ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ – Πώς συνδέονται και πώς προστατεύονται από τη Συμφωνία για το Κλίμα

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ
Πώς συνδέονται και πώς προστατεύονται από τη Συμφωνία για το Κλίμα

Λιάνα Χαντέ, Δικηγόρος, υπ. Διδάκτωρ
Δημοσίου Δικαίου Νομικής ΕΚΠΑ

Κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα να ζει σε ένα καθαρό και υγιές περιβάλλον. Τρεις είναι οι βασικές διαστάσεις της αλληλεπίδρασης μεταξύ ανθρωπίνων δικαιωμάτων και προστασίας του περιβάλλοντος: Πρώτον, το περιβάλλον ως προϋπόθεση για την απόλαυση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που σημαίνει ότι θα πρέπει να εξασφαλίζεται το επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος, ώστε να καθίσταται επιτρεπτή η πλήρης άσκηση των δικαιωμάτων που προστατεύονται. Δεύτερον, τα ανθρώπινα δικαιώματα που πρέπει να υλοποιηθούν, προκειμένου να διασφαλιστεί η προστασία του περιβάλλοντος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η πρόσβαση σε πληροφορίες, η συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων και η πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα, απαραίτητα για την καλή λήψη περιβαλλοντικών αποφάσεων. Τέλος, το δικαίωμα σ΄ ένα ασφαλές, υγιές και οικολογικά ισορροπημένο περιβάλλον ως αυτοτελές ανθρώπινο δικαίωμα.

.

Το Δικαίωμα σε ένα υγιές περιβάλλον

Αν και υπήρξαν προσπάθειες για την ανάπτυξη της διεθνούς περιβαλλοντικής νομοθεσίας κατά τον δέκατο ένατο αιώνα (επικεντρώθηκε στη διατήρηση της άγριας ζωής), μόλις το 1972 στη Διάσκεψη της Στοκχόλμης, το δικαίωμα σε υγιές περιβάλλον αναγνωρίστηκε ρητά σε ένα διεθνές έγγραφο περιβαλλοντικού δικαίου. Το συνέδριο υιοθέτησε αυτό που είναι γνωστό ως Διακήρυξη της Στοκχόλμης και αποτελείται από τρεις πράξεις μη δεσμευτικού περιεχομένου: Α) ψήφισμα για τις θεσμικές και οικονομικές ρυθμίσεις, β) δήλωση που περιέχει 26 αρχές και γ) ένα σχέδιο δράσης που περιέχει 109 συστάσεις.

Η Διάσκεψη της Στοκχόλμης θεωρείται ένα σημαντικό σημείο εκκίνησης για την ανάπτυξη του περιβαλλοντικού δικαίου σε παγκόσμιο όσο και σε εθνικό επίπεδο. Η υπ΄ αριθμόν 1 Αρχή της Διακήρυξης της Στοκχόλμης που συνδέεται με την προστασία του περιβάλλοντος με τα πρότυπα για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αναφέρει ρητά ότι: «ο άνθρωπος έχει το θεμελιώδες δικαίωμα της ελευθερίας, της ισότητας και των κατάλληλων συνθηκών ζωής, σε ένα περιβάλλον ποιότητας που επιτρέπει μια αξιοπρεπή ζωή και ευημερία, και αυτός φέρει σοβαρή ευθύνη για την προστασία και τη βελτίωση του περιβάλλοντος για τις σημερινές και τις μελλοντικές γενιές».

Η Διάσκεψη της Στοκχόλμης επηρεάζει τη νομική και θεσμική ανάπτυξη για τις επόμενες δύο δεκαετίες. Μία από τις επιρροές της ήταν η δημιουργία του Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον (UNEP). Οδήγησε επίσης στην ανάπτυξη των συμβάσεων του 1982 των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο για τη θέσπιση παγκόσμιων κανόνων για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος και των θαλάσσιων βιολογικών πόρων. Την Διάσκεψη της Στοκχόλμης ακολούθησαν σημαντικές περιφερειακές εξελίξεις, συμπεριλαμβανομένης της έγκρισης των νέων κανόνων και κανονισμών από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, καθώς και τη δημιουργία μιας επιτροπής Περιβάλλοντος του Οργανισμού Οικονομικής συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ).

Το 1983, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών δημιούργησε την Παγκόσμια Επιτροπή για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη (ΟCED), υπό την προεδρία του Πρωθυπουργού της Νορβηγίας Γκρο Χάρλεμ Μπρούντλαντ. Τον Δεκέμβριο του 1987, η ΟCED δημοσίευσε την έκθεση Brundtland, η οποία, μεταξύ άλλων, δημιούργησε ένα νέο πλαίσιο δραστηριοτήτων οικονομικής ανάπτυξης.

Είκοσι χρόνια μετά τη Στοκχόλμη, τον Ιούνιο του 1992, η Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη (UNCED) πραγματοποιήθηκε στο Ρίο ντε Τζανέιρο στη Βραζιλία. Ο σκοπός του συνεδρίου ήταν να επεξεργαστεί στρατηγικές και μέτρα για να σταματήσουν και ν΄ αντιστραφούν οι επιπτώσεις της υποβάθμισης του περιβάλλοντος και για την ενίσχυση των εθνικών και διεθνών προσπαθειών για την προώθηση της βιώσιμης και περιβαλλοντικά υγιούς ανάπτυξης σε όλες τις χώρες. Η Διάσκεψη του Ρίο είχε πρωτοφανή συμμετοχή από χιλιάδες μη κυβερνητικές οργανώσεις από όλο τον κόσμο.

Διεθνή νομικά δεσμευτικά και μη δεσμευτικά κείμενα

Διεθνή κείμενα νομικώς δεσμευτικά

Το πρώτο διεθνές κείμενο που αναγνωρίζει ρητώς το δικαίωμα σε ένα υγιές περιβάλλον είναι ο «Αφρικανικός Χάρτης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Λαών». Στο άρθρο 24, ο Χάρτης προβλέπει ότι: «όλοι οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα σε ένα γενικώς ικανοποιητικό περιβάλλον που ευνοεί την ανάπτυξή τους». Εν συνεχεία, διακρίνουμε το Πρόσθετο Πρωτόκολλο στην Αμερικανική Σύμβαση για τα οικονομικά, κοινωνικά και μορφωτικά δικαιώματα. Το άρθρο 11 ορίζει ότι: «Ο καθένας έχει το δικαίωμα να ζει σε ένα περιβάλλον καθαρό και να απολαμβάνει των αναγκαίων συλλογικών μέσων διαβίωσης». Το άρθρο αποτελεί τη μοναδική ρητή δήλωση αναγνώρισης της ύπαρξης ενός δικαιώματος στο περιβάλλον, η οποία έχει άμεσες κοινωνικές παραμέτρους. Συνοδεύεται από διατάξεις σχετικά με τις υποχρεώσεις των κρατών, ενδεικτικά την προστασία, διατήρηση και βελτίωση του περιβάλλοντος. Ο μηχανισμός ελέγχου που θεσπίζεται από το Πρωτόκολλο περιλαμβάνει περιοδικές εκθέσεις αναφορικά με τα προοδευτικά μέτρα που λαμβάνονται από τα κράτη. Παρά την αισιόδοξη πρόβλεψη, το Πρωτόκολλο του Σαν Σαλβαδόρ δε φαίνεται να προστατεύει αποτελεσματικά το δικαίωμα στο περιβάλλον. Η απουσία ενός ορισμού της έννοιας «υγιές περιβάλλον» και των συγκεκριμένων μέτρων που πρέπει να υιοθετούνται από τα κράτη καθιστά ιδιαίτερα δύσκολη την εφαρμογή του σχετικού άρθρου. Επιπροσθέτως, οι δεσμεύσεις των κρατών αναφορικά με το περιβάλλον, όπως και για το σύνολο των δικαιωμάτων που θεσπίζονται στο Πρωτόκολλο, εξαρτώνται από το επίπεδο ανάπτυξης κάθε κράτους. Κατά συνέπεια, όλα τα προαναφερθέντα στοιχεία αποδυναμώνουν το δικαίωμα σε ένα υγιές περιβάλλον.

Η Σύμβαση του Άαρχους σχετικά με την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα, στο προοίμιο της προβλέπει επίσης το σχετικό δικαίωμα: «Αναγνωρίζοντας επίσης ότι κάθε άτομο έχει το δικαίωμα να ζει σε περιβάλλον κατάλληλο για την υγεία και την ευημερία του καθώς και το καθήκον, τόσο μεμονωμένα, όσο και σε συνεργασία με άλλους, να προστατεύει και να βελτιώνει το περιβάλλον για να ωφελούνται οι παρούσες και μέλλουσες γενεές …». Επιπλέον, το άρθρο 1 ορίζει τον σκοπό της Σύμβασης: «Προκειμένου να συμβάλουν στην προστασία του δικαιώματος κάθε ατόμου από τις παρούσες και μελλοντικές γενεές να ζει σε περιβάλλον κατάλληλο για την υγεία και την ευημερία του, κάθε μέρος εξασφαλίζει τα δικαιώματα της πρόσβασης σε πληροφορίες, της συμμετοχής του κοινού στη λήψη αποφάσεων και της πρόσβασης στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας σύμβασης». Η Σύμβαση αποτελεί το πρώτο διεθνώς δεσμευτικό κείμενο, το οποίο επιβάλλει συγκεκριμένες υποχρεώσεις στα κράτη μέλη. Επίσης, καθιερώνει έναν μηχανισμό ελέγχου εφαρμογής αρκετά αποτελεσματικό εν όψει της αναγνώρισης της δυνατότητας υποβολής ατομικών προσφυγών (αρ. 15). Εντούτοις, υποστηρίζεται ότι η Σύμβαση δεν καθιερώνει το δικαίωμα σε ένα υγιές περιβάλλον αυτό καθαυτό, αλλά μόνο τις διαδικαστικές του όψεις. Η διατύπωση που χρησιμοποιεί ο νομοθέτης αποδεικνύει ότι η αναγνώριση ενός δικαιώματος στο περιβάλλον δεν αποτελεί παρά το μέσο για την ύπαρξη διαδικαστικών δικαιωμάτων που σχετίζονται με το περιβάλλον, ενδεικτικά του δικαιώματος στην πληροφόρηση, στη συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων και στην πρόσβαση στη δικαιοσύνη.

Διεθνή κείμενα μη δεσμευτικά

Στο περιβάλλον αναφέρεται άμεσα το Διεθνές Σύμφωνο για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτιστικά Δικαιώματα (ICESCR) στο άρθρο 12 (2). Πρόκειται για ένα Σύμφωνο σχετικά με το δικαίωμα στην υγεία, μία πολυμερή συνθήκη που εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στις 16 Δεκεμβρίου 1966 και τέθηκε σε ισχύ από τις 3 Ιανουαρίου 1976. Δεσμεύει μέρη να εργαστούν προς τη χορήγηση των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων των εργαζομένων και του δικαιώματος στην υγεία, στην εκπαίδευση και σε ένα επαρκές βιοτικό επίπεδο. Από το 2015, το Σύμφωνο έχει 164 μέρη. Ένα επιπλέον έξι χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, έχουν υπογράψει, αλλά δεν έχει επικυρώσει το Σύμφωνο.

Το ΔΣΟΚΠΔ είναι μέρος του Διεθνούς Χάρτη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μαζί με την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΟΔΔΑ) και το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (ΔΣΑΠΔ), συμπεριλαμβανομένων του πρώτου και δεύτερου Προαιρετικών Πρωτοκόλλων του τελευταίου.

Το άρθρο 11 αναγνωρίζει το δικαίωμα του καθενός σε ένα επαρκές βιοτικό επίπεδο. Αυτό περιλαμβάνει το δικαίωμα σε επαρκή τροφή, ένδυση, στέγαση και «τη συνεχή βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης». Το δικαίωμα σε επαρκή τροφή ερμηνεύεται ως απαίτηση διαθεσιμότητας της τροφής σε ποσότητα και ποιότητα επαρκή για να ικανοποιήσει τις διατροφικές ανάγκες των ατόμων, χωρίς δυσμενείς συνέπειες και αποδεκτή μέσα σε ένα δεδομένο πολιτισμό. Αυτό πρέπει να είναι προσιτό και διαθέσιμο σε όλους, πράγμα που συνεπάγεται την υποχρέωση να υπάρχουν ειδικά προγράμματα για τις ευάλωτες ομάδες. Το δικαίωμα σε επαρκή τροφή συνεπάγεται επίσης το δικαίωμα στο νερό. Το δικαίωμα σε επαρκή στέγαση είναι «το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να ζει κάπου με ασφάλεια, ειρήνη και αξιοπρέπεια». Απαιτεί «επαρκή προστασία της ιδιωτικής ζωής, επαρκή χώρο, επαρκή ασφάλεια, επαρκή φωτισμό και αερισμό, επαρκείς βασικές υποδομές και επαρκή θέση σε σχέση με την εργασία και τις βασικές εγκαταστάσεις -όλα σε ένα λογικό κόστος».

Δικαίωμα σε υγιές περιβάλλον και ελληνικό Σύνταγμα

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 24 του Συντάγματος, τη σχετική νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, το φυσικό περιβάλλον έχει αναχθεί σε αυτοτελώς προστατευόμενο αγαθό, προκειμένου να εξασφαλισθεί η οικολογική ισορροπία και η διαφύλαξη των φυσικών πόρων προς χάρη των επομένων γενεών (ΣτΕ 551/2015). Η διάταξη του άρθρου 24 του ελληνικού Συντάγματος αποτελεί κανόνα άμεσης εφαρμογής. Ο χαρακτήρας του δικαιώματος σε ένα υγιές περιβάλλον στο άρθρο αυτό είναι δεσμευτικός και παράγει έννομα αποτελέσματα χωρίς να απαιτείται προηγούμενη έκδοση ειδικού νόμου που το συγκεκριμενοποιεί. Συνεπώς, το άρθρο 24 γεννά υποκειμενικά δικαιώματα και τα άτομα μπορούν απευθείας να επικαλούνται την ως άνω διάταξη ενώπιον των ελληνικών δικαστηρίων. Όπως έχει ήδη λεχθεί, η διάταξη το άρθρου 24 θεμελιώνει το δικαίωμα στο περιβάλλον υπό διπλή έννοια, τόσο ως ατομικό, όσο και ως κοινωνικό δικαίωμα.

Κλιματική αλλαγή και υγεία 

Υπάρχουν πολλοί λόγοι, για τους οποίους θα πρέπει να καθαρίσει το περιβάλλον του πλανήτη. Ένας από τους πιο σημαντικούς είναι ότι ένα μολυσμένο περιβάλλον είναι ένα θανάσιμο περιβάλλον, σύμφωνα με τους επικεφαλής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού (WMO) και του Προγράμματος Περιβάλλοντος των Ηνωμένων Εθνών (UNEP).

Κάθε χρόνο, σχεδόν 12,6 εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν από ασθένειες που σχετίζονται με περιβαλλοντικούς κινδύνους, όπως ο αέρας, το νερό ή η ρύπανση του εδάφους και την κλιματική αλλαγή. Ο αριθμός αυτός αντιστοιχεί σε ποσοστό ενός στους τέσσερις θανάτους παγκοσμίως.

Οι Dr Margaret Chan (ΠΟΥ), Petteri Taalas (WMO) και Erik Solheim (UNEP) τονίζουν την ανάγκη για περισσότερη δράση για την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών αιτιών της κακής υγείας και τα σχέδιά τους στοχεύουν σε μια συντονισμένη δράση όλων των εμπλεκομένων παγκόσμιων μηχανισμών προκειμένου να επιτευχθεί αυτό. «Γνωρίζουμε τώρα ότι ο μεγαλύτερος περιβαλλοντικός κίνδυνος για την ανθρώπινη υγεία προκύπτει από την ικανοποίηση των βασικότερων αναγκών μας, την αναπνοή. Συγκεκριμένα, ο αέρας που αναπνέουμε αποτελεί μια από τις σημαντικότερες πηγές μόλυνσης του ανθρώπινου οργανισμού, από κοινού με την κατανάλωση νερού. Για χρόνια οι κυβερνήσεις έχουν αγωνιστεί για τη βελτίωση της πρόσβασης στην ενέργεια και την αντικατάσταση των κλασικών μορφών και πηγών ενέργειας με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, έτσι ώστε να προωθηθεί η οικονομική ανάπτυξη και σε μεγαλύτερο βαθμό η βιώσιμη πορεία της ενέργειας. Ωστόσο, η ατμοσφαιρική ρύπανση, η οποία στο συντριπτικό της ποσοστό προκύπτει από την παραγωγή και χρήση της ενέργειας, προκαλεί καρδιακές και πνευμονικές παθήσεις και εμφάνιση καρκίνου, με αποτέλεσμα περίπου 6,5 εκατομμύρια θάνατοι κάθε χρόνο να προκαλούνται από την αιτία αυτή.

Οι πηγές ενέργειας που προκαλούν απελευθέρωση θανατηφόρων ατμοσφαιρικών ρύπων, απελευθερώνουν επίσης αέρια του θερμοκηπίου, συμπεριλαμβανομένου του μεθανίου και διοξειδίου του άνθρακα. Μαζί, αυτές αλλάζουν ολόκληρο τον μηχανισμό του κλίματος, απειλώντας να υπονομεύσουν τις περιβαλλοντικές συνθήκες, από τις οποίες εξαρτώνται ανθρώπινες ζωές.

Η Συμφωνία του Παρισίου εισήγαγε μια μεγάλη καινοτομία στον τομέα της διασφάλισης ενός υγιούς περιβάλλοντος, καθώς στο προοίμιό της αναφέρεται ρητά ότι «τα συμβαλλόμενα μέρη, προχωρούν στη σύναψη της συμφωνίας αναγνωρίζοντας ότι η κλιματική αλλαγή αποτελεί κοινό μέλημα των ανθρώπων, τα μέρη θα πρέπει, κατά τη λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, να σέβονται, να προωθούν και να εξετάζουν τις  αντίστοιχες υποχρεώσεις τους σε σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα, το δικαίωμα στην υγεία (…).

Τα κύρια στοιχεία της νέας συμφωνίας του Παρισιού είναι τα εξής:

μακροπρόθεσμος στόχος: οι κυβερνήσεις συμφώνησαν να διατηρηθεί η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη αρκετά κάτω από 2 °C σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα και να συνεχιστούν οι προσπάθειες για περιορισμό της σε 1,5 °C

– συνεισφορές: πριν και κατά τη διάσκεψη του Παρισιού οι χώρες υπέβαλαν ολοκληρωμένα εθνικά σχέδια δράσης για το κλίμα με στόχο τη μείωση των εκπομπών τους

– φιλοδοξία: οι κυβερνήσεις συμφώνησαν να κοινοποιούν κάθε 5 χρόνια τις συνεισφορές τους για τον καθορισμό πιο φιλόδοξων στόχων

– διαφάνεια: δέχθηκαν επίσης να αναφέρουν μεταξύ τους και στο κοινό τις επιδόσεις τους σχετικά με την υλοποίηση των στόχων τους για την εξασφάλιση διαφάνειας και εποπτείας

– αλληλεγγύη: η ΕΕ και οι άλλες ανεπτυγμένες χώρες θα εξακολουθήσουν να παρέχουν χρηματοδότηση για το κλίμα, ώστε να βοηθήσουν τις αναπτυσσόμενες χώρες να μειώσουν τις εκπομπές και να θωρακιστούν έναντι των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής.

Το σχέδιο της συμφωνίας θεωρείται «δίκαιο, βιώσιμο, δυναμικό, ισορροπημένο και νομικά δεσμευτικό». Η Carole Dieschbourg, Υπουργός Περιβάλλοντος του Λουξεμβούργου, που ασκεί την Προεδρία του Συμβουλίου, μετά το πέρας των συζητήσεων και διαπραγματεύσεων και την επίτευξη της συμφωνίας δήλωσε: «Σήμερα μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι. Συμφωνήσαμε την πρώτη στην ιστορία νομικά δεσμευτική και παγκόσμια συμφωνία για το κλίμα, η οποία θέτει τον κόσμο σε τροχιά αποφυγής της επικίνδυνης κλιματικής αλλαγής. Είναι ένας χάρτης πορείας για έναν καλύτερο, δικαιότερο και βιώσιμο κόσμο. Η ΕΕ αγωνίστηκε προκειμένου η συμφωνία να είναι όσο το δυνατόν ισχυρότερη. Καταφέραμε να χτίσουμε γέφυρες καθ΄ όλη τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων. Ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το Παρίσι είναι μόνο η αρχή μιας μακράς διαδρομής».

Ως προς την κλιματική αλλαγή, ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ τόνισε επανειλημμένα ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη είναι κάτι «που δημιουργήθηκε από και προς όφελος της Κίνας, ώστε να καταστήσουν τις παραγωγικές δραστηριότητες των ΗΠΑ μη-ανταγωνιστικές. Σχετικά με τον άνθρακα έχει ταχθεί υπέρ της χρήσης του ως πηγής ενέργειας, κατηγορώντας τον απερχόμενο Πρόεδρο Obama για κατάργηση θέσεων εργασίας και ανεργία, εξαιτίας της αρνητικής στάσης του απέναντι στη βιομηχανία άνθρακα. 

Σχετικά με τη Συμφωνία του Παρισιού για το Κλίμα, ενώ η H. Clinton αποκάλεσε τη Συμφωνία «ένα ιστορικό βήμα προς το μέλλον», ο D. Trump τάχθηκε στο άλλο άκρο, τονίζοντας ότι σε περίπτωση εκλογής του θα έβγαζε τις ΗΠΑ από τη Συμφωνία και θα σταματούσε τη χρηματοδότηση όλων των προγραμμάτων που ασχολούνται με την κλιματική αλλαγή. Επιπλέον, δεν αναγνωρίζει την κλιματική αλλαγή ως σοβαρό εθνικό ζήτημα και, προχωρώντας ακόμα περισσότερο, τόνισε ότι «πρόκειται για θρίαμβο του εξτρεμισμού επί της κοινής λογικής και το Κογκρέσο πρέπει να το σταματήσει». Δυστυχώς, οι απόψεις του αποδείχθηκαν αληθινές και όχι απλά μια κίνηση εντυπωσιασμού και έτσι την 1η Ιουνίου 2017 απέσυρε τις ΗΠΑ από τη διεθνή Συμφωνία για το Κλίμα. Μένει να δούμε τις αντιδράσεις τόσο των υπολοίπων συμβαλλομένων μερών όσο και την εξέλιξη της αντίδρασης τόσο των πολιτών όσο και των μεγάλων Περιβαλλοντικών Οργανώσεων.

———— ♦ ————

.

.


nomiki_epikairotita-001


.
Δημοσιεύτηκε στο dasarxeio.com | 03.07.2017


Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s