Advertisements

Άποψη: Η αναγνώριση του ρόλου της θήρας ως εργαλείο περιβαλλοντικής διαχείρισης

Η αναγνώριση του ρόλου της θήρας ως εργαλείο περιβαλλοντικής διαχείρισης*

Η αναφορά της παραπάνω πρότασης εκτιμώ ότι οφείλεται σε μια μεγάλη παρεξήγηση:

Θα μπορούσε, πράγματι, η θήρα να αποτελέσει εργαλείο περιβαλλοντικής διαχείρισης, όμως υπό ορισμένες συνθήκες. Η θήρα να είναι ελεγχόμενη, να ασκείται σε συγκεκριμένες – οριοθετημένες περιοχές, να δίνεται αναφορά ως προς το τι θηρεύτηκε και πόσα, να τηρούνται οι νόμοι οι σχετικοί με το επιτρέπεται και το τι δεν επιτρέπεται να θηρεύεται κ.λπ. Σε χώρες όπου η θήρα πραγματοποιείται στα παραπάνω πλαίσια η θήρα πράγματι αποτελεί εργαλείο διαχείρισης.

Στη χώρα μας, δυστυχώς, η κατάσταση είναι πολύ διαφορετική. Το κυνήγι ασκείται παντού (εκτός ορισμένων περιοχών), χωρίς ουσιαστικό έλεγχο μιας και οι δυνατότητες ελέγχου από τις δασικές υπηρεσίες είναι περιορισμένες, χωρίς να τηρούνται οι σχετικοί νόμοι (βλ. πληθώρα παραβιάσεων). Επιπλέον, αποτελεί μια πολύ επιβαρυντική για το φυσικό περιβάλλον δραστηριότητα μιας και για την άσκηση του χρησιμοποιούνται μολύβδινα σκάγια (εκτός από τους υγροτόπους) που είναι επικίνδυνα για τη δημόσια υγεία. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Ινστιτούτου Δασικών Ερευνών κάθε χρόνο το Δέλτα του Έβρου (όπου απαγορεύεται η χρήση μολύβδινων σκαγιών στην άσκηση της θήρας) επιβαρρύνεται με περίπου δύο τόννους μολύβδου. Αυτό αποτελεί περιβαλλοντικό έγκλημα που οφείλει η πολιτεία να το αντιμετωπίσει. Στα δασικά οικοσυστήματα τα οποία δέχονται μεγαλύτερο αριθμό κυνηγών, προφανώς, η επιβάρυνση είναι ακόμη πιο σοβαρή. Επιπλέον, σύμφωνα με έρευνα του ιδίου ινστιτούτου ένα μεγάλο ποσοστό των κυνηγών (22%) αδυνατούν να προσδιορίσουν με ακρίβεια ένα είδος πουλιού πριν το πυροβολήσουν. Αποτέλεσμα αυτής της ανεπάρκειας είναι να θηρεύονται, κατά λάθος, σπάνια ή προστατευόμενα είδη ζώων, όπως άλλωστε φαίνεται και από τα στοιχεία των κέντρων περίθαλψης άγριων ζώων.

Προτείνω, λοιπόν, να ρυθμιστούν μια σειρά πολύ σοβαρών θεμάτων σχετικά με τη θήρα στην Ελλάδα πριν περιληφθεί η παραπάνω πρόταση στο Σχέδιο Στρατηγικής ανάπτυξης για τα δάση.

Σάββας Καζαντζίδης 

* Σχόλιο που έχει δημοσιευτεί στη δημόσια διαβούλευση της Εθνικής Στρατηγικής για τα Δάση (σχέδιο Υπουργικής Απόφασης) στο opengov.gr

 

 

Advertisements
Μοιραστείτε το!
Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin


ΚατηγορίεςΔασική Πολιτική, Θήρα

Tags: , , , , ,

1 reply

  1. Ως γνωστό η θεωρία προηγείται της πράξης. Ένα σχέδιο στρατηγικής αυτόν ακριβώς το σκοπό επιτελεί, να μας πει που θέλουμε να πάμε.
    Όλοι οι υγιώς σκεπτόμενοι θέλουν να βελτιώνουν τους κανονισμούς και τη διαχείριση προς την ενίσχυση του ρόλου της θήρας ως εργαλείο περιβαλλοντικής διαχείρισης. Αυτό γίνεται σταδιακά και όχι από τη μια μέρα στην άλλη. Σε όλες τις δραστηριότητες του ανθρώπου υπάρχουν τα καλώς και τα κακώς κείμενα.
    Η αρχή είναι ότι η υπό επιστημονικά τεκμηριωμένους κανονισμούς, άσκηση της θήρας αποτελεί εργαλείο διαχείρισης. Πρώτος ο καθηγητής δασολόγος και πατέρας της επιστήμης της θηραματολογίας και της διαχείρισης άγριας πανίδας Aldo Leopold θα πει:
    “The central thesis of game management is this: game can be restored by the creative use of the same tools which have destroyed it—axe, plow, cow, fire and gun….”

    Εμείς ως δασολόγοι δεν θα πρέπει να επιτρέψουμε την ανάπτυξη μιας παραφιλολογίας, αλλά ως επιστήμονες να οδηγήσουμε την πολιτεία και την κοινωνία σε ατραπούς με βάση την τεκμηρίωση και την ορθή διαχείριση.
    Στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και σε άλλες δυτικές χώρες η θήρα αποτελεί:
    – Εργαλείο για τη χρηματοδότηση … βλέπε Πράσινο Ταμείο στη χώρα μας.
    – Εργαλείο για τη φύλαξη … βλέπε Ομοσπονδιακή Θηροφυλακή.
    – Εργαλείο για την παρακολούθηση πληθυσμών και οικοτόπων … βλέπε καταμετρήσεις από επιστημονικούς συνεργάτες, Πρόγραμμα Άρτεμις.
    – Εργαλείο για τη διαχείριση … βελτίωση ενδιαιτημάτων, επαναεισαγωγή ειδών, αντιμετώπιση νοσημάτων (λύσσα) κ.λπ..
    Από τη δεκατία του 1980 και 1990, σήμερα μισοί έμειναν οι κυνηγοί και συνεχώς μειώνονται …. Φταίει άραγε μόνο η οικονομική κρίση;;;
    Πως διαχειρίζονται και πως αναπτύσσουν οι γειτονικές χώρες τη θηραματική οικονομία τους;;;
    Θέλουμε τα δάση μας να παράγουν θήραμα και οικονομικά οφέλη ή ο προσανατολισμός μας είναι στη διατήρηση της φύσης τύπου μουσείου;;;

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: