Advertisements

Οι δρυοκολάπτες χρειάζονται μύκητες για να φτιάξουν φωλιά

dryokolaptis

Οι δρυοκολάπτες που χρησιμοποιούν το ράμφος τους για να διανοίξουν μια κοιλότητα στους κορμούς των δέντρων και να φτιάξουν την φωλιά τους γνωρίζουν πολύ καλά ότι πρόκειται για δουλειά που απαιτεί πολύ χρόνο και… πολλές χιλιάδες κτυπήματα.

Το απειλούμενο είδος Picoides borealis ξεχωρίζει από τους άλλους δρυοκολάπτες διότι επιλέγει να χρησιμοποιεί τα υγιή δένδρα, παρά τα νεκρά, για να ανοίγει οπές. Η διαδικασία αυτή είναι πολύ χρονοβόρα. Κάθε δρυοκολάπτης χρειάζεται τη φωλιά του και η προσπάθειά του να την ολοκληρώσει απαιτεί χρόνο από ένα έτος έως και μια δεκαετία.

Οι μύκητες που προκαλούν την αποσύνθεση του ξύλου μπορούν να επιταχύνουν τη διαδικασία, αλλά μόνο στη περίπτωση που υπάρχει ήδη μια πληγή στο φλοιό έτσι ώστε να διεισδύσουν μέσα στο ξύλο. H υπόθεση ότι δρυοκολάπτες και κοινότητες μυκήτων αναπτύσσουν συμβιωτική σχέση, με τα πουλιά να βοηθούν στη διασπορά των μυκήτων και τους μύκητες να διευκολύνουν την διάνοιξη κοιλοτήτων μαλακώνοντας  το ξύλο, έχει διατυπωθεί πολλές φορές αλλά δεν είχε αποδειχθεί πειραματικά. 

Για τον σκοπό αυτό, ομάδα ερευνητών άνοιξε οπές στον κορμό 60 πεύκων σε ένα δάσος στην Βόρεια Καρολίνα. Οι ερευνητές σκέπασαν τις  μισές από τις τρύπες ώστε να είναι απρόσιτες στους δρυοκολάπτες και άφησαν τις άλλες 30 ανοιχτές και εκτεθειμένες. 

Τρία χρόνια αργότερα, οι δρυοκολάπτες είχαν δουλέψει σε 26 από τις 30 προσιτές τρύπες όπου και μετέφεραν τους βοηθούς τους: τους μύκητες που αποσυνθέτουν το ξύλο. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ενώ κατά την έναρξη του πειράματος μόνο το 27% των δέντρων είχε μολυνθεί με αυτούς τους οργανισμούς, τρία χρόνια μετά το ποσοστό αυτό ανήλθε στο 75%. Η ποικιλομορφία των μυκήτων που αποσυνθέτουν το ξύλο είχε αυξηθεί σημαντικά στις κοιλότητες που επισκέφτηκαν οι δρυοκολάπτες.  Οι τύποι των μυκήτων ήταν παρόμοιοι με εκείνους που οι ερευνητές βρήκαν στα ράμφη των δρυοκολαπτών, στα φτερά και στα πόδια καθώς και σε κοιλότητες-τρύπες όπου τα πουλιά είχαν ανοίξει από μόνα τους (φυσικά), σε αντίθεση με τις σκεπασμένες/προφυλαγμένες τρύπες, οι οποίες παρουσίαζαν διαφορετικές κοινότητες μυκήτων και με λιγότερα είδη.

Από τα αποτελέσματα της έρευνας,  που παρουσιάζονται στην επιθεώρηση «Proceedings of the Royal Society B»,  προκύπτει ότι οι δρυοκολάπτες του είδους Picoides borealis και οι «φιλικοί” μύκητες αναπτύσσουν συμβιωτική σχέση με σημαντικές επιπτώσεις στην δασική οικολογία αλλά και στη διαχείριση-διατήρηση της άγριας ζωής. Οι δρυοκολάπτες, χρησιμοποιώντας τους μύκητες, δημιουργούν φωλιές, όχι μόνο για τον εαυτό τους αλλά και για πολλά άλλα είδη, όπως ωδικά πτηνά, σκίουρους,  έντομα, φίδια και αμφίβια, που φωλιάζουν σε οπές των δέντρων.

Επιμέλεια: dasarxeio.com

Πηγές:

– http://rspb.royalsocietypublishing.org

– http://www.sciencemag.org

– http://blogs.discovermagazine.com

.

.

.

logo_dokimastiko

Advertisements
Μοιραστείτε το!
Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin


ΚατηγορίεςΆγρια ζωή

Tags: , ,

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: