Advertisements

Δασικές ιστορίες… του χθες και του σήμερα

logo dasikis

ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΡΩΤΗ:

Κάποτε πριν αρκετά χρόνια ανακάλυψε ένας δικηγόρος ότι οι ΔΑΔ Βοσκής πρέπει να αναγιγνώσκονται και στους Ιερούς Ναούς, καθώς οι κτηνοτρόφοι της εποχής που νομοθετήθηκε δεν γνώριζαν ανάγνωση για να διαβάσουν το περιεχόμενο στους χώρους ανάρτησης. Τί έκανε η Δασική Υπηρεσία, μάλλον οι υπάλληλοί της;Αντί να προτείνουν κατάργηση της διάταξης αυτής εξακολουθούν να την εφαρμόζουν στον καιρό του διαδικτύου και της διαύγειας.
Έτσι βλέπουμε στο site ΔΙΑΥΓΕΙΑ (ΑΔΑ: ΒΕΑ2ΟΡ1Υ-595) σε έγγραφο Δασαρχείου που κοινοποιεί ΔΑΔ Βοσκής του 2013 (!) να αναφέρει ανάμεσα στα άλλα:

1)……………………
2) Την ανάγνωση στο εκκλησίασμα του Ιερού Ναού …………..

ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ:

Πριν λιγότερα  χρόνια τέθηκε το ερώτημα ποιά Υπηρεσία υπονοείται στην παρ. 1 του άρθρου 262 Ν.Δ. ως αρμόδια Αρχή για την έκδοση Αδειών Θήρας.: «’Αρθρο 262: ‘Αδειαι θήρας 1. Η θήρα επιτρέπεται μόνον εις τον κάτοχον αδείας θήρας, εκδιδομένης εις τον τόπον της μονίμου κατοικίας του υπό της αρμοδίας δασικής αρχής».

Αφού ψάξανε κάμποσο στο Υπουργείο «ανακάλυψαν» και το γνωστοποίησαν με διαταγή ότι αυτή είναι το Δασονομείο (άρθρο 26 – Γ΄ ιη, ΠΔ 1213/1981).

Έκτοτε και επειδή δεν άρεσε σε πολλούς και ειδικά στους Δασονόμους καθώς τα Δασονομεία ήταν εν πολλοίς γράμμα κενό, αντί να εφαρμόσουν ή να τροποποιήσουν τη διάταξη, άρχισαν με εγκυκλίους αυτοαναιρούμενες να αναφέρουν εντός παρενθέσεως (Διευθύνσεις Δασών άνευ Δασαρχείων και Δασαρχεία) συγχρόνως δε (προφορικά) έδιδαν οδηγίες να υπογράφονται οι Άδειες Θήρας από Δασοπόνους, για να υπάρχει τυπική κάλυψη.

Στα γνωστά ΠΔ – 12ος/2010 –  στις αρμοδιότητες των Δασαρχείων, Δασονομείων, Δασοφυλακείων επαναλήφθηκε η γνωστή επωδός (ίδια τοπική και καθ ύλην αρμοδιότητα) δεν άλλαξε τίποτε, παρά μόνο θεσμοθετήθηκε η διαβάθμιση των Δασαρχείων σε επίπεδο Διεύθυνσης σε ΠΙΣΤΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ (καλώς) της 256/2007 γνωμοδότηση του Ν.Σ.Κ. (Γ΄ Τμήμα,) και την διαβάθμιση των Δασονομείων σε οριζόντια θέση με τα Δασοφυλάκεια κατά (ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗ) ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΗ (κρυφός καημός πολλαχόθεν που… φανερώθηκε) της 256/2010 –παρ.27 – γνωμοδότησης του Σ.τ.Ε (Τμήμα Ε΄) .

Η φετινή  εγκύκλιος, θυμάται τα «δασονομεία» (με μικρό το δ) όχι ως «εμπλεκόμενες υπηρεσίες» αλλά ως «χώρους συνεδρίασης…».
Γιατί συνάδελφοι; Υπάρχουν και τα Κοινοτικά Γραφεία, ή καλύτερα οι Λέσχες Κυνηγών και ακόμα καλύτερα το Καφενείο του Χωριού.
Τώρα αν κάπου «σκαλώσ’ τ’ αλιέτρ’» και ακυρωθούν ομαδικά άδειες θήρας ποιός  θα φταίει;

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΡΙΤΗ:

Ο διορισμένος επί δικτατορίας Νομάρχης Ξάνθης, ως προϊστάμενος όλων των  υπηρεσιών του Νομού έστειλε διαταγή στις Δασικές Υπηρεσίες και διέταζε τα Πρωτόκολλα Μηνύσεων να στέλνονται στο γραφείο του, πριν κάθε άλλη ενέργεια.

Ο τότε Δασάρχης  Σταυρούπολης Χ. Κ. απάντησε εγγράφως στο Νομάρχη:

Οι Δασικοί Υπάλληλοι ως ανακριτικοί υπάλληλοι υπάγονται «υπό την ιδιότητα αύτην εις την αρμοδιότητα του παρά πλημμελειοδίκαις εισαγγελέως» (άρθρο 290 Ν.Δ. 86/69) και ως εκ τούτου αδυνατούμε να εφαρμόσουμε τη σχετική διαταγή σας.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ; Δεν κουνήθηκε φύλλο.

 

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΕΤΑΡΤΗ:

Επί τέλους τροποποιήθηκε το φύλλο εξέτασης των νέων κυνηγών που ξεκίνησε το 2001 με τη 94870/2989/20-6-01 διαταγή του τότε Υπουργείου Γεωργίας .

Για την ΙΣΤΟΡΙΑ παραθέτω αυτολεξεί το κείμενο της 4416/23-10-2001 αναφοράς  του Δασαρχείου Αρναίας, που συντάχθηκε από τον υπογράφοντα και υπογράφηκε από τον τότε Δασάρχη Α.Οι.

«Σε εκτέλεση της ανωτέρω σχετικής διαταγής αναφέρουμε τα εξής:

Θεωρούμε απαραίτητη την συμπλήρωση του ερωτηματολογίου (βελτιωμένου) από τους νέους κυνηγούς, καθώς και την έκδοση εγχειριδίου – οδηγού, σχετικού με την αναγνώριση των ειδών και άλλων βοηθημάτων για απόκτηση γνώσεων των ενδιαφερομένων.

Κρίνουμε σκόπιμη την διοργάνωση από τη Δασική Υπηρεσία σεμιναρίων, επιδοτούμενων ή μη, για θέματα θήρας και η παρακολούθησή τους να είναι δεσμευτική για τους υποψήφιους κυνηγούς.

Έτσι θα είναι δυνατή η απόκτηση υγιούς κυνηγετικής συνείδησης από όλους, ώστε να ξεφύγουμε από την ολέθρια συνήθεια του να «χτυπά ο κυνηγός ότι βρεθεί μπροστά του».

 Στα σεμινάρια αυτά θα πρέπει να συμμετέχουν υποχρεωτικά και οι παλαιοί κυνηγοί, ιδιαιτέρως οι νεώτεροι στην ηλικία.

Καλό θα ήταν, αν και ανέφικτο σήμερα, να χορηγείται μετά τις εξετάσεις προσωρινή Άδεια Θήρας, για μια κυνηγετική περίοδο, κατά την οποία ο νέος κυνηγός με την επίβλεψη επιτροπών από δασικά όργανα και εκπροσώπους κυνηγετικών οργανώσεων, θα δίνει εξετάσεις στην πράξη, μέσα  σε ελεγχόμενες περιοχές, ορισμένες ειδικά για το σκοπό αυτό. Στη συνέχεια θα χορηγείται μόνιμη άδεια με την σύμφωνη γνώμη της επιτροπής.

Όμως πρέπει να τονισθεί ότι με την γνωστή  δραματική μείωση του δασικού προσωπικού της Δασικής Υπηρεσίας και την  ύπαρξη οργανικών κενών που αγγίζει το 75%, είναι πάρα πολύ δύσκολος αν όχι αδύνατος ο έλεγχος και η πάταξη της λαθροθηρίας.

Με την υπολειτουργία, λόγω έλλειψης προσωπικού, των Δασονομείων, των Δασοφυλακείων, ακόμη και Δασαρχείων, απουσιάζει το συνεχές δασικό μάτι στο ύπαιθρο. Οι εναπομείναντες δασικοί υπάλληλοι υπερβάλλουμε εαυτούς, για να μπορέσουμε να έχουμε τα καλύτερα  δυνατά αποτελέσματα στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος που αποτελεί τον υπ΄ αριθμ. ένα σκοπό της Υπηρεσίας μας.

Παρακαλούμε για τις ενέργειές σας._»

Αυτά για την ΙΣΤΟΡΙΑ,

Αν κάτι άλλαξε και δεν το ξέρω παρακαλώ να με διορθώσετε.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΕΚΕΡΗΣ

Advertisements
Μοιραστείτε το!
Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin


ΚατηγορίεςΔασική Υπηρεσία

Tags: , , , ,

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: