Μια ρεαλιστική ανικανότητα
Δημήτριος Η. Παπαστερίου
Ομότιμος καθηγητής ΑΠΘ
Η πρόωρη περάτωση της διαδικασίας κτηματογραφήσεως (που εισάγεται στις διατάξεις του άρθρου 3 ν. 4821/2021) σημαίνει (ποσοτικά και ποιοτικά) μερική (συνεπώς ελαττωματική) περάτωση, που μεταφέρεται (κατά το άρθρο 4) και στις πρώτες εγγραφές. Αυτές, όμως, ενσωματώνουν την όποια ελαττωματικότητα ενυπάρχει στη μερική περάτωση της κτηματογραφήσεως. Έτσι, έχουμε τις ακόλουθες ρεαλιστικές (λόγω των ανικανοτήτων μας) αλλά αντισυνταγματικές – και όχι συνταγματικά ανεκτές- νέες επεμβάσεις στους δασικούς χάρτες, στο Δασολόγιο και στο Εθνικό Κτηματολόγιο:
- Τη μερική (ποσοτικά και ποιοτικά) περάτωση της κτηματογραφήσεως.
- Μία νέα κατηγορία πρώτων εγγραφών, που θα στηρίζονται στη μερική περάτωση, με σοβαρές έννομες συνέπειες (λ.χ. στο αμάχητο τεκμήριο).
- Μια νέα κατηγορία μεταγενέστερων εγγραφών, ως επακόλουθο των προηγουμένων, με σοβαρότατες έννομες συνέπειες (λ.χ. στο μαχητό τεκμήριο).
- Μια νέα, πρόσθετη, πηγή ελαττωματικότητας στους ήδη «αγνώριστους» δασικούς χάρτες.
- Τη μερική (ποσοτικά και ποιοτικά) εισαγωγή ενός Δασολογίου, ο χαρακτηρισμός του οποίου ως νόθου καθίσταται επιεικέστατος.
- Τη μερική (ποσοτικά και ποιοτικά) περάτωση του Εθνικού Κτηματολογίου∙ αντίθετα προς το άρθρο 24, παρ. 2, Συντ, όπου ορίζεται ότι «Η σύνταξη εθνικού κτηματολογίου συνιστά υποχρέωση του Κράτους». Μια υποχρέωση ανεκπλήρωτη.
- Μια ευθεία προσβολή της αρχής του ανοικτού Κτηματολογίου, στην οποία βέβαια δεν μπορεί να εντάσσεται η κατά το δοκούν τροπή των περιπτώσεων μερικότητας σε ολότητα, όπως η ρυθμιζόμενη στο άρθρο 3 ν. 4821/2021.
Κατά τη γνώμη μας, πρόκειται για μία εξαιρετικά επικίνδυνη τροπή στο κτηματολογικό γίγνεσθαι, με περιεχόμενο και συνέπειες που οδηγούν με βεβαιότητα σε ευθεία προσβολή του περιβαλλοντικού Συντάγματός μας. Δεν αρκεί ο ρεαλισμός μετά από είκοσι έξι χρόνια κτηματολογικής νομοθεσίας αλλά και αδράνειας ή και ανικανότητας.
Δημοσιεύτηκε στο dasarxeio.com | 11.11.2021