Το φαινόμενο της πεταλούδας: Ο Δούκας επιστρέφει, να σώσει τον πλανήτη

(Photograph: Iain H Leach/Butterfly Conservation)

Ένα μικρό χρυσαφένιο έντομο, που πριν από επτά χρόνια, κινδύνευε με εξαφάνιση στη Βρετανία, σήμερα πραγματοποιεί μία δυναμική «επιστροφή». Ο λόγος για τον Δούκα της Βουργουνδίας (Hamearis lucina), ένα είδος πεταλούδας, που το 2012 αριθμούσε μόλις 160 αποικίες με λιγότερα από δέκα μέλη έκαστη, έχοντας εξαφανιστεί από τουλάχιστον 260 τοποθεσίες από το 1980.

Ο όρος  «Insectageddon» (από το Insect, που σημαίνει έντομο και το Armageddon- Αρμαγεδδών) είναι ένας ανεπίσημος όρος που χρησιμοποιούν οι επιστήμονες για να περιγράψουν τις τρομακτικές διαστάσεις της εξάλειψης εντόμων, από τα οποία εξαρτάται ο σύνθετος ιστός της ζωής στη Γη.

Έρευνα στη Γερμανία είχε αποκαλύψει ότι ο πληθυσμός των εντόμων μειώθηκε κατά 76% σε 27 χρόνια, γεγονός που πυροδότησε προειδοποιήσεις για έναν «οικολογικό  Αρμαγεδδώνα».  Τα χημικά που χρησιμοποιούνται στη γεωργία και η κλιματική αλλαγή είναι μεταξύ των παραγόντων, που απειλούν τα έντομα.

Οι επιστήμονες αφού πρώτα εντόπισαν τις συνθήκες που απειλούσαν τον Δούκα, προσπάθησαν να τον προστατεύσουν από αυτές.  Δημιούργησαν κατάλληλους βοσκότοπους για την επιβίωσή τους. Οι εθελοντές ήταν καθοριστικής σημασίας στην επιτυχία του έργου. Πολλές τέτοιες μικρές ενέργειες, με πολύ μεγαλύτερο αντίκτυπο, είναι τελικά αυτό που χρειάζεται για να σωθεί ο πλανήτης.

naftemporiki.gr με πληροφορίες από Guardian

Μοιραστείτε το!
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin


ΚατηγορίεςΆγρια ζωή

Tags: , ,

1 reply

  1. Πολύ ευχάριστα νέα. Επιτέλους, μια αισιόδοξη είδηση!
    Θα ήταν, βέβαια, πολύ καλύτερα να είχαμε κινητοποιηθεί νωριτερα, πριν ο πληθυσμός των εντόμων φτάσει σε τόσο χαμηλά επίπεδα. Γιατί, όσο πολλά και αν έγιναν πάλι τα άτομα που συναποτελούν τον πληθυσμό, αυτά αρχικά μοιράζονται την γονιδιακή δεξαμενή των 160Χ10=1600 max ατόμων.
    Είναι το φαινόμενο γνωστό με τον όρο «ο λαιμός της φιάλης» που περιγράφει τη σχέση του πλούτου της γονιδιακής δεξαμενής πριν και μετά την ανάνηψη ενός πληθυσμού από μια «γενοκτονία». :Οι βιολόγοι υποστηρίζουν πως ο νέος πληθυσμός, ακόμα κι αν φτάσει στα επίπεδα τού πριν την γενοκτονία, είναι βιολογικά φτωχότερος, με μικρότερη γονιδιακή ποικιλότητα, και επομένως πιο ευάλωτος σε μια ενδεχόμενη μεταβολή των περιβαλλοντικών παραμέτρων. Σε αυτή την αρχή υπακούουν όλα τα είδη, με κρίσιμη παράμετρο την γεννητικότητα του κάθε είδους (αριθμός απογόνων ανά 100 ή 1000 άτομα του πληθυσμού). Εδώ τα έντομα υπερέχουν, λόγω του τεράστιου αριθμού των απογόνων κάθε γενιάς, σε σχέση με είδη χαμηλής γεννητικότητας (π.χ. ελέφαντας). Όσο μεγαλύτερος ο αριθμός των απογόνων, τόσο μεγαλύτερος ο αριθμός των πιθανών μεταλλάξεων στα γονίδια που έχουν απομείνει, οπότε ανάλογα ταχύτερος και ο ρυθμός επαναεμπλουτισμού της ποικιλότητας στη γονιδιακή δεξαμενή του πληθυσμού.
    Όταν μιλάμε για γονιδιακή ποικιλότητα, αναφερόμαστε στο σύνολο και στη συχνότητα εμφάνισης των αλληλόμορφων, για κάθε χαρακτήρα, γονιδίων, δηλαδή γονιδίων που έχουν διαφορετική έκφραση στον φαινότυπο του ατόμου, π.χ. χρώμα ματιών, αντοχή σε κάποια ουσία, τύπος αίματος. Μέσα σε αυτά υπάρχουν ή όχι γονίδια που εξασφαλίζουν την προσαρμοστικότητα (επιβίωση) των οργανισμών σε περιβάλλοντα που μεταβάλλονται.
    Ας μη θεωρούμε, λοιπόν, πως η επιβίωση πληθυσμών μετά από «γενοκτονία» είναι πάντα εφικτή, γι’ αυτό ας ελαχιστοποιήσουμε τις ¨γενοκτονίες». Όταν ο βιότοπος του π.χ. ουρακοτάνγκου αντικατασταθεί με φυτείες για παραγωγή φοινικέλαιου, ας μην είμαστε βέβαιοι πως θα μπορέσουμε να επιτύχουμε την διάσωση του είδους από τα λίγα άτομα που θα συγκεντρώσουμε σε «πάρκα ανάνηψης».

    Μιχάλης Τζιώτης

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: