Είμαστε βέβαιοι;

Χατζόπουλος Γιώργος,
Δασολόγος-Περιβαλλοντολόγος MSc

Τώρα που τα φώτα της δημοσιότητας είναι στραμμένα στην μεγάλη καταστροφή που βίωσε  η χώρα και η οποία ακόμα δεν έχει καταλαγιάσει, που ο μεγεθυντικός φακός των ποικίλων  ειδικών και «ειδικών», σχολιαστών και αρθρογράφων με πληθώρα κινήτρων, αναλύει το  φαινόμενο , αποδίδει ευθύνες , «δικάζει» και προτείνει συνταγές και μοντέλα για το τι πρέπει  να γίνει, ας μη πέσουν οι κυβερνώντες στην παγίδα να πάρουν βεβιασμένες αποφάσεις υπό  το κράτος του άγχους να πείσουν ότι ξέρουν και μπορούν να διορθώσουν στρεβλώσεις και  αστοχίες ετών.

Ας μην «εκβιαστούν», από τις φωνές των κάθε λογής «αυθεντιών», που επισείουν νούμερα,  στατιστικές, πορίσματα επιτροπών, δοκιμασμένες συνταγές που λειτούργησαν αλλού. Ας μη  σπεύσουν να υιοθετήσουν απόψεις και επιβάλλουν μέτρα χωρίς να περάσουν όλα αυτά, από  την μόνη κατά κοινή ομολογία επιστημονική μέθοδο που μπορεί να επιβεβαιώσει την  ορθότητά τους, αλλά και να απαλλάξει τους αποφασίζοντες από υπόνοιες είτε για την κριτική  τους ικανότητα , είτε για τα κίνητρά τους.

Και η μέθοδος αυτή είναι η πειραματική μέθοδος.

Όπως ένα αυτοκίνητο που πριν βγει, θα περάσει από εκατοντάδες τεστ και δοκιμές, θα  ελεγχθεί στις πίστες και μετά θα μπει σε παραγωγή.

Όπως ένα εμβόλιο, που πρέπει να δοκιμαστεί για τις παρενέργειές του, σε ζωντανούς  οργανισμούς, ώστε να διαπιστωθεί η χρησιμότητά του.

Έτσι κι εμείς, πριν δώσουμε την «φαρμακευτική αγωγή» , στον ασθενή, πρέπει να την έχουμε , τεστάρει για την λειτουργικότητά της.

Ο «ασθενής», λοιπόν είναι το κράτος μας, και αυτό δεν είναι απρόσωπο. Έχει 10.700.000  πρόσωπα, με τις αδυναμίες και τα προτερήματά τους. Τις υστεροβουλίες τους και τον  αλτρουισμό τους. Έχει «Εφιάλτες» και «Λεωνίδες», «Διογένιδες» και «Αλκιβιάδες»,  «Ραγιάδες» και «Επαναστάτες» και δεν υπάρχει κανένας νόμος ή μέτρο που μπορεί να  μετατρέψει από την μια στιγμή στην άλλη, τους μεν στους δε.

Έτσι λοιπόν, όποια απόφαση ή μοντέλο λειτουργίας υιοθετηθεί, θα πρέπει να εφαρμοστεί  από τα στελέχη της Δημόσιας Διοίκησης και να γίνει σεβαστή και αποδεκτή από τους  πολίτες, στους οποίους συνυπάρχουν όλοι αυτοί οι «ήρωες» και οι «θνητοί».  Αυτό από μόνο του αποτελεί τον κρίσιμο άγνωστο Χ, για την επιτυχία της όποιας λύσης. Το πείραμα λοιπόν πρέπει να τον συμπεριλάβει. Και ποιο κατά την ταπεινή και μη «ειδική»  άποψη μου είναι το πείραμα αυτό;

Ας επιλεγούν δύο- τρεις, ή περισσότερες ευαίσθητες και πολύπαθες περιοχές της πατρίδας.  Ας καλέσει η Διοίκηση, τους εκφραστές των διαφόρων θεωριών και προτάσεων. Ας τους  παρέχει για ένα χρονικό διάστημα την γραφειοκρατική και τεχνική στήριξη που χρειάζονται,  ας γίνουν οι όποιες νομοθετικές ή λοιπές ρυθμίσεις εισηγηθούν αυτοί, με καταγραφή των  δαπανών και των αποτελεσμάτων. Κι αν είναι δυνατόν ας γίνουν όλα αυτά με την στήριξη  της Ε.Ε.

Ας ληφθεί επιτέλους μια απόφαση, που θα εδράζεται στα αποτελέσματα μιας πειραματικής  εφαρμογής*. Κι ας μην έχουμε σαν δεδομένο ότι πρέπει να υπάρχει ένα μοντέλο που θα  εφαρμόζεται σε όλη την χώρα. Αυτό το μοντέλο, μπορεί να έχει παραλλαγές, ανάλογα με τις  ιδιαίτερες συνθήκες, φυσικές και ιδιοκτησιακές, που υπάρχουν.

Φυσικά αν υπάρχει τέτοια βεβαιότητα για την αποτελεσματικότητα των οιονδήποτε μέτρων πρόκειται να ληφθούν, τότε η ταπεινή μου άποψη είναι άχρηστη, και δυστυχώς όλα αυτά τα χρόνια που πέρασα σαν δασολόγος της πράξης, και με οδήγησαν να καταθέτω τέτοιες απόψεις, πήγαν τζάμπα, όπως και ο χρόνος που σπαταλήσατε όσοι διαβάσατε το παρόν.

Σας ευχαριστώ για την υπομονή που είχατε να διαβάσετε τα παραπάνω.

Χατζόπουλος Γιώργος
Δασολόγος, Msc.

*Που ελπίζω να μη έχει την ίδια τύχη με τα πορίσματα επιτροπών της Βουλής, όπου κάθε  κόμμα βγάζει το δικό του πόρισμα.

———



ΚατηγορίεςΑπόψεις, Δασική Υπηρεσία, Πυρκαγιές - Αναδασώσεις

Tags: , ,

1 reply

  1. Και το μοντέλο των αναδασώσεων με πεύκα από τον Έβρο μεχρι την Κρήτη ένα πείραμα ήταν που απέτυχε.

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: