Advertisements

Οι θησαυροί της ελληνικής φύσης στο έλεος «αρπακτικών»

Είμαστε στην καρδιά της άνοιξης και μια βόλτα στα μονοπάτια της φύσης επιβάλλεται. Λουλούδια παντού, τόσο πολλά, που «δεν θα λείψουν αν μαζέψω ένα μπουκέτο για το σπίτι», σκέφτεστε.

ΔΑΥΙΔ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ | ΕΘΝΟΣ

Ανάμεσα όμως στις μαργαρίτες και στις παπαρούνες που κόψατε για το βάζο σας μπορεί εύκολα να βρίσκεται και εκείνη η σπάνια ορχιδέα για την οποία τόσα έχουν γραφτεί σε επιστημονικούς καταλόγους και κείμενα ενθουσιωδών φυσιοδιφών και η οποία προστατεύεται από διεθνείς κανονισμούς.

Μπορεί βέβαια εσείς να είστε «αθώοι» λόγω άγνοιας, αλλά κάποιοι άλλοι που ξέρουν καλά τη σπουδαιότητα του συγκεκριμένου φυτού σχεδιάζουν ένα ταξίδι σε κάποια ελληνική εσχατιά για να το εντοπίσουν και δυστυχώς να το συλλέξουν. Και κάπου εκεί ανάμεσα στην άγνοια και τον δόλο βρίσκεται ο κίνδυνος για πολλά από τα σημαντικότερα και σπανιότερα φυτά της χώρας μας.

Ανάμεσα σε τρεις ηπείρους και με έναν ιδιαίτερα έντονο γεωμορφολογικό χαρακτήρα, η χώρα μας βρίσκεται στην κορυφή της Ευρώπης από άποψη χλωριδικού πλούτου. Μια τεράστια ακτογραμμή, με βράχια, παραλίες και αμμοθίνες, δεκάδες μεγάλα βουνά με φαράγγια και πυκνά δάση, ποτάμια, λίμνες, κάμποι και λόφοι με φρύγανα, όλα διαδεχόμενα μεταξύ τους και συμπιεσμένα σε έναν μαγικό, μικρής έκτασης χώρο, φιλοξενούν έναν τεράστιο πλούτο φυτικών ειδών.

 Ο αριθμός τους, σύμφωνα και με τις τελευταίες μελέτες, φτάνει τα 6.600 είδη, καθιστώντας την ελληνική χλωρίδα και τη χώρα μας την πλουσιότερη σε αριθμό ειδών αλλά και συγκριτικά με το μέγεθός της στην Ευρώπη. Για να καταλάβουμε τη διαφορά με άλλες χώρες, αρκεί να πούμε ότι η Μεγάλη Βρετανία φιλοξενεί 2.951 φυτά, ενώ η χλωρίδα της Γαλλίας, του Βελγίου και της Ελβετίας μαζί (με έκταση έξι φορές όση η Ελλάδα) αριθμεί περίπου 3.800 είδη.

Γι’ αυτό όμως που είναι ξακουστή η χώρα μας είναι για τα ενδημικά της είδη, δηλαδή τα φυτά που μπορεί κανείς να συναντήσει μόνο εδώ και πουθενά αλλού στον πλανήτη, τα οποία φτάνουν τα 1.462, δηλαδή το 22% του συνόλου των φυτών μας – η Μεγάλη Βρετανία έχει μόλις 47 ενδημικά. Ολος αυτός ο πλούτος μαγνητίζει τους απανταχού επιστήμονες και ερασιτέχνες λάτρεις των φυτών. Εδώ και δεκαετίες η Ελλάδα είναι το αγαπημένο σημείο συνάντησης και εξερεύνησης των μεγαλύτερων βοτανολόγων της ηπείρου και οι ανακαλύψεις τους συνεχίζουν να εμπλουτίζουν τον χλωριδικό μας κατάλογο.

Και μπορεί μέχρι πριν από λίγα χρόνια το ενδιαφέρον να περιοριζόταν μεταξύ λίγων βοτανολόγων και ελάχιστων φυδιοδιφών, εντούτοις ο κύκλος έχει ανοίξει και μαζί του έχει ανοίξει και ο κύκλος της αγοράς.

Η γοητεία του διαφορετικού

Εδώ και χρόνια και εξαιτίας της δημιουργίας νέων αγορών στον τομέα του τουρισμού, δεκάδες λάτρεις των φυτών καταφθάνουν στη χώρα μας για οικοτουρισμό, κάτι που είναι θαυμάσιο -όταν γίνεται οργανωμένα- καθώς δίνει ζωή στις απομακρυσμένες περιοχές αλλά και επεκτείνει την τουριστική περίοδο. Αλλες γειτονικές χώρες, όπως η Βουλγαρία και η Ρουμανία, έχουν κάνει άλματα σε αυτόν τον τομέα, ενώ στη χώρα μας ακόμα και πολλοί επαγγελματίες του τουρισμού δεν μπορούν ακόμα να ξεχωρίσουν τη διαφορά μεταξύ αγροτουρισμού και οικοτουρισμού.

Μαζί όμως με τους ταξιδιώτες που θέλουν να δουν κάτι διαφορετικό καταφθάνουν και κάποιοι που γνωρίζουν την αξία του διαφορετικού. Εμποροι σπάνιων φυτών, μοναχικοί και φανατικοί συλλέκτες, βοτανικοί που εργάζονται σε πανεπιστήμια και βοτανικούς κήπους, ανθοπώλεις, συλλέκτες βοτάνων και άλλοι οργώνουν την Ελλάδα για να μελετήσουν ή και να αποκτήσουν κάποια από τα σπάνια φυτά μας.

Και κάποιοι από αυτούς τα εμπορεύονται ελεύθερα στο Διαδίκτυο κάνοντας περιουσίες. Σπόροι, βλαστοί και ώριμα άτομα δεκάδων ειδών της χλωρίδας μας πωλούνται έναντι αντιτίμου που καθορίζεται από τον βαθμό σπανιότητας. Οι τιμές κυμαίνονται από 10 ευρώ και μπορούν να φτάσουν και πάνω από 100 ευρώ ενώ κάποιοι ακόμα πιο τολμηροί επικοινωνούν θρασύτατα με ντόπιους φυσιοδίφες ζητώντας σπόρους από ιδιαίτερα σπάνια είδη, έτοιμοι να προσφέρουν μέχρι και 500 ευρώ.

ΔΑΥΙΔ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ | ΕΘΝΟΣ

Advertisements


ΚατηγορίεςΧλωρίδα

Tags: , , , ,

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: