Περίθαλψη άγριων ζώων και προστασία του περιβάλλοντος


Γράφει η Μαρία Γανωτή*

Δημοσιεύτηκε στην efsyn.gr (05.06.2020)

Η υπόθεση της περίθαλψης, έτσι όπως έχει εξελιχθεί μέσα μας αυτά τα τριάντα πέντε χρόνια και τα δεκαπέντε της ΑΝΙΜΑ κυρίως, είναι κάτι περισσότερο από μια περιβαλλοντική δραστηριότητα με τεχνικούς βιολογικούς όρους. Είναι μια προσπάθεια να διασώσουμε αυτό το νοιάξιμο το δικό μας και των συνανθρώπων μας για τη ζωή, αυτήν την έννοια της ευσπλαχνίας που, μαζί με τη σκληρότητα, χαρακτηρίζει μοναδικά το ανθρώπινο είδος. Θέλουμε να γείρουμε τη ζυγαριά στη μεριά της ευσπλαχνίας, γιατί έτσι μόνο θα σωθούμε όλοι, άνθρωποι, ζώα, γη.

Υπάρχουν πολλοί τύποι Κέντρων Περίθαλψης Αγριας Ζωής στον κόσμο. Υπάρχουν Κέντρα Περίθαλψης δημόσια, ιδιωτικά, νοσοκομεία για άγρια ζώα που λειτουργούν μέσα σε ζωολογικά πάρκα και βοτανικούς κήπους. Πανεπιστημιακά νοσοκομεία για άγρια ζώα. Κέντρα που λειτουργούν στο πλαίσιο ορνιθολογικών εταιρειών, μη κυβερνητικού χαρακτήρα. Κέντρα που περιθάλπουν μόνο αρπακτικά πουλιά ή μόνο νυκτόβια αρπακτικά. Πολλά αναλαμβάνουν μόνο σπάνια και απειλούμενα ζώα. Κάποια άλλα αναλαμβάνουν τη φροντίδα, την αναπαραγωγή σε συνθήκες «αιχμαλωσίας» και την επανένταξη των απογόνων ενός και μόνο είδους ιδιαίτερου ενδιαφέροντος.

Στην Ελλάδα, όταν ξεκίνησε τη δεκαετία ’80 αυτό το εγχείρημα ήταν εξ αρχής υπόθεση μη κρατική. Η Πολιτεία, από τότε μέχρι σήμερα, συνέβαλε από ελάχιστα έως καθόλου ενώ μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις επέδειξε ένα είδος εχθρότητας, που ενσωματώθηκε σε φράσεις όπως: «Η πανίδα είναι δημόσιο αγαθό, ποιοι είναι αυτοί οι τύποι που νομίζουν ότι μπορούν να διαχειρίζονται αετούς και τσακάλια ανεξέλεγκτοι;».

Χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να αμβλυνθούν η εχθρότητα και η καχυποψία εκατέρωθεν, ψήγματά τους δε υπάρχουν ακόμη, και είναι από τις περιπτώσεις εκείνες που και οι δύο πλευρές έχουν δίκιο.

Η περίθαλψη άγριων ζώων στην Ελλάδα είχε από την αρχή της μια λαϊκότητα. Ξεκίνησε από ανθρώπους που είχαν έγνοια και αγάπη για τη φύση και τα ζώα της, ασχέτως επιστημονικής ιδιότητας και παρ’ όλο που μέσα σε 35 χρόνια έγιναν πολλά, οι πρώτοι της ιστορίας μεγαλώσαμε, τσακωθήκαμε, χωρίσαμε, κάποιοι χάθηκαν και οι εναπομείναντες τραβήξαμε χωριστούς δρόμους, η «λαϊκότητα» και το κινηματικό στοιχείο συνεχίζουν να συνοδεύουν αυτή τη δραστηριότητα.

Βέβαια στην πορεία καταλάβαμε ότι χωρίς επιστημονική τεκμηρίωση δεν μπορούσαμε να πορευτούμε, όταν ο κόσμος γύρω μας αλλάζει. Σήμερα δουλεύουμε με βιολόγους και κτηνιάτρους, δημοσιεύουμε δεδομένα, συμμετέχουμε σε επιστημονικά προγράμματα.

Θα μιλήσω για την ΑΝΙΜΑ. Ξεκίνησε το 2005 (από ανθρώπους που βρίσκονταν σ’ αυτήν την ιστορία ήδη είκοσι χρόνια) και έχει φροντίσει έκτοτε μερικές δεκάδες χιλιάδες άγρια πλάσματα. Η ΑΝΙΜΑ λοιπόν συνεργάζεται με κτηνιάτρους, βιολόγους, ζωολόγους, παρακολουθεί τις διεθνείς εξελίξεις στη νοσοκομειακή φροντίδα και επανένταξη θεραπευμένων πουλιών και άλλων ζώων, προσπαθεί όσο μπορεί να τις ακολουθήσει και να τις προσαρμόσει στην ελληνική πραγματικότητα. Και τελικά, αυτή την περίοδο μεγαλώνει καρακαξάκια, γλαράκια και σπουργίτια.

Για να γίνει κατανοητό τι εννοώ, θα πρέπει να πω ότι, πρώτον, διανύουμε την αναπαραγωγική περίοδο, όπου τα περισσότερα πλάσματα της φύσης φτιάχνουν φωλιές και γεννούν τα αυγά ή τα μωρά τους. Αυτά τα τελευταία πολύ συχνά βρίσκονται εκτός φωλιάς για διάφορους λόγους και οι συμπονετικοί μας συμπολίτες τα περισυλλέγουν (συχνά αυτό κακώς γίνεται αλλά δεν είναι το θέμα μας) και τα φέρνουν ή τα στέλνουν στον Σταθμό της ΑΝΙΜΑ.

Δεύτερον, στη φύση οι ισορροπίες -χάρη στις άοκνες προσπάθειές μας- δεν πάνε πολύ καλά. Τα πιο προσαρμοστικά ζώα εκμεταλλευόμενα τις ανθρώπινες δημιουργίες (πόλεις, χωματερές, σκουπίδια κ.λπ.) αυξάνονται πολύ, σε βάρος των λιγότερο προσαρμοστικών. Ετσι, ασημόγλαροι, καρακάξες, σπουργίτια, κουρούνες και άλλα πανέξυπνα και ικανότατα πλάσματα αφανίζουν αυγά, φωλιές και νεοσσούς μαυροπετριτών, κοτσυφιών, χελιδονιών και πάει λέγοντας.

Πόσο λοιπόν μπορεί να συμβάλει στη διατήρηση της βιοποικιλότητας και στην προστασία της φύσης το να μεγαλώσουμε και να «εξαπολύσουμε» στο φυσικό περιβάλλον καμιά διακοσαριά καρακαξάκια φέτος;

Μη νομίσει κανείς ότι δεν αναρωτιόμαστε κάθε τόσο. Ούτε ότι, όταν φτάνει ένας τραυματισμένος φιδαετός ή ακόμη περισσότερο ένας μαυρόγυπας, δεν νιώθουμε όλοι δέος. Ξαφνικά μια ησυχία επικρατεί, σαν σε εκκλησία.

Είμαστε τυχεροί που βλέπουμε, αγγίζουμε, μυρίζουμε ένα τέτοιο πλάσμα (που είχε την ατυχία να χρειαστεί τη βοήθειά μας, βεβαίως). Και μετά συνεχίζουμε να ταΐζουμε καρακαξάκια.

Γιατί τελικά αυτή η υπόθεση της περίθαλψης, έτσι όπως έχει εξελιχθεί μέσα μας αυτά τα τριάντα πέντε χρόνια και τα δεκαπέντε της ΑΝΙΜΑ κυρίως, είναι κάτι περισσότερο από μια περιβαλλοντική δραστηριότητα με τεχνικούς βιολογικούς όρους.

Είναι μια προσπάθεια να διασώσουμε αυτό το νοιάξιμο το δικό μας και των συνανθρώπων μας για τη ζωή, αυτήν την έννοια της ευσπλαχνίας που, μαζί με τη σκληρότητα, χαρακτηρίζει μοναδικά το ανθρώπινο είδος. Θέλουμε να γείρουμε τη ζυγαριά στη μεριά της ευσπλαχνίας, γιατί έτσι μόνο θα σωθούμε όλοι, άνθρωποι, ζώα, γη.

Δεν ξέρουμε αν το καταφέρνουμε τελικά, μερικές φορές μάλιστα η πίεση μας κάνει να γινόμαστε απότομοι και ανυπόμονοι με τους ανθρώπους που ζητούν τη βοήθειά μας, αλλά το παλεύουμε.

Ηταν παράξενες οι μέρες της καραντίνας. Ανοίγαμε κάθε μέρα την ΑΝΙΜΑ με έναν κόμπο, υποδεχόμασταν τους ανθρώπους που έφερναν ζώα πίσω από κάγκελα με μάσκες και γάντια. Δεν περιμέναμε να είναι τόσο πολλοί. Αλλά, εν τέλει, η έγνοια για τη ζωή νικάει τον θάνατο, δίνει χαρά και ελπίδα.

*Πρόεδρος της ΑΝΙΜΑ

Δημοσιεύτηκε στην efsyn.gr (05.06.2020)


Το προφίλ της ΑΝΙΜΑ

Η ΑΝΙΜΑ – Σύλλογος Προστασίας Αγριας Ζωής είναι σωματείο και ιδρύθηκε το 2005 από ανθρώπους με μακρά εμπειρία στην περίθαλψη άγριων ζώων στην Ελλάδα καθώς και κτηνιάτρους, βιολόγους, δασολόγους και φίλους της φύσης και της άγριας ζωής. Συνεργάζεται με ειδικούς επιστήμονες και έχει επιστημονική επιτροπή. Ενας από τους βασικούς στόχους της ΑΝΙΜΑ είναι η περίθαλψη και επανένταξη άγριων ζώων στο φυσικό τους περιβάλλον. Παραλαμβάνει τραυματισμένα άγρια ζώα από όλη την Ελλάδα και περιθάλπει σε ετήσια βάση πάνω από 4.000 πουλιά, θηλαστικά και ερπετά. Μεταξύ των ζώων αυτών συγκαταλέγονται και πολλά σπάνια και απειλούμενα με εξαφάνιση άγρια ζώα.

Μοιραστείτε το!
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin


ΚατηγορίεςΆγρια ζωή

Tags: , , , ,

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: