Ιωάννης Κακαράς,
Ομ. Καθηγητής ΤΕΙ
Στη χώρα μας οι αρμόδιοι κρατικοί φορείς, το Τεχνικό Επιμελητήριο, οι Έλληνες Μηχανικοί, τα Πολυτεχνεία, θεωρούν το ξύλο ως βοηθητικό και δεύτερης επιλογής δομικό υλικό. Αποτέλεσμα αυτής της λαθεμένης προσέγγισης είναι, οι Έλληνες καταναλωτές να πιστεύουν ότι αυτή είναι η πραγματικότητα, ότι δηλ. η ξύλινη κατασκευή είναι κάτι το πρόχειρο μέχρις ότου να αποκτήσουν την κατασκευή από μπετόν, από μέταλλα, από πλαστικά. Έτσι μπετοποιήσαμε τις πόλεις και τα χωριά μας και προσθέσαμε κατασκευές από μέταλλα, αλουμίνιο, γυαλί. Προκαλέσαμε τεράστια αισθητική και ποιοτική υποβάθμιση των παραδοσιακών και των σύγχρονων κατασκευών. Κάναμε τεράστια ζημιά και στην εθνική οικονομία, στον τουρισμό. Οι εν λόγω πολιτικές και εφαρμογές εξυπηρετούν δυστυχώς συμφέροντα ολίγων. Πως αλλιώς μπορεί να εξηγήσει κάποιος(α) δεδομένα της ελληνικής πραγματικότητας, όπως:
- Το γεγονός ότι το ξύλο ως δομικό υλικό και οι ξύλινες δομικές κατασκευές δεν διδάσκονται στους Έλληνες Μηχανικούς, στους Εργολάβους, στους Τεχνίτες των ξύλινων δομικών κατασκευών.
- Το γεγονός ότι ενισχύεται δήθεν η πράσινη αειφόρος ανάπτυξη, όταν το κυρίαρχο προϊόν αειφορίας – το ξύλο και τα δομικά προϊόντα του δεν είναι πιστοποιημένα για δομική χρήση και επιπλέον επιδοτείται και διαφημίζεται η χρήση κατασκευών από αλουμίνιο, το οποίο είναι το πλέον ρευματοβόρο υλικό και το πιο ρυπογόνο, το οποίο εξαντλείται τις επόμενες 10ετίες. Είναι σωστό να καταστρέφουμε τα περίφημα δάση της Γκιώνας και του Παρνασσού για να εξορύξουμε τον βωξίτη για να παράγουμε το αλουμίνιο, με το οποίο κατασκευάζουμε κουφώματα και άλλες επιδοτούμενες κατασκευές; Αειφόρος πράσινη ανάπτυξη σημαίνει το αντίθετο: επιδότηση μόνο των ξύλινων δομικών κατασκευών, με ταυτόχρονη χρηματοδότηση της αειφορικής διαχείρισης των δασών μας, τα οποία έχουμε εγκαταλείψει, αφού δεν χρηματοδοτούμε την αειφορική τους διαχείριση και την πρόληψη, αφού δεν κάνουμε αναδασώσεις και δεν οργανώνουμε τη Δασική Υπηρεσία. Αυτή είναι μια στρεβλή και καταστροφική δασική πολιτική, η οποία περιορίζεται στην προμήθεια πυροσβεστικών αεροπλάνων για καταστολή των πυρκαγιών, και στην έκδοση πιστοποιητικών ιδιοκτησίας και χαρακτηρισμού δασικών εκτάσεων. Τα πιστοποιητικά αυτά ήταν δυνατό να εκδίδονται αυτόματα και γρήγορα ακόμη και από την 10ετία του 1980, εάν υπήρχε η πολιτική βούληση για σύνταξη και επικύρωση των δασικών χαρτών και του δασικού κτηματολογίου.
- Η ιδιοτελής αρνητική πολιτική που εφαρμόζεται επι χρόνια οδήγησε στο σημείο να βγει στη διαβούλευση προς ψήφιση νομοσχέδιο που καταργούσε τις ξύλινες δομικές κατασκευές, όπως στέγες, υπόστεγα κ.α. στη μισή Ελλάδα και επέβαλε την αντικατάσταση του ξύλου από μέταλλα, για προστασία των περιοχών που κινδυνεύουν από δασικές πυρκαγιές. Ευτυχώς κάποιες δυνατές φωνές προκάλεσαν την απόσυρση του σκανδαλώδους εγχειρήματος.
Το όλο θέμα είναι τεράστιο, φλέγον και πάντα επίκαιρο. Μια ολιστική προσέγγιση με προτάσεις για την αντιμετώπισή του επιχειρείται σε πρόσφατη διάλεξη του υπογράφοντος στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στο Βόλο, την οποία μπορείτε να παρακολουθήσετε στο YouTube στη δ/νση:
Ξύλινες Δομικές Κατασκευές
https://www.youtube.com/watch?v=gd3UQAdypkY
Περίληψη της εισήγησης
Επιχειρείται μια ολιστική – συνοπτική προσέγγιση της τεχνολογίας των δομικών εφαρμογών του ξύλου στη χώρα μας, με χρήση των κατάλληλων ειδών ξύλου και προϊόντων ξύλου.
Προσεγγίζονται και αναλύονται οι ιδιαιτερότητες, επισημαίνονται οι αστοχίες και προτείνονται συγκεκριμένες τεχνικές που εξασφαλίζουν την ποιότητα και μεγάλη διάρκεια των ξύλινων δομικών κατασκευών.
Παρουσιάζονται οι κανόνες για το αποτελεσματικό πάντρεμα (συνδυασμό) των δομικών προϊόντων ξύλου με άλλα δομικά υλικά, όπως μπετόν, μέταλλο, αλουμίνιο, γυαλί.
Επισημαίνονται τα βασικά σφάλματα δομής των προϊόντων ξύλου που πρέπει να αποφεύγονται και οι μέθοδοι για την αποτελεσματική αντιμετώπιση όσων σφαλμάτων διορθώνονται.
Προτείνονται συγκεκριμένες απλές τεχνικές και μέθοδοι προληπτικής συντήρησης ξύλινων δομικών κατασκευών σε ακραίες κλιματικές συνθήκες των ορεινών, πεδινών, υγρών , παραθαλασσίων περιοχών, καθώς και των κατασκευών σε επαφή ή μέσα στο νερό και το έδαφος.
Τονίζεται η ανάγκη για επαρκή εξειδίκευση όλων των εμπλεκόμενων στο σχεδιασμό και στην παραγωγή των ξύλινων δομικών κατασκευών (Μηχανικών, Εργολάβων, Τεχνολόγων ξύλου, Τεχνητών, Εμπόρων δομικής ξυλείας) στη χώρα μας.
——————————————————————————————
