
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1950 η εξάπλωση του λύγκα στην Ελλάδα, υπέστη μια συντριπτική συρρίκνωση.
Οι τελευταίες επιβεβαιωμένες μαρτυρίες για την παρουσία «σαρι γκουτζούκ» όπως τον ονόμαζαν στην Θράκη (δηλαδή κοκκινωπό με κοντή ουρά), έρχονται από τα βουνά του Έβρου πριν από αρκετές δεκαετίες. Τότε σταματούν και οι αναφορές για λύγκες στα βουνά της Ροδόπης. Στην Βουλγαρία το τελευταίο ζώο που σκοτώθηκε ήταν στο Pirin το 1941.
Τις τελευταίες δεκαετίες έχουν αυξηθεί οι μαρτυρίες παρουσίας τέτοιων ζώων στην περιοχή της οροσειράς Ροδόπης. Μέχρι όμως αυτές να επιβεβαιωθούν η ύπαρξη του λύγκα στην περιοχή αποτελεί μύθο. (κείμενο απο την έκδοση “Εθνικό Πάρκο Οροσειράς Ροδόπης” του Φ.Δ.Ο.Ρ.)
