Την αίτηση ακύρωσης είχε καταθέσει η Ορνιθολογική Εταιρεία, επισημαίνοντας μεταξύ άλλων ότι οι διατάξεις του ειδικού χωροταξικού δεν εξασφαλίζουν αποτελεσματική προστασία στα απαραίτητα για τη διαβίωση της ορνιθοπανίδας ενδιαιτήματα. Αξίζει να σημειωθεί ότι άλλη απόφαση, την ίδια ημερομηνία, 1421/2013, απορρίπτει προσφυγή με το σκεπτικό ότι η προώθηση της ηλεκτροπαραγωγής από ΑΠΕ αποτελεί προτεραιότητα και υποχρέωση έναντι των δεσμευτικών στόχων, εθνικών και κοινοτικών, για μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, στο πλαίσιο του Πρωτοκόλλου του Κιότο για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι η διάταξη του ισχύοντος χωροταξικού πλαισίου, που προβλέπει ότι για τη χωροθέτηση αιολικών εγκαταστάσεων εντός των Ζωνών Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ) της ορνιθοπανίδας απαιτείται -επιπροσθέτως της έγκρισης περιβαλλοντικών όρων- η σύνταξη ειδικής ορνιθολογικής μελέτης, κατά τη διαδικασία της οποίας μπορεί να επιβληθούν και πρόσθετοι περιορισμοί ή να κριθεί μη επιτρεπτή η χωροθέτηση ενόψει της φύσης των εγκαταστάσεων και των χαρακτηριστικών της περιοχής, συνάδει με την ευρωπαϊκή νομοθεσία για τις προστατευόμενες περιοχές (Οδηγία 92/43). Όμως, ενόψει της αυστηρής προστασίας που απολαύουν, κατά την Οδηγία 79/409/ΕΟΚ, οι τόποι εκτός ΖΕΠ, που χαρακτηρίζονται ως Σημαντικές Περιοχές για τα Πουλιά (ΣΠΠ), επιβάλλεται η σύνταξη ειδικής ορνιθολογικής μελέτης και για τις περιοχές αυτές.
Σε αναμονή
Όπως αναφέρεται στην απόφαση, “μη νομίμως δεν προβλέπεται με τη διάταξη του άρθρου 6 παράγραφος 3 του προσβαλλόμενου χωροταξικού σχεδίου η υποχρέωση σύνταξης ειδικής ορνιθολογικής μελέτης για τη χωροθέτηση αιολικών εγκαταστάσεων στις ως άνω περιοχές. Με τα δεδομένα, όμως, της παρούσας υποθέσεως, ενόψει ιδίως του χαρακτήρα της προσβαλλόμενης απόφασης και της φύσης της ανωτέρω πλημμελείας, για την αποκατάσταση της νομιμότητας δεν είναι αναγκαίο να ακυρωθεί με την παρούσα απόφαση η σχετική διάταξη του χωροταξικού πλαισίου ως προς την ως άνω παράλειψη, δεδομένου ότι η πλημμέλεια αυτή είναι δυνατόν να καλυφθεί εκ των υστέρων, χωρίς να θίγεται το δικαίωμα δικαστικής προστασίας του αιτούντος σωματείου. Ενόψει τούτων, το Δικαστήριο κρίνει ότι πρέπει να αναβάλει, κατά το μέρος αυτό, την έκδοση οριστικής αποφάσεως και να επιβάλει στη διοίκηση την υποχρέωση να συμπληρώσει την επίδικη ρύθμιση εντός δύο μηνών από την περιέλευση της παρούσας απόφασης στο υπουργείο Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής, με την έκδοση σχετικής απόφασης του αρμόδιου οργάνου και τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, επιφυλασσόμενο να αποφασίσει οριστικά για το θέμα αυτό, μετά τη συμπλήρωση της εν λόγω προθεσμίας, χωρίς νέα συζήτηση στο ακροατήριο”.
Πηγή: Η ΑΥΓΗ