Η ζωή στους υγρότοπους του Αμβρακικού

Της βιολόγου Μαρίας Κατσικάτσου και του ιχθυολόγου Σπύρου Κώνστα

ΟΙ ΥΓΡΟΤΟΠΟΙ Αμβρακικού είναι μεταβατικά οικοσυστήματα που φιλοξενούν ποικιλία άγριων πληθυσμών χλωρίδας και πανίδας. Οι λωρίδες γης συνθέτουν νησίδες βιοποικιλότητας, εντός των λιμνοθαλασσών, δημιουργώντας οικοσυστήματα υψηλής παραγωγικότητας.

Στους υγροτόπους του Αμβρακικού συγκαταλέγονται πάνω από 20 λιμνοθάλασσες και ο μεγαλύτερος αμιγής καλαμιώνας της Ελλάδας, ενώ λειτουργούν εκτατικά ιχθυοτροφεία. Σε αντίθεση με τις εντατικές καλλιέργειες σε κλωβούς, δεν απαιτούνται ιχθυοτροφές και φαρμακευτικές ουσίες. Τα ψάρια τρέφονται ελεύθερα στα φυσικά ενδιαιτήματα των μεταβατικών νερών, ενώ οι ασθένειες είναι σχεδόν ανύπαρκτες.

Τούτο όμως δεν σημαίνει ότι είναι όλα εύκολα. Ακόμη και στα εκτατικά ιχθυοτροφεία απαιτείται διαχείριση σε χώρους-«κλειδιά» της επικοινωνίας μεταξύ θαλασσινού και γλυκού νερού, που ονομάζονται ιβάρια και αποτελούν την ουσιαστική ιχθυοπαγίδα.

Ανάλογα με την παλίρροια στα ιβάρια και την εποχή, διαμορφώνονται οι κινήσεις του γόνου των ψαριών. Οι παγίδες ανοίγουν όταν ο γόνος εισέρχεται στις λιμνοθάλασσες και κλείνουν όταν ο γόνος κινείται έξω, προς την ανοιχτή θάλασσα.

Ετσι, αυξάνονται τεχνητά τα ιχθυοαποθέματα εντός της λιμνοθάλασσας (σόδειασμα).

Η καθαρισμένη ιχθυοπαγίδα προστατεύει την καλή ανάμειξη των θαλασσινών και των γλυκών νερών, συνεπώς και την ποιότητα των νερών της λιμνοθάλασσας, συνδυάζοντας την πρωτογενή παραγωγή με τρόπο φιλικό προς το περιβάλλον.

Έντυπη Έκδοση | Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 7 Απριλίου 2013