Αφιέρωμα για την 5η Ιούνη: Παγκόσμια ημέρα Περιβάλλοντος

Φωτογραφία από τον χρήστη Singkham στο Pexels

Ματθαίος Φιλιππάκης,
Δασολόγος Δ/νσης Δασών Λασιθίου

Η εκτατική στην επιφάνεια και το χρόνο ανθρώπινη δραστηριότητα μέσα στο περιβάλλον και κυρίως ο αντιστρατευτικός με τις λειτουργίες του χαρακτήρας, επέφεραν ιστορικές αλλοιώσεις  στη φύση, πολλές εκ των οποίων φαίνεται να έχουν και ανεπίστρεπτη ιστορική πορεία με την οριστική εξαφάνιση τύπων οικοτόπων και μορφών ζωής.

Αυτά είναι ευρέως γνωστά, όπως επίσης γνωστές είναι και οι σημερινές πλέον συσσωρευμένες επιπτώσεις στην οικονομία και την ποιότητα ζωής του ανθρώπου.

Στο σημείο αυτό οφείλουμε να επισημάνουμε τα εξής:

  1. Όλα όσα έχουν συμβεί και αφορούν τις αναστατώσεις του στερεού φλοιού της γής με όλες τις οικοτοπικές επιπτώσεις πρέπει να θεωρούνται ως απόλυτα φυσικά φαινόμενα, απρόβλεπτα και αναπότρεπτα από τον άνθρωπο.

Γι΄ αυτά η διαμαρτυρία για τη τυχαιότητα και τις εις βάρος μας επιπτώσεις θα πρέπει να απευθύνεται στο πλάστη και μετρονόμο και τον κατά κόσμο αποκαλούμενο  Θεό.

  1. Όλα όσα έχει προκαλέσει η εμφάνιση και η  εξέλιξη του φυτικού και ζωικού βασιλείου καθώς και  η προϊούσα δραστηριότητα της έμβιας ύλης (πρώτες μορφές ζωής), πάνω στη λεπτή επιφάνεια της Γης όπου οι συνθήκες επιτρέπουν την ανάπτυξη ζωής, πρέπει να θεωρείται επίσης ως απόλυτα φυσική διαδικασία και οι διαμαρτυρίες για τη τυχαιότητα και τις εις βάρος μας επιπτώσεις θα πρέπει επίσης να απευθύνονται στον άναρχο ως άνω Θεό.
  2. Όλα όσα έχει προκαλέσει ιστορικά η αργή εμφάνιση και εξέλιξη του πρώιμου αρχέγονου ανθρώπου στην κρίσιμη ύλη του λεπτού στρώματος του πλανήτη που φιλοξενεί τη ζωή και στις κρίσιμες ζωές των υπολοίπων ειδών, πρέπει επίσης να θεωρηθεί ως απολύτως φυσικό φαινόμενο και οι διαμαρτυρίες εδώ άντε εκτός του Θεού να περιλαμβάνουν και την Εύα που ευθύνεται για την αναπαραγωγή του είδους.
  3. Για όλα όσα έχει προκαλέσει ο άνθρωπος μέσα στις συνθήκες της οργανωμένης αγέλης έως και της σύγχρονης κοινωνίας του, στο κρίσιμο περιβάλλον της δικής του ζωής, με τις φοβερές επιπτώσεις που αυτά έχουν στα υπόλοιπα είδη ζωής, αναζητούμε ακόμη τον αίτιο σε ένα σενάριο όπου ο θύτης με το θύμα εναλλάσσονται διαρκώς.

Πριν αναπτύξουμε περισσότερο τον συλλογισμό μας θέτουμε κρίσιμα ερωτήματα σχετικά με τις περιβαλλοντικές καταστροφές.

1ο: Αν  η έμβια Φύση  δεν ήθελε να μπλέξει με τις ανθρωπογενείς μολύνσεις, τις εξαφανίσεις των ειδών και τις καταστροφές, τότε γιατί κατά την εξέλιξη της πάνω στη Γη προκάλεσε με την  ίδια της τη νομοτέλεια την εμφάνιση του ανθρώπου; Γιατί δηλαδή η φυσική εξέλιξη δεν πρόβλεψε την αέναη κίνηση με τη διαρκώς επαναλαμβανόμενη διαφοροποίηση και ισορροπία, χωρίς ας πούμε τον άνθρωπο; Γιατί χάραξε μια γραμμή καταστροφής του περιβάλλοντος από τον άνθρωπο και εν συνεχεία καταστροφής και του ίδιου; Ή μήπως δεν είναι έτσι;

2ο: Αν ο Θεός δεν ήθελε να μπλέξει τα υπόλοιπα δημιουργήματά του, τότε γιατί μετά τα 6 θαύματα της δημιουργίας του κόσμου έκαμε και το 7ο  με τη δημιουργία του ανθρώπου;
Γύρευε το Διάολό του; ή μήπως δεν είναι έτσι;

3ο: Αν ο άνθρωπος θέλει να σώσει τον εαυτό του και να ζει αρμονικά μέσα σε ένα ισορροπημένο περιβάλλον τότε γιατί δεν μπορεί να το κάνει;
Γυρεύει το χαμό του; ή μήπως δεν είναι έτσι;

Τα φιλοσοφικά αυτά ερωτήματα τίθενται ήδη από την αρχαιότητα, είτε με τη μορφή επιστημονικών επισημάνσεων και ερευνών και υποθέσεων, είτε με τη μορφή θρησκευτικών δογμάτων. Αλλά δεν λύνονται διότι όσο ο άνθρωπος τα εξετάζει μέσα από αυτά δεν μπορεί να τα δει απέξω κ΄ όταν τα εξετάζει απ΄ όξω δεν μπορεί να τα δει από μέσα και ούτω καθεξής. Δηλαδή  η συμπαντική εξέλιξη και η εμφάνιση και εξέλιξη της ζωής στη Γη κατατάσσονται  στα ακατάληπτα – άγνωστα πράγματα, όπου ενόσω η επιστήμη προχωρά ο αγνωστικισμός θριαμβεύει. Το πιο εύκολο είναι να δεχθείς αυτό που λένε οι θρησκείες περί δημιουργίας και να τη πέφτεις νωρίς –νωρίς για ύπνο  και το πρωί-πρωί να πηγαίνεις στη δουλειά ίσα-ίσα για την επιβίωση χωρίς πνευματικές ανησυχίες. Να είναι δηλαδή οι θρησκείες, τα δόγματα και η ψευδοεπιστήμη  το όπιο του λαού όπως προείπε ο Μάρξ, που συνιστούν και τη βασική προϋπόθεση για την μακροημέρευση των εκμεταλλευτικών οικονομικών συστημάτων. Θα μπορούσε το άρθρο μας να τελειώσει εδώ μιας και δεν βγαίνει άκρη. Αλλά η ίδια η τρέχουσα ζωή,  μας θέτει προβλήματα που πρέπει να λύσουμε και μας βάζει σε σκέψεις που πρέπει να αναλύσουμε.

Πρέπει οπωσδήποτε να απαντήσουμε στη 4η επισήμανση και στο 3ο ερώτημα.

Γιατί ο άνθρωπος να μη μπορεί να σώσει το περιβάλλον του που μέσα σ΄ αυτό δημιουργήθηκε και αναπτύχθηκε, γιατί να μη μπορεί να σώσει ο ίδιος το είδος του; Η ίδια η Φύση έχει νόμους, αλλά όχι αυτογνωσία, η ίδια δεν ξέρει που πατεί και που πηγαίνει άρα και σχετικά με μας τους ανθρώπους δεν έχει κανένα ζόρι και δεν μας ξέρει. Αυτό που φωνάζουν οι σύγχρονοι οικολόγοι, το Σώστε το Πλανήτη;  είναι μια κουταμάρα, διότι ο Πλανήτης απειλείται μόνο με τη σύγκρουση από άλλο πλανήτη  και όλοι οι άνθρωποι του πλανήτη μόνο από εισβολείς Αρειανούς. Ο Πλανήτης Γή δεν έχει ανάγκη από τον άνθρωπο, δεν απειλείται από αυτόν αλλά από συμπαντικές αλλαγές όπου του ανθρώπου δεν του πέφτει λόγος και Αρειανοί δεν υπάρχουν για να απειλούν τους ανθρώπους με εισβολές. Ένα ελάχιστο όμως  αλλά κρίσιμο μέρος της Γης  από αυτό που αποκαλούμε φυσικό περιβάλλον του ανθρώπου απειλείται με ενδογενή καταστροφή και κατά συνέπεια και ο ίδιος ο άνθρωπος. Σήμερα και οι παραμικρές και προσωρινές έστω πλανητικές βλάβες οδηγούν κατά συνδυασμό σε πλήρη  κατάρρευση των λειτουργιών και της οικονομίας του ανθρωπογενούς περιβάλλοντος, των οικονομικών κοινωνικών συστημάτων, της διατροφικής δυνατότητας και της υγείας των ανθρώπων  των οποίων η αντίδραση θα εκδηλωθεί ως συνέπεια φυσικού νόμου. Το σημερινό δηλαδή Καπιταλιστικό οικονομικό και κοινωνικό σύστημα οδηγείται με γρήγορους ρυθμούς στη φυσική αποδόμηση του, διότι  η ανάγκη της προστασίας του περιβάλλοντος δεν συνάδει με το καθεστώς της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Εκτός αυτού ο νόμος του κέρδους και της ανισόμετρης ανάπτυξης του καπιταλιστικού συστήματος δεν έχει όρια ως προς την εκμετάλλευση και υπερεξάντληση του ανθρώπινου και φυσικού παράγοντα  και οδηγεί σε λεηλασίες, πολέμους μολύνσεις , καταστροφές και πλανητική φτώχια. Το αόριστο επομένως αυτό σύνθημα  Σώστε το Πλανήτη! λανσάρεται για ένα και μόνο λόγο. Να χειραγωγούνται σταδιακά και να διαμορφώνονται κοινωνικές συνειδήσεις περί συνυπευθυνότητας όλων, περί ιστορικής ενοχής, κάτι σαν το προπατορικό αμάρτημα και να αποδοθούν συλλογικές ευθύνες σε όλους γενικά τους ανθρώπους, σε όλες αδιακρίτως τις τάξεις από τη μειοψηφούσα μία και ηγετική. Αυτά στην αρχή, αλλά επειδή οι φτωχοί θα είναι πάντα οι περισσότεροι και οι πιο κακομαθημένοι κατ΄ αυτούς, θα μας πουν αργότερα  αυτό που ήδη ψελλίζουν π.χ. πως για το  φαινόμενο του θερμοκηπίου φταίει το 1 δις των Ινδών που είναι φτωχοί και καίνε ξύλα.

Άρα ζήτω ο Πράσινος Φίσσερ !! της πλούσιας Ε.Ε., ρατσιστής πρόεδρος των Γερμανών Ναζιστο-Πρασίνων, τέως υπουργός και ένθερμος υποστηριχτής του βομβαρδισμού της Γιουγκοσλαβίας το 1995 με βόμβες ουρανίου.

Πολύς λόγος  π.χ. γίνεται για το Ευρωπαϊκό Περιβαλλοντικό Κεκτημένο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με το οποίο: οπωσδήποτε πρέπει να λαμβάνονται μέτρα ώστε η ανάπτυξη να μην απειλείται από το περιβάλλον και άλλα τέτοια κουφά λογοπαίγνια. Στα αρχικά των φωνηέντων της Ε.Ε. προσθέστε από ένα τελικό συμφωνικό ς.ς  και φωνάξτε τα δυνατά . Ο ζόρες των δυτικών οικολόγων είναι πως θα ξεμπλέξουν με τους τριτοκοσμικούς με νέες σταυροφορίες και όχι πως θα σώσουν το περιβάλλον. Οι νέες σταυροφορίες της Δύσης δεν θα εξάγουν τη Δημοκρατία αλλά την Οικολογία στα κατεστραμμένα από τους ίδιους περιβάλλοντα, τις οικονομίες και τις κοινωνίες του φτωχού κόσμου. Θα ζητούν απ΄ αυτούς υποταγή, στέρηση, δουλεία για να σωθεί το περιβάλλον. Κάθε ανυπακοή θα τιμωρείται με  οικονομικά εμπάργκο, στοχευόμενους βομβαρδισμούς, γενικευμένους  πολέμους και  κατοχές δηλαδή με ανθρώπινες και περιβαλλοντικές καταστροφές στο όνομα της προστασίας του περιβάλλοντος.  Το πρόβλημα της αποκαλούμενης σήμερα περιβαλλοντικής καταστροφής βιώνεται και είναι τελικά πρόβλημα της ίδιας της ανθρώπινης κοινωνίας   και προκαλείται όχι από το κάθε κακό μεμονωμένο άνθρωπο αλλά από την ανταγωνιστική κοινωνική οργάνωση που είναι δομημένη σε εμπόλεμες οικονομικά τάξεις, έθνη, φυλές, θρησκείες. Το Καπιταλιστικό σύστημα που βιώνουμε σήμερα δομείται και λειτουργεί ακριβώς πάνω στις αρχές της ανθρώπινης και περιβαλλοντικής καταστροφής με τον πιο ακραίο και ευφάνταστο τρόπο, όπου π.χ. επιτρέπουν την αγορά ρύπων από βιομηχανίες για μόλυνση της ατμοσφαίρας αντί χρημάτων, εμφιαλώνουν το τρεχούμενο κελαριστό νερό και το κοπανιστό αέρα  και τον πουλούν. Αν κάποιος θέλει να σώσει ντε και καλά το Πλανήτη τον πληροφορούμε ότι δεν μπορεί να το κάνει αν δεν καταστρέψει το καπιταλιστικό κοινωνικό αυτό σύστημα. Το όραμα για οργανωμένες σοσιαλιστικές κοινωνίες χωρίς εκμετάλλευση των ανθρώπων που θα ζουν σε αειφόρες οικολογικές κομμούνες χωρίς υπερεξάντληση του περιβάλλοντος είναι επίκαιρο όσο ποτέ άλλοτε. Λένε πως προσπαθήσαμε ανεπιτυχώς να το επιβάλλουμε με τη βία τον 20ο  αιώνα του κομμουνισμού. Πράγματι η πρώτη προσπάθεια  μας ώθησε πολύ μπροστά, αλλά ξεμείναμε από καύσιμα της προοδευτικής βίας που είναι η μαμή της ιστορίας. Τώρα τη βία την ασκεί η ίδια η φυσική ανάγκη  επιβίωσης του ανθρώπου. Το περιβάλλον θα είναι σύμμαχός μας. Όποιος μπαίνει σήμερα στην Οικολογική Δράση και δεν έχει υπόψη του αυτά και δεν εμπνέεται από αυτά και μένει μόνο στο να καθαρίζει  χώρους, να ταιριάζει πετρούλες και να ασπρίζει δενδράκια όπως οι πρόσκοποι καλύτερα να τα παρατήσει και να πάει σπίτι του γιατί συσκοτίζει τις ευθύνες του συστήματος. Η αυτογνωσία είναι μεγάλο πράγμα. Και πρέπει οπωσδήποτε να σωθεί ο αυτογνώστης  Άνθρωπος,  διότι απ΄ όσα τουλάχιστον γνωρίζουμε  μέχρι σήμερα ο Άνθρωπος είναι το μάτι του δημιουργού όπως λέει και ο ορθόδοξος λόγος μας και εξελίσσεται ως η αυτογνωσία του σύμπαντος όπως λέει ο ορθός επιστημονικός λόγος, πάρτε το όπως θέλετε και πρέπει να παραμείνουμε όσο γίνεται ώστε και λόγος να γένεται ως εν προκειμένω.

Μ. Φιλιππάκης

Δασολόγος Δ.Υ. Δ/νσης Δασών Λασιθίου.

 


 



ΚατηγορίεςΑπόψεις, Περιβάλλον

Tags: ,

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: