Ρεπορτάζ από τον χαιρετισμό του ΚΚΕ στην Γενική Συνέλευση της ΠΕΔΔΥ

Στην υποστελέχωση, υποχρηματοδότηση των δασικών υπηρεσιών και την αποσπασματική αντιμετώπιση των προβλημάτων με τις προσλήψεις συμβασιούχων, στο ασφαλιστικό, που οδηγεί σε γενίκευση του ορίου συνταξιοδότησης στα 67 χρονιά, αναφέρθηκε ο εκπρόσωπος του ΚΚΕ Γιάννης Κουρμούλης, μέλος της Επιτροπής Περιοχής Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ, κατά τον χαιρετισμό του στην Γενική Συνέλευση της Πανελλήνιας Ένωσης Δασολόγων Δημοσίων Υπαλλήλων (ΠΕΔΔΥ), που πραγματοποιήθηκε στις 21/2, στη Θεσσαλονίκη.

Στη συνεχεία αναφέρθηκε αναλυτικά στον τομέα των δασών.  Ακολουθεί το σχετικό απόσπασμα του χαιρετισμού.

Φίλες και φίλοι

Η πραγματικότητα που διαμορφώνεται στον τομέα των δασών είναι διαχρονικά τραγική και όλα τα προβλήματα στον τομέα οξύνονται. Το ίδιο οξύνονται και τα προβλήματα των εργαζόμενων  στα δάση και φυσικά όσα αντιμετωπίζεται  εσείς στη δασική υπηρεσία.

Όμως γιατί ο λαός βρίσκεται αντιμέτωπος με μεγάλες καταστροφές, ενώ η επιστήμη, η τεχνική και η τεχνολογία μπορούν να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις από τις δασικές πυρκαγιές, τις πλημμύρες, τους σεισμούς;

Τι «εμποδίζει» την αξιοποίησή τους για την προστασία των εργαζομένων, των λαϊκών στρωμάτων; Γιατί να αποτελεί ατομική και όχι κοινωνική υπόθεση και ευθύνη η προστασία από πυρκαγιές, πλημμύρες, σεισμούς;

Η απάντηση στο ερώτημα ποια είναι η αίτια αυτής της κατάστασης δεν είναι ίδια από όλα τα Κόμματα.

Για το ΚΚΕ αιτία είναι ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής και τα κέρδη του κεφαλαίου. Η πολιτική γης που εξυπηρετεί διαχρονικά τη δράση των επιχειρηματικών ομίλων. Ο καπιταλισμός που σαπίζει και παρασύρει ανθρώπινες ζωές, όπως άλλωστε και κάθε μέρα, στο βωμό της εκμετάλλευσης.

Τα δασικά οικοσυστήματα, η γη είναι εμπορεύματα για την αστική τάξη, το κεφάλαιο, τις κυβερνήσεις και το κράτος τους.

Ο σκοπός αυτός υπηρετείται μέσα από αλυσίδα δασικών νόμων και άλλων τομέων της κρατικής πολιτικής. Έτσι, οι επιδιώξεις για κερδοφόρες επενδύσεις στη γη (τουρισμός, κατοικία, βιομηχανίες, ΑΠΕ, απορρίμματα κ.λπ.) καθορίζουν και την πολιτική γης, αφού η γη και η οργάνωσή της πρέπει να ανταποκριθούν στην κατά χώρο οργάνωση των επενδύσεων, ακριβώς για να μεγιστοποιηθεί το κέρδος.

Η πολιτική γης στον δασικό χώρο, στα δασικά οικοσυστήματα, οι αλλαγές στον προορισμό, το χαρακτήρα, τη χρήση τους διαχρονικά, σηματοδοτούν ουσιαστικά το βαθμό, τον τρόπο και τη μορφή διείσδυσης των μονοπωλιακών επιχειρηματικών ομίλων, με βάση το κριτήριο της κερδοφορίας.

Οι αλλαγές αυτές απειλούν τα δασικά οικοσυστήματα επιτρέπουν την επέκταση των οικονομικών δραστηριοτήτων στον φυσικό χώρο, αλλά και την αλλαγή της μορφής της βλάστησης. Η επέκταση των γεωργικών εκτάσεων, οι πιέσεις από τον τουρισμό και η άναρχη οικοδομική δραστηριότητα έχουν συχνά ως αποτέλεσμα στη θέση του καμένου δάσους να «ξεφυτρώνει» τσιμέντο.

Αυτήν την κατεύθυνση υπηρετεί και η κυβέρνηση της ΝΔ, η προηγούμενη του ΣΥΡΙΖΑ και όλων των άλλων κυβερνήσεων, που στρατηγικά ενίσχυαν και ενισχύουν την διεύρυνση του πεδίου επενδυτικής δράσης των μονοπωλίων,  αφήνοντας  απροστάτευτα, χωρίς ουσιαστική διαχείριση, χωρίς προσωπικό και χρηματοδότηση τα δάση.

Οι πρόσφατες ρυθμίσεις για την πολιτική προστασία δεν αντιμετωπίζουν τις δασικές πυρκαγιές, των οποίων η αντιμετώπιση είναι κυρίως θέμα διαχείρισης όπως καλά γνωρίζετε και φυσικά με ενιαία και οχι διασπασμένη την πρόληψη από την καταστολή, με κύριο βάρος στην πρόληψη και οχι φυσικά με γιγάντωση των υπηρεσιών της καταστολής που εκτός των άλλων εξυπηρετεί και άλλες σκοπιμότητες.

Οι δασικοί χάρτες, για τους οποίους πανηγυρίζουν πρώην και νυν κυβερνώντες έγιναν μόνο και μόνο για να «ξεκαθαρίζουν» το τοπίο στη γη, για τη διευκόλυνση της υλοποίησης των κερδοφόρων επιχειρηματικών επενδυτικών σχεδίων, με ελάχιστο προσωπικό.

Τα αυθαίρετα είναι το αποτέλεσμα της αστικής πολιτικής στη γη. Η «νομιμοποίηση» τους δεν λύνει το πρόβλημα της λαϊκής στέγης, αφού τα επιμέρους σπίτια και οι οικισμοί δεν  καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες στέγασης ενώ οι «βίλες πάνω στο κύμα» των αστών και των ανώτερων μικροαστικών στρωμάτων, «βρίσκουν» το δρόμο της νομιμοποίησης.

Η πείρα και από την διαχρονικά ασκούμενη πολιτική όλων των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων αποδεικνύει ότι δεν μπορεί να υπάρξει καπιταλιστική ανάπτυξη και ταυτόχρονα ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Δεν μπορεί να υπάρξει προστασία της ζωής, εξασφάλιση σύγχρονης και φτηνής κατοικίας, της ανάγκης για δουλειά, διακοπές, Υγεία, Πρόνοια, Παιδεία, ολοκληρωμένη προστασία και διαχείριση των δασικών οικοσυστημάτων και των υδάτινων πόρων, που να ωφελεί ταυτόχρονα το λαό και τα μονοπώλια.

Ο λαός πρέπει να εντείνει την πάλη του για να μη θρηνήσουμε ξανά ανθρώπινα θύματα και υλικές καταστροφές. Να απαιτήσει άμεσα, συγκεκριμένα μέτρα προστασίας των δασών, της ζωής και της περιουσίας του.

Να παλέψει ενάντια στον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, όπου οι λαϊκές ανάγκες και η ίδια η ανθρώπινη ζωή θυσιάζονται στο βωμό του καπιταλιστικού κέρδους. Για να γίνουν κοινωνική ιδιοκτησία η γη, τα μέσα παραγωγής και οι υποδομές, τα χερσαία και υδάτινα φυσικά οικοσυστήματα, στο πλαίσιο της εργατικής εξουσίας. Με κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό και εργατικό έλεγχο, να τεθούν στην υπηρεσία της κάλυψης των σύγχρονων και διευρυνόμενων λαϊκών αναγκών, με βάση ένα σύνολο κοινωνικοοικονομικών και περιβαλλοντικών κριτηρίων. Για ένα εργασιακό περιβάλλον και ποιότητα ζωής σύμφωνα με τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων.

Οι Δασολόγοι όπως και όλοι οι εργαζόμενοι στη δασική υπηρεσία πρέπει να πείτε το μεγάλο ΝΑΙ στον αγώνα για την ολοκληρωμένη προστασία και διαχείριση των δασών.

Και το μεγάλο ΟΧΙ απέναντι στους επιχειρηματικούς ομίλους και τα κάθε φορά επενδυτικά τους σχέδια κατά του περιβάλλοντος των δασών, της ζωής μας.

Μοιραστείτε το!
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin


ΚατηγορίεςΔασική Υπηρεσία

Tags: , , , , , , ,

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: