«Επιτέλους θα τεθεί τέρμα σε μια απαράδεκτη κυνηγετική κατάσταση, που επέτρεπε ελεύθερα την χρήση των κυνηγετικών όπλων σε κάθε πολίτη που πλήρωνε τα τέλη άδειας θήρας, δίχως καμία προπαίδευση, δίχως καμία στοιχειώδη εγγύηση, χωρίς κανέναν έλεγχο. Τόσα και τόσα κυνηγετικά ατυχήματα στο παρελθόν ίσως να είχαν προληφθεί, εάν οι ακούσιοι δράστες, αλλά και τα θύματα – κυνηγοί, είχαν γνώσεις και εμπειρία στην ανίχνευση του θηράματος, στην μεταχείριση του όπλου, στη βολή, στην όλη τακτική πορείας και κίνησης στους κυνηγότοπους. Τώρα επιβάλλεται, από την προσεχή κυνηγετική περίοδο, η υποχρεωτική εξέταση της ικανότητας των νέων κυνηγών. Οι τοπικές επιτροπές, στις οποίες ανατίθεται η σχετική ευθύνη, πρέπει να εφαρμόσουν τα νέα αυτά μέτρα με κάθε αυστηρότητα και ευσυνειδησία. Και μια ζωή να σωθεί, αξίζει το κόπο για την πλέον επίπονη και ενδελεχή, εν προκειμένω, προσπάθεια. Είναι καιρός -επιτέλους- να μπαίνουμε κι εμείς σε κάποια τάξη.»
Τα παραπάνω δεν γράφτηκαν σήμερα, αν και θα ταίριαζαν απόλυτα. Γράφτηκαν πριν από μισό αιώνα, τον Νοέμβριο του 1969, και αποτελούν το Σημείωμα του Δ/ντη Σύνταξης του περιοδικού Κυνηγετικά Νέα (τεύχος 459). Λίγους μήνες πριν, είχαν τεθεί σε ισχύ το άρθρο 262, παρ. 6, του Ν.Δ. 86/69 (Δασικός Κώδικας) και η απόφαση του Υπ. Γεωργίας 37276/2984/10-7-69 που καθιέρωναν τη συγκρότηση και λειτουργία επιτροπής εξέτασης υποψηφίων για την απόκτηση άδειας θήρας.
Η λειτουργία των επιτροπών που συγκροτήθηκαν στην έδρα κάθε δασαρχείου και ο τρόπος εξέτασης των υποψηφίων κυνηγών πέρασαν από σαράντα κύματα. Για δεκαετίες η εξέταση της κυνηγετικής ικανότητας και των κυνηγετικών γνώσεων των νέων κυνηγών περιοριζόταν σε ένα έντυπο 10 φύλλων με 10 ερωτήσεις σε κάθε φύλλο. Συχνά, ο εξεταζόμενος διάλεγε από πριν το επιθυμητό φύλλο ερωτήσεων. Κάποιος “πρόθυμος” εκ των εξεταστών φρόντιζε για το κατάλληλο μοίρασμα των φύλλων. Κανείς δεν ήθελε να “κοπεί” και κανείς δεν ήθελε να “κόψει”. Η καθιερωμένη αιτιολογία: “εάν δεν εκδώσει άδεια θα κυνηγάει παράνομα, τους βοηθάμε λιγάκι ώστε να έχει έσοδα ο σύλλογος και το κράτος”.
Ως μικρό αλλά θετικό βήμα μπορούν να καταγραφούν οι αλλαγές του 2013 (υ.α. 12594/346/28-1-2013 (ΦΕΚ 224/Β/2013). Μετά από πολλά χρόνια άλλαξε το ερωτηματολόγιο εξέτασης των υποψήφιων κυνηγών. Εμπλουτίστηκε με φωτογραφίες θηραμάτων τα οποία οι εξεταζόμενοι θα πρέπει να αναγνωρίσουν. Εκτός από φωτογραφίες θηραμάτων, το νέο ερωτηματολόγιο περιέχει εικόνες και σκίτσα όπου ο κάθε εξεταζόμενος πρέπει να επιλέξει τον σωστό τρόπο σκόπευσης, κρατήματος όπλου κ.λπ.
Αρκούν αυτές οι βελτιώσεις; Μάλλον όχι. Παρότι πέρασε μισός αιώνας από τη δημοσίευση του εισαγωγικού σημειώματος, η σημερινή κατάσταση μοιάζει να είναι ιδιαίτερα δυσοίωνη και απογοητευτική. Ίσως περισσότερο απογοητευτική κι από το 1969. Σαν να μην άλλαξε τίποτα προς το καλύτερο. Δυστυχώς, κάθε χρόνο, κατά τη διάρκεια της κυνηγετικής περιόδου, κυρίως του αγριόχοιρου, έρχονται στο φως της δημοσιότητας περιστατικά κυνηγετικών ατυχημάτων, κάποιες φορές θανατηφόρων. Άμεσα χρειάζονται ριζικές αλλαγές. Αλλαγές που πρέπει να ξεκινήσουν με πρωτοβουλία των δασικών υπηρεσιών και των κυνηγετικών οργανώσεων. Είναι επιτακτική ανάγκη, δεν πάει άλλο… Και μια ζωή να σωθεί, αξίζει το κόπο!