Στήριξη δένδρων κατά τη φύτευσή τους

Τα νεαρά δένδρα και τα δενδρύλλια έχουν ανάγκη άμεσης στηρίξεως κατά τη φύτευσή τους στην οριστική θέση.

Ως πιο κατάλληλοι για το σκοπό αυτό θεωρούνται οι ξύλινοι πάσσαλοι. Πρέπει όμως να είναι αρκετά ισχυροί και να έχουν αρκετό ύψος ώστε να διατηρούν τα δένδρα όρθια και σταθερά, ακόμη και με τους πιο δυνατούς ανέμους.

Χρησιμοποιούνται συνήθως πάσσαλοι από άγρια καστανιά, που διατηρούνται πολλά χρόνια (5-6), αρκεί να είναι τελείως αποξηραμένοι, αποφλοιωμένοι και χωρίς μυκητολογικές ή εντομολογικές προσβολές.

Στήριξη δενδρυλλίου

Στήριξη δενδρυλλίου

Τοποθετούνται στο λάκκο φυτεύσεως πριν από το φυτό, από το μέρος των επικρατούντων στην περιοχή δυνατών ανέμων και με το κάτω μυτερό άκρο βυθισμένο 10-15cm στον πυθμένα του λάκκου.

Οι πάσσαλοι διευκολύνουν την ασφαλή εγκατάσταση και ανάπτυξη των φυτών στις νέες θέσεις, καθώς εμποδίζουν τις κινήσεις των κορμών, που προκαλούνται από τους ανέμους, να καταστρέφουν τις νεοεκπτυσ- σόμενες ρίζες.

Προστατεύουν επίσης τους κορμούς από τυχόν τραυματισμούς και τους σταθεροποιούν, μαζί με τις προεκτάσεις τους, σε κάθετη θέση.

Η πρόσδεση των φυτών γίνεται με σπάγγο σιζάλ (δίκλωνο ή τρίκλωνο) ή σύρμα, με πλαστική κάλυψη, μετά το πρώτο πότισμα. Έτσι δεν θα κρεμαστούν τα δενδρύλλια στους πασσάλους, καθώς κάθεται το χαλαρό χώμα με το πότισμα, και δεν θα διαλυθούν οι μπάλες ούτε θα αποκαλυφθούν οι ρίζες στα φυλλοβόλα.

Στην περίπτωση αντικαταστάσεως παλιού πασσάλου σε εγκαταστημένο νεαρό δένδρο, ο νέος πάσσαλος πρέπει να τοποθετείται στην υπάρχουσα οπή, ώστε να αποφεύγεται η ζημιά που θα προκληθεί στο ριζικό σύστημα από το άνοιγμα της νέας οπής.

Η στήριξη με τον πάσσαλο σε λοξή θέση πρέπει να αποφεύγεται, γιατί είναι αντιαισθητική, λιγότερο αποτελεσματική και δυσκολεύει τις κινήσεις στο γύρω από το δένδρο χώρο. Στην περίπτωση όμως στηρίξεως εγκαταστημένου νεαρού δένδρου, έχει το προσόν ότι δε χρειάζεται το άνοιγμα οπής κοντά στον κορμό και έτσι αποφεύγεται ο τραυματισμός των ριζών. Ο λοξός πάσσαλος έχει τη μορφή αντηρίδας και τοποθετείται με κατεύθυνση αντίθετη προς την κατεύθυνση των επικρατούντων στην περιοχή ανέμων. Εκτός από τα νεοφυτευόμενα δένδρα, ανάγκη στηρίξεως παρουσιάζεται συχνά και σε μεγαλύτερα δένδρα, είτε γιατί ο δυνατός άνεμος τα έκανε να κλίνουν προς κάποια κατεύθυνση ή τους προκάλεσε ζημιές (σχισίματα, ξεμασχαλίσματα ή σπασίματα βραχιόνων κλπ.), είτε γιατί έπαθαν σοβαρές ζημιές από τροχοφόρα ή άλλα μηχανήματα.

Στις περιπτώσεις αυτές, συχνά επιβάλλεται, παράλληλα με τη στήριξη, και η αραίωση της κόμης του δένδρου ή κάποιου από τους βραχίονές του, που είναι έτοιμος να ξεμασχαλισθεί. Με την ελάφρυνση, όχι μόνο λιγοστεύει το βάρος προς την πλευρά που κλίνει, αλλά μειώνεται και η αντίσταση της κόμης του δένδρου ή του βραχίονα στον άνεμο.

________________________

Πηγή: Κιούσης Γ., Κουτέπας Ν. και Ταμβάκης Ν. (1996) Εργαστήριο Ανθοκομίας – Κηποτεχνίας, Ευγενίδειο Ίδρυμα, τ. Β, Αθήνα. 

Μοιραστείτε το!
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin


ΚατηγορίεςΚηποτεχνία - Έργα Πρασίνου

Tags: ,

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: