Νίκος Μπόκαρης: Ανάγκη για αλλαγή επιχειρησιακού δόγματος

REUTERS/Giorgos Moutafis

Δασικές πυρκαγιές
Ανάγκη για αλλαγή επιχειρησιακού δόγματος με μεταρρυθμίσεις και αλλαγή στο νομικό πλαίσιο για τη πυροπροστασία.

 Νίκος Μπόκαρης,
 Δασολόγος – Περιβαλλοντολόγος
 Αντιπρόεδρος Πανελλήνιας Ένωσης Δασολόγων
 Μέλος Δ.Σ ΓΕΩΤ.Ε.Ε

Μετά τις τελευταίες μεγάλες δασικές πυρκαγιές στην Αττική, την Εύβοια και την Πελοπόννησο, βρισκόμαστε καθηλωμένοι να συζητάμε για το πρόβλημα των δασικών πυρκαγιών.

Είναι γνωστό ότι οι δασικές πυρκαγιές αποτελούν μία μεγάλη απειλή για τις σύγχρονες κοινωνίες. ιδίως όταν επεκταθούν σε οικιστικές περιοχές λόγω των ακραίων συνθηκών (θερμοκρασίας και έντασης ανέμου) και της «εύφλεκτης» σύνθεσης της μεσογειακής δασικής βλάστησης. Οι πυρκαγιές αυτές αντιμετωπίζονται πολύ δύσκολα όταν δεν αντιμετωπιστούν άμεσα στο ξεκίνημά τους και η κατάληξή τους είναι αυτή που βλέπουμε να επικρατεί στις πληττόμενες περιοχές.

Ασφαλώς ο κρατικός μηχανισμός λόγω των μεγάλων θερμοκρασιών που σημειώθηκαν  και της χαμηλής υγρασίας της καυσίμου ύλης. γνώριζε για τη μεγάλη επικινδυνότητα των ημερών.

Όμως κάθε πολίτης αυτής της χώρας που αγανακτεί βλέποντας τα δάση και τις περιουσίες να γίνονται στάχτη, μένει ο προβληματισμός «τι δεν πήγε καλά στο σχεδιασμό και τις επιχειρήσεις δασοπυρόσβεσης» και «γιατί κάθε χρόνο βλέπουμε αυτές τις τραγικές εικόνες» 

Ασφαλώς αν ψάξει κανείς λίγο βαθύτερα τις αιτίες των δυσκολιών αποτελεσματικής διαχείρισης περιστατικών πυρκαγιών που πήραν διαστάσεις, θα καταλήξει να εντοπίσει τις αδυναμίες του υπάρχοντος επιχειρησιακού δόγματος και ιδίως να αντιληφθεί το πρόβλημα που δημιουργείται  με τη μετατροπή  του «συστήματος δασοπυρόσβεσης» σε «σύστημα αεροπυρόσβεσης», που στηρίζεται αποκλειστικά στη χρήση εναερίων μέσων, τα οποία για πολλούς επιχειρησιακούς ή τεχνικούς λόγους δεν είναι πάντα διαθέσιμα. Τα αεροσκάφη λόγω της υψηλής έντασης των ανέμων και του μεγάλου κυματισμού, λόγω του σκότους η και των υψηλών θερμοκρασιών που επικρατούν, καθίστανται πολλές φορές ανενεργά  με άμεση συνέπεια την ανεξέλεγκτη επέκταση των πυρκαγιών και την ουσιαστική κατάρρευση του επιχειρησιακού σχεδιασμού.

Σε αυτά πρέπει να συνυπολογίσουμε και τα υπόλοιπα «δεδομένα» του προβλήματος που επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα του κρατικού μηχανισμού,  όπως είναι η εναλλαγή και η κατάσταση των χρήσεων γης, (ακαθάριστες γεωργικές εκτάσεις, δασικά οικοσυστήματα, χορτολίβαδα, οικισμοί κλπ) που διαδέχονται η μια την άλλη σε πολύ μικρή κλίμακα μεγεθών και η κατάσταση  στη μια κατηγορία επηρεάζει άμεσα την κατάσταση της άλλης καθώς και το γεγονός ότι η ελληνική ύπαιθρος έχει εγκαταλειφτεί από τις παραδοσιακές δραστηριότητες που μείωναν την καύσιμη ύλη και συνεπώς τον κίνδυνο πυρκαγιάς.

Τα παραπάνω αποτελούν μέρη του προβλήματος «δασικές πυρκαγιές» και την κυριότερη αιτία για το  μέγεθος των καταστροφών που προκαλούνται και κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου  στην πολιτεία για την ανάγκη αναθεώρησης του σχεδιασμού τόσο της πρόληψης όσο και της καταστολής των δασικών πυρκαγιών.

Η αναθεώρηση  αυτή δεν αφορά το επίπεδο της οργάνωσης της πολιτικής προστασίας εξάλλου είναι πολύ πρόσφατος ο νόμος 4662/2020 περί της οργάνωσης του εθνικού μηχανισμού  Διαχείρισης Κρίσεων και Αντιμετώπισης Κινδύνων κλπ.

Η πρόταση που καταθέτουμε δημόσια είναι και πρόταση της «πρωτοβουλίας για τα δάση»,  μιας ομάδας 500 και πλέον ειδικών επιστημόνων που με επιστολές της στην πολιτική και πολιτειακή ηγεσία της Χώρας έχει θέσει το θέμα, αλλά και των ειδικών δασολόγων και ιδίως πρόταση της Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος της Βουλής, η οποία μετά τις καταστρεπτικές πυρκαγιές του έτους 2007 στην Πελοπόννησο (σ.σ με πρόεδρο τον σημερινό Πρωθυπουργό), είχε καταλήξει σε επίσημο και σαφέστατο πόρισμα για την ανάγκη αναθεώρησης του επιχειρησιακού σχεδιασμού και των επιμέρους συντελεστών του συστήματος πυροπροστασίας (δηλαδή της πρόληψης και της καταστολής). Δηλαδή στην ανάγκη λήψης πολιτικής απόφασης για την αναδιοργάνωση και επανασύνδεση των Δασικών Υπηρεσιών με το φυσικό τους αντικείμενο, η οποία θα διορθώνει την λανθασμένη απόφαση της τότε κυβέρνησης που το έτος 1998 διαχώρισε το αντικείμενο της πρόληψης από την καταστολή των πυρκαγιών.

Είναι συνταγματικό δικαίωμα των πολιτών η προστασία των δασών και χρέος του Πρωθυπουργού και της Κυβέρνησης να προχωρήσουν στις απαραίτητες αλλαγές για το σκοπό αυτό.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ (05 Αυγούστου 2021)

 



ΚατηγορίεςΑπόψεις, Δασική Υπηρεσία, Πυρκαγιές - Αναδασώσεις

Tags: , , , , , , ,

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: