ΔΑΣΙΚΟΙ ΧΑΡΤΕΣ – ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ – ΑΠΟΨΕΙΣ

 

ΔΑΣΙΚΟΙ ΧΑΡΤΕΣ – ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ – ΑΠΟΨΕΙΣ

Του Διονύση Σωτηρόπουλου,
Δασολόγου

Οι δασικοί χάρτες σίγουρα αποτελούν ένα απαραίτητο εργαλείο στην άσκηση της δασικής πολιτικής. Είναι κάτι που άλλες οργανωμένες κοινωνίες το έχουν πριν από πολλά χρόνια και οι φωνές που ακούγονται για αναστολή ανάρτησης και για «κατέβασμα» των αναρτημένων χαρτών μόνο μικροπολιτικά συμφέροντα και το λαϊκισμό μπορεί να εξυπηρετούν.

Οι δασικοί χάρτες είναι ένα εργαλείο, μία «τσάπα» που μπορείς με αυτή να βάλεις το νερό στο αυλάκι αλλά μπορείς να σκάψεις και το λάκκο σου (περιβαλλοντικά). Εξαρτάται από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία πως θέλει να χρησιμοποιήσει το εργαλείο.

Αλλά τι θέλουμε και τι είναι οι δασικοί χάρτες; τι καταγράφουν και πως; πως διορθώνονται και πως αναθεωρούνται – ενημερώνονται; Είναι ζητήματα που τώρα αρχίζουμε να ψηλαφούμε, τώρα που βρίσκεται σε εξέλιξη η ανάρτηση σχεδόν του 40% του Ελλαδικού χώρου, ενώ θα έπρεπε να είχαν λυθεί πριν την σύνταξη τους.

Πριν αναφέρουμε κάποιες παρατηρήσεις στις τελευταίες νομοθετικές τροποποιήσεις και εξαγγελίες, ορισμένες γενικές παρατηρήσεις.

  1. Οι δασικοί χάρτες κατ αρχήν καταγράφουν δύο πράγματα: α) ποιες είναι σήμερα οι εκτάσεις που προστατεύονται από την δασική νομοθεσία άσχετα με το ιδιοκτησιακό καθεστώς μιας και οι δασικοί χάρτες δεν άπτονται ιδιοκτησιακών θεμάτων και β) ποιες χαρακτηρίζονται σήμερα ως δασικές εκτάσεις. Έμμεσα βέβαια οι δασικοί χάρτες καταγράφουν τα δικαιώματα του δημοσίου επί των εκτάσεων μιας και στο μεγαλύτερο μέρος του Ελλαδικού χώρου ισχύει το τεκμήριο του δημοσίου.
  2. Με τους αναρτημένος δασικούς χάρτες δημιουργούνται διάφορα ζητήματα, με το τι θα εξετάζουν οι Επιτροπές Εξέτασης των Αντιρρήσεων (ΕΠ.Ε.Α). Θα εξετάζεται από αυτές η ορθότητα των πράξεων χαρακτηρισμού; Αν μια έκταση καταγράφεται στο χάρτη σαν ΠΔ ( δασική με πράξη χαρακτηρισμού) οι ΕΠ.Ε.Α θα εξετάζουν την ορθότητα της πράξης ή όχι; Αν όχι, δεν θα έπρεπε να επιτρέπεται η άσκηση αντιρρήσεων για τις εκτάσεις αυτές, γιατί ο κόσμος να πληρώσει και να μπει στην ταλαιπωρία υποβολής; Αν ναι, θα βρεθούν αυτοί που ζήτησαν την πράξη χαρακτηρισμού από την διοίκηση, σε δυσμενέστερη μοίρα από τους άλλους που η διοίκηση δεν έχει κάνει πράξη χαρακτηρισμού για την έκταση τους και αυτή εμφανίζεται στο χάρτη σαν ΑΑ (ανέκαθεν μη δασική έκταση), ενώ αυτή η έκταση ήταν γεωργική το 1945 (παλιότερο στοιχείο) μπορεί να εγκαταλείφθηκε και να δασώθηκε το 1960, να εκχερσώθηκε το 1990 χωρίς να κηρυχθεί αναδασωτέα, και παραμένει έτσι μέχρι και σήμερα. Οι τελευταίοι με το δασικό χάρτη ευνοούνται γιατί καταγράφεται η έκταση ως μη δασική, ενώ αν γινόταν πράξη χαρακτηρισμού η έκταση τους θα χαρακτηριζόταν δασική. Γίνεται έτσι φανερό ότι η διοίκηση, ίδιες εκτάσεις, τις αντιμετωπίζει με δύο μέτρα και δύο σταθμά.
  3. Θέματα δασωμένων αγρών και εκχερσωμένων εκτάσεων θα αντιμετωπίζονται από τις επιτροπές ή θα εξετάζονται στα πλαίσια του δασολογίου – αν ποτέ γίνει, ή από την διοίκηση, σύμφωνα με τις διατάξεις των νόμων 4280/14 και 4315/14;
  4. Θα εξέτασει η ΕΠ.Ε.Α στην ουσία τους τις αναδασωτέα εκτάσεις; πχ μια έκταση κηρύχτηκε αναδασωτέα και λόγω αυτής της απαγόρευσης σήμερα απέκτησε τη μορφή δασούς, ΑΔ στον χάρτη, ήταν δασική κατά τον χρόνο κήρυξης της, ως αναδασωτέα; 

Σχετικά με τις εξαγγελίες και τις τελευταίες τροπολογίες για τους δασικούς χάρτες παραθέτουμε τα εξής:.

  1. Αν εφαρμοστούν και όλα όσα εξαγγέλλονται μαζί με τις τροπολογίες (πυκνώσεις, αναδασωτέες, εξαγορές) οι δασικοί χάρτες θα καταντήσουν ένα «άδειο πουκάμισο».
  2. Ένα υπαρκτό θέμα είναι ο χρόνος αναφοράς για το παλιότερο στοιχείο εξέτασης των δασικών εκτάσεων (αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1945). Άποψή μου είναι, ότι σαν παλιότερο στοιχείο αναφοράς θα πρέπει να επιλέγετε το 1960, γιατί οι εκχερσώσεις που έγιναν μέχρι το 1960, καθώς η Ελλάδα το 1945 έβγαινε από τον πόλεμο με κατεστραμμένη την οικονομική της βάση, έγιναν για καθαρά βιοποριστικούς λόγους. Η γη απέκτησε άλλη αξία – οικοπεδική – μετά το 1960 που άρχισε να βελτιώνεται το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων και η αναζήτηση δεύτερης ή παραθεριστικής κατοικίας έγινε πιο έντονη. Άλλο είναι να εκχερσώνεται μία έκταση για το «ζην» και άλλο για το «ευ ζην».
  3. Σκοπός της δασικής υπηρεσίας ήταν, η προστασία του δάσους και των δασικών εκτάσεων. Απέναντι στις ορέξεις των καταπατητών και των κάθε λογής επεμβάσεων ήταν η δασική υπηρεσία. Σήμερα με τις παρεμβάσεις για τους δασικούς χάρτες σε συνδυασμό με τις ισχύουσες τα τελευταία χρονιά δασικές διατάξεις, η τόσων χρόνων λειτουργία των δασικών υπηρεσιών ακυρώνεται.
  4. Με την τελευταία τροπολογία οι υπηρεσίες υποχρεούνται να ανακαλέσουν όλες τις αποφάσεις αναδάσωσης που έχουν σαν αιτία την πυρκαγιά και καταγράφονται στο δασικό χάρτη ως ΑΑ (ανέκαθεν μη δασικές), χωρίς να εξετάζεται αν αποτέλεσαν ενδιάμεσα από το παλιότερο στοιχείο (Α/Φ 1945) και σήμερα, δασικές εκτάσεις που πρέπει να προστατευτούν.
  5. Τα παραπάνω, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των δασοκτόνων νόμων 4280/14 και 4315/14 για τα δασωμένα χωράφια και τις εκχερσωμένες εκτάσεις  που μπορούν να δοθούν στη γεωργία (αλλά και τις άλλες επιτρεπτές επεμβάσεις) ακυρώνουν την δράση χρόνων των δασικών υπηρεσιών.
  6. Αυτή η πολιτική που νομιμοποιεί παλιές καταπατήσεις, είναι αυτή που θα γεννήσει την νέα γενιά καταπατητών, γιατί αυτή την αντίληψη καλλιεργεί: θα εκχερσώσω, θα καταπατήσω, θα κτίσω, και σε 15-20 χρόνια θα έρθει ένας άλλος στην εξουσία που θα με νομιμοποιήσει. Μακάριοι οι παρανομούντες!

Οι ανωτέρω περιγραφόμενες εκτάσεις πανελλαδικά δεν είναι αμελητέα ποσότητα. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι από σε ένα σύνολο 80.000 στρεμμάτων δασικής γης για την περιοχή πχ Καπανδριτίου Βαρνάβα Γραμματικού, οι εκχερσωμένες εκτάσεις είναι 5,7% και οι δασωμένες 13%. Για δε τις αναδασωτέες εκτάσεις που εμφανίζονται ως ΑΑ (ανέκαθεν μη δασικές) και έχουν διασωθεί ενδιάμεσα δεν υπάρχει ακόμη ακριβής καταγραφή.

Με τέτοιες πολιτικές ασχέτως εάν είναι μικρό ή μεγάλο το προηγούμενο ποσοστό, το δασικό περιβάλλον θα βαίνει συνεχώς μειούμενο με ότι συνεπάγεται αυτό για τις επερχόμενες γενεές.

Θα περίμενε κανείς μια κυβέρνηση της αριστεράς που υποτίθεται ότι προστατεύει το περιβάλλον, από την πρώτη στιγμή να είχε καταργήσει τους νομούς 4280 και 4315/14, που τους είχε καταψηφίσει σαν αντιπολίτευση. Θα περίμενε ακόμη κανείς αφού δεν δεσμευόταν και από κανένα μνημόνιο, με τους δασικούς χάρτες να προσπαθήσει να βάλει κάποια τάξη στη δασική ανομία και παρανομία και όχι να κάνει σημαία της τους νομούς αυτούς και να τους χρησιμοποιεί προς όφελος των καταπατητών και των κάθε λογής συμφερόντων.

Για ποιο περιβάλλον μιλάμε; Τι θα αφήσουμε για το μέλλον;

Το περιβάλλον τελικά κινδυνεύει περισσότερο από τις κυβερνήσεις πάρα από τους σφετεριστές του.

Αφίδνες  Μάρτης 2017

.

 

.

Advertisements
Μοιραστείτε το!
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin


ΚατηγορίεςΔασικοί Χάρτες

Tags: , , , , , ,

1 reply

  1. Γιατί με τους Δασικούς Χάρτες Δημεύονται βοσκότοποι, λιβάδια, αλλά και οι …… Ελαιώνες.

    Είναι απολύτως βέβαιον ότι γνωρίζει πολύ καλά ο δασολόγος κ. Διονύση Σωτηρόπουλου πως με τους Δασικούς Χάρτες ΔΗΜΕΥΟΝΤΑΙ οι περιουσίες των ΕΛΛΉΝΩΝ.

    Τούτο διότι κάθε για έκταση που ευρίσκεται εκτός σχεδίου πόλεως και δεν καλλιεργείται ή έχει λίγα χρόνια να καλλιεργηθεί ΧΑΡΑΚΤΙΡΙΖΕΤΑΙ ΔΑΣΟΣ ή ΔΑΣΙΚΗ ΕΚΤΑΣΗ, συμφώνα τη δασική νομοθεσία και τις αλλεπάλληλες τροποποιήσεις , που αυτή υπέστη η δασική νομοθεσία τον τελευταίο καιρό, έτσι ώστε να μην υπάρχει ούτε σπιθαμή από αυτές τις εκτάσεις , που να μην υπόκειται σε αυτόν τον Χαρακτηρισμό, πάντοτε κατά την ανεξέλεγκτη κρίση των δασικών υπαλλήλων και χωρίς την δυνατότητα των πολιτών για προστασία τους από την Δικαιοσύνη.

    Μόλις χαρακτηριστεί μια έκταση Δάσος ή Δασική έκταση αυτή αυτομάτως καθίσταται ιδιοκτησία του Δημοσίου λόγω της τροποποίησης του Δασικού Κώδικα, που έγινε με τον νόμο 998/79 και καθόρισε ότι όλες οι εκτάσεις που χαρακτηρίζονται δάσος ή δασικές αποτελούν ιδιοκτησία του Δημοσίου. Ο μόνος δε τρόπος για να αποδειχθεί η ιδιοκτησία αυτών των εκτάσεων είναι η τελεσίδικη απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία προϋποθέτει την προσκόμιση του συμβολαίου με το οποίο ο Σουλτάνος παραχώρησε την ιδιοκτησία της έκτασης σε κάποιον υπήκοο του. Προσκόμιση που φυσικά είναι αδύνατη.
    Στη ανωτέρω δήμευση δεν υπόκεινται μόνο οι βοσκότοποι και τα λιβάδια- δηλαδή οι αμιγώς χορτολιβαδικές εκτάσεις, αλλά υπόκειται και κάθε έκταση, η οποία δεν ευρίσκεται εντός του συνεκτικού πυρήνα των χωριών, ΑΚΟΜΗ ΔΕ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΕΛΑΙΩΝΕΣ ( όπου έχουν αναρτηθεί οι Δασικοί Χάρτες, όπως η περιοχή Ηγουμενίτσας, στην οποία οι Ελαιώνες χαρακτηρίζονται δάσος ) !

    Ευκαιρίας όμως δοθείσης πρέπει να κάνουμε γνωστά τα ακόλουθα :
    Στην ημερίδα για τους δασικούς χάρτες, που διοργάνωσε η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος την 25/5/2017, από τον εισηγητή του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου ( δασολόγο ) παρουσιάστηκαν τα μεγάλα και ουσιαστικά σφάλματα τα οποία εμπεριέχονται στους δασικούς χάρτες, οι οποίοι είχαν έως τότε αναρτηθεί, από εισηγητή Τοπογράφο Μηχανικό παρουσιάστηκαν σφάλματα, διαφορετικά των ανωτέρων, αλλά επίσης σημαντικά και καθοριστικά, από δε τον εισηγητή Δικηγόρο, π. νομικό σύμβουλο του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου, κ. Νικόπουλο η ασυναρτησία του δασικού νομοθετικού καθεστώτος !

    Είναι κρίμα που ο παριστάμενος υπουργός αναχώρησε πριν από την ομιλία των ανωτέρω, οι απόψεις των οποίων θα τον οδηγούσαν στην απόφαση για την αναστολή της ανάρτησης των δασικών χόρτων, προκειμένου να γίνουν οι απαραίτητες διορθώσεις και αλλαγές και να αποφύγουν Κράτος και πολίτες την τεράστια αναστάτωση αλλά και τις ζημίες που θα τους προκαλέσει η ανάρτηση των δασικών χαρτών, χωρίς την αντιμετώπιση των σφαλμάτων που ανάδειξαν οι ανωτέρω εισηγητές, κυρίως όμως για την κατ΄ουσία απαγόρευση της ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ της ΕΘΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΆΣ, καθώς και τις τεράστιες χρονικές καθυστερήσεις αδειοδοτήσεως Παραγωγικών Μονάδων, σε όσες περιπτώσεις καθίσταται τούτο δυνατόν.

    Με τις παρεμβάσεις που επακολουθήσαν τις εισηγήσεις, επισημανθήκαν σημαντικά σφάλματα της Δασικής Νομοθεσίας, ακροθιγώς όμως λογω του περιορισμένου χρόνου των παρεμβάσεων. Αυτά επικεντρωθήκαν στην εσφαλμένη άποψη κατά την οποία «άπαξ δάσος πάντα δάσος» την οποία καλλιεργεί η δασική νομοθεσία και λόγω της οποίας αποτρέπεται επί 40 χρόνια η θέσπιση του Χωροταξικού Χάρτη της χώρας, που θα την απαλλάξει από την τεράστια γραφειοκρατία, η οποία αποτρέπει κάθε Αναπτυξιακή προσπάθεια.

    Χαρακτηριστικά επισημάνθηκε ότι, ΣΕ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΈΝΩΣΗΣ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΟΤΙ ΤΑ ΔΑΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΔΑΣΙΚΕΣ ΕΚΤΑΣΕΙΣ ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΤΟ 42% ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ( στα οποία περιλαμβάνεται και η Φιλανδία, με την εκτεταμένη δασοκάλυψη), καθώς και ότι ό μέσος όρος της Οικιστής Γης, στις χώρες αυτές, υπερβαίνει το 20%, ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ με την Ελλάδα, όπου τα δάση και οι δασικές εκτάσεις, σύμφωνα με ανακοίνωση της αρμόδιας υπηρεσίας καλύπτουν το 70%, την στιγμή κατά την οποία στην Ελλάδα η οικιστική γη δεν ανέρχεται ούτε στο 5% του εθνικού της χώρου.

    Επικρίθηκε δε το υπουργείο Χωροταξίας, το οποίο αντί να προβεί στον καθορισμό των εκτάσεων που πρέπει να καταλάβουν οι τρεις μεγάλες κατηγορίες των χρήσεων στον εθνικό χώρο, ώστε η Βιώσιμη Ανάπτυξη να είναι Ισόρροπη, δηλαδή η Οικιστική, η Δασική και η Αγροτική ( στην οποία, βεβαίως περιλαμβάνεται και η κτηνοτροφία, η μη ανάπτυξη της οποίας έχει ως συνέπεια την μεγαλύτερη εκροή συναλλάγματος – υπερβαίνει και αυτήν τη δαπάνη εισαγωγής πετρελαίου-), που θα του επιτρέψει την άμεση θεσμοθέτηση του Χωροταξικού Χάρτη, προωθεί την θεσμοθέτηση των Δασικών Χαρτών, υποκύπτοντας στις απαιτήσεις ελαχίστων Δασολόγων και περιβαλλοντικών οργανώσεων, που θα μεταβάλει την Ελλάδα σε έναν απέραντο ερειπιώνα και τους Έλληνες στους λαθρομετανάστες της δεκαετίας του ΄20, διότι δι αυτών αποκλείεται η αδειοδότηση και της μικρότερης παραγωγικής μονάδας.
    Τα παραδείγματα πολλά, Αφάντου Ρόδου, Τουριστική-Οικιστική στη Λοκρίδα, Τουριστική στη Ζάκυνθο, Ελληνικό, από τα οποία, βεβαίως, ΕΞΑΙΡΕΙΤΑΙ Η ΟΙΚΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΝΗΣΟΥ ΜΑΡΙΖΑΣ (που ευρίσκεται στον κορινθιακό κόλπο), εκτάσεως 1.000 στρεμμάτων, εκ των οποίων τα 960 καταλαμβάνονται από δάσος χαλεπίου πεύκης, ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ Η ΑΡΜΟΔΙΑ ΔΑΣΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΕΠΕΤΡΕΨΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΗΣ ΤΗΣ ΟΙΚΙΣΤΙΚΗΣ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥΣ, με δικαιολογία την καχεκτικότητα των πεύκων. Δικαιολογία που όσο και αν ψάξει κανείς στην δασική νομολογία δεν θα βρει σχετική διάταξη, όχι που να επιτρέπει κάτι τέτοιο, αλλά να μην απαγορεύει απολύτως τη μεταβολή- και αν θέλετε την καταστροφή- οιουδήποτε συστάσεως και μορφής δάσους !

    Επισημάνθηκε επίσης ότι με την τροποποίηση του Δασικού Κώδικα, που έγινε με τον νόμο 998/79, υπεισήλθε ο υποκειμενισμός των αρμοδίων υπαλλήλων, ΔΗΛΑΔΗ ΤΩΝ ΔΑΣΑΡΧΩΝ ( υπολογισμός του ποσοστού της ξυλώδους βλαστήσεως), στον χαρακτηρισμό της χλωρίδας, οι οποίοι ωθούμενοι, στην καλύτερα των περιπτώσεων από επιστημονικό υποκειμενισμό, επιστημονικές εμμονές, περιβαλλοντικές υπερβολές και ιδεολογικές αγκυλώσεις, στην χειρότερη δε των περιπτώσεων από ιδιοτέλεια, οδηγούνται να χαρακτηρίζουν κάθε βοσκότοπο ως δασική έκταση. Γεγονός που συνεπάγεται την αυτόματη ανακήρυξη του ως Δημοσίου Κτήματος, λόγω του τεκμηρίου ιδιοκτησίας υπέρ του Δημοσίου, που τέθηκε με τον νομό 998/79, το οποίο με τον προγενέστερο Κώδικα και όλους τους παλαιότερους νόμους ίσχυε μόνο για τα δάση και τις δασικές εκτάσεις ( που ήταν μόνο εκείνες οι οποίες εντός λογικού χρονικού διαστήματος μπορούσαν να αποδώσουν δασικά προϊόντα- νόμος του 1929 Ελευθέριος Βενιζέλος) και όχι για τους βοσκοτόπους, διότι αποκλείονταν ο χαρακτηρισμός των βοσκοτόπων ως δασικών εκτάσεων και δεν χωρούσε υποκειμενισμός για αυτό τον χαρακτηρισμό, λόγω του σαφούς προσδιορισμού της εννοίας της δασικής έκτασης, «ως εκτάσεις που μπορούν να αποδώσουν δασικά προϊόντα εντός λογικού χρονικού διαστήματος».

    Για την πληροφόρηση των αναγνωστών σας, πρέπει να προστεθεί, ενταύθα, η απαγόρευση στην οποία προβαίνει ο δασικός κώδικας, μετά τις πρόσφατες τροποποιήσεις του, με τον καθορισμό των χρήσεων γης των «δασικών εκτάσεων» επί βάθους 1.000 μέτρων από τις ακτές, που προδήλως δεν αποτελεί αντικείμενο της Δασικής Προστασίας και Αρμοδιότητας αλλά αντικείμενο της Χωροταξίας, αλλά και επί του συνόλου των δασών και δασικών εκτάσεων, επί των απαγορεύουν τη χρήση ακόμη και για την Εγκατάσταση Τουριστικών Μονάδων ( με εξαίρεση , βέβαια, τεραστίου δασικού κτήματος, που ευρίσκεται στη Βόρεια Ελλάδα, και χαρακτηριστικό παράδειγμα την αδειοδότηση του κατάφυτου από πεύκα νησιού ΜΑΡΙΖΑ ), τη στιγμή κατά την οποία μελέτη της Εθνικής Τράπεζας αποδεικνύει ότι εφόσον καταστεί δυνατή η απαιτούμενη ανάπτυξη της Τουριστικής Υποδομής θα αυξηθούν οι εισπράξεις από τον Τουρισμό κατά 8,0 δις ευρώ ετησίως και κατά 1,9 δις η επενδύσεις στην τουριστική υποδομή, που συνεπάγονται 25.000 ετησίως ! Παρατήρηση που λογω ελλείψεως χρόνου δεν προβλήθηκε στην ανωτέρω ημερίδα, την οποία είχε την καλοσύνη να διενεργήσει η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος, με σκοπό την σωστή ενημέρωση και τον προβληματισμό επί αυτού του μεγάλου Αναπτυξιακού και Περιβαλλοντικού ζητήματος, που ελπίζουμε ότι θα έχει συνέχεια, ώστε να υπάρξει σφαιρική ενημέρωση και σοβαρή αντιμετώπιση και από την ιδία, όπως έχει συνηθίσει με τις προσεκτικές και σοβαρές παρεμβάσεις της.

    Το ερώτημα συνεπώς που προκύπτει επί της θέσεως του κ. δασολόγου είναι : Γιατί με όσα παραθέτει ψεύδεται ασύστολα ;

    Μαρούσι 14.2.2019
    Δημήτριος Κοτσώνης
    πολιτικός μηχανικός

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: