Αξιοποίηση προβληματικών εδαφών σε αμμώδεις παραλιακές εκτάσεις και εγκαταλελειμμένες γαίες με ένα πολύτιμο, ξενικό, δασικό είδος, τη Χοχόμπα (Jojoba)

Του Παναγιώτη Κορισιάνου,
Δ/ντή Δασών Ηλείας

Πολλές εκτάσεις στη χώρα μας είναι αναξιοποίητες είτε λόγω δύσκολων εδαφολογικών – βιοκλιματικών συνθηκών, είτε λόγω έλλειψης σχεδιασμού – προγραμματισμού και κυρίως πιστώσεων.

Είναι αλήθεια ότι τα τελευταία δέκα χρόνια της κρίσης, υπήρξε μια θεαματική συρρίκνωση της δασικής υπηρεσίας από την συνταξιοδότηση του επιστημονικού προσωπικού και ταυτόχρονα της μη πρόσληψης νέων επιστημόνων και παραγκωνίσθηκε σοβαρά το παραγωγικό κομμάτι των Δασών, είτε λόγω ελλείψεως Διαχειριστικών μελετών, είτε λόγω εγκατάλειψης προγραμμάτων εγκατάστασης ταχυαυξών Δασοκομικών και άλλων ειδών, καθώς και τις δοκιμές ξενικών ειδών για διάφορες χρήσεις.

Σύμφωνα λοιπόν με τον πολυλειτουργικό ρόλο της Δασοπονίας και την δασική οικονομία, για την οικονομική σημασία των Δασών και των καρπώσεων θα προσπαθήσω να αναλύσω τεχνοκρατικά και βεβαίως με σεβασμό στα φυσικά οικοσυστήματα την αναγκαιότητα και την εισαγωγή σε αναδασώσεις της χοχόμπα σε υγρά εδάφη με καλή αποστράγγιση, σε αμμώδη και σε ξηροθερμικά περιβάλλοντα, αφενός για αυστηρά οικονομικούς λόγους και αφετέρου δευτερευόντως για περιβαλλοντικούς.

Η χοχόμπα (jojoba) είναι ένας πολυετής θάμνος που προέρχεται από δάση της βορειοδυτικής ΗΠΑ και του βορείου Μεξικού και κυρίως στις ερήμους Sonoran, Mogave, Νότια Αριζόνα, Νέα Καλιφόρνια, όπου απαντάται σε αυτοφυείς πληθυσμούς. Ανήκει στην τάξη Caryophyllales, οικογένεια Simmondsiaceae και γένος Simmondsia με κοινό όνομα Χοχόμπα και επιστημονικό Simmondsia chinensis.

Τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που άμεσα πρέπει να δοκιμάσουμε σε αναδασώσεις σε άγονες, άνυδρες περιοχές, υποβαθμισμένες δημόσιες ή δημοτικές παραλιακές εκτάσεις, προβληματικές εκτάσεις κλπ, είναι τα παρακάτω:

1) Η χοχόμπα είναι ξηροθερμικό είδος, ξηροφυτικό, που αντέχει σε υψηλή αλατότητα και έχει την δυνατότητα εάν εγκατασταθεί σε παραλιακές αμμώδεις εκτάσεις να ανακόπτει (διότι αντέχει) τους θαλάσσιους αλατοφόρους ανέμους, προσφέροντας ταυτόχρονα περιβαλλοντικά- οικολογικά οφέλη και προστασία στις γειτονικές γεωργικές καλλιέργειες.

2) Δεν διαταράσσονται τα φυσικά οικοσυστήματα καθώς δεν σκοπεύουμε να αντικαταστήσουμε φυσικές δασικές εκτάσεις, αλλά υποβαθμισμένες άγονες περιοχές.

3) Θα εχουμε μεγάλο οικονομικό όφελος από δασικές φυτείες χοχόμπα διότι παράγεται από τους σπόρους της ποιοτικό βιοντίζελ και μειώνεται η εξάρτηση από τα καύσιμα ορυκτών, ως γνωστόν μπορεί να γίνει μίξη με το πετρέλαιο από 20-100%.

4) Με την παραγωγή βιοντίζελ υψηλής ποιότητας μειώνονται σε μεγάλο βαθμό οι αέριοι ρύποι.

5) Δημιουργούμε αύξηση της απασχόλησης και συνεργατικά σχήματα για την διαχείριση τέτοιων Δασοκομικών φυτειών είτε σε δημόσιες εκτάσεις είτε σε δημοτικές.

6) Με το παραγόμενο λάδι από την χοχόμπα ύστερα από ψυχρή έκθλιψη θα υπάρξουν τεράστια οικονομικά οφέλη από βιομηχανίες καλλυντικών (εάν βοηθηθούν τα συνεργατικά σχήματα στην καθετοποιηση της παραγωγής).

7) Είναι εύκολος ο πολλαπλασιασμός της είτε από σπόρους είτε από μοσχεύματα μαλακού ξύλου που μπορούν να μας διαθέσουν το Ινστιτούτο υποτροπικών φυτών Χανίων. Πρέπει να υπάρξει αναλογία στην αναδάσωση 7/1 έως 9/1 θηλυκά προς αρσενικά για την άριστη γονιμοποίηση και καλή παραγωγή. Η δημιουργία ενός μικρού φυτωρίου είναι απαραίτητη.

8) Έχει μεγάλη αντοχή και ανθεκτικότητα σε ασθένειες (μύκητες, ιούς, βακτήρια) και εχθρούς ( έντομα).

9) Η συγκομιδή μπορεί να γίνει εύκολα με θεριστικές μηχανές με μικρές και εύκολες προσαρμογές που ισχύουν και σε άλλες καλλιέργειες, όπως αμυγδαλιές, καρυδιές, ελιές, καθώς και μηχανές σταφυλοσυλλέκτες. Ήδη οι παραπάνω θεριστικές μηχανές χρησιμοποιούνται στις ΗΠΑ, Αυστραλία, Αργεντινή, Ισραήλ.

Ύστερα από τα παραπάνω, νομίζω ότι εκτός από την εθνική στρατηγική για τα Δάση, πρέπει όλοι μας από όποιο μετερίζι και αν είμαστε, να επεκτείνουμε και να διευρύνουμε την Δασική παραγωγή και κατά συνέπεια την αύξηση της συμμετοχής της Δασοπονίας στο ελληνικό ΑΕΠ.

Σημείωση:
Ο υποφαινόμενος το 2008 έκανα το πρώτο εγχείρημα δημιουργώντας ένα μικρό φυτώριο στο Λάλα- Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας, προμηθευόμενος σπόρους από το Ινστιτούτο υποτροπικών φυτών Χανίων, εγκατέστησα τρεις δοκιμαστικές επιφάνειες στο Λάλα, Σπιάντζα- Δήμου Πύργου (παραλιακή έκταση), Αγ. Ηλία- Δήμου Πύργου (παραλιακή έκταση), που δυστυχώς εγκαταλείφθηκαν λόγω ότι το 2009 υπήρξε μια αιφνίδια υπηρεσιακή μου μεταβολή (μετάθεση).

Όμως σε περιοδεία μου τελευταία (πριν λίγες ημέρες) στο παραλιακό δάσος του Αγίου Ηλία του Δήμου Πύργου, με έκπληξη παρατήρησα 10-11 δενδρύλλια θάμνους χοχόμπα (σε σύνολο 80 που είχαμε φυτεύσει) που είχαν επιβιώσει παρά την εγκατάλειψη τους από διάφορες καλλιεργητικές φροντίδες στα πρώτα στάδια ανάπτυξης των φυτών. Ακολουθούν φωτογραφίες από τα εναπομείναντα δενδρύλλια Χοχόμπας.

Μοιραστείτε το!
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin


ΚατηγορίεςΠυρκαγιές - Αναδασώσεις

Tags: , , ,

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: