποία θεσπίστηκε την 6η Απριλίου 2001 ( Ζ’ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων).
    Από την οποία προκύπτει ότι ο Συνταγματικός νομοθέτης, παρά την απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας, που ερμηνεύοντας τον νομό 998/79 όπως μέχρι τότε είχε διαμορφωθεί, έκρινε το ………. ότι για τον χαρακτηρισμό μια έκτασης ως δασικής δεν αποτελεί προϋπόθεση η συνύπαρξη σε αυτήν της δασοβιοκοινότητα και του δασογενούς περιβάλλοντος, αλλά μόνο η ύπαρξη δασοβιοκοινότητας, ΘΕΣΠΙΣΕ, μετά από αυτή την απόφαση, ΟΤΙ : ως δασικό σύστημα νοείται το σύνολο.. φυτών με ξυλώδη κορμό τα οποία να αποτελούν ιδιαίτερη δασοβιοκοινότητα ΚΑΙ ιδιαίτερο ΔΑΣΟΓΕΝΕΣ περιβάλλον !
    Που θα πεί ότι πάνε περίπατο τα φρύγανα οι ασφάκες και η φτέρη, που με τις εγκυκλίους του Δασικού Συμβουλίου οι δασάρχες τα καθόρισαν ως Δασικά Φυτά και πάει περίπατο και το Π.Δ. που συντάξανε οι δασολόγοι του υπουργείου περί δασικών εκτάσεων και ότι για να χαρακτηριστεί μια έκταση δασική πρέπει να παράγει δασικά προϊόντα !
    Είναι ο λόγος για τον οποίο είναι παράνομες όλοι οι χαρακτηρισμοί περί Δασικών Εκτάσεων και οφείλετε να ενημερώσετε τον Ελληνικό Λάο γιατί επιμένετε σε αυτό !

    5. Γνωρίζατε ότι το δάσος δεν είναι 18%. Το αποδείκνυαν οι αεροφωτογραφίες του 1949, που είσαστε υποχρεωμένοι να τους μετατρέψετε σε δασικούς χάρτες , τις οποίες στο νόμο τις αποκαλείτε Ιστορικούς Χάρτες. Γνωρίζατε ότι τα δάση δεν καταστρέφονται ραγδαίως, αντιθέτως αυξάνονταν.
    Εντούτοις όμως πληροφορούσατε την κοινή γνώμη με αυτά τα ψέματα. Και έγιναν αυτά πιστευτά, επειδή τότε δεν υπήρχαν οι Δασικοί Χάρτες, κυρίως όμως διότι τότε η Ε.Ε, δεν είχε καταμετρήσει τα δάση της Ελλάδας, που είναι 50% και όχι στο 73%, όπως την προσδιορίζουν οι ελληνικοί Δασικοί Χάρτες.
    Τρία ήταν τα Ψέματα
    Πρώτον : το ψέμα για τη μικρή έκταση που καταλαμβάνουν τα ελληνικά δάση, τα οποία κατέληξαν στο 18% μετά απ΄ τη καταστροφή τους από το 38% που ήτανε.
    Δεύτερον : το ψέμα ο κίνδυνος της ραγδαία εξαφάνισή των Ελληνικών δασών, με ταχύτητα που προσδιορίζονταν απ΄ τη χρονική διάρκεια της μειώσεως τους, απ΄ το 38% στο 18%.
    Τρίτο : το ψέμα ότι οι βοσκότοποι καταλαμβάνουν το 40% της επιφάνειας της Χώρας, όπως υποστήριζαν οι δασολόγοι, ενώ το αληθές είναι ότι καταλαμβάνουν το 18% ( βλπ. ανωτέρω την Καταμέτρηση της Ε.Ε.). Με μία προσθήκη, που είναι ανάγκη να κάνουμε, ότι οι βοσκότοποι στη συντριπτική τους πλειοψηφία είτε είναι Κρατικοί είτε ήταν κρατικοί και τους παραχώρησε το Κράτος στους ακτήμονες Κτηνοτρόφους.
    Οι ιδιωτικοί είναι ελάχιστοι και ακόμη δεν πρέπει να τους συγχέετε με τους Κοινοτικούς !

    Αυτά είναι τα ΨΕΜΑΤΑ των δασολόγων, τα οποία οδήγησαν το Συμβούλιο της Επικρατείας, στις γνωστές αποφάσεις του, τις οποίες κάθε εχέφρων άνθρωπος θα έπαιρνε κάτω από αυτές τις «ΑΛΗΘΕΙΕΣ» των δασολόγων και για του λόγου το αληθές , παραθέτουμε την εργασία του, επί τιμή αντιπροέδρου του ΣτΕ. και εισηγητού των σχετικών αποφάσεων του, κ. Σ . Χαραλαμπίδη, που δημοσιεύτηκε στο δελτίο Ελληνική Δικαιοσύνη 34/1993,σελ. 491, σύμφωνα με την οποία :
    « Η Ελλάδα , με 32% δασοκάλυψη το 1928 περιορίζονταν στο 18% περίπου ( το μικρότερο ποσοστό της Ευρώπης ) ,τη στιγμή που π.χ. η Βουλγαρία από το 20% ανέβαινε στο 32% και η Ισπανία από 9% έφθανε στο 33% ( βλ. Οικ. Ταχ. 17.3.88 Μαρίνον, Βήμα 27.10.87 Πλωρίτην ). Ήταν εύλογο οι συντάκτες τοθ Συντάγματος του 19785 να θεσπίσουν τις εις τα άρθρα 24 και 117 αυτού διατάξεις, αφού η χώρα βρίσκονταν πλέον υπό συνθήκες συναγερμού εν όψει επερχόμενου δασικού αφανισμού (βλ. Οικ. Ταχ. 11.6.92 Γ. Μητραλιά , για το φαινόμενο αλάτωσης του 33%των αγροτικών εκτάσεων και του 30% εκείνων της κοιλάδας του Νείλου ), Αφανισμού που, όπως έχει επισημανθεί, προσομοιάζει με εκείνον προς εκείνον που επέφερε την εξαφάνιση των πολιτισμών της Μεσογείου και της Κεντρικής Αμερικής. Υπολογίζεται πράγματι ότι, ελλείψει επαρκούς δασοκάλυψεως, κάθε χρόνο σημειώνονται στην Ελλάδα κατολισθείσεις που ισοδυναμούν με την απώλεια ενός ολοκλήρου νησιού όπως η Πάτμος ( βλ και ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 11.10.92 « Η εκδίκηση της καμένης γης», 20.11.92 «Τραγωδία που προκάλεσε η καταιγίδα»)…

    Υπό αυτό το καθεστώς ο σύλλογος των δασολόγων επιχειρεί να διατηρήσει τον χαρακτηρισμό του 73% της Ελλάδας ως Δάσους.
    Προφανώς και δεν θα το επιτύχουν !

    6. Σε ότι αφορά την αναφορά μου στην ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΑ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ούτε οικόπεδο έχω , ούτε μπορώ να αγοράσω. Ούτε ποτέ θα επέτρεπα, εάν μπορούσα, να γίνει οικισμός, για δύο λόγους, επειδή βρίσκεται στη καρδιά του δάσους και δεύτερο επειδή δεν εξυπηρετεί τους οικιστές του, λογω του υψομέτρου στο οποίο ευρίσκεται ( απόδειξη οι τιμές των οικοπέδων του )
    Η διαφορά μου έγκειται στο Γεγονός , ότι δημιουργήθηκε μια κατάσταση, με αποφάσεις του Κράτους και του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Μια κατάσταση που αποτελεί πρακτική για τους περισσότερους οικισμούς της Ελλάδας και να θυμηθούμε λίγες : Πολιτεία , Σκορπονέρι συνεταιρισμοί βουλευτών, Εκάλη, Κηφισιά, Ψυχικό, Φιλοθέη, Ηλιούπολη, ΑΟΟΑ Παπάγου, Θεολόγος, , Βριλήσσια, Πεύκη, Γαλάτσι, αν θέλετε λαϊκότερες.
    Εν όψει αυτού του γεγονότος, που το Κράτος δημιούργησε, δεν μπορείτε να απαιτείτε την κατεδάφισή του οικισμού, όχι γιατί το επιβάλει αυτό που οι νομικοί ονομάζουν Ασφάλεια του Δικαίου αλλά ακόμη και σήμερα ΙΣΧΎΕΙ, ότι όταν κάποιος κατέλαβε καλόπιστα ξένη ιδιοκτησία, δαπάνησε για αυτή και ζεί από αυτή, έρχεται ο νόμος περί χρησικτησίας και αποδέχεται ότι η περιουσία αυτή είναι δικιά του Ι

    7. Έρχομαι τώρα στο πρόβλημα των ΑΥΘΑΙΡΕΤΩΝ, τα οποία κτίστηκαν εντός των ΔΑΣΩΝ- για όσα εξ αυτών βρίσκονται εντός πραγματικών δασών και όχι για ΌΣΑ οι Δασάρχες ονομάζουν ΔΑΣΗ!
    Από το 1923, που νομοθετήθηκε η πολεοδομική νομοθεσία ΚΑΝΕΙΣ δεν μπορούσε να ΚΤΙΣΕΙ ΧΩΡΙΣ ΆΔΕΙΑ και η ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑ δεν μπορούσε να εκδώσει Οικοδομική ΑΔΕΙΑ σε εκτάσεις που βρίσκονταν εκτός σχεδίου πόλεως ΠΑΡΆ ΜΟΝΟ Εφ΄ΟΣΟΝ η ΔΑΣΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΊΑ ΧΟΡΗΓΟΎΣΕ Βεβαίωση σύμφωνα με την οποία η εν λογω έκταση ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΔΑΣΙΚΉ !
    Ποιος φταίει επομένως επειδή κτίστηκαν ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ εντός των Δασών ;
    Αυτός ο όποιος είχε την αρμοδιότητα και την ευθύνη για την προστασία των δασών !
    Υπάρχει για αυτό κάποιος άλλος που είχε αυτή την ευθύνη ; Υπάρχει κανένας νόμος που έχει αφαιρέσει αυτή την ευθύνη από τις ΔΑΣΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ, η που έχει μεταθέσει αυτή την ευθύνη σε κάποια άλλη υπηρεσία :
    ΟΧΙ !!!
    Υπεύθυνοι για όλα τα αυθαίρετα που έχουν κτιστεί εντός των δασών ΕΊΝΑΙ ΜΟΝΟΝ ΟΙ ΔΑΣΟΛΟΓΟΙ, που είναι υπάλληλοι και κανείς άλλος.
    Δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία και μην μας πουν ότι δεν φτάνουν οι υπάλληλοι. Δύο υπάλληλοι με ένα αυτοκίνητο ελέγχουν όλη την Αττική σε μια βδομάδα !
    Δεν ήθελαν να τα ελέγξουν !

    8. Τέλος περί ΜΠΟΥΡΔΟΛΟΓΊΑΣ , με την οποία χαρακτήρισε το σημείωμα μου ο κ……. ολίγα.

    Εσύ, που μετά απ΄ τις βασανιστικές προετοιμασίες για να εισαχθείς στη Δασολογική Σχολή και τις ακόμη βαρύτερες στο εξωτερικό με τις οποίες έγινες και περιβαντολλόγος και αποφεύγεις να μας πληροφορήσεις για την επιστημονική σου κατάρτιση ( αναγκάζοντάς μας να απευθυνθούμε στο ιντερνέτ για να τις πληροφορηθούμε, λογω της αναίδειας του γραπτού σου ), όταν προβαίνεις σε τέτοιους χαρακτηρισμούς και όταν απευθύνεσαι σε ένα Πολιτικό Μηχανικό, που απ΄ τον τίτλο σπουδών του προκύπτει, όχι η εξυπνάδα του, αλλά η προσπάθεια του για μάθηση, αφού για να εισαχθεί στο Πολυτεχνείο στην εποχή του , η βαθμολογία των σχολών του οποίου αποτελούσε την κορωνίδα των εισαγωγικών εξετάσεων, αποδεικνύει και την προσπάθεια για μάθηση και την εξυπνάδα για την απόκτηση γνώσεων, έναντι της βαθμολογίας που απαιτούσε η εισαγωγή στη Δασολογική Σχολή και τότε και τώρα, που είναι η χαμηλότερη απ΄ όλες τις σχολές !
    Ας είναι όμως .

    Μήπως εκεί στο Εξωτερικό έμαθες ότι, όταν το Κράτος αποφασίσει να νομοθετήσει για το Περιβάλλον δεν αποφασίζουν μόνον οι δασολόγοι, όπως πιστεύεις, αλλά ούτε κι΄ περιβαντολλόγοι ;
    Η προστασία της Ζωής του ανθρώπου δεν εξαρτάται μόνο από τα Δένδρα ούτε απ΄ τον αέρα κι΄ απ΄ το νερό, δυστυχώς εξαρτάται από πολλά άλλα και για αυτό στη ομάδα που θα καθορίσει τους κανόνες για το εν γένει ΠΕΡΙΒΆΛΛΟΝ και όχι μόνο για το δάσος και αν θέλεις και για το φυσικό περιβάλλον , ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΠΛΗΘΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ και κατά την κυριαρχούσα άποψη οι ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΙ και φυσικά ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ , που έχουν την ΕΥΘΥΝΗ και πριν απ΄ όλα για την ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ του Κράτους !

    Σε αντίθεση με ότι συμβαίνει με τον σύλλογό σας, που υποστηρίζει ότι μόνο οι Δασολόγοι ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ να ΑΠΟΦΑΣΊΖΟΥΝ για τα ΔΑΣΉ ! Άποψη , που αν δεν κάνω λάθος , υποστηρίζεις κι΄ εσύ μέσα απ΄ τον παραμορφωτικό φακό, απ΄ τον οποίο ως φαίνεται προσεγγίζεις το Ζήτημα.
    Στο ρωτάω αυτό διότι ΆΛΛΑ ΛΕΕΙ και Γράφει ο Γερμανός Καθηγητής Georg Martz στο βιβλίο για την προστασία ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ !

    9. Φαίνεται ότι δεν κατάλαβες .
    ΔΕΝ Υπάρχει πρόβλημα ΔΑΣΟΥΣ !
    Το πρόβλημα το ΕΠΙΚΑΛΟΎΝΤΑΙ οι δασάρχες για να διατηρήσουν τις αρμοδιότητες, που έχουν αποκτήσει και ζητούν και άλλες,, επ΄ευκαιρία των Πρόσφατων δασικών πυρκαγιών, για να αποκτήσουν την αρμοδιότητα και της Δασοπυρόσβεσης, που δεν την προβάλλουν ευθέως , αλλά μέσα από τις ομιχλώδεις αναφορές τους, για την συγκρότηση κοινού ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΎ για την ΠΥΡΟΣΒΕΣΗ των ΔΑΣΙΚΏΝ ΠΥΡΚΑΓΙΩΝ, αλλά και για την ΠΡΟΛΗΨΗ.
    Η ΠΡΌΛΗΨΗ όμως ΓΙΑ Τις ΔΑΣΙΚΕΣ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ είναι αρμοδιότητα τους και ευθύνη τους. Τα λέει όλα η κοινή υπουργική απόφαση, που παραθέτω και ας πάψουν να επικαλούνται την έκθεση του καθηγητή και της επιτροπής του, που δεν λέει κάτι άλλο, γιατί δεν μπορούσε να το δικαιολογήσει.

    Η πρόληψη των Δασικών Πυρκαγιών δεν επιτυγχάνονται με τη διάθεση κονδυλίων, – γιατί αυτή είναι η επωδός όλων των ανακοινώσεων των δασολόγων, για να καθαρίσουν τα δάση. Όλον το προϋπολογισμό του Κράτους να τους διαθέσουν δεν καθαρίζονται τα Δάση. Και το καταλαβαίνει αυτό κι΄ τελευταίος Έλληνας .
    Άλλα είναι τα μέτρα και γι΄ αυτό και τας μέτρα αυτά δεν χρειάζονται κονδύλια !
    Τα λέει όλα η :
    Κοινή Υπουργική Απόφαση 181752/2052/2019 – ΦΕΚ 1525/Β/7-5-2019
    Ρύθμιση θεμάτων συνεργασίας μεταξύ Πυροσβεστικού Σώματος και Δασικής Υπηρεσίας σε κεντρικό και περιφερειακό επίπεδο
    « …. Για την αποτελεσματική πρόληψη των δασικών πυρκαγιών και προστασία των δασικών οικοσυστημάτων συνεργάζεται στενά η αρμόδια Διεύθυνση Πυροσβεστικών Επιχειρήσεων Τμήμα Επιχειρήσεων Δασοπυρόσβεσης του Π.Σ. με την αντίστοιχη Διεύθυνση Προστασίας Δασών Τμήμα Δασοπροστασίας και Αγροτικής Ασφάλειας της Γενικής Διεύθυνσης Δασών και Δασικού Περιβάλλοντος του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (Υ.Π.ΕΝ.), για την έκδοση ενιαίων κανόνων και οδηγιών σύνταξης σχεδίων πρόληψης και αντιπυρικής προστασίας και την εναρμόνισή τους με τον επιχειρησιακό σχεδιασμό καταστολής των δασικών πυρκαγιών…..».

    Επειδή δε αναφερθήκαμε και στην επιτροπή του καθηγητή, ας πληροφορηθούν , όσοι θα διαβάσουν το παρόν, ότι τα Μέλη της,
    Ήταν κι΄ Έξη ΥΠΕΡΟΧΟΙ – διαγράφονται τρείς λέξεις
    ‘ΉΤΑΝ ΚΙ΄ ΕΞΗ ΔΑΣΟΛΟΓΟΙ .
    Τα ονόματα των μελών της επιτροπής όπως δημοσιεύθηκαν στο ΦΕΚ
    Ο Γιόχαν Γκέοργκ Γκόλνταμερ Καθηγητής του Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ, διευθυντής του Παγκόσμιου Κέντρου Παρακολούθησης Πυρκαγιών (GFMC), ως Πρόεδρος,
    β) Δρ. Γαβριήλ Ξανθόπουλος, Αναπληρωτής Ερευνητής στον Ελληνικό Γεωργικό Οργανισμό «ΔΗΜΗΤΡΑ» και στο Ινστιτούτο Μεσογειακών και Δασικών Οικοσυστημάτων,
    γ) Γεώργιος Ευτυχίδης, Δασολόγος – Συντονιστής Έργων Ε&ΤΑ Διαχείρισης Κινδύνου Καταστροφών και Προστασίας Κρίσιμων Υποδομών στο Κέντρο Μελετών Ασφάλειας (ΚΕΜΕΑ),
    δ) Δρ. Γεώργιος Μαλλίνης, Επίκουρος Καθηγητής, Εργαστήριο Τηλεπισκόπησης και Γεωχωρικής Ανάλυσης στο Τμήμα Δασολογίας και Διαχείρισης Φυσικού Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης,
    ε) Δρ. Ιωάννης Μητσόπουλος, Δασολόγος, ειδικός Δασικών Πυρκαγιών στη Γενική Διεύθυνση Περιβαλλοντικής Πολιτικής του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας,
    στ) Αλέξανδρος Δημητρακόπουλος, Τακτικός Καθηγητής στο Τμήμα δασολογίας και φυσικού περιβάλλοντος του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
    ΔΗΜΉΤΡΙΟΣ ΚΟΤΣΩΝΗΣ
    πολιτικός μηχανικός

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: