Σημαντικές διευκρινίσεις για τον χειρισμό εκτάσεων που έχουν αποδοθεί σε αγροτική χρήση πριν από το 1975 παρέχει η απόφαση ΣτΕ 97/2026, με την οποία το Συμβούλιο της Επικρατείας ακύρωσε εν μέρει πράξη κύρωσης δασικού χάρτη. Το Δικαστήριο έκρινε ότι προγενέστερη διοικητική πράξη αγροτικής αποκατάστασης μπορεί να αποσυνδέει την έκταση από τη δασική νομοθεσία, ακόμη και αν η συγκεκριμένη κατηγορία αυτή αποφάσεων δεν μνημονεύεται ρητώς στο άρθρο 2 της ΥΠΕΝ/ΔΠΔ/64663/2956/3.7.2020 υπουργικής απόφασης. Η υπόθεση αναπέμφθηκε στη Διοίκηση για νέα κρίση συνεκτιμώντας όλα τα τυχόν υφιστάμενα στοιχεία (αεροφωτογραφίες, τοπογραφικά διαγράμματα κ.λπ.), για να αποφανθεί εάν συντρέχουν και οι λοιπές προϋποθέσεις της παρ. 7 του άρθρου 3 του ν. 998/1979 (και, ιδίως, εάν διατηρείται μέχρι σήμερα η χρήση που αποδόθηκε στην έκταση), ώστε να πρέπει να εξαιρεθεί η επίμαχη έκταση από τη δασική νομοθεσία.
Περίληψη της απόφασης ΣτΕ 97/2026
Οι αιτούντες προβάλλουν προσκομίζοντας και όλα τα σχετικά στοιχεία ότι το επίδικο αγροτεμάχιο ήδη από το έτος 1924 έχει απολέσει τον τυχόν δασικό του χαρακτήρα, αφού χρησιμοποιήθηκε για αγροτική αποκατάσταση και διανομή, επί τη βάσει διοικητικών πράξεων που εκδόθηκαν προ της έναρξης ισχύος του Συντάγματος του 1975 και καλύπτονται από το τεκμήριο νομιμότητας, ενώ χρησιμοποιείται έκτοτε για αγροτικούς σκοπούς.
Από το περιεχόμενο των προσκομισθέντων στοιχείων κλονίζεται η αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης, κατά το μέρος που αφορά το ακίνητο του οποίου ιδιοκτήτες φέρονται οι αιτούντες, διότι προκύπτουν σοβαρές αμφιβολίες για τον χαρακτηρισμό της επίδικης έκτασης, για την οποία έχει εκδοθεί, πριν από την 11.6.1975, διοικητική πράξη που καλύπτεται από το τεκμήριο νομιμότητας. Ειδικότερα, η 58918/23.7.1924 απόφαση του Υπουργού Γεωργίας βασίζεται σε ειδική διάταξη της αγροτικής νομοθεσίας (άρθρο 31 του από 15.2.1923 π.δ. «περί αποκαταστάσεως ακτημόνων καλλιεργητών») και, ως εκ τούτου, αποτελεί διοικητική πράξη που συνεπάγεται, βάσει του προεκτεθέντος άρθρου 3 παρ. 7 του ν. 998/1979, την αποσύνδεση της έκτασης από τη δασική νομοθεσία. Και ναι μεν η κατηγορία αυτή αποφάσεων δεν μνημονεύεται ρητώς στο άρθρο 2 της ΥΠΕΝ/ΔΠΔ/64663/2956/3.7.2020 υπουργικής απόφασης, αλλά η απαρίθμηση των πράξεων στη διάταξη αυτή είναι ενδεικτική, ενώ, εξάλλου, μνημονεύονται παρεμφερείς αποφάσεις. Συνεπώς, για τον ανωτέρω λόγο, βασίμως προβαλλόμενο, πρέπει να γίνει δεκτή η υπό κρίση αίτηση, να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που αφορά την περιληφθείσα στον κυρωθέντα δασικό χάρτη έκταση φερόμενης ιδιοκτησίας των αιτούντων και να αναπεμφθεί η υπόθεση στη Διοίκηση, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 3889/2010, προκειμένου η τελευταία, επανεξετάζοντας την υπόθεση, να λάβει υπόψη την 58918/23.7.1924 απόφαση του Υπουργού Γεωργίας και να αποφανθεί σχετικά με το εάν η απόφαση αυτή αφορά την επίμαχη έκταση, σε καταφατική δε περίπτωση να αποφανθεί, συνεκτιμώντας όλα τα τυχόν υφιστάμενα στοιχεία (αεροφωτογραφίες, τοπογραφικά διαγράμματα κ.λπ.), εάν συντρέχουν και οι λοιπές προϋποθέσεις της παρ. 7 του άρθρου 3 του ν. 998/1979 (και, ιδίως, εάν διατηρείται μέχρι σήμερα η χρήση που αποδόθηκε στην έκταση), ώστε να πρέπει να εξαιρεθεί η επίμαχη έκταση από τη δασική νομοθεσία.
Πρόεδρος: Μ. Γκορτζολίδου
Εισηγητής: Δ. Μπουγάτσος
nomosphysis.org.gr
Categories: Δασικοί Χάρτες