Advertisements

Το τσάι, το χασίς και η al a cart εφαρμογή των νόμων

Από το Γραφείο Τύπου του βουλευτή Ν. Ευβοίας, Κωνσταντίνου Μαρκόπουλου, εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση:

Το τσάι δεν είναι χασίς

Την Παρασκευή εμφανίστηκαν στο Μετόχι Δίρφεος δασικοί υπάλληλοι και έκαναν έρευνες για «παράνομο» τσάι και ρίγανη! Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες μου, καταμαρτυρούν και παρουσία εισαγγελέα. Αντιλαμβάνομαι ότι η τήρηση των νόμων είναι υποχρέωση για όλους. Ακόμα και αν οι νόμοι είναι λαθεμένοι, η ισχύς τους υπάρχει μέχρι να τους αλλάξουμε.

Κατακρίνω, ωστόσο, ευθέως την τακτική του Δασαρχείου που έχει μάλλον μπερδέψει το τσάι με το χασίς και τους χασισοκαλλιεργητές με τους φιλήσυχους και υπερήφανους κατοίκους της Δίρφεος που χρόνια τώρα μαζεύουν τσάι και ρίγανη. Η δασική υπηρεσία οφείλει να γνωρίζει ότι η αλλαγή νόμων και απαγόρευση συλλογής τσαγιού δε φθάνει σε μηδενικό χρόνο παντού.

Η υποχρέωση της δασικής υπηρεσίας είναι κατά πρώτον να ενημερώνει και μετά να ασκεί προανακρίσεις και επιχειρήσεις κατασχέσεων και εκκαθαρίσεων στη βάση ανώνυμων καταγγελιών. Ολίγη λογική αρκεί, για να μην προσβάλλεις τους ανθρώπους, αλλά φαίνεται ότι η λογική είναι πιο σπάνια και από το σπάνιο τσάι της Δίρφυς.

Πριν από λίγες ημέρες ο κ. Μαρκόπουλος κατέθεσε ερώτηση στη Βουλή σχετικά με την απαγόρευση συλλογής και εμπορίας του τσαγιού Σιδερίτης στην Εύβοια (ΕΔΩ) υποστηρίζοντας ότι επιφέρει πλήγμα στην τοπική οικονομία και διαταράσσει την οικολογική ισορροπία. Μεταξύ άλλων, ερωτήθηκαν οι αρμόδιοι υπουργοί, εάν προτίθενται να προβούν σε τουλάχιστον τρίμηνη αναστολή ποινικών διώξεων μέχρι να πληροφορηθούν όλοι οι κάτοικοι για την απαγόρευση και τις επιπτώσεις.

Βέβαια, στην ίδια ερώτηση αναφέρει ότι: «Το συγκεκριμένο είδος έχει χαρακτηριστεί προστατευόμενο, με Προεδρικό διάταγμα του 1981 και απαγορεύτηκε η συλλογή του, η μεταφύτευσή του, η εκρίζωσή του, η κοπή του και η πώλησή του στο εμπόριο. Επί δεκαετίες ολόκληρες η απαγόρευση αυτή πρακτικά δεν εφαρμόστηκε, μέχρι πριν από τρία χρόνια οπότε και η δασάρχης Χαλκίδας αποφάσισε να εφαρμόσει την απαγόρευση που αναφέρεται στο Π.Δ.». 

Να θυμίσουμε εδώ ότι ο κ. Μαρκόπουλος εκλέχθηκε βουλευτής στο νομό Εύβοιας με το κόμμα της Ν.Δ. στις εκλογές του 2004, 2007 και 2009. Το 2012 προσχώρησε στο νεοϊδρυθέν κόμμα του Πάνου Καμμένου, Ανεξάρτητοι Έλληνες, με το οποίο και εξελέγη για τέταρτη φορά βουλευτής στις 6 Μαΐου 2012. Στις 2 Ιουλίου 2013 επανεντάχτηκε στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας.

Τρίμηνες, τετράμηνες και λοιπά, αναστολές ποινικών διώξεων, λοιπόν, για να πληροφορηθούν όλοι, ακόμα και αυτοί που γνωρίζουν αλλά κάνουν ότι δεν γνωρίζουν, τις απαγορεύσεις που ισχύουν εδώ και δεκαετίες.

tsai aroma

Advertisements
Μοιραστείτε το!
Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin


ΚατηγορίεςΔασική Υπηρεσία

Tags: , ,

3 replies

  1. από όσο γνωρίζω, η συλλογή τσαγιου και ρίγανης επιτρέπεται για προσωπική χρήση. Άπαγορεύεται η συλλογή για εμπόριο. Και σωστά απαγορεύεται. Έχω συναντήσει ανθρώπους να κουβαλάνε ολόκληρα τσουβάλια με τσάι. Και πάνω στη βιασύνη τους για να μαμζέψουν όσο το δυνατόν περισσότερο, να το ξεριζώνουν προκαλώντας τεράστοια καταστροφή. Μάλιστα το μαζεύουν ερκετά νωρίς όταν ακόμα δεν έχει γίνει, για να προλάβουν να μην τους το μαζέψουν άλλοι. Αυτό και αν είναι έγκλημα.
    Η συλλογή για προσωπική χρήση δεν απαγορεύεται. Αν ψάξει κανείς στο google θα βρει ακόμα και οδηγιες ορθης συλλογης τσαγιου.
    Θα μπορούσε όμως η πολιτεία να δράσει πιο αποτελεσματικά. Αντί να ψάχνει στα βουνά και στα λαγκάδια για να ψάχνει να βρει αυτούς που μαζεύουν το τσαι, γιατί δεν παέι στα σημεία πόλησης. Λαϊκές, καταστήματα με παραδοσιακά προϊόντα κλπ. όπου το εκθέτουν προς πόληση απροκάλυπτα? Εκτός αν δεν είναι μαζεμένο στον Ταϋγετο και μας κοροϊδεύουν.
    Και κάτι ακόμα. Κανένας δεν έχει το δικαίωμα, να εξαφανίζει μια ολόκληρη πλαγιά με τσάι, ένα φυσικό προΙόν που φύτρωσε μόνο του, και να το εμπορεύεται λες και το έβγαλε από τ χωράφι του. Θα πάρει όσο χρειάζεται για προσωπική χρήση και το υπόλοιπο θα το αφήσει εκει για να πάρουν και οι επόμενοι. Εντελώς δωρεάν από το βουνό. Για όλους φτάνει. Δε χρειάζεται να κάνουμε αγώνα δρόμου ποιος θα το μαζέψει πρώτος για να μην τον προλάβουν οι άλλοι, με αποτέλεσμα να το μαζεύουν αγίνοτο. Πριν καν ανθίσει.

  2. Οι απαγορεύσεις συνιστούν αβίαστη ομολογία ανικανότητας, αδυναμίας ή άρνησης εφαρμογής της εκάστοτε ορθής διαχείρισης. Το τσάι και η ρίγανη αν ήταν να εξαφανιστούν θα είχαν εξαφανιστεί γιατι αυτές τις απαγορεύσεις αφενός μεν κανείς δεν τις υποστηρίζει ελεγκτικά ως προς την εφαρμογή, αφετέρου δε αυτές οι απαγορεύσεις παντού και πάντα θα πιάνουν τους τελευταίους ρομαντικούς φυσιολάτρες, γνώστες Έλληνες και όχι εγχώριους και αλλοδαπούς εμπόρους που κατεβάζουν τόνους από τα βουνά.
    Δεν ξέρω αν τα σχόλια είναι του διαχειριστή, αλλά κάπου θα πρέπει να σταματήσει αυτή η κοροιδία με πάσης φύσεως απαγορεύσεις σχετικά με την επαφή των Ελλήνων με την Ελληνική φύση.
    Μόνο το παράδειγμα των πυρκαγιών αρκεί. Έχουν απαγορευτει το άναμμα φωτιάς, το ελέθερο κάμπινγκ και πολλά αλλα που συνδέουν τον πολίτη με τη φύση και εν τούτοις έχει κατακαεί η χώρα…
    Το ίδιο και με το χασίς μιας και αναφέρεται στο άρθρο. Αν και απαγορεύεται χρήση και εμπορία το βρίσκει κανείς πιο εύκολα και από τσιγάρα.
    Μόνο οι συνειδητοποιημένοι χρήστες μπορούν να αποτρέψουν με την παρουσία τους τις όποιες καταστροφές. Όσοι επμένουν να στερούν στους πολλούς και συνειδητοποιημένους την Ελληνική φύση με πρόσχημα την «προστασία» είτε άσχετοι είναι είτε διαπλεκόμενοι. Και καμία από αυτές τις δύο εκδοχές δεν είναι αποδεκτή από υπηρεσιακούς παράγοντες.
    Να πάρουν πόδι και οι απαγορεύσεις και οι εμπνευστές τους. Διαχείριση θέλουμε και όχι απομόνωση στο τσιμεντο.

    • Οι απαγορεύσεις στηρίζονται σε νόμους. Τους νόμους του κράτους που ψηφίζει το Κοινοβούλιο. Οι δασικές υπηρεσίες έχουν υποχρέωση να εφαρμόζουν τους νόμους. Η επαφή του Έλληνα με την Ελληνική φύση προϋποθέτει το ξερίζωμα 800 κιλών αρωματικών και φαρμακευτικών βοτάνων για… «ατομική χρήση επειδή δεν γνώριζα την απαγόρευση»; Οι ρυθμιστικές διατάξεις που εκδίδουν οι δασικές υπηρεσίες (απαγορεύσεις) στις περισσότερες των περιπτώσεων εκδίδονται με σκοπό να διασφαλίσουν ότι ο καθένας θα μπορεί να συλλέγει τις αναγκαίες, για οικογενειακή χρήση, ποσότητες βοτάνων.

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: