Ενα σημαντικό επιστημονικό εργαλείο για την πρόληψη των πυρκαγιών -έτοιμο από καιρό και ξεχασμένο, είναι αλήθεια- σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει φέτος το υπουργείο Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής, κατά τη διάρκεια της αντιπυρικής περιόδου, που ξεκινάει τον Μάιο. Πρόκειται για τη μεθοδολογία INCA, η οποία αποτελεί καρπό ενός σημαντικού ερευνητικού έργου που εκπονήθηκε από το Ινστιτούτο Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων και Τεχνολογίας Δασικών Προϊόντων (ΙΜΔΟ-ΤΔΠ) σε συνεργασία με το Τμήμα Γεωγραφίας του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου και την Περιφέρεια Αττικής.
Επειδή όμως η πρόληψη στη χώρα μας συνοδεύεται κατά κανόνα από έλλειψη πιστώσεων, το πρόγραμμα αυτό έμεινε στην άκρη. Η προσπάθεια επαναλήφθηκε κατά το 2012, με τους ίδιους οικονομικούς περιορισμούς. Καρπός της ήταν, μεταξύ άλλων, η έναρξη δημιουργίας ενός δικτυακού τόπου εντός του γενικότερου δικτυακού τόπου του Ινστιτούτου (www.fria.gr), αφιερωμένου στην πρόληψη των πυρκαγιών.Στο πλαίσιο του προγράμματος, που έγινε με κονδύλια της Ευρώπης, συμμετείχαν επίσης η Γερμανία και η Ιταλία, δημιουργήθηκε μία μεθοδολογία πρόληψης καταστροφών που εφαρμόστηκε σε τρεις περιοχές-πιλότους στην Ευρώπη το 2010. Μία εξ αυτών ήταν η ανατολική Αττική. Αφορούσε την πρόληψη των δασικών πυρκαγιών και τα αποτελέσματα ήταν πάρα πολύ καλά, όπως μας εξηγεί ο επιστημονικός υπεύθυνος του προγράμματος δρ Γαβριήλ Ξανθόπουλος.
Φέτος όμως η μεθοδολογία INCA θα βρει πρακτική εφαρμογή κατά την αντιπυρική περίοδο του 2013, με την αιγίδα και τη χρηματοδότηση της Γενικής Διεύθυνσης Ανάπτυξης και Προστασίας Δασών, διά του Πράσινου Ταμείου.
Η προετοιμασία ξεκινάει άμεσα, με την ημερίδα εργασίας που πραγματοποιείται σήμερα στο ΙΜΔΟΤΔΠ, στην οποία θα συμμετάσχουν ύστερα από ανοιχτή πρόσκληση όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς, όπως η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας, το Πυροσβεστικό Σώμα, η Δασική Υπηρεσία, οι Περιφέρειες Αττικής και οι διευθύνσεις Πολιτικής Προστασίας, εκπρόσωποι ΟΤΑ και εθελοντικές ομάδες.
Βασικό στοιχείο της μεθοδολογίας είναι η αντίληψη ότι οι οποιεσδήποτε ενέργειες πρόληψης πρέπει να είναι προσανατολισμένες σε συγκεκριμένους και προσυμφωνημένους στόχους μεταξύ των φορέων που εμπλέκονται στη διαχείριση ενός κινδύνου γενικά και στην πρόληψη αυτού ειδικότερα.