Κανένας από τους 77 νόμους που ψηφίστηκαν το 2018 δεν πληροί τις προϋποθέσεις καλής νομοθέτησης

Κανένας από τους 77 νόμους (41 νόμους και τις 36 κυρώσεις) που ψηφίστηκαν το 2018 δεν πληροί τις προϋποθέσεις καλής νομοθέτησης που ορίζει ο ισχύων (4622/2019) ή ο προηγούμενος (4048/2012) σχετικός νόμος.

Αυτό είναι το συμπέρασμα της έρευνας σχετικά με τον δείκτη ποιότητας νομοθέτησης, που διεξήχθη από το ΚΕΦίΜ (Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών-Μάρκος Δραγούμης, το οποίο είναι κύρια, ανεξάρτητη, μη κρατική, μη κομματική, φιλελεύθερη δεξαμενή σκέψης στην Ελλάδα) και παρουσίασε ο ερευνητής, Κωνσταντίνος Σαραβάκος, σε εκδήλωση, σήμερα το πρωί, ενώπιον του υφυπουργού Ψηφιακής Διακυβέρνησης για θέματα απλούστευσης διαδικασιών, Γεώργιο Γεωργαντά και του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστα Ζαχαριάδη.

Όπως τόνισε ο κ. Σαραβάκος, «πρώτο βασικό χαρακτηριστικό της ελληνικής νομοθεσίας σήμερα είναι η πολυνομία, με βασικότερες συνέπειες την διόγκωση της γραφειοκρατίας, την αποθάρρυνση των επενδύσεων, την επιβάρυνση της δημόσιας διοίκησης, την θεσμοποίηση πελατειακών σχέσεων κράτους-πολίτη, τις καθυστερήσεις στην εφαρμογή των νόμων και την ανασφάλεια δικαίου».

Το δεύτερο χαρακτηριστικό φαινόμενο στην Ελλάδα, σύμφωνα με την έρευνα, είναι η κακονομία, δηλαδή η χαμηλή ποιότητα των νομοθετικών ρυθμίσεων, οι οποίες περιέχουν ασαφείς, δυσνόητους, κακογραμμένους νόμους και αντικρουόμενους κανόνες. Ταυτόχρονα, σύμφωνα με την έρευνα, εντοπίζεται ότι η νομοθετική εξουσία παράγει νομοθετήματα που αγνοούν την ύπαρξη παλαιότερων, εμφυτεύουν νεοπαγείς διατάξεις σε άσχετα κεφάλαια ή νομοθετήματα, με κακότεχνες διατυπώσεις και πληθώρα νομοθετικών εξουσιοδοτήσεων για την άσκηση της κανονιστικής αρμοδιότητας. Όπως ανέφερε ο κ. Σαραβάκος, η έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε χρονικό διάστημα ενός έτους αριθμεί 77 νόμους, 9541 σελίδες, 3.027 άρθρα, 9820 παραγράφους. Οι τροπολογίες φτάνουν τις 248 συνολικά (212 άσχετες με τα περιεχόμενα των νόμων και 178 εκπρόθεσμες), οι εξουσιοδοτήσεις για υπουργικές αποφάσεις φτάνουν τις 1.110, ενώ τα προεδρικά διατάγματα υπολογίζονται στα 29.

Ο υφυπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης για θέματα απλούστευσης διαδικασιών, Γεώργιος Γεωργαντάς, τόνισε ότι «το επιτελικό κράτος είναι η πρώτη ουσιώδης θεσμική παρέμβαση της κυβέρνησης, που θέτει γενικούς και ειδικούς κανόνες καλής νομοθέτησης, προσανατολισμένους στην εύρυθμη λειτουργία ενός αποτελεσματικού κράτους. Με το επιτελικό κράτος και την κωδικοποίηση της νομοθεσίας που θεσπίζει, τίθενται τα θεμέλια για μια σύγχρονη νομοθετική διαδικασία, ορίζοντας ένα πλαίσιο ορθής νομοθέτησης, το οποίο η κυβέρνηση δεσμεύεται δημόσια να τηρήσει».

Όπως χαρακτηριστικά είπε ο κ. Γεωργαντάς, το θέμα της εφαρμογής των κανόνων της καλής νομοθέτησης δεν αποτελεί ζήτημα πολιτικής αντιπαράθεσης. Όπως δήλωσε μάλιστα, «θα έπρεπε να υπάρχει συγκεκριμένος νόμος εφαρμογής ενός νομοθετήματος. Η όλη ιστορία είναι αν ο καθένας, από τον όποιο θεσμό υπηρετεί, είτε από την θέση της κυβέρνησης είτε από την θέση της αντιπολίτευσης, πραγματικά θα συνδράμει στο να λειτουργήσει αυτό που όλοι οι πολίτες επιθυμούν. Δεν ήθελα να δω την κυβέρνησή μου έπειτα από 2 ή 3 χρόνια, όταν θα έχει τον ρυθμό τον οποίο θέλει και θα έχει δημιουργήσει το πλαίσιο το οποίο επιθυμεί, να νομοθετεί με κατεπείγουσες διαδικασίες».

Από την πλευρά του, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστας Ζαχαριάδης σχολίασε ότι πρόκειται για θέμα ποιότητας δημοκρατίας, «είναι θέμα κράτους δικαίου». Σχολιάζοντας τον τεράστιο αριθμό των 9.500 σελίδων που νομοθετήθηκαν το 2018 είπε ότι «όλοι οι βουλευτές έχουν το γενικό περίγραμμα για το τι αλλαγές γίνονται, μην φτάσουμε σε έναν εκμηδενισμό του πολιτικού συστήματος» και πρόσθεσε ότι «είναι προς όφελος όλων να έχουμε πιο ποιοτικές και αποτελεσματικές δράσεις. Πρέπει να ληφθεί υπόψη όμως και ποιο είναι το πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό περιβάλλον μέσα στο οποίο καλείται η εκάστοτε κυβέρνηση να νομοθετήσει».

Ο σκοπός του Δείκτη 

Ο Δείκτης Ποιότητας Νομοθέτησης που παρουσιάζει φέτος, για πρώτη φορά, το ΚΕΦίΜ, αξιολογεί τη συνολική διαδικασία εισαγωγής των νόμων που ψηφίζονται στο εθνικό Κοινοβούλιο. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο Κωνσταντίνος Σαραβάκος, «φιλοδοξία μας είναι ο δείκτης να εμπλουτίσει τον δημόσιο διάλογο με έγκυρα και μετρήσιμα δεδομένα, και να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο αποτίμησης του νομοθετικού έργου, καθώς και οδηγό για καλύτερη νομοθέτηση».

Η δομή του δείκτη 

Οι ερευνητές του ΚΕΦίΜ συνέλεξαν δεδομένα για πάνω από 50 μεταβλητές και τα αξιολόγησαν ώστε να ελεγχθεί αν τηρείται το νομικό πλαίσιο και οι διεθνείς πρακτικές καλής νομοθέτησης. Οι μεταβλητές σταθμίζονται ως προς την βαρύτητα επίδρασής τους στην συνολική ποιότητα του νόμου, ώστε να παράγεται μια συνολική βαθμολογία από το 0 έως το 100.

Οι τέσσερις βασικές κατηγορίες που αξιολογεί ο Δείκτης Ποιότητας Νομοθέτησης είναι: 

1. Δικαιοπολιτικά χαρακτηριστικά (20 μονάδες): Εξετάζεται η ποιότητα της γλώσσας διατύπωσης, η σύνταξη και κάθε άλλο χαρακτηριστικό που επηρεάζει τον βαθμό που το νομικό κείμενο είναι κατανοητό και το περιεχόμενό του εύκολα προσβάσιμο και αντιληπτό από τον μέσο πολίτη.

2. Προκοινοβουλευτική διαδικασία (20 μονάδες): Εξετάζεται η τήρηση των προβλέψεων που αφορούν τη δημόσια διαβούλευση, την ποσοτικοποιημένη εκτίμηση των επιπτώσεων του νόμου.

3. Κοινοβουλευτική διαδικασία (30 μονάδες): Εξετάζεται ο χρόνος συζήτησης στις αρμόδιες επιτροπές της Βουλής, η διαδικασία συζήτησης και ψήφισης στην ολομέλεια της Βουλής, καθώς η ύπαρξη και τα χαρακτηριστικά τυχόν τροπολογιών.

4. Αξιολόγηση εφαρμογής (30 μονάδες): Εξετάζεται ο αριθμός των εξουσιοδοτήσεων για έκδοση προεδρικών διαταγμάτων (ΠΔ) και υπουργικών αποφάσεων (ΥΑ), καθώς και το ποσοστό ενεργοποίησής τους εντός 6 μηνών από την δημοσίευση του νόμου.

Τα κυριότερα ευρήματα

1. Κανένας από τους 77 νόμους που ψηφίστηκαν το 2018 δεν πληροί τις προϋποθέσεις καλής νομοθέτησης που ορίζει ο ισχύων (4622/2019) ή ο προηγούμενος (4048/2012) σχετικός νόμος.

2. Το 95% των νόμων και το 33% των κυρώσεων του 2018 περιείχαν τροπολογίες. Από αυτούς, το 95% περιέχει τουλάχιστον μία τροπολογία άσχετη με το κύριο αντικείμενο, ενώ το 97% περιέχει τουλάχιστον μία εκπρόθεσμη τροπολογία. Από τις 248 συνολικά ψηφισθείσες τροπολογίες, το 85% είναι άσχετες με το κύριο αντικείμενο και το 72% εκπρόθεσμες.

3. Το 25% των νόμων του 2018 δεν ψηφίστηκε με την κανονική διαδικασία στην Βουλή, αλλά ακολούθησε την επείγουσα ή την κατεπείγουσα διαδικασία.

4. Το 61% των νόμων και κυρώσεων του 2018 τροποποιούν τουλάχιστον έναν νόμο που τέθηκε σε ισχύ από το 2015 έως το 2018, ψηφίστηκε δηλαδή από την ίδια κυβέρνηση.

5. Μόνο για το 54% των νόμων του 2018 προηγήθηκε δημόσια διαβούλευση πριν κατατεθεί στη Βουλή.

6. Το 73% των νόμων του 2018 περιλαμβάνουν διατάξεις με αναδρομική ισχύ, η αναδρομικότητα των οποίων αιτιολογείται μόνο στο 7% των περιπτώσεων.

7. Το 65% των εκθέσεων αξιολόγησης των νόμων του 2018 δεν περιλαμβάνει ποσοτικά στοιχεία, το 85% δεν περιλαμβάνει προβλέψεις για απλούστευση διαδικασιών, ενώ για κανέναν από τους νόμους του 2018 δεν έγινε μέτρηση διοικητικών επιβαρύνσεων.

8. Για κάθε νόμο του 2018 αντιστοιχούν κατά μέσο όρο 25 εξουσιοδοτήσεις για Υπουργικές Αποφάσεις. Από αυτές τις συνολικά 1.036 εξουσιοδοτήσεις για Υπουργικές Αποφάσεις που δίνονται σε νόμους, μόνο το 20% ενεργοποιήθηκε εντός 6 μηνών από την ψήφιση του σχετικού νόμου. Το αντίστοιχο ποσοστό για την έκδοση Προεδρικών Διαταγμάτων είναι 7%.

9. Κάθε νόμος του 2018 φέρει κατά μέσο όρο 17 υπογραφές (από υπουργούς, αναπληρωτές υπουργούς, υφυπουργούς), ενώ τον τελευταίο νόμο του έτους (4587/2018) υπέγραψαν 34 κυβερνητικά στελέχη.

10. Βάσει του Δείκτη, καλύτερος νόμος για το 2018 αναδεικνύεται ο 4513 «Ενεργειακές Κοινότητες και άλλες Διατάξεις» του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με επίδοση 69,5/100, και χειρότερος ο 4587 «Επείγουσες ρυθμίσεις αρμοδιότητας υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής και άλλες διατάξεις» με επίδοση 20,77/100.

11. Καθώς ο μέσος άνθρωπος διαβάζει περί τις 300 λέξεις το λεπτό, με 8 ώρες ανάγνωση την ημέρα, θα χρειάζονταν 60 εργάσιμες ημέρες για την ανάγνωση της νομοθετικής παραγωγής του 2018.

Όπως τονίζεται στην έρευνα, χιλιάδες περίπλοκες και δυσνόητες, επικαλυπτόμενες, ασαφείς, και αντιφατικές ρυθμίσεις έχουν καθημερινά ως αποτέλεσμα όχι μόνο μεγάλη απώλεια χρόνου και αβεβαιότητα για τους συναλλασσόμενους, αλλά και σημαντικά προβλήματα στην απονομή της δικαιοσύνης, τη λειτουργία των θεσμών και την οικονομία. Ήδη από το 2001 με συστάσεις του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) προς την Ελλάδα προωθήθηκε η χρήση μέσων όπως η διαφάνεια μέσω της διαβούλευσης, η κωδικοποίηση, η αξιολόγηση, ο περιορισμός της πολυνομίας και η λογοδοσία. Ωστόσο το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο και οι αρχές της καλής νομοθέτησης παραβλέπονται συστηματικά, ενώ ο νομικισμός, η τυπολατρία και ο ρυθμιστικός πληθωρισμός συνεχίζουν να λειτουργούν.

Μοιραστείτε το!
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin


ΚατηγορίεςΝομοθεσία

Tags: , , , ,

1 reply

  1. Φωτιές μας άναψε αυτός ο κύριος Σαραβάκος!
    Αν δεν ήταν τόσο σοβαρό το θέμα, θα μπορούσαμε να το αντιμετωπίσουμε με χιούμορ. π.χ. εκείνο το “60 μέρες” φέρνει στα χείλια την ερώτηση: Γιατί, θέλει κανείς πολιτικός να διαβάσουμε τους νόμους; Ή την άλλη: Γιατί; πρόκειται κάποιος πολιτικός να τις διαβάσει πριν ή μετά την ψήφισή τους στη Βουλή; Πεδίο πλάκας απέραντο!
    Αλλά, είπαμε το θέμα είναι πολύ σοβαρό. Θα θίξω μόνο τρία σημεία της προβληματικής του κ. Σαραβάκου, σύμφωνα με την ταπεινή μου γνώμη. Για ολόκληρη την προβληματική του χρειάζεται να γράψουμε ένα βιβλίο. Τα τρία θέματα είναι:
    1. Η γλώσσα των νόμων
    2. Η εφαρμογή τους
    3. Η κακή προπαρασκευή τους

    1. Η γλώσσα είναι λάθος, γιατί κανείς Έλληνας δεν γνωρίζει πλέον την γλώσσα μας. Οι μισοί βουλευτές μας (επιεικώς) μπερδεύουν τα επίθετα περιβαλλοντικός και περιβαλλοντολογικός. Μας ρίχνουν στο κεφάλι, κάθε φορά που θέλουν να μιλήσουν για κάποιο περιβαλλοντικό θέμα, όλη την Περιβαλλοντολογία ως επιστήμη! Σχεδόν κανείς δεν μπορεί να διακρίνει ανάμεσα στα “θυμάμαι” και “θυμίζω”, στα “κάθομαι” και ¨”καθίζω”. Άλλο το “κάθησε στην καρέκλα του”, άλλο “τον κάθισε στην καρέκλα του”. Θα καθήσεις ή θα σε καθίσω; Ήδη το αυτόματο διορθωτικό σύστημα μου βγάζει τα σωστά με ήτα σαν λάθος. Άλλο παράδειγμα: Μπερδεύουν το ρήμα “χωρίζω” με το ρήμα “χωρώ”. Καταχωρίζω με γιώτα δεν υπάρχει, “καταχώρισα αυτή την αίτηση” δεν υπάρχει, υπάρχει καταχωρώ, οπότε “καταχώρησα την αίτηση”, όπως δεν υπάρχει παραχωρίζω, αλλά παραχωρώ, ούτε προχωρίζω, αλλά προχωρώ, ούτε υποχωρίζω αλλά υποχωρώ, ούτε αποχωρίζω αλλά αποχωρώ. Υπάρχει, βέβαια, το διαχωρίζω αλλά όχι το διαχωρώ, Τρίτο και τελευταίο. Το μαρτύριο των λάμδα στο “βάλλω”! Ένα ή δύο λάμδα, και πότε; Και το ρημάδι το βάλλω δεν είναι ένα. Αμφιβάλλω, περιβάλλω, αναβάλλω, υποβάλλω, επιβάλλω, συμβάλλω, καταβάλλω, διαβάλλω, υπερβάλλω, μεταβάλλω, μπορεί και άλλα , Γράφω “να περιβάλω”, και το αυτόματο σύστημα το βγάζει λάθος! Εγώ, όμως, εννοώ να περιβάλω τώρα, μόνο τώρα, όχι και αύριο. Τότε θα έγραφα “να περιβάλλω” Πόσο δύσκολο να μετράμε τα λάμδα; Τέλος παραδειγμάτων, γιατί αν πηγαίναμε στις αυξήσεις των ρημάτων ή στα λειψά ή παραπανίσια κόμματα, θα υπάρξει πολύ γέλιο, και, είπαμε, το θέμα είναι σοβαρό.

    2. Αυτό είναι όντως ανέκδοτο. Κάποιος είπε πως οι μόνοι νόμοι που εφαρμόζονται είναι οι χαριστικοί προς τους “φίλους μας”. Ακόμα κι όταν καταργούνται με άλλο νόμο μετά από δέκα λεπτά, κάποιοι, περιέργως, προλαβαίνουν να τους διαβάσουν και να κάνουν την αίτηση. Και ακόμα πιο περιέργως, κάποιοι υπάλληλοι είναι στη θέση τους, κατά τύχη, στις 12 τα μεσάνυχτα και προωθούν την αίτηση! Η ουσία είναι πως κανείς δεν περιμένει να εφαρμοστούν οι νόμοι. Πρώτ’ απ΄ όλα, γιατί θα τους καταργήσει η επόμενη κυβέρνηση! Θα εφαρμοστεί κάποιος νόμος απ’ όλους αυτούς που ψηφίστηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ το 2018; Σοβαρά, όμως, υπάρχει σεβασμός προς την κεντρική εξουσία αν δεν κάνει αυτά που καθένας νομίζει σωστό να κάνει; Κι αν δεν υπάρχει καταστολή, ιδιαίτερα αυτών που παρανομούν φορώντας γραβάτα, τότε οι μόνοι που την πληρώνουν είναι αυτοί που ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ δεν μπορούν να τους διαβάσουν. Ας προσθέσουμε εδώ τους νόμους που ψηφίζονται όχι γιατί είναι επιθυμία έστω και ενός Έλληνα αλλά γιατί επιβάλλονται (δύο λάμδα, γιατί αυτό γίνεται συνεχώς) από την ΕΕ. Πώς θα τους εφαρμόσεις τέτοιους νόμους; Τελευταία παρατήρηση: το 1 και το 2 συνεργάζονται ομαλά έτσι ώστε το πρώτο να έχει αποτέλεσμα το δεύτερο. Όταν ένα σημείο στίξης, ένα κόμμα, φτάνει να αλλάξει την έννοια της πρότασης, καταλαβαίνετε τι γίνεται με ένα κείμενο που δεν βγάζεις άκρη ακόμα κι αν έχεις πτυχίο φιλολογίας! Πώς να τον εφαρμόσεις, ακόμα κι αν ήθελες; που δεν ήθελες;

    3. Οι Νομοπροπαρασκευατικές Επιτροπές βιάζονται. Οι νόμοι έχουν ένα μεγάλο ποσοστό οπορτουνισμού, ευκαιριακότητας. Δεν επιχειρούν μόνο να λύσουν κοινωνικά προβλήματα, αλλά είναι και επίδειξη πυγμής υπουργών ή πρωθυπουργών, να μην χαθούν πιστώσεις, να προλάβουν να αναιρέσουν αβλεψίες που ρεζιλεύουν την κυβέρνηση, να αποστομώσουν αιτιάσεις ή προπαγάνδα της Αντιπολίτευσης, να προλάβουν όρια ηλικίας πολιτών, πολιτικών ή δικαστών, να εξευμενίσουν εξαγριωμένες κοινωνικές ομάδες, να εξοφλούν πολιτικά κάτω από το τραπέζι συμβόλαια με χορηγούς πολιτικού χρήματος, να στερούν δικαιώματα, ακόμα και αναδρομικά και άλλα παρόμοια θέματα. Αυτά δεν μπορούν να περιμένουν. Γι’ αυτό και εμφανίζονται τόσες εκπρόθεσμες και παράτυπες τροπολογίες. Επιπλέον, δεν υπάρχει η παραμικρή συνεννόηση, σύμπνοια και ταύτιση απόψεων μεταξύ των πολιτικών διαφόρων κομμάτων. Κάθε κυβέρνηση και μια διαφορετική Εκπαιδευτική πολιτική, κάποτε δύο ή τρεις. Οπότε πρέπει να ψηφίσουμε τα δικά μας για να προλάβουν να λειτουργήσουν στην κοινωνία ή την οικονομία, ώστε να προλάβουμε κι εμείς να εισπράξουμε το πολιτικό κέρδος. Και να είναι πιο δύσκολο στην αντιπολίτευση, όταν γίνει Κυβέρνηση να τα αλλάξει, αφού θα έχουν αποδείξει την ποιότητά τους. Οι Επιτροπές αυτές δεν έχουν φιλόλογους διορθωτές, το γενικό επίπεδο της αντιπροσώπευσης κατεβαίνει συνεχώς, αφού κάθε τυχάρπαστος, προϊόν της δημοσιότητας της κατάντιας, έχει αναγνωρισιμότητα και βγαίνει βουλευτής. Ποιος θα κάνει γλωσσική επιμέλεια; Στην αρχαία Αθήνα, επειδή περισσότερο από το 98% των αρχόντων, άρα και οι δικαστές και βουλευτές, κληρώνονταν, είχαν σοβαρότερο πρόβλημα: Δεν ήξεραν όλοι ανάγνωση και γραφή, δεν βοηθούσε και η Γραμμική Β’ με τις πολλές δεκάδες των συμβόλων της.Τότε ανακάλυψαν και έβαλαν σε πράξη το Αλφάβητο των 26 στοιχείων! Όλοι, όλοι έπρεπε να μπορούν να ξέρουν τι ακριβώς ψηφίζουν και να ελέγχουν αν αυτά που ψήφισαν, και όχι άλλα, εμφανίζονταν στις μαρμάρινες πλάκες όπου αναγράφονταν τα ψηφίσματα. Τότε όμως θεωρούσαν τη Δημοκρατία απόλυτη αξία, μετά από τα τόσα δεινά της τυραννίας, τότε δεν είχαν ολιγαρχία μασκαρεμένη σε Δημοκρατία, όπως οι σύγχρονοι πολιτικοί, απόγονοι τζακιών, η κληρωτίδα δεν γνωρίζει τζάκια, η Αθηνά η Παλλάδα ήταν η Αθηνά η κληρώτρια, αυτό θα πει Παλλάδα! Έτσι δημιούργησαν τον πολιτισμό που καταύγασε την ανθρωπότητα για περισσότερο από δύο χιλιετίες (και όχι χιλιετηρίδες, κύριοι υπουργοί, το κολλήσατε από τις επετηρίδες).
    Αλλά υπάρχουν και σύγχρονες χώρες που σέβονται την όποια Δημοκρατία τους, η Σουηδία π.χ. Εκεί οι Νομοπροπαρασκευαστικές Επιτροπές εργάζονται σε μόνιμη βάση, δεν ξηλώνονται κάθε εκλογές. Ελέγχουν τα πάντα, κάθε νόμος είναι αποκλειστικά για ένα πράγμα, όχι αχταρμάς, και πάνω στον αχταρμά τροπολογίες. Όταν τελειώσουν τη δουλειά τους έρχονται τα νομοσχέδια στη Βουλή, όχι όταν συμφέρει την Κυβέρνηση. Κάποιο νομοσχέδιο το δούλευαν 37 χρόνια, όσο ήταν στην Κυβέρνηση οι Σοσιαλδημοκράτες. Όταν ετοιμάστηκε το έφεραν για ψήφιση στη Βουλή, το 1974. Τότε, όμως, οι Σοσιαλδημοκράτες είχαν χάσει τις εκλογές! ¨Ήταν ένα νομοσχέδιο που θα έδινε μέρος του μισθού σε μορφή μετοχών της ίδιας της επιχείρησης, έτσι ώστε, πολλές δεκαετίες μετά, οι επιχειρήσεις θα μεταβιβάζονταν στους εργαζόμενους ή τους κληρονόμους τους. Δύο από τους βουλευτές της Κυβέρνησης έλειπαν στο εξωτερικό σε κρατική αποστολή. Τότε ο Πάλμε έδωσε εντολή σε δύο βουλευτές του να απουσιάσουν, για να μη φαλκιδευτεί η κυβερνητική πλειοψηφία! 37 χρόνια δουλειάς και ένα νομοσχέδιο-λάβαρο της Σοσιαλδημοκρατίας θυσιάστηκαν στο όνομα της λαϊκής ετυμηγορίας.
    Όλα λοιπόν συμβάλλουν σε αυτή την κατάντια της πολιτικής στην πατρίδα μας. Και μετά, οι δικαστές δικάζουν με αυτούς τους νόμους ως εργαλείο απονομής δικαιοσύνης! Και δεν μας αρέσουν οι αποφάσεις τους! Η ποιότητα των αποφάσεων, όμως, είναι ανάλογη με την ποιότητα των νόμων, ας το καταλάβουμε!

Αρέσει σε %d bloggers: