Κάτι τέτοιο βέβαια, που δεν αποδέχονται οι ειδικοί επιστήμονες, θα δώσει περιθώρια στους καταπατητές δημόσιων δασικών εκτάσεων να προσφύγουν και να τις διεκδικήσουν με πρόσχημα το λάθος των 100 μέτρων. Ακόμη χειρότερα θα είναι τα πράγματα αν γίνει η σύνταξη των δασικών χαρτών με αεροφωτογραφίες νεότερων χρόνων (είτε του 1960, είτε του 1996-97 του υπουργείου Γεωργίας που δεν καλύπτουν όμως το σύνολο της χώρας, είτε του 2007-2009 της «Κτηματολόγιο ΑΕ»), με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν όλες οι προϋποθέσεις στους καταπατητές να διεκδικήσουν τεράστιες εκτάσεις δημόσιας δασικής περιουσίας.
Το ζήτημα βέβαια δεν είναι καινούργιο. Θυμίζουμε ότι και επί κυβέρνησης ΝΔ είχαν γίνει απόπειρες να μη λαμβάνονται υπόψη οι αεροφωτογραφίες του 1945 στη σύνταξη των δασικών χαρτών. Επίσης τον περασμένο Νοέμβρη ο υπουργός Ευ. Λιβιεράτος σε δηλώσεις του στους δημοσιογράφους σχετικά με τον ορισμό του δάσους είχε αναφέρει επί λέξει: «Μια γενναία αντιμετώπιση θα ήταν ξεχνάμε τα πάντα και ορίζουμε σήμερα τι είναι δάσος»!