Η εξέταση της ικανότητας των κυνηγών

«Επιτέλους θα τεθεί τέρμα σε μια απαράδεκτη κυνηγετική κατάσταση, που επέτρεπε ελεύθερα την χρήση των κυνηγετικών όπλων σε κάθε πολίτη που πλήρωνε τα τέλη άδειας θήρας, δίχως καμία προπαίδευση, δίχως καμία στοιχειώδη εγγύηση, χωρίς κανέναν έλεγχο. Τόσα και τόσα κυνηγετικά ατυχήματα στο παρελθόν ίσως να είχαν προληφθεί, εάν οι ακούσιοι δράστες, αλλά και τα θύματα – κυνηγοί, είχαν γνώσεις και εμπειρία στην ανίχνευση του θηράματος, στην μεταχείριση του όπλου, στη βολή, στην όλη τακτική πορείας και κίνησης στους κυνηγότοπους. Τώρα επιβάλλεται, από την προσεχή κυνηγετική περίοδο, η υποχρεωτική εξέταση της ικανότητας των νέων κυνηγών. Οι τοπικές επιτροπές, στις οποίες ανατίθεται η σχετική ευθύνη, πρέπει να εφαρμόσουν τα νέα αυτά μέτρα με κάθε αυστηρότητα και ευσυνειδησία. Και μια ζωή να σωθεί, αξίζει το κόπο για την πλέον επίπονη και ενδελεχή, εν προκειμένω, προσπάθεια. Είναι καιρός -επιτέλους- να μπαίνουμε κι εμείς σε κάποια τάξη.»

Τα παραπάνω δεν γράφτηκαν σήμερα, αν και θα ταίριαζαν απόλυτα. Γράφτηκαν ακριβώς πριν από 50 χρόνια, τον Νοέμβριο του 1969, και αποτελούν το Σημείωμα του Δ/ντη Σύνταξης του περιοδικού Κυνηγετικά Νέα (τεύχος 459). Λίγους μήνες πριν, είχαν τεθεί σε ισχύ το άρθρο 262, παρ. 6, του Ν.Δ. 86/69 (Δασικός Κώδικας) και η απόφαση του Υπ. Γεωργίας 37276/2984/10-7-69 που καθιέρωναν τη συγκρότηση και λειτουργία επιτροπής εξέτασης υποψηφίων για την απόκτηση άδειας θήρας.

Η λειτουργία των επιτροπών που συγκροτήθηκαν στην έδρα κάθε δασαρχείου και ο τρόπος εξέτασης των υποψηφίων κυνηγών πέρασαν από σαράντα κύματα. Για δεκαετίες η εξέταση της κυνηγετικής ικανότητας και των κυνηγετικών γνώσεων των νέων κυνηγών περιοριζόταν σε ένα έντυπο 10 φύλλων με 10 ερωτήσεις σε κάθε φύλλο. Συχνά, ο εξεταζόμενος διάλεγε από πριν το επιθυμητό φύλλο ερωτήσεων. Κάποιος “πρόθυμος” εκ των εξεταστών φρόντιζε για το κατάλληλο μοίρασμα των φύλλων. Κανείς δεν ήθελε να “κοπεί” και κανείς δεν ήθελε να “κόψει”. Η καθιερωμένη αιτιολογία: “εάν δεν εκδώσει άδεια θα κυνηγάει παράνομα, τους βοηθάμε λιγάκι ώστε να έχει έσοδα ο σύλλογος και το κράτος”.

Ως μικρό αλλά θετικό βήμα μπορούν να καταγραφούν οι αλλαγές του 2013 (υ.α. 12594/346/28-1-2013 (ΦΕΚ 224/Β/2013). Μετά από πολλά χρόνια άλλαξε το ερωτηματολόγιο εξέτασης των υποψήφιων κυνηγών. Εμπλουτίστηκε με φωτογραφίες θηραμάτων τα οποία οι εξεταζόμενοι θα πρέπει να αναγνωρίσουν. Εκτός από φωτογραφίες θηραμάτων, το νέο ερωτηματολόγιο περιέχει εικόνες και σκίτσα όπου ο κάθε εξεταζόμενος πρέπει να επιλέξει τον σωστό τρόπο σκόπευσης, κρατήματος όπλου κ.λπ.

Αρκούν αυτές οι βελτιώσεις; Μάλλον όχι.  Παρότι πέρασε μισός αιώνας από τη δημοσίευση του εισαγωγικού σημειώματος, η σημερινή κατάσταση μοιάζει να είναι ιδιαίτερα δυσοίωνη και απογοητευτική. Ίσως περισσότερο απογοητευτική κι από το 1969. Σαν να μην άλλαξε τίποτα προς το καλύτερο. Δυστυχώς, σχεδόν κάθε Σαββατοκύριακο κατά τη διάρκεια της κυνηγετικής περιόδου, κυρίως του αγριόχοιρου, έρχονται στο φως της δημοσιότητας περιστατικά κυνηγετικών ατυχημάτων, κάποιες φορές θανατηφόρων.  Άμεσα χρειάζονται ριζικές αλλαγές. Αλλαγές που πρέπει να ξεκινήσουν με πρωτοβουλία των δασικών υπηρεσιών και των κυνηγετικών οργανώσεων. Είναι επιτακτική ανάγκη, δεν πάει άλλο… Και μια ζωή να σωθεί, αξίζει το κόπο!

Μοιραστείτε το!
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin


ΚατηγορίεςΘήρα

Tags: , , , ,

8 replies

  1. -Αγάπη για την φύση σημαίνει, να μην μπορείς να απολαύσεις την ανατολή του ήλιου, αν δεν κρατάς στην αγκαλιά σου την καραμπίνα.
    Αν δεν πυροβολείς τον ήλιο που ανατέλλει, τον αέρα που σφυρίζει, ένα πουλί χρωματιστό για να το πάρεις να το θαυμάσεις, είναι δυνατόν να απολαύσεις τη φύση;
    Τι θα καταλάβεις κοιτώντας το τοπίο χωρίς να ακούς πυροβολισμούς; Πάρε ένα όπλο στα χέρια να δεις τη διαφορά…
    Γιατρέ είμαι καλά;

    -Εμ… χμ… είσαι νόμιμος.

  2. Όσο ο έλληνας κυνηγός αντιμετωπίζεται ως μέσο είσπραξης χρημάτων, κυρίως για να συντηρηθούν οι κυνηγετικοί σύλλογοι (βέβαια τώρα τελευταία υπάρχουν και αυτοί που εκδίδουν την άδεια θήρας τους, απευθείας στα δασαρχεία και θεωρούνται η «αντίδραση», που πρέπει να παταχθεί) και αντίστοιχα όσο οι σύλλογοι εξαρτώνται από αυτό, δεν θα αλλάξει τίποτε. Η κάθε διαδικασία που μπαίνει στο στάδιο εισόδου των κυνηγών στο σύστημα όπως αυτή που περιγράφεται παραπάνω στο δημοσίευμα, θα φαντάζει φορτική σε ορισμένους που πάντα θα αναζητούν τρόπους «απλούστευσης» των διαδικασιών και με το λαθεμένο τρόπο, «βοήθειας» στους συλλόγους.
    Το σημερινό μοντέλο θήρας στην Ελλάδα που ισχύει από το 1968-1969, στηρίζεται σε δύο πυλώνες, αφενός στη μέριμνα του κράτους – Πολιτείας να φροντίζει για τη διαχείριση και προστασία των θηραματικών πληθυσμών και των βιοτόπων τους και αφετέρου στις κυνηγετικές οργανώσεις που συνδράμουν επικουρικά αυτό για να «ελέγχουν» αυτή την αποστολή του κράτους και να φροντίζουν την καλλιέργεια και τη συσπείρωση των ελλήνων κυνηγών.
    Δυστυχώς το μοντέλο αυτό έχει εκφυλιστεί (εννοείται ότι η ευθύνη έχουν όλες οι πλευρές, όχι όμως με την ίδια αναλογία αφού πάντα αυτοί που είναι από την πλευρά του συνεταιρισμού ως η έκφραση και η υπεράσπιση του οργανωμένου κοινωνικού συνόλου και έχουν ταχθεί να ελέγχουν την εφαρμογή αυτής της “συμφωνίας” και τις υποχρεώσεις της Πολιτείας, έχουν τη μεγαλύτερη). Η σχέση των δύο πλευρών είναι πλέον προκλητικά ετεροβαρής, και μάλιστα αυτό χωρίς να προκύπτει μέσα από την επανεξέταση του θεσμικού πλαισίου, άρα και χωρίς να μπορεί να εξυπηρετήσει την πραγματική ανάγκη που υπάρχει. Αυτό οδήγησε σε πολλές στρεβλώσεις που είναι αδιέξοδες και πολλές φορές με μεγάλες και σοβαρές προεκτάσεις και που αδικούν τους έλληνες κυνηγούς. Μία από αυτές είναι και το πρόβλημα που περιγράφεται με το παραπάνω δημοσίευμα.

  3. Να υπαρχει μια στοιχειώδη εκπαίδευση στους κυνηγους για τη χρήση του όπλου και πώς, πού και πότε ντουφεκανε. Επίσης μετά από μια ηλικία να περνάνε από κόσκινο, δεν μπορεί να έχεις άτομα 85 και 90 ετών να κρατάνε όπλο ανεξέλεγκτα όσο άσχημο και να ακούγεται για την τρίτη ηλικία. Τέλος πρέπει να απαγορευτεί η χρήση δραμιων, ΜΟΝΟ μονοβολα στα τριχωτά θηράματα, από τα ενιαβολα,δεκαβολα,δωδεκαβολα κλπ τραυματίζονται ή σκοτώνονται η άσχετοι που τα χρησιμοποιούν πυροβολώντας ανεξέλεγκτα όπου να’ναι. Να επιτραπεί επιτέλους και στην Ελλάδα,όπως σε όλο τον κόσμο, η χρυσή ραβδωτων τουφεκιων, δεν σκοτώνει το ραυδωτο, ο ΜΑΛΑΚΑΣ που ντουφεκαει στα τυφλά με δωδεκαβολο σκοτώνει.

  4. Τιποτα δεν ειναι αυτο ,Μας λετε για καινούργιους κυνηγούς με ερωτήσεις και φυλλαδια.Εχετε προσέξει πόσοι ειναι ανάπηροι με ενα χέρι η τυφλοι και ειναι κυνηγοι. Σου λεει ο παθολόγος- εμενα δεν με ενδιαφερει αν ειναι τυφλός,κουλός,η κουφός .αρκει να ειναι ψιχικα καλα. Έλεος βρε παιδια, εως ποτε ….Πας για κυνηγι και βλέπεις διπλά σου κυνηγος ανάπηρος απο το ενα χέρι και ανατριχιαζεις τι μπορεί να συμβεί .Παράλογη χώρα ειμαστε …και με δασικούς υπαλλήλους ,που νομίζουν πως η χωρα δουλεύει για αυτούς/ για παραδυγμα το Δασαρχειο Καλαματας/.

  5. Όχι, δεν είναι η εκπαίδευση…..ΜΟΝΟ! Να επιτραπούν τα πυροβόλα όπλα για κυνήγι αγριογούρουνου καθως και η χρήση διόπτρας και λοιπών σκοπευτικών βοηθημάτων! Όλα τα υπόλοιπα περικλείουν δόλο, με μοναδικό σκοπό να ανοιξει ο δρόμος για να καταθέσουν οι πολίτες τα κυνηγετικά τους όπλα! Καλα το πάτε…

    • Ναι… να επιτραπούν τα ραβδωτά για να σκοτώνουν σε μεγαλύτερες αποστάσεις. Να σκοτώνουν και άσχετους…

      • Αυτή η…. ΠΑΓΚΌΣΜΙΑ πρωτοτυπία, συμβαίνει ΜΟΝΟ εδώ!!!. Κι αλλού κυνηγούν, σε άλλες ευρωπαϊκές χωρες…. ΜΕ ΡΑΒΔΩΤΑ όπως πολυ σωστά τα αναφερεις! Η νομοθεσία θέλει εξ ολοκλήρου αναδιάρθρωση, οι νόμοι γράφτηκαν από ανθρώπους που δεν ειχαν σχέση με όπλα, ο νομοθέτης ΤΟΤΕ……ήταν πολύ ΡΟΜΑΝΤΙΚΌΣ, και μέσα σ’ όλα ας αναφέρουμε για το συγκεκριμένο περιστατικό ότι: το θύμα γέμησε σκάγια στο πρόσωπο, γιατί ο “καλός” μας κυνηγός χρησιμοποίησε τ “αναθεματισμενα” 9βολα πιθανόν, στηριζομενος στο δόγμα….ε, μωρέ ότι και να είναι κρυμμένο στο θάμνο, όλο και κάτι θα πετύχω! Εγώ, αυτό καταλαβαινω, και λέω το εξής: Με διοπτρα σε μικρότερη απόσταση και ΜΌΝΟΒΟΛΟ……ΔΕΝ θα συνέβαινε αυτό. Θα είχε καλύτερη εικόνα! Να γνωρίζουμε και το άλλο, ο ΝΟΜΟΘΈΤΗΣ…”ΔΕΝ ΑΝΈΧΕΤΑΙ” ο πολίτης να έχει στην κατοχή του “ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΟΠΛΟ” απ’ το ένστολο προσωπικό ασφαλείας της χώρας του…….ο νοων νοείτο!

      • Η απάντηση σου δείχνει κάποιο άτομο που απλά είσαι επιεικώς χαιρέκακος και απλά μπήκες να σχολιάσεις σε ένα ζήτημα για το οποίο ενδεχομένως δεν έχεις κάμια ουσιαστική ή εμπειρική γνώση ή άποψη. Σε χώρες με απείρως μεγαλύτερη κυνηγετική παιδεία απο εμάς, σε χώρες απείρως αυστηρότερους νόμους περι νομολογίας και νομοθεσίας για όπλα, και με καλύτερη περιβαλλοντολογική και οικολογική κουλτούρα , κυνηγούν απο τον 1950 και έπειτα με ραβδωτά! Μην εκφέρεις απόψεις που δεν μπορείς να τις στοιχειοθετήσεις με πραγματικά επιχειρήματα

Αρέσει σε %d bloggers: