Ελληνική Δασολογική Εταιρεία: Ανακοίνωση για την ανάρτηση δασικών χαρτών

ede

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
για την ανάρτηση δασικών χαρτών στη χώρα

Είναι γνωστό, ότι στην περιοχή της Μεσογειακής λεκάνης – το λίκνο του δυτικού πολιτισμού -και ιδιαίτερα στη χώρα μας, οι δασικοί πόροι αποτέλεσαν διαχρονικά τη βάση της κοινωνικής και οικονομικής ζωής, αλλά συχνά συνέβαλλαν αποφασιστικά (και) στην επιβίωση του έθνους!

Η Ελληνική Δασολογική Εταιρεία στις μέρες μας με αφορμή τη σύνταξη και ανάρτηση των Δασικών Χαρτών, μετά από τις παλινωδίες των τελευταίων δεκαετιών (σχετικοί νόμοι από το έτος 1976), αλλά και τις πρόσφατες αντιδράσεις (πολιτών, πολιτικών κά), εκφράζει την απόλυτη υποστήριξή της στο έργο της χαρτογράφησης των δασών και ταυτόχρονα επισημαίνει την τεράστια σημασία του παραπάνω έργου ως μια ασπίδα προστασίας αλλά και ως ένα αναπτυξιακό εργαλείο. Την ώρα λοιπόν που η χώρα μας βιώνει μια πρωτόγνωρη κρίση, ορθά το κράτος ενεργεί, απογράφοντας τα δάση της χώρας για πρώτη φορά δίνοντας έμφαση στον πρωτογενή τομέα, στην προσπάθεια εξόδου από την κρίση. Επίσης με αυτόν τον τρόπο θέτει τη βάση για τη βιώσιμη ανάπτυξη της χώρας, συνεπής στις διεθνείς υποχρεώσεις της.

Οι αρμόδιοι φορείς πρέπει να δείξουν αποφασιστικότητα και να προχωρήσουν στην ολοκλήρωση του έργου των δασικών χαρτών, με βάση τη νομιμότητα και γνώμονα την προάσπιση του δημοσίου συμφέροντος και του δασικού πλούτου της χώρας. Πολιτικό κόστος, μικροπολιτικές σκοπιμότητες ή έστω προφάσεις για τυχόν αστοχίες της διαδικασίας χαρτογράφησης δεν έχουν θέση μπροστά στη σημασία του έργου. Παράλληλα προτείνεται να γίνει εκστρατεία ενημέρωσης φορέων και πολιτών για τη διαχρονική προσφορά των δασών, την αναγκαιότητα να τα γνωρίσουμε μέσα από την απογραφή τους, καθώς επίσης και την υποχρέωσή μας να τα διαφυλάξουμε για τις επόμενες γενιές.

Για την Ελληνική Δασολογική Εταιρεία

Ο Πρόεδρος
Νικόλαος Γρηγοριάδης
Τακτικός Ερευνητής ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ

Ο Γενικός Γραμματέας
Μάριος Τρίγκας
Επίκουρος Καθηγητής ΑΠΘ

3 thoughts on “Ελληνική Δασολογική Εταιρεία: Ανακοίνωση για την ανάρτηση δασικών χαρτών

  1. ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΣΧΟΛΙΟΥ:
    ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΣΧΟΛΙΟΥ: «ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΕΚΕΡΗΣ Αντώνη, συμμερίζομαι πλήρως τις ανησυχίες σου και θεωρώ, ή μάλλον φοβάμαι ότι χαμένοι θα βγουν οι κάτοικοι της ορεινής Ελληνικής υπαίθρου και η Δασική Υπηρεσία. Μη λησμονούμε ότι οι κάτοικοι αυτοί έζησαν στο πετσί τους τη λαίλαπα του Β´ παγκοσμίου πολέμου, της κατοχής και του εμφυλίου. Πού καιρός, τότε για ξεπάτωμα (έτσι λέγονταν η εκχέρσωση χειρωνακτικά με την τσάπα- πού και με τί το μηχάνημα) για να βρουν το χωράφι τους καθαρό οι αεροφωτογραφίες του ´45… Αλλά και μετά τη λαίλαπα αυτή για αντιμετώπιση της αδήριτης ανάγκης επιβίωσης των ιδίων και των οικογενειών τους υποχρεώθηκαν εν πολλοίς να μεταναστεύσουν το εξωτερικό, ή στα αστικά κέντρα της Χώρας… Και βέβαια τα παιδιά τους (εμείς) και τα εγγόνια (τα παιδιά μας) εκείνων αποτελούν στο μεγαλύτερο ποσοστό τους κατοίκους των σημερινών πόλεων και μεγαλουπόλεων… Και όμως εκείνες τις κρίσιμες δεκαετίες 50,60,70, παρά το αντίθετο που θα περίμενε κάποιος η Δασική Υπηρεσία με την υπομονή και την επιμονή των υπαλλήλων της κατόρθωσε όχι μόνο απλά να συμφιλιώσει τον ορεινό κάτοικο με το Δάσος, αλλά ακόμα περισσότερο τον μετέτρεψε σε εθελοντή δασοφύλακα, πυροφύλακα… Δεν είναι τυχαίο το ότι η απογραφή Δασών του 1992 κατέρριψε θεαματικά τα μέχρι τότε αναμσημένα ποσοστά δασοκάλυψης ανεβάζοντάς τα σε 49% (25% βιομηχανικά και 24% μη βιομηχανικά δάση) που παραμένουν έκτοτε σταθερά χάρη στις ιεραποστολική προσπάθεια των εναπομεινάντων Δασικών Υπαλλήλων που σήμερα είναι είδος υπό εξαφάνιση. Και αυτός ο κάτοικος που έβρισκε τόσα χρόνια αποκούμπι στη Δ.Υ. για να εκμεταλλευτεί το πετρόχωμα του χωραφιού, για μια πατάτα, ένα φασόλι… να εξοικονομήσει μια πλατφόρμα (από τρακτέρ) καυσόξυλα από το ίδιο χωράφι, που «απλόχερα» και προνοητικά, για την προστασία των δασοσυστάδων έδινε την έγκριση ο Δασάρχης, ο Δασονόμος, ο Δασοφύλακας (χωρίς έγγραφα παραστατικά, κατά τα ισχύοντα, για να έχει σήμερα αποδεικτικά στοιχεία) θα βρεθεί σήμερα έρμαιο των …»συντεταγμένων» και θα συμπεριληφθεί συλλήβδην στους καταπατητές δημοσίων δασών στους οικοπεδοφάγους, στους… στους… καθώς δεν φανταζόταν ποτέ πως η «κλαδερή του» και το δένδρο που έδενε την κατσίκα θα τον έπαιρναν στο λαιμό τους… Θα μάθει, πέφτοντας από τα σύννεφα, ότι η «ΒΕΒΑΙΩΣΗ» ή η «ΑΠΑΝΤΗΣΗ» που πήρε εν καιρώ για το αγρόκτημά του δεν ισχύει γιατί δεν ακολουθήθηκε η ένδικος διαδικασία του άρθρου 14 και ας στηρίχθηκε σε αυτά η διοίκηση και τον επιδοτούσε επί δεκαετίες… Ούτε καν ενδιαφέρθηκε κάποιος να τις συμπεριλάβει σαν Πράξεις Χαρακτηρισμού που δεν τελεσιδίκησαν… Θα ανακαλύψει ότι το επίσημο τοπογραφικό που υπογράφεται από την αρμόδια Επιτροπή Αποτερματισμού δεν ισχύει και θα πρέπει να βρει ιδιώτη τεχνικό ΕΠΙ ΠΛΗΡΩΜΗ να το τοποθετήσει στο χάρτη… Πόσο μάλλον τα σκαριφήματα των προπολεμικών αποτερματισμών για κτήματά τους που εν πολλοίς φαίνονται δασωμένα στις Α/Φ του ΄45 για τους προαναφερθέντες λόγου(πόλεμος, κατοχή εμφύλιος). Με πιάνει πονοκέφαλος όταν τα σκέφτομαι όλα αυτά και τρομερή απογοήτευσή, καθώς παράλληλα έρχονται στο νου μου τα λόγια Σόλωνα «Νόμος είναι ο ιστός της αράχνης που πιάνει τα μικρά και αδύναμα έντομα, ενώ τα μεγαλύτερα και ισχυρά όχι μόνο δεν τα πιάνει, αλλά και τον καταστρέφουν και περνάνε ελεύθερα»….
    Μακάρι να διαψευστώ…»

  2. Η ανάρτηση και κύρωση δασικών χαρτών είχαν και έχουν τεράστια σημασία γενικά σε περιβαλλοντική και όχι μόνον υποδομή ενός πολιτισμένου λαού, αλλά και συμβάλει τα μέγιστα στην προστασία και διαχείριση του δασικού πλούτου της χώρας. Οι ενέργειες αυτές όφειλαν να είχαν γίνει δεκαετίες πριν. Οι λόγοι της καθυστέρησης πολλοί και γνωστοί σε όσους ασχολούνται με το αντικείμενο. Ποτέ όμως δεν είναι αργά.
    Όμως, η ανάρτηση και κύρωση των δασικών χαρτών, χωρίς την πρότερη λύση κάποιων προβληματικών διατάξεων, θα δημιουργήσει σοβαρά κοινωνικοοικονομικά προβλήματα για πολλές δεκαετίες, όσα νομικά τερτίπια και μπαλώματα να γίνουν εκ των υστέρων. Συνέπεια αυτού θα είναι να καθυστερήσει και η ολοκλήρωση του εθνικού κτηματολογίου, του πιο πολύτιμου αναπτυξιακού εργαλείου. Προβλέπω επίσης ότι θα στερηθούν ιδιοκτησίες από πολλούς πολίτες, ιδιαίτερα στις ορεινές και ημιορεινές περιοχές της Ελλάδας που οι αξίες έχουν καταρρεύσει, όταν κριθούν δασικές οι εκτάσεις που κληρονόμησαν. Η πολύ μικρή οικονομική αξία τους, αλλά ισχυρή συναισθηματικά, η οικονομική κρίση, αλλά και ο πολυκερματισμός των ιδιοκτησιών θα αποτελέσουν τη δυσάρεστη έκπληξη για πολλούς πολίτες που δεν θα έχουν την οικονομική δυνατότητα να υποβάλλουν ενστάσεις. Για να διαπιστώσει κάποιος που κατέχει διάσπαρτα πέντε μικρής αξίας κτήματα αν είναι χαρακτηρισμένα δασικά στους χάρτες, θα πρέπει να προσλάβει κάποιον ειδικό με GPS. Να ζητήσει σύνταξη τοπογραφικών και να πληρώσει επίσης και τα παράβολα των ενστάσεων είναι «too much» που λέμε στο χωριό μου. Λέτε να προχωρήσει σε ενστάσεις? Όχι, δεν το πιστεύω. Φυσικά όλο το μένος αυτών των πολιτών και την πίεση που θα ασκηθεί θα την επωμιστούν οι δασικού υπάλληλοι.
    Άποψη: Υπάρχουν αποτελεσματικοί τρόποι αντιμετώπισης του προβλήματος με βάση την υφιστάμενη κατάσταση και όχι αυτή του 1975, για να σταματήσουν άμεσα περαιτέρω καταπατήσεις. Τυχόν αμφισβητούμενες ζώνες, να εξετάζονται σε δεύτερη φάση με τη χρήση α/φ 1945, 1960 κατά τις διαδικασίες μεταβίβασης ή άλλων πράξεων της διοίκησης που αφορούν τμήμα εντός αυτών. Δασωθέντες αγροί να αποχαρακτηριστούν άμεσα. Στις εκτάσεις που από τις α/φ προκύπτουν καταπατήσεις με οικοδομές ή με γεωργικές καλλιέργειες να δοθούν προς μακροχρόνια χρήση έναντι ενός εύλογου τιμήματος στους φερόμενους ιδιοκτήτες. Είναι ανέφικτο να γκρεμιστούν χιλιάδες σπίτια ή και πολυκατοικίες ακόμη σε περιοχές με δασικό χαρακτήρα. Αν επιχειρηθεί κάτι τέτοιο πιστεύω προσωπικά ότι θα περιέλθει σε νομοθετική ατονία και σε αναβολές με «νομικίστικες» παρατάσεις. Τέλος να επιστρέφεται το ποσό του παράβολου, όταν η ένσταση για το χαρακτήρα μιας έκτασης που υποβάλλουν έχει θετικό για τον πολίτη αποτέλεσμα. Προς υλοποίηση της πρότασης απαιτείται οπωσδήποτε πολιτική συναίνεση, ώστε σύννομα να λυθούν και τα διάφορα συνταγματικά θέματα που προκύπτουν.

  3. δυστυχώς εδω και δεκαετίες το επάγγελμα του δασολόγου έχει μια κακή πρωτοτυπία. Αλλά αντικείμενα διδάσκονται ως επι το πλείστον στην σχολή τους και με άλλα τελικά ασχολούνται με την άσκηση της δασολογικής επιστήμης στην πράξη. Παλαιότερα αρκετοί καθηγητές στην Δασολογική Σχολή, στα ΤΕΙ αλλά και ερευνητές στα Ινστιτούτα είχαν εμπειρία από δασαρχεία , ορισμένοι διετέλεσαν δασάρχες π.χ. Παπαμίχος στην εδαφολογία, Αστέρης στην Βιομετρία, ο Ελευθεριάδης στο ΤΕΙ Δράμας κλπ. Ομως οι νεώτεροι καθηγητές και ερευνητές δεν έχουν ουσιαστικά ασκήσει το επάγγελμα αλλά μετά τις σπουδές τους τόσο εδω όσο και στην αλλοδαπή αποκαταστάθηκαν επαγγελματικά στο παν/μιο,ΤΕΙ, ΕΘΙΑΓΕ . Ετσι ουσιαστικά δεν ξέρουν γιατί ακριβώς πρέπει να μιλήσουν οση καλή διάθεση και να εχουν προκειμένου να βοήθησουν και να υποστηρίξουν το επάγγελμα και τους συναδέλφους.Εξ απαλών ονύχων τον λέοντα. Αν δεν έχεις βρεθεί στην θέση να υπογράψεις είτε ως εισηγητής είτε ως προιστάμενος δημόσιο έγγραφο που να αφορά χαρακτηρισμό κλπ. είτε οποιαδήποτε διοικητική πράξη που σίγουρα θα κληθείς να το υπερασπιστείς τότε δεν αναγκάζεσαι αντιληφθείς το ζήτημα. Απο την άλλη η ραχοκοκκαλιά του επαγγέλματος είναι η δασική υπηρεσία .
    Οι υπηρετούντες ανα την επικράτεια δασολόγοι ως δημόσιοι υπάλληλοι εκφράζονται αναγκαστικά μεσω συνδικαλιστικού φορέα, δεν νομίζω να μπορούν απο μόνοι τους να εκφράσουν επίσημα άποψη. Οι συνδικαλιστές σε μεγαλο βαθμό πάλι δεν έχουν εμπειρία απο την δασική πράξη αφού αξιοποιώντας την ιδιότητά τους και τις καλές γνωριμίες που αποκτούν φροντίζουν διακριτικά να μετακινηθούν σε πιο ησυχες υπηρεσίας μακριά από την πρώτη γραμμή. Η κεντρική υπηρεσία επαψε να στελεχώνεται από έμπειρους δασολόγους όπου αφού έιχαν υπηρετήσει στην πρώτη γραμμή και στην επαρχία καμμιά 20ετια τουλάχιστον μετά πηγαιναν στο υπουργείο και μπορούσαν να ασκησουν επιτελικό έργο με επιτυχία. Σήμερα διορίζονται κατευθείαν στο υπουργείο ή μετατίθενται σχεδόν αμέσως με καποια πολιτική παρέμβαση , οπότε δεν έχουν εμπειρία αρα δεν μπορούν να βοηθήσουν. Επομένως συμπεραίνουμε ότι : αλλοίμονο στους υπηρετούντες σε δασαρχεία δασολόγους διότι αυτοί αφανώς και ηρωικώς θα λουστούν την όλη πίεση. Επίσης ότι δυστυχώς στο επάγγελμα αυτό εξακολουθεί να συμβαίνει το παράδοξο : αυτοί που ξέρουν δεν μιλούν και αυτοί που μιλούν δεν ξέρουν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s