Κυνηγετική Συνομοσπονδία: «Ανακοίνωση για τις συνέπειες της ραγδαίας αύξησης του πληθυσμού του Λύκου»

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ της ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗΣ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
για τις συνέπειες της ραγδαίας αύξησης του πληθυσμού του Λύκου, με αφορμή το πρόσφατο τροχαίο ατύχημα με θύμα Λύκο στον οικιστικό ιστό της πρωτεύουσας
(2 χλμ. μετά τον Άγ. Στέφανο στην Κηφισιά, παράδρομος Ε.Ο., ρεύμα προς Αθήνα)

 Η Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος δυστυχώς επιβεβαιώνεται για άλλη μια φορά σχετικά με τη γεωγραφική εξάπλωση του συγκεκριμένου είδους λόγω της ραγδαίας αύξησης του πληθυσμού του.

 Εφιστά στους πολίτες να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί όταν πραγματοποιούν περιπάτους, ιδιαίτερα κατά την περίπτωση που συνοδεύονται από κατοικίδια ζώα.



Παράλληλα, καλεί την Πολιτεία να λάβει μέτρα όπως τα παρακάτω, τα οποία κατ’ επανάληψη έχει γνωστοποιήσει στις αρμόδιες Αρχές:

  1. Την υπογραφή ΚΥΑ – Λήψη μέτρων για τη διαχείριση περιστατικών προσέγγισης – αλληλεπίδρασης Λύκου (Canis lupus) σε κατοικημένες περιοχές, με τη δημιουργία τοπικών ομάδων άμεσης επέμβασης για περιστατικά προσέγγισης λύκων στις περιοχές υψηλής επικινδυνότητας. Οι εν λόγω ομάδες να έχουν τη δυνατότητα θανάτωσης του ζώου με επικίνδυνη συμπεριφορά.
  2. Την υλοποίηση εθνικής απογραφής του λύκου, του προσδιορισμού της φέρουσας ικανότητας των ενδιαιτημάτων και τη θήρευση των λύκων με βάση μοντέλο προσαρμοσμένης κάρπωσης (Adaptive Harvest Management) για τα τμήματα της ελληνικής επικράτειας άνω του 39ο παράλληλου.
  3. Με βάση τα σύγχρονα επιστημονικά και τεχνικά δεδομένα θα πρέπει να ξεκινήσει διαδικασία τροποποίησης των σχετικών παραρτημάτων της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ «για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας», ώστε να αρθεί η αυστηρή προστασία του λύκου και στα τμήματα της ελληνικής επικράτειας κάτω του 39ου παράλληλου.
  4. Τη δημιουργία επίσημης κεντρικής βάσης καταγραφής περιστατικών /επιθέσεων από τη Δ/νση Διαχείρισης Δασών.
  5. Τον εκσυγχρονισμό του συστήματος αποζημίωσης, με τη χορήγηση της πλήρους εμπορικής αξίας των απολεσθέντων ζώων που έχουν επιβεβαιωθεί ως κατασπαραγμένα από λύκο (Canis lupus).
  6. Την προσθήκη στο σύστημα των αποζημιώσεων και των κυνηγετικών σκύλων.
  7. Την ενημέρωση άμεσα θιγομένων κοινωνικών ομάδων (κτηνοτρόφων, κυνηγών κ.ά.)
  8. Την αντιμετώπιση υβριδισμού λύκου-σκύλου, με την εφαρμογή δράσεων σύλληψης, στείρωσης αδέσποτων σκύλων και απομάκρυνσης τους από αγροτικές και ορεινές περιοχές.




Η Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος επισήμανε εγκαίρως το πρόβλημα των συγκρουσιακών σχέσεων Λύκου – Ανθρώπου, ιδιαίτερα στις κατοικημένες περιοχές και πέρα από τις προτάσεις διαχείρισης που κατά καιρούς έχει υποβάλει στους αρμόδιους, πέρσι το καλοκαίρι η Γενική Συνέλευση εξέδωσε το παρακάτω Ψήφισμα:

ΑΠΟΦΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑ
της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος
ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ 180.000 ΚΥΝΗΓΩΝ
για τις συνέπειες της ραγδαίας αύξησης του πληθυσμού του Λύκου

Με ομόφωνη απόφασή της, στις 2-8ου-2020, η Γενική Συνέλευση της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδας εκφράζει την ιδιαίτερη ανησυχία της για τις συνέπειες που έχει για την ύπαιθρο χώρα η ραγδαία αύξηση του πληθυσμού των λύκων, αλλά και την ατολμία ή τους δισταγμούς της Πολιτείας να αντιμετωπίσει και να διαχειριστεί την κατάσταση.

Κάθε χρόνο γίνεται, πλέον, όλο και πιο φανερό ότι, αυτή η παρατηρούμενη αδράνεια συσσωρεύει «κόστος» σε μεγάλες ομάδες ανθρώπων που ζουν και δραστηριοποιούνται στην ύπαιθρο, αλλά, τελικά, υπονομεύει και την ίδια την άγρια ζωή, τη βιοποικιλότητα και τις προσπάθειες διατήρησης και προστασίας… του ίδιου του λύκου.

Μέσα στα δύο – τρία τελευταία χρόνια οι ζημιές από λύκους στο κτηνοτροφικό κεφάλαιο έχουν αυξηθεί κατακόρυφα, η ζώνη εξάπλωσης του είδους έχει μετατοπιστεί μέχρι τον Εθνικό Δρυμό της Πάρνηθας και τον Κορινθιακό Κόλπο, ενώ κάθε χρόνο εκατοντάδες κυνηγετικοί και άλλοι σκύλοι κατασπαράσσονται ακόμα και μέσα… στις αυλές των σπιτιών των κατόχων τους.

Ήρθε η στιγμή που η Πολιτεία και τα αρμόδια Υπουργεία θα πρέπει να σκεφτούν πολύ σοβαρά, τι είδους ανοχή και αντοχή έχει η πλάτη του κάθε αγρότη και του κάθε κτηνοτρόφου, ώστε να αντέχει χρόνια τώρα την απώλεια εισοδήματος, την αγωνία και την αβεβαιότητα, που του προκαλεί η απώλεια των ζώων του από τις επιθέσεις των λύκων.

Ήρθε η στιγμή που τα αρμόδια Υπουργεία και οι υπηρεσίες τους, θα πρέπει να διατυπώσουν κάτι περισσότερο από «ευχολόγια» και έναντι των κυνηγών, που με οδύνη αντικρίζουν κατασπαραγμένα τα σκυλιά τους…

Σε μία κατάσταση που τείνει να ξεφύγει «εκτός ελέγχου», θύμα κινδυνεύει να γίνει και ο ίδιος ο λύκος. Τα δηλητήρια, οι φόλες, οι παγίδες και άλλες πράξεις αυτοδικίας που σήμερα καταγράφονται στην ύπαιθρο, με θλιβερό κόστος για την άγρια πανίδα, κινδυνεύουν αύριο να μετεξελιχθούν σε καθεστώς, εάν δεν αμβλυνθούν οι συγκρουσιακές σχέσεις μεταξύ των λύκων και των ανθρώπων της υπαίθρου.

Δυστυχώς, η ελληνική Πολιτεία συνεχίζει να αντιμετωπίζει τον λύκο σαν «ταμπού»! Με απαξιωμένη και περιθωριοποιημένη τη Δασική Υπηρεσία, τα Υπουργεία αποφεύγουν να δουν την ίδια την «εικόνα», προτιμούν να αγνοούν τις συνέπειες της αρπακτικότητας του λύκου, ακόμα και δίπλα στον αστικό ιστό!

Και για να ξεφύγουν από τις ευθύνες τους, εκχώρησαν το μονοπώλιο των αρμοδιοτήτων στους… «ειδικούς» των ΜΚΟ!

Όχι στα Δασαρχεία ή στα εντεταλμένα όργανα του κράτους που θα έπρεπε να έχουν τον πρώτο λόγο και την κύρια ευθύνη, αλλά σε οργανώσεις που όσο πιο… λίγοι, «σπάνιοι» και «απειλούμενοι» είναι οι λύκοι, τόσο πιο αδρά επιδοτούνται από κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Και, βέβαια, οι ΜΚΟ ανέλαβαν με ευχαρίστηση αυτό το ελληνικό παράδοξο: να έχουν τον πρώτο λόγο, αλλά… καμία ευθύνη!

Μόνο που τώρα ο πληθυσμός του λύκου «ξέφυγε»! Δεν αποτελεί ένα καλά «κρυμμένο» πρόβλημα των απομονωμένων ορεινών κοινωνιών, άλλα έφτασε στους κάμπους έξω από τη Θεσσαλονίκη, χτυπάει μέσα στην Κωπαΐδα και κυκλοφορεί στην Πάρνηθα, στις παρυφές της Αθήνας.

Θέλουν δεν θέλουν, άπαντες θα έρθουν αντιμέτωποι με το οδυνηρό πρόβλημα, όπως έγινε και με τον υπερπληθυσμό του αγριόχοιρου.

Η Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος είναι έτοιμη να συμβάλει με τις προτάσεις της στη διαχείριση αυτής της κατάστασης, με τρόπο που θα ενσωματώνει την διεθνή εμπειρία και θα προσαρμόζει στην ελληνική πραγματικότητα, τις πολιτικές διαχείρισης που εφαρμόζονται στις άλλες χώρες της Ε.Ε.!

 



ΚατηγορίεςΆγρια ζωή, Θήρα

Tags: , , , , ,

7 replies

  1. Ναι!! καί λύκοι καί τσακάλια καί κουνάβια είναι η μάστιγα τής υπαίθρου πρέπει νά γίνει ρυθμιστική για περιορισμό τους.. Επίσης κανένας δεν μιλάει για τά μικροπουλια τά οποία έχουν πληθυσμούς στό όριο, αυτές οι κωλοκαρακαξες καί κίσσες σέ μπουλούκια δεν αφήνουν τίποτα από πουλάκια πού τώρα αρχίζουν Νά κάνουν τίς φωλιές τους, είναι η λαίλαπα των νεοσσών.. Εδώ κοντεύουν νά σβήσουν τόν σπουργίτη.. Τέλος όπου βλέπω φωλιά καρακαξας ή Κίσσας. Καταστρέφεται..

  2. Ωραία ξεκινήστε πάρτε από μια καραμπίνα όλοι οι (ισορροπιστες) της φύσης κ ξεχυθιτε στα βουνά για να τα καθαρίσετε απ τον κακό το λύκο.
    Υ. Γ. Ειμαι κ εγώ κυνηγός και ψαράς , δεν βλέπω τον λύκο σαν απειλή κ δεν άκουσα τπτ στην ανακοίνωση σας για την (ραγδαία εξάπλωση) της ηλιθιότητας που μαστίζει τον πλανήτη μας.
    Όταν λέτε ραγδαία εξάπλωση τι εννοείτε??? Γιατί ακούσαμε μια αγέλη των 11 ατόμων σε 40 000 τμ με ελάφια αγριογουρουνα λαγούς ποντίκια πουλιά κλπ.

  3. Το πρόβλημα δεν είναι η δήθεν αύξηση του πληθυσμού του λύκου ΑΛΛΑ το αλογιστο κυνήγι από χιλιάδες κυνηγούς -συνΥΠΕΎΘΥΝΗ Η πολιτεια- με αποτέλεσμα τον μαζικό θάνατο θηραμάτων που τα εγγόνια μας θα τα βλέπουν μόνο σε φωτογραφίες. Μια άμεση απαγόρευση του κυνηγιού για λίγα χρόνια ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ. ΡΟΙΔΗΣ Γ.Βιολόγος.22-3-21.

  4. Μη τα θέλουν όλα ‘δικά τους οι κυνηγοί. Να περιοριστεί ο χρόνος και ο επιτρεπτός αριθμός θηραμάτων τους, προκειμένου να επαρκούν τα εναπομένοντα για τους φυσικούς θηρευτές τους, πέραν από την πιστοποίηση των ισχυρισμών τους ώστε να εξεταστεί το κατά πόσον χρειάζεται να παρθούν μέτρα και ποιά.
    Η άγρια ζωή είναι αναγκαία για την πολύτιμη βιοποικιλότητα και η Φύση ο καλύτερος εξ-ισορροπιστής της αναλογίας των πληθυσμών των ειδών της, στα παρθένα περιβάλλοντα. Επί του προκειμένου, οι ανθρώπινες παρεμβάσεις καταλείπουν αρνητικό τελικό απολογισμό.

  5. Η αύξηση της έκτασης κατανομής του είδους έχει γίνει σταδιακά και αποτελεί μακροχρόνια διαδικασία που ξεκίνησε από τη δεκαετία του 1980. Η επανεμφάνιση του λύκου στην Πάρνηθα (Αττική)μετρά ήδη μια δεκαετία.
    Πληθυσμιακές εκτιμήσεις υπάρχουν σε μικρότερα τμήματα της κατανομής του είδους καθώς ο υπολογισμός μιας ακριβούς πυκνότητας των μεγάλων θηλαστικών σε μεγάλες εκτάσεις είναι αρκετά δύσκολος λόγω των πολύ μεγάλων επικρατειών τους ενώ χρειάζονται για τον σκοπό αυτό σύγχρονες τεχνικές όπως η γενετική ανάλυση.
    (δείτε και εδώ σχετική έκθεση https://www.researchgate.net/publication/328497612_Eliopoulos_Giorgos_2018_E_katastase_diatereses_tou_lykou_sten_Ellada_zetemata_synkrouses_kai_tropoi_antimetopises_Technike_anaphora_s79_Kallisto_PO_Iliopoulos_Y_2018_Conservation_status_of_the_wolf_in).
    Οι πυκνότητες των λύκων που έχουν εκτιμηθεί είναι συγκρίσιμες με άλλων ευρωπαϊκών κρατών.

    Επιπλέον τα ζητήματα συγκρούσεων δεν συνδέονται απαραίτητα ισχυρά με το πληθυσμιακό μέγεθος και συχνά απαιτούν στοχευμένες ενέργειες επί των αιτιών, ενώ η οριζόντια διαχείριση των πληθυσμών μπορεί να μην έχει καθόλου το αναμενόμενο αποτέλεσμα και να προκαλέσει περισσότερα προβλήματα.
    Με απλά λόγια αν για παράδειγμα χρειάζεται να εξοπλίσεις τα κυνηγετικά σκυλιά με τα ειδικά γιλέκα προστασίας και να λύσεις το ζήτημα στις επικίνδυνες περιοχές, και δεν το πράξεις η διαχείριση του πληθυσμού του λύκου δεν θα βοηθήσει και πολύ ενώ μπορεί να κάνει και τα πράγματα χειρότερα (διάσπαση κοινωνικής οργάνωσης). Αντίστοιχο παράδειγμα αποτελεί η χρήση των ηλεκτροφόρων περιφράξεων για την προστασία των μελισσοσμηνών από τις αρκούδες που έλυσε ριζικά το πρόβλημα.
    Μην ξεχνάμε επίσης ότι η αύξηση των θηρευτών μπορεί να αντιστοιχεί και σε αύξηση των θηραμάτων τους (π.χ. αγριόχοιρος, ζαρκάδι, ελάφι στην Πάρνηθα) γεγονός που να απαιτεί επομένως και μεγαλύτερες πυκνότητες πληθυσμού των θηρευτών.
    Οι πληθυσμοί του αγριόχοιρου σε πολλές περιοχές της Ελλάδας είναι υψηλές, και καθώς οι λύκοι τρέφονται συστηματικά από το είδος μπορούν να βοηθήσουν στον έλεγχο του πληθυσμού του καθώς και στην μετάδοση ασθενειών όπως παρατηρήθηκε στην Ισπανία. Επομένως χρειάζεται στις περιοχές αυτές και μια αυξημένη αντίστοιχα πυκνότητα θηρευτών.

  6. έγινε κάποια έρευνα από ειδικούς που να λέει ότι οι λύκοι στην Ελλάδα ενέβηκε ο πληθυσμός τους;;

    • K. Μουτάφη είναι προφανές ότι δεν έχει γίνει καμία έρευνα και ότι είναι αλλοπρόσαλλα όλα τα αιτήματα, τα οποία έχουν συνταχθεί από μη ειδικούς.
      Μόνον τα αιτήματα για στείρωση αδέσποτων(τρέχουν οι φιλοζωικές οργανώσεις τόσα χρόνια, αυτοί τώρα το θυμηθήκαν) και οι αποζημιώσεις έχουν βάση!
      Οτιδήποτε άλλο, επιστημονικώς απορρίπτεται!

      Κουλουριδάκης Μικελάντζελο, Βιολόγος με ειδίκευση στους Μακρο-Μύκητες και Msc Στην εφαρμοσμένη Οικολογία και διαχείριση φυσικών περιοχών

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: