Χαιρετισμός του προέδρου της ΠΕΔΔΥ, Ν. Μπόκαρη, στην Ημερίδα για την Παγκόσμια Ημέρα Δασοπονίας

Χαιρετισμό απεύθυνε σήμερα, Πέμπτη 21/3, ο πρόεδρος της ΠΕΔΔΥ, Νικόλαος Μπόκαρης, στην ημερίδα «Μαθαίνω να αγαπώ το Δάσος» που συνδιοργάνωσαν η Γενική Διεύθυνση Δασών και Δασικού Περιβάλλοντος του ΥΠΕΝ και το Ινστιτούτο Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων του ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ, στο πλαίσιο του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Δασοπονίας.

Ακολουθεί ολόκληρη η εισήγηση του κ. Μπόκαρη

Αξιότιμε κ. Υπουργέ

Αξιότιμη κυρία πρόεδρε της Μόνιμης Ειδικής Επιτροπής περιβάλλοντος της Βουλής

κ. Γενικέ

Αγαπητοί συνάδελφοι και φίλοι

Εκ μέρους του Διοικητικού Συμβουλίου του ΓΕΩΤΕΕ και της Πανελλήνιας Ένωσης Δασολόγων Δημοσίων Υπαλλήλων, θέλω και εγώ με αφορμή το σημερινό εορτασμό να ευχηθώ σε όλους χρόνια πολλά, εποικοδομητικά και κυρίως χρήσιμα για τον Τομέα που υπηρετούμε.

Με την ευκαιρία του χαιρετισμού αυτού θα ήθελα να μεταφέρω κάποιους προβληματισμούς που συνδέονται με τη δασοπονία.

Η δασοπονία πρακτικά καθορίζει και οριοθετεί την σχέση που υπάρχει ανάμεσα στο δάσος ως «φυσικό πόρο» και τον άνθρωπο ως «διαχειριστή του οικοσυστήματος» .

Ιδιαίτερα στη χώρα μας που το μεγαλύτερο ποσοστό των δασών έχει δημόσιο χαρακτήρα η «δασοπονία» ταυτίζεται ουσιαστικά με την οργάνωση και τη λειτουργία της Δασικής Υπηρεσίας.

Από τα χρόνια που δασοπολιτικά είχε επικρατήσει η «αμιγώς ξυλοπαραγωγική» αντίληψη μέχρι σήμερα που έχουμε δώσει έμφαση στις οικοσυστημικές υπηρεσίες και τη συνεισφορά των δασών στο κλίμα ουσιαστικά συζητάμε στην ίδια επιστημονική βάση αλλάζοντας λίγο τον τρόπο προσέγγισης και την ορολογία.

Όμως στόχος μας ήταν πάντα και παραμένει και σήμερα να υπάρχουν φυτουγειονομικά υγιή και παραγωγικά δάση τα οποία εφόσον διαχειρίζονται αειφορικά, είναι βέβαιο ότι θα προσφέρουν και οικοσυστημικές υπηρεσίες και θα συμβάλλουν στη σταθερότητα του κλίματος και στο αποτύπωμα του άνθρακα.

Συνεπώς ανεξάρτητα από την οπτική πλευρά που το βλέπουμε η ουσία της δασικής πολιτικής είναι η ίδια.

Αυτή την τοποθέτηση την κάνω για να δώσω έμφαση στην ανάγκη οργάνωσης και σύγχρονης λειτουργίας του δασοδιοικητικού συστήματος – Δηλαδή της Δασικής Υπηρεσίας – είτε μιλάμε για εφαρμογή της πολιτικής στην πράξη, είτε μιλάμε για τη δασική έρευνα, είτε μιλάμε για μελέτες και έργα και τη δασολογική επιστήμη γενικότερα.

Όλα συνδέονται με τη δασική Υπηρεσία και την καλή ή κακή λειτουργία της.

Δυστυχώς, κατά την άποψη μου, αυτό είναι και το αδύνατο σημείοκαι της ασκούμενης σήμερα πολιτικής, η οποία δεν κατόρθωσε να εξορθολογήσει, να αναδιοργανώσει και να λειτουργήσει αποτελεσματικά τον Τομέα προς όφελος των δασών, της οικονομίας και της κοινωνίας.

Συνεπώς πηγαίνοντας λίγο πίσω και αξιολογώντας πολιτικά και συνδικαλιστικά τη μεταφορά του Τομέα στο νεοσύστατο τότε Υπουργείο Περιβάλλοντος – πράξη που όπως θα γνωρίζετε όλοι ήταν αποτέλεσμα ενεργειών ορισμένων από εμάς – δεν θεωρώ ότι θα πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι σήμερα από την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο τομέας και με τη συνεχή διολίσθησή του (προς τα κάτω) .

Αυτό το λέω για να σας θυμίσω ότι από τη Γενική Γραμματεία Δασών και Φυσικού περιβάλλοντος και την καθετοποιημένη δομή, περάσαμε στην Ειδική Γραμματεία Δασών και σήμερα στη Γενική Δ/νση Δασών του ΥΠΕΝ, η οποία λειτουργεί κατά την άποψή μου οριακά (σε διοικητικό, οικονομικό επίπεδο) και έχοντας αποκοπεί σε μεγάλο βαθμό από τις Δασικές Υπηρεσίες που εφαρμόζουν την πολιτική.

Το δεύτερο θέμα που ήθελα να τονίσω είναι το θέμα των δασικών χαρτών τους οποίους η ΠΕΔΔΥ ασφαλώς στηρίζει. Οφείλω να υπενθυμίσω όμως ότι οι Δασικοί χάρτες ανατέθηκαν το έτος 2011 και θεωρήθηκαν το έτος 2014Παρέμειναν στα συρτάρια δυο χρόνια μέχρι να αποφασιστεί ποιος θα τους αναρτήσει (Δασικές Υπηρεσίες ή οι ιδιώτες μελετητές) χρόνο αρκετό για να ωριμάσει πολιτικά και νομικά η έννοια των «οικιστικών πυκνώσεων και των εξαγορών των εκχερσωμένων εκτάσεων».

Χρόνος αρκετός επίσης, για να αλλάξει και η αντίληψη της Κυβέρνησης για τους νόμους 4280 και 4315 / 2014, οι οποίοι αντί να καταργηθούν διευρύνθηκαν ως προς το περιεχόμενό τους και ουσιαστικά επηρέασαν το έργο των δασικών χαρτών, παρέχοντας την ευχέρεια τόσο ευνοϊκών ρυθμίσεων που κάποιος κακόπιστος, θα τις θεωρούσε επιβράβευση των καταπατητών της δημόσιας περιουσίας.

Σήμερα συζητάμε για κυρωμένους χάρτες σε μεγάλο ποσοστό της χώρας και αυτό είναι το «καλό νέο» αλλά δε συζητάμε καθόλου για τις εκκρεμότητες που υπάρχουν και επιβαρύνουν τις δασικές υπηρεσίες . Δηλαδή

  • Δεν συζητάμε για τις δικαστικές εκκρεμότητες στο ΣΤΕ με τις οικιστικές πυκνώσεις και τις εξαγορές που είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα.
  • Για τις χιλιάδες φακέλων αντιρρήσεων, προδήλων, αναδασωτέων , εξαγορών κλπ που έχουν σωρευτεί στις υπηρεσίες.
  • Για τη δυσκολία ενεργοποίησης των επιτροπών εξέτασης αντιρρήσεων (μετακινήσεις από νομό σε νομό – υποστήριξη του έργου) .
  • Για την εντός του ωραρίου υποχρεωτικής εξέταση των αντιρρήσεων από δασολόγους γειτονικών νομών και τη μη πρόβλεψη αμοιβής για το έργο αυτό.
  • Για το ότι δεν έχει ληφθεί καμία μέριμνα για να ξεκινήσει η διαδικασία έγκρισης προσλήψεων μονίμου προσωπικού για την υποστήριξη του έργου,

Αυτά τα δεδομένα λογικά μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει πραγματική πολιτική βούληση για να στηριχθούν οι Δασικές Υπηρεσίες.

Βεβαίως επίσης όλα αυτά που προανέφερα συνδέονται με τις ελλείψεις των Δασικών υπηρεσιών που εφαρμόζουν τη δασική πολιτική στην πράξη που αναγκάζονται όταν ασχολούνται με ένα θέμα, όπως οι χάρτες, να παραμερίζουν όλα τα υπόλοιπα…

Πρέπει λοιπόν κάποια στιγμή να αρχίσουμε να βλέπουμε τις ελλείψεις επιστημονικού προσωπικού, τις ελλείψεις επαρκών πόρων για τη δασική ανάπτυξη και προστασία, τις επικαλύψεις αρμοδιοτήτων με την ίδρυση και επέκταση διαφόρων φορέων δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου, την πολυκερματισμένη διοίκηση, την εσωτερική γραφειοκρατία, την κοινωνική απαξίωση και διοικητική υπονόμευση , τα καθημερινά διοικητικά αδιέξοδα λόγω της οικονομικής ένδειας και μια σειρά από προβλήματα που οδηγούν στην υποτίμησή μας ως δημοσίων υπηρεσιών και προκαλούν δυσκολίες στο πραγματικά αυξημένο έργο των συναδέλφων της δασικής πράξης, τα οποία όχι μόνο δεν λύθηκαν αλλά αυξάνονται .

Κύριε Υπουργέ.

Το αντικείμενο των Δασικών Υπηρεσιών συνδέεται με την άσκηση κρατικών αρμοδιοτήτων. Συνεπώς θα πρέπει το κράτος να λάβει μέτρα για τη δασοπροστασία και να αναλάβει την υποχρέωση της αποτελεσματικής λειτουργίας των κρατικών υπηρεσιών.

Αυτή είναι και η προτεραιότητα που βάζει συνδικαλιστικά η Π.Ε.Δ.Δ.Υ και το ΓΕΩΤ.Ε.Ε . Την ανάγκη δηλαδή αναδιοργάνωσης των Δασικών Υπηρεσιών και την υπαγωγή τους στο Υπουργείο (κάθετη διάρθρωση).

Το θέμα αυτό (της καθετοποιημένης δομής) δεν συνδέεται μόνο με τους Δασικούς Χάρτες, αλλά με όλα τα αντικείμενα, (διαχείριση δασών, θήρα, δασική ανάπτυξη και βεβαίως με την προστασία από τις πυρκαγιές) .

Ειδικά για τις πυρκαγιές δασών νομίζω πώς δε χωράει αμφιβολία ότι το σημερινό μοντέλο είναι αποτυχημένο και σε ότι αφορά το αποτέλεσμα και σε ότι αφορά το κόστος δασοπυρόσβεσης και αυτό έχει αποτυπωθεί στα πορίσματα που βγήκαν από ειδικούς και τις εισαγγελικές αρχές. Σημειώνω ότι τα ίδια ζητήματα επισημαίνει και η επιστολή πεντακοσίων ειδικών επιστημόνων διαφόρων ειδικοτήτων (καθηγητών, ερευνητών, νομικών, δασολόγων κλπ) που έχει αποσταλεί στην πολιτειακή και πολιτική ηγεσία από την κίνηση «Πρωτοβουλία για τα Δάση». Ελπίζουμε, λοιπόν οι λαμβάνοντες και τις αποφάσεις αφού έχουν λάβει υπόψη τους όλα τα στοιχεία, να μας πουν : Εκτός από την κλιματική αλλαγή, εκτός από την άναρχη δόμηση που συνδέονται με τα αίτια και τα όργανα συντονιστικού επιπέδου που βλέπουμε να αναβαθμίζονται ΠΟΙΟΣ φορέας θα κάνει τη δουλειά στο δάσος που καίγεται και στο δάσος που κινδυνεύει και τι αλλαγές στη διοίκηση και τη νομοθεσία απαιτούνται να ακολουθήσουν.

Αυτό που λέμε εμείς είναι ότι η Δασική Υπηρεσία δεν μπορεί να απέχει από το φυσικό της αντικείμενο. Για να συζητήσουμε όμως σοβαρά, απαιτούνται αποφάσεις σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο. Αποφάσεις που θα αφορούν στην αναδιοργάνωση της, στις απαραίτητες προσλήψεις προσωπικού, στην εκπαίδευση του, στη σύνταξη των απαραίτητων επιχειρησιακών σχεδίων σε επίπεδο δασαρχείου και βέβαια στη σταδιακή μετάβαση και εμπλοκή τους μέσα από ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα .

Θα κλείσω την παρέμβαση μου με τα επαγγελματικά δικαιώματα που δείχνει και τον τρόπο που αντιλαμβάνονται κάποιοι τον Τομέα μας .

Με το ΠΔ 99/2018 που υπογράφτηκε πρόσφατα, θεσπίστηκαν επαγγελματικά δικαιώματα για δεκατρείς κλάδους μηχανικών. Το προεδρικό διάταγμα υπογράφεται από τέσσερις Υπουργούς. Τον Υπουργό Μεταφορών και Δικτύων, τον Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης, τον Υπουργό Παιδείας και τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Το πρόβλημα με το εν λόγω Προεδρικό Διάταγμα είναι ότι υφαρπάζονται επαγγελματικά δικαιώματα των Γεωλόγων, των Δασολόγων και των Γεωπόνων που ήταν ήδη κατοχυρωμένα. Ήδη το ΓΕΩΤΕΕ και οι Σύλλογοι Γεωλόγων και Δασολόγων έχουν προσφύγει στο Σ.τ.Ε ζητώντας την ακύρωση του, κατά το μέρος που θίγονται υφιστάμενα επαγγελματικά δικαιώματα (με το ΠΔ 344/2000 «Δικαιώματα Γεωτεχνικών» ) των παραπάνω κλάδων και η υπόθεση θα συζητηθεί στην ολομέλεια του Σ.τ.Ε στις 10 Μαΐου. Ελπίζαμε ότι δεν θα φτάσουμε εκεί αλλά ότι θα ευοδωθούν οι συναντήσεις μας και θα βρεθεί εξωδικαστική λύση. Φαίνεται όμως ότι κάποιοι δεν το θέλουν..

Πραγματικά θα θέλαμε να μάθουμε με τι γνωστικό αντικείμενο ένας μηχανικός θα συντάξει μελέτες για τη Διαχείριση περιβαλλοντικά ευαίσθητων ή ιδιαίτερου οικολογικού ενδιαφέροντος περιοχών ή μελέτες φυτοτεχνικής διαμόρφωσης περιβάλλοντος χώρου και πρασίνου και πολύ περισσότερο πώς και με τι γνώσεις θα εκπονήσει «δασικές μελέτες» .

Κύριε Υπουργέ, αγαπητοί φίλοι και συνάδελφοι.

Έχουμε τη βεβαιότητα ότι πολλά από τα υπάρχοντα προβλήματα θα είχαν δρομολογηθεί να επιλυθούν με πιο αποτελεσματικό τρόπο- και θα είχαν σε πολλές περιπτώσεις αποφευχθεί – αν υπήρχε καλύτερη επικοινωνία και αποδοχή από την πολιτική ηγεσία του ρόλου που έχει η Π.Ε.Δ.Δ.Υ και το ΓΕΩΤ.Ε.Ε.

Ιδιαιτέρως στα «στενά δασικά και τα επαγγελματικά θέματα» , όπως τα οργανογράμματα της Γενικής Δ/νσης Δασών του ΥΠΕΝ και των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων που υπάρχουν προβλήματα ή τα θέματα αναδιοργάνωσης των δασικών Υπηρεσιών και των απαιτούμενων προσλήψεων, ή ορισμένα βασικά ζητήματα δασικής πολιτικής, θα έπρεπε κατά την άποψη μας να είχαν συζητηθεί θεσμικά ανάμεσα στην Πολιτική Ηγεσία και τους φορείς αυτούς. Αυτό δεν έχει γίνει, παρά τις επιστολές μας, προφανώς όχι από δική μας υπαιτιότητα και για το λόγο αυτό οφείλω να ΣΑΣ το πω δημόσια, γιατί θεωρώ ότι η συζήτηση και η επικοινωνία είναι η βάση της αποτελεσματικότητας και της δικής μας (γιατί οι συνάδελφοι μας μας έχουν δώσει αυτό το ρόλο) ) αλλά και του Υπουργείου που έχει αυή την αποστολή.

Θα μπορούσαμε να κάνουμε αναφορά και στα πανεπιστήμια που με το νέο νόμο ίδρυσαν νέες δασολογικές σχολές, αλήθεια για την κάλυψη ποιών αναγκών; Και με ποιο κριτήριο;

Θα μπορούσαμε επίσης να πούμε παρα πολλά για το μεθοδευμένο αποκλεισμό των δασολόγων από τις αναθέσεις μαθημάτων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Νομίζω όμως πως καλύτερα είναι να σταματήσω εδώ

Ευχαριστώ

 

Μοιραστείτε το!
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin


ΚατηγορίεςΔασική Πολιτική, Δασική Υπηρεσία, Συνέδρια - Ημερίδες

Tags: , , , ,

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: