Π.Ε.Δ.ΔΙ.ΦΥ.Π.: Υπόμνημα προς τον Υπουργό Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας


 

Αγαπητό Δασαρχείο,

Επισυνάπτω το παρακάτω ΥΠΟΜΝΗΜΑ που έστειλε τον περασμένο Φεβρουάριο η Πανελλήνια Ένωση Δασοπόνων  & Διαχειριστών Φυσικού Περιβάλλοντος (Π.Ε.Δ.ΔΙ.ΦΥ.Π.) στον Υπουργό Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας κ. Χρήστο Στυλιανίδη, με κοινοποίηση:

  1. Γραφείο Πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη
  2. Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Κώστα Σκρέκα
  3. Υφυπουργό κ. Γιώργο Αμυρά
  4. Γεν. Γραμματέα Δασών κ. Κων/νο Αραβώση
Παρακαλώ για τη δημοσίευση

Με τιμή και ευχαριστίες

Συγχαρητήρια για την όλη δράση σου

 

Αρναία 20 Ιουνίου 2022

Ιωάννης Ν. Κέκερης

 

 

Αξιότιμε κύριε Υπουργέ.

Τον Δεκέμβριο του 2020, προγραμματίστηκαν και πραγματοποιήθηκαν επετειακές εκδηλώσεις για τα 25 χρόνια Πολιτικής Προστασίας στη Χώρα μας 1995 – 2020.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ: Μια έννοια, που επί δεκαετίες αναμασιόντανε στους διαδρόμους των σχετικών και μη υπηρεσιών και φορέων, απόκτησε «σάρκα και οστά» με το Ν. 2344/1995 (ΦΕΚ 212/Α/11-10-1995).

Τη θεσμοθέτηση αυτή την υποδεχθήκαμε οι Δασικοί με ανακούφιση, καθώς αναθαρρήσαμε ότι το καυτό θέμα της προστασίας των Δασών, ειδικά από τις πυρκαγιές θα αντιμετωπίζονταν πλέον συνολικά και καθοριστικά, παραμερίζοντας πειραματισμούς, μνηστήρες και θιασώτες της ανατροπής του μέχρι τότε ισχύοντος καθεστώτος, έχοντας ή μη σχέση με το αντικείμενο, με κοινό γνώρισμα την άγνοια, όχι τόσο αυτού του ίδιου του αντικειμένου, όσο την άγνοια των κινδύνων που ελλοχεύει η αντιμετώπισή του.

Η αναθάρρηση αυτή δεν ήταν έωλη, καθώς είχαν προηγηθεί τα Νομοθετήματα Ν.1845/1989 (ΦΕΚ 102/Α/26-4-1989) όπου προβλέπονταν η σύσταση ειδικού «ΦΟΡΕΑ ΔΑΣΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ» – άρθρο 37, παρ. 1 και του ΠΔ 242/1993 (ΦΕΚ 207/22-6-1993) Σύσταση Δασικού Σώματος (ΔΑ.ΣΩ.) και έτσι θεωρούσαμε ως αυτονόητο το ότι η θεσμοθετημένη πλέον ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ θα λειτουργούσε ως ΟΜΠΡΕΛΑ με την υπαγωγή σε αυτήν όλων των ΣΩΜΑΤΩΝ και του νεότευκτου ΔΑ.ΣΩ.

Το Δασικό Σώμα βρίσκονταν ακόμη στα σπάργανα, αλλά η Δασική Υπηρεσία, στην οποία θα ανήκε, όντας για πάνω από αιώνα υπεύθυνη και αρμόδια για την αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών της Χώρας (ΠΡΟΛΗΨΗ – ΠΡΟΚΑΤΑΣΤΟΛΗ – ΚΑΤΑΣΟΛΗ) είχε δώσει δείγματα γραφής στον τομέα αυτό, όπως και σε όλα τα δασικά αντικείμενα και θεωρούσαμε αυτονόητη την ουσιαστική συμμετοχή της στο νέο θεσμό.

Χαρακτηριστικό για το πόσο η Δ.Υ. ήταν προχωρημένη στην οργάνωση της Δασοπροστασίας είναι δημοσίευμα στην ιστοσελίδα του Δήμου Γλυφάδας στο λήμμα ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ[1] στην ανάρτηση Οργάνωση της Πολιτικής προστασίας[2] αναφερόμενη στα ισχύοντα πριν την ίδρυσή της παραθέτει επιγραμματικά: Ν.Δ 17/1974, «Περί Πολιτικής Σχεδίασης Εκτάκτου Ανάγκης» Π.Δ 279/79 ΠΣΕΑ Υπουργείο Προεδρίας της Κυβέρνησης, Π.Δ. 1097/81 ΠΣΕΑ Υπουργείο Δημόσιας Τάξης Με προεδρικά διατάγματα, ιδρύθηκαν στη συνέχεια αντίστοιχες Διευθύνσεις ΠΣΕΑ και στα άλλα υπουργεία με κυρίαρχο το ρόλο των Ενόπλων δυνάμεων, για να καταλήξει:

«Ελάχιστες εξαιρέσεις: όπως ο νόμος 998/79 «περί προστασίας δασών και εν γένει δασικών εκτάσεων». Βέβαια δεν έχουμε την απαίτηση ένας ΟΤΑ να διατηρεί αρχείο για τα νομοθετήματα περί δασοπροστασίας,, που προηγήθηκαν του Ν.998/1979, αλλά για του λόγου το αληθές αναφέρουμε τα σχετικά νομοθετήματα από τους απελευθερωτικούς πολέμους 1912-13 και μετέπειτα, όταν προστέθηκαν οι δασοβριθείς περιοχές της Μακεδονίας και της Ηπείρου:

  • Ν.343/1914 (ΦΕΚ 317/Α/7—1-1914) άρθρο 5 παρ. 2.
  • Ν.4173/1929 (ΦΕΚ 205/Α/19-6-1929) άρθρο 172 επαναλαμβάνει τη διάταξη του άρθρου 8 παρ. 1 του Ν. 2970/1922, όπως αυτή τροποποιήθηκε με το άρθρο 3 του από 17/10/1923 Ν.Δ..
  • Ν.5698/1932 (ΦΕΚ 320/τ.Α/15-9-/932) άρθρο 9. και
  • Ν.Δ. 86/69 (ΦΕΚ Α’7/18-1-1969) άρθρο 216.

Παρά ταύτα οι θιασώτες της αφαίρεσης του αντικειμένου από τη Δασική Υπηρεσίας «έπεισαν» αρμοδίους και μη, αλλά και την κοινή γνώμη ότι η Δασική Υπηρεσία έχει αυτή την αρμοδιότητα τα τελευταία 16 χρόνια (1979 – 1995) αποσιωπώντας ποιος ήταν αρμόδιος από το 1978 και πριν.

Η αναθάρρηση όμως των Δασικών ότι με την θεσμοθέτηση της Πολιτικής Προστασίας θα λύνονταν άπαξ διά παντός το θέμα της αντιμετώπισης των δασικών πυρκαγιών αποσοβώντας τις όποιες αντιθέσεις αποδείχθηκαν στην πράξη φρούδες ελπίδες.

Tο ίδιο έτος, 1995, και παρά την ομόφωνη απόφαση της Βουλής να εφαρμοστεί το ΟΜΟΦΩΝΟ ΠΟΡΙΣΜΑ Της ΔΙΑΚΟΜΜΑΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ για τη σύσταση Ειδικού Φορέα Ανάπτυξης – Διαχείρισης – Προστασίας Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος στα πλαίσια της Δασικής Υπηρεσίας η Πυροσβεστική Υπηρεσία αυτόκλητα (;) εκπονεί μελέτη με τίτλο «ΜΕΛΕΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΥΡΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ» (Αθήνα – Νοέμβριος 1995).

Η μελέτη αυτή βγαίνει από τα συρτάρια το καλοκαίρι του 1997, μετά την πυρκαγιά στο περαστικό Δάσος Θεσσαλονίκης Σέιχ – Σου[3] και στη συνέχεια παρά τις διαμαρτυρίες μας, των Δασικών και κυρίως την εμπεριστατωμένη, επιστημονικά τεκμηριωμένη και λεπτομερή 18σέλιδη αντίκρουση του περιεχομένου της (μελέτης) από τριμελή Επιτροπή Αξιολόγησης Καθηγητών του Τμήματος Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος Α.Π.Θ. που εστάλη στην τότε Κυβερνητική και Πολιτική ηγεσία της Χώρας και σε όλους τους Βουλευτές με το 1085/24-2-1998[4] τον Μάιο του 1998 ψηφίστηκε από τη Βουλή ο Ν.2612/1998 (ΦΕΚ Α’/112/25.5.1998) «Ανάθεση της δασοπυρόσβεσης στο Πυροσβεστικό Σώμα…»[5]

Ο κύβος ερρίφθη.

Εξαφανίζεται το ομόφωνο Πόρισμα της Βουλής και ΔΙΧΟΤΟΜΕΙΤΑΙ το αντικείμενο της Δασοπροστασίας.

Διατάσσεται η Δ.Υ. να παραδώσει στο Πυροσβεστικό Σώμα (εκτός από τα πυροσβεστικά οχήματα) επιβατικά αυτοκίνητα και σχεδόν όλο το σε καλή κατάσταση ραδιοτηλεφωνικό υλικό. Και παράλληλα μετατάσσονται από τη Δ.Υ. στο Π.Σ. 1.200 Δασοφύλακες και Οδηγοί, χωρίς αντικατάσταση.

Είμαστε πλέον στο 25ο έτος από την αφαίρεση της Δασοπυρόσβεσης από τη Δασική Υπηρεσία και το τρομακτικότερο που συμβαίνει, ανάμεσα στα άλλα όλα αυτά τα χρόνια είναι να συμμετέχουν στον αγώνα κατά των πυρκαγιών οι πάντες, με μόνη εξαίρεση τους Δασικούς(!!!),γεγονός πρωτοφανές σε όλη την υφήλιο.

Η κατάτμηση του αντικειμένου αντιμετώπισης των δασικών πυρκαγιών, (όπως και κάθε δασικού αντικειμένου) και η ανάθεση σε ξεχωριστούς φορείς όχι μόνο είναι ΑΝΤΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ, αλλά αντικειμενικά και πρακτικά ΑΔΥΝΑΤΗ αυτονόητα, επειδή όρια μεταξύ ΠΡΟΛΗΨΗΣ και ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ δεν υπάρχουν, καθώς συμπλέκονται στην ΠΡΟΚΑΤΑΣΤΟΛΗ.

Η ανάπτυξη φιλοδασικού πνεύματος στους πολίτες, η ενημέρωση του κοινού για τους κινδύνους και την αποφυγή ανάμματος φωτιάς, η εφαρμογή των κανονισμών και των οδηγιών της αρμόδιας υπηρεσίας κ. ά. είναι από τα αυτονόητα ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΑ μέτρα.

Η κατάρτιση Δασολογίου και κατ΄ επέκταση του Εθνικού Κτηματολογίου, με την επίλυση των ιδιοκτησιακών διαφορών μεταξύ πολίτη και δάσους, η βελτίωση των σχέσεων Κράτους – Πολίτη, ειδικά του δασόβιων και παραδασόβιων πληθυσμών με την ανάπτυξη του δασικού χώρου κ.ά. είναι και αυτά σημαντικά ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΑ μέτρα που αποθαρρύνουν τους επίδοξους εμπρηστές.

ΟΜΩΣ έργα, όπως οι αντιπυρικές ζώνες, οι υδατοδεξαμενές, οι δασικοί δρόμοι, τα πυροφυλάκεια, μόνιμα και κινητά, οι ομάδες άμεσης επέμβασης, η διασπορά των Πυροσβεστικών οχημάτων κλπ. είναι μεν προληπτικά, αλλά επειδή χρησιμοποιούνται κυρίως με την έναρξη της φωτιάς, ονομάζονται ΠΡΟΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΑ, χωροθετούνται δε και κατασκευάζονται βάσει ειδικών μελετών δασοπυροστασίας, όπως επιβάλει η δασολογία, η δασοπονία και η διεθνής πρακτική.

Το πώς μιλάει και αντιδρά το δάσος, το δασικό έδαφος, η επίδραση των καιρικών συνθηκών αλλά και η ίδια η φωτιά στο δάσος, είναι κάτι που δεν μπορεί να ειπωθεί με λόγια. Μόνο με σπουδή, μάθηση και βίωση γίνεται αντιληπτό.

Αξιότιμε κύριε Υπουργέ.

Ήλθε ο καιρός να επιτευχθεί το «ξαναπάντρεμα» της ΠΡΟΛΗΨΗΣ και της ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ των Δασικών Πυρκαγιών.

Την ώρα που γράφεται η επιστολή αυτή είδε το φως της δημοσιότητας φωτογραφία της αίθουσας συνεδρίασης του Εθνικού Συντονιστικού Κέντρου Επιχειρήσεων και Διαχείρισης Κρίσεων του Υπουργείου σας, όπου επί τέλους μετά από 27χρόνια από τη σύσταση της Πολιτικής Προστασίας ολοκληρώνεται το παζλ των συμμετεχόντων Υπηρεσιών σε αυτή με την ανάρτηση ΚΑΙ του σήματος της Δασικής Υπηρεσίας, που σημειωτέο θεσπίσθηκε με το ΠΔ 242/1993 «Σύσταση Δασικού Σώματος (ΔΑ.ΣΩ.)»[6]

Το γεγονός αυτό, μαζί με την ρηξικέλευθη απόφαση της σημερινής Κυβέρνησης για κάθετη οργάνωση της Δασικής Υπηρεσίας μας δίνει το δικαίωμα για ελπίδα ότι κάτι καλό άρχισε να κινείται στα δασικά πράγματα της Χώρας.

Οι καιροί δεν είναι μενετοί και χρειάζεται τώρα που τα βουνά μας είναι κάτασπρα από το χιόνι να φροντίσουμε να συνεχιστεί η φυσική εναλλαγή κάτασπρα το Χειμώνα και καταπράσινα το Καλοκαίρι και ΠΟΤΕ κατάμαυρα…

Η Προστασία των Δασών στη Χώρα μας από κάθε κίνδυνο και από αυτόν των πυρκαγιών με την παραθεώρηση της Δασικής Υπηρεσίας και την απουσία των Δασικών το λιγότερο χωλαίνει.

Η απουσία της Δασικής Υπηρεσίας είναι καταφανής πλέον και στον απλό πολίτη και αυτή οφείλεται στις πολιτικές απαξίωσής της, τη στιγμή που είναι αρμόδια για τη προστασία και διαχείριση 65% της Επικράτειας, Δασών, Δασικών Εξετάσεων κα λοιπόν Δασικών Εδαφών και επιπλέον ένα άλλο 30% Αγροτικής Ασφάλειας, δηλαδή το αντικείμενο της άπτεται του 95% της Επικράτειας..

Από τη μεταπολίτευση και μετέπειτα σε κάθε κυβερνητική αλλαγή πύκνωναν οι φωνές για την αφαίρεση δασικών αντικειμένων από τη Δασική Υπηρεσία και ανάθεση σε άλλους φορείς με κυριότερο αυτό των δασικών πυρκαγιών. Ειδικά τις χρονιές μεγάλων πυρκαγιών φούντωνε η απαξίωση αυτή φθάνοντας στο σημείο της κατασυκοφάντησης κατηγορώντας τους Δασικούς από ασχετοσύνη και ακαταλληλότητα για τις δασικές πυρκαγιές μέχρι για κακόβουλους εμπρησμούς.

Πριν το 1997 οι φωνές αυτές καταλάγιαζαν γιατί προσέκρουαν στην ψύχραιμη αντιμετώπισή τους από τους τότε Κυβερνώντες.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα με την πυρκαγιά του Αγίου Όρους τον Αύγουστο του 1990, πρωτοφανή σε μέγεθος για τα μέχρι τότε δεδομένα έπεσαν τα σενάρια μέχρι και τετραχόμησης της Δασικής Υπηρεσίας, αλλά επικράτησε η ΨΥΑΧΡΑΙΜΙΑ της τότε Κυβέρνησης, με αποτέλεσμα να ιδρυθεί Η ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΑΕΙΑ ΔΑΣΩΝ, να συνταχθεί το γνωστό ΟΜΟΦΩΝΟ ΠΟΡΙΣΜΑ Της ΔΙΑΚΟΜΜΑΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ, να ιδρυθεί το ΔΑΣΙΚΟ ΣΩΜΑ(ΔΑ.ΣΩ), το ΚΕΝΤΡΟ ΔΑΣΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ στα Βίλια Αττικής, να γίνει η ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΔΑΣΩΝ κ.ά…

Το 1997 η πυρκαγιά του Σέιχ – Σου, που δεν είχε καμιά διαφορά από τις μέχρι τότε άλλες πυρκαγιές, παρά στο ότι επρόκειτο για το περιαστικό Δάσος της Συμπρωτεύουσας – Θεσσαλονίκης, έγινε αφορμή, για να αλλάξει άρδην το αντικείμενο της αντιμετώπισης των δασικών πυρκαγιών, εφαρμόζοντας ένα σύστημα, πρωτόγνωρο για τα διεθνή δεδομένα, αλλά πολλά υποσχόμενο κατά τους θιασώτες και εμπνευστές του, με μόνους διαφωνούντες του ΕΙΔΙΚΟΥΣ σε γνώση και εμπειρία και μέχρι τότε αρμόδιους και υπεύθυνους για το αντικείμενο οι οποίοι εξοβελίσθηκαν θεσμικά από αυτό.

Να όμως που μετά εικοσιπενταετία φάνηκαν τα πρώτα σημάδια διαφορετικής αντιμετώπισης του αντικειμένου.

ΧΑΙΡΕΤΙΖΟΥΜΕ την Κυβερνητική πρωτοβουλία για την κάθετη οργάνωση της Δασικής Υπηρεσίας και την επανασύσταση της ΓΕΝΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΔΑΣΩΝ.

Θεωρούμε πως υπάρχει το κατάλληλο κλίμα για το ξαναπάντρεμα, όπως προαναφέραμε της ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ και την ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ μεταξύ των εμπλεκομένων φορέων και ειδικά των ΔΥΟ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ Πυροσβεστικής και Δασικής κάτω από την ΟΜΠΡΕΛΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ, της οποίας προΐστασθε.

Ενέργειες προς την κατεύθυνση αυτή, που μπορούν να γίνουν άμεσα ώστε να λειτουργήσουν από την επόμενη αντιπυρική περίοδο, προτείνουμε τις παρακάτω, που συνάδουν με τη Δασική Επιστήμη, τη σχετική εμπειρία και τη διεθνή πρακτική, καθώς το ζητούμενο στην αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών είναι η μείωση, έως εκμηδένιση, ει δυνατόν, του χρόνου από την αναγγελία της πυρκαγιάς υπαίθρου μέχρι την πρώτη επέμβαση, αλλά και η αποτελεσματική, εν συνεχεία, αντιμετώπισή της:

  • Ο Προϊστάμενος της τοπικής Δασικής Υπηρεσίας, ή ο αναπληρωτής του μόλις ενημερωθεί ή αντιληφθεί κατ΄ οιονδήποτε τρόπο επεισόδιο πυρκαγιάς μεταβαίνει άμεσα, υποχρεωτικά, στον τόπο της πυρκαγιάς ανεξάρτητα από την σύγκληση ή μη του Σ.Τ.Ο. (Συντονιστικού Τοπικού Οργάνου), παίρνοντας μαζί του συνεργάτες κατά την κρίση του (τον υπεύθυνο έργων, αν κρίνει ότι θα απαιτηθούν μηχανήματα, τον υπεύθυνο υλοτομιών αν κρίνει ότι θα απαιτηθούν δασεργάτες κ.ο.κ.). Ο Προϊστάμενος θα βρίσκεται δίπλα στον υπεύθυνο συντονιστή της όλης επιχείρησης αντιμετώπισης της πυρκαγιάς, σε πλήρη συνεργασία με αυτόν, βοηθώντας και επισημαίνοντας τα της ειδικότητάς του.
  • Η κάθε τοπική Δασική Υπηρεσία να συμμετέχει ουσιαστικά, με τη σύμφωνη γνώμη της, στη χωροθέτηση των Πυροφυλακείων μονίμων και κινητών, τα οποία πρέπει να ξαναπαίξουν το ρόλο της αποστολής τους, καθώς και στη διασπορά των Π.Ο. (Πυροσβεστικών Οχημάτων) στο Δάσος καθ’ όλη την αντιπυρική περίοδο.
  • Στις ειδικές Μονάδες Δασικών που ήδη ανακοινώθηκε[7] ότι θα συσταθούν σε Ελευσίνα, στη Θεσσαλονίκη, στο Ηράκλειο Κρήτης, στη Λαμία, στα Ιωάννινα και στην Πάτρα και προβλέπουν την στελέχωσή τους με (60) πτυχιούχους Σχολών Δασολογίας και Σχολών Δασοπονίας να προστεθεί και αριθμός 30 Σχολών Ι.Ε.Κ. Τεχνικών Δασοπροστασίας, για την πλήρη στελέχωση των ομάδων επέμβασης και εγγύηση της αποτελεσματικότητας.
  • Πέρα από τις ομάδες αυτές για να φθάσει η αποτελεσματικότητα στον ύψιστο βαθμό θα πρέπει να υπάρξουν και ομάδες οχουμένων πεζοπόρων τμημάτων σε κάθε αποκεντρωμένη Π.Υ. και Π. Κλιμάκιο μόνιμο ή εποχιακό. Σε αυτές τις ομάδες Άμεσης Επέμβασης θα συμμετέχουν οι υπηρετούντες ΔΑΣΟπυροσβέστες και από υπευθύνους πτυχιούχους Δασολογίας, Δασοπονίας και Τεχνικών Δασοπροστασίας, συνδετικός κρίκος των δύο Υπηρεσιών Πυροσβεστικής και Δασικής. Κατά την χειμερινή περίοδο οι ομάδες αυτές θα απασχολούνται αποκλειστικά σε δασικές εργασίες πρόληψης πυρκαγιών στην πλειονότητά τους, με την ευθύνη των τοπικών Δασικών Υπηρεσιών. Σε πρώτη φάση για την εφετινή αντιπυρική περίοδο θα πρέπει να δημιουργηθούν στις περιοχές των Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Διευθύνσεις Δασών και Δασαρχεία που αναφέρονται στο ΠΔ 575/1980 (ΦΕΚ 157/Α΄ 9-7-1980) «Περί κηρύξεως ιδιαιτέρως ευαίσθητων σε πυρκαγιές περιοχών δασών και δασικών εκτάσεων ως επικίνδυνων»[8] Ένα από τα χαρακτηριστικά του μοντέλου δασοπυρόσβεσης που εφαρμόζεται στη Χώρα μας από το 1998 και μετέπειτα είναι η υποτίμηση της από εδάφους πυρόσβεσης σε αντίθεση με την αεροπυρόσβεση, η οποία παίζει σπουδαιότατο ρόλο, αλλά επικουρικό, καθώς:
  • «Έδαφος που δεν πατήθηκε από το πεζικό δεν θεωρείται κατακτημένο» στρατιωτικό αξίωμα που ισχύει και στην πυρκαγιά.
  • Τα εναέρια μέσα δεν μπορούν να δράσουν σε αντίξοες καιρικές συνθήκες, από τη δύση μέχρι την ανατολή του ηλίου και σε κατοικημένες περιοχές.
  • Η χρήση των πεζοπόρων τμημάτων είναι σχεδόν ανέξοδη αν αναλογιστούμε ότι μια ώρα κατάσβεσης με μισθωμένο ελικόπτερο κοστίζει όσο οι ετήσιες αποδοχές ενός εργάτη δασοπυρόσβεσης.

Οι Δασικές Υπηρεσίες της Χώρας πριν την απαξίωσή τους και την απογύμνωσή τους από προσωπικό, μέσα και πόρους έφεραν σε πέρας την αποστολή τους, συνδράμοντας συγχρόνως και σε κάθε προσπάθεια της Πολιτείας για συμπαράσταση και ανακούφιση προς τους πολίτες ιδίως της Ελληνικής Υπαίθρου και των πιο απομακρυσμένων περιοχών, βγάζοντας κατά κανόνα «ασπροπρόσωπους» τους τοπικούς νομαρχιακούς και τοπικούς παράγοντες.

Χώροι Δασικής Αναψυχής, κατασκευή και ασφαλτοστρώσεις επαρχιακών δρόμων, καλλιέργεια πηγών και κατασκευή βρυσών, προμήθεια τεχνικής ξυλείας και στερεών καυσίμων σε Υπηρεσίες, Ευαγή Ιδρύματα και το Στρατό.

Στα πρώτα βήματα του Ε.Σ.Υ. οι Δασικές Υπηρεσίες έστελναν οδηγούς για τα ασθενοφόρα των νεότευκτων Κέντρων Υγείας. Έως και μεταφορά των γραπτών των Πανελληνίων Εξετάσεων μετέφεραν από τα εξεταστικά στα βαθμολογικά κέντρα, όταν ο αυτοκινητιστικός στόλος της ΕΛ.ΑΣ. δεν ήταν επαρκής.

Για τη Δασική Υπηρεσία οι εκχιονισμοί δεν ξεκινούσαν από την εθνική οδό αλλά από τα πιο απομακρυσμένα χωριά προς αυτή (την Ε.Ο.) καθώς με την πρώτη χιονονιφάδα τα μηχανήματά της διανυκτέρευαν με τους χειριστές τους στα χωριά αυτά.

Αξιότιμε κύριε Υπουργέ.

Η Πανελλήνια Ένωση Δασοπόνων και Διαχειριστών Φυσικού Περιβάλλοντος, σύμφωνα με το καταστατικό της (απόφ. Έγκρισης 23647/2011/5-8-2011, Α.Μ. 9176) αποτελεί τον επαγγελματικό και επιστημονικό φορέα οργάνωσης και εκπροσώπησης των Δασοπόνων & Διαχειριστών Φυσικού Περιβάλλοντος, Τεχνολογικού Τομέα Ανώτατης Εκπαίδευσης (κάτοχοι πτυχίων Τ.Ε.Ι, και πτυχίων ισοτίμων προς αυτά της ημεδαπής και αλλοδαπής) ανεξάρτητα από τη μορφή της δραστηριοποίησής τους, των οποίων ο συνολικός αριθμός, ενεργούς ηλικίας, κυμαίνεται στις τρεις χιλιάδες.

Τόσο η Πολιτεία, όσο και οι ίδιοι με τις οικογένειές τους ξόδεψαν, χρήμα, χρόνο και δύναμη για να αποκτήσουν εξειδικευμένη γνώση για τη διατήρηση, προστασία, ανάπτυξη, αειφορική διαχείριση και βιώσιμη αξιοποίηση των Δασών και του Φυσικού Περιβάλλοντος της Χώρας.

Αυτό το σπουδαίο επιστημονικό εργατικό δυναμικό για δεκαετίες παραμένει ανεκμετάλλευτο κεφάλαιο αποξενωμένο από το αντικείμενο σπουδών του, το Δάσος, το οποίο μάταια ζητά τις υπηρεσίες του σε καιρό ειρήνης, πολύ περισσότερο όταν καίγεται και δεν μπορεί να αντιληφθεί το λόγο που τις στερείται.

Ευελπιστούμε να δοθεί η δέουσα προσοχή στο υπόμνημά μας αυτό και ιδιαίτερα στις προτάσεις μας.

Είμαστε στη διάθεσή σας για κάθε διευκρίνηση και συνεργασία.

Επιθυμία μας είναι, ει δυνατόν, να έχουμε συνάντηση μαζί σας, ώστε να σας παρουσιάσουμε προσωπικά τις απόψεις, προτάσεις και αιτήματά μας σχετικά με το δασικό αντικείμενο και τον Δασοπονικό κλάδο.

ΜΕ ΤΙΜΗ

ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ

ΙΩΑΝΝΗΣ Ν. ΚΕΚΕΡΗΣ
ΔΑΣΟΠΟΝΟΣ

——————

[1]  https://www.glyfada.gr/index.php/home/page/politiki_prostasia

[2] https://www.glyfada.gr/uploads/articles/documents/d7cd16b0b552fa5974a00563e1dddeb7.pdf

[3] Η πυρκαγιά του Σέΐχ Σου ξέσπασε ημέρα Κυριακή ώρα 15:30. Αεροσκάφη δεν υπήρχαν. Έφθασαν στις 7:30 το απόγευμα η Δασική Υπηρεσία αιμορραγούσα (έτσι την είχαν καταντήσει), με σημαντικές ελλείψεις σε προσωπικό και εξοπλισμό. Ημέρα Τρίτη 8/7/1997 πρωί, μετά 40 ώρες δεν έκαιγε πουθενά, ούτε κάπνιζε.. Ζημίες 16.000 στρέμ. καμένα, καμιά βλάβη σε κτίσμα, δεν κινδύνευσε ανθρώπινη ζωή… Αν τα γεγονότα του 2007, 2018, 2021 συνέβαιναν επί Δασικής Υπηρεσίας, θα υπήρχε τόπος να κρυφτούν αυτή και οι υπάλληλοι της;

[4] Η 18η σελίδα της αξιολόγησης από τους καθηγητές:

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Η όλη μελέτη στηρίζεται ψευδώς στη φιλοσοφία ότι η συνυπευθυνότητα των δύο Φορέων Δασοπυρόσβεσης (Δασική Υπηρεσία Πυροσβεστικό Σώμα ) δημιουργεί την αναποτελεσματικότητα της πυροπροστασίας. Η ανάληψη της ευθύνης μόνο από τον φορέα του Πυροσβεστικού Σώματος θα έχει ως αποτέλεσμα αφενός μεν την αύξηση του κόστους (επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού με πολλές δεκάδες δις, κατά πολλούς εκτιμάται σε 200 δις -σ.σ. δηλ. πάνω από 500 εκ. ΕΥΡΩ, τα οποία τα επιβαρυνόμαστε έκτοτε. Οι πιστώσεις επί Δ.Υ. πρόληψη & καταστολή κυμαίνονταν στα 13,5 δις δρχ. δηλ. 40 εκ. ΕΥΡΩ) και κυρίως σημαντική αύξηση στην κατά πυρκαγιά καιγόμενη δασική έκταση με τεράστιες κοινωνικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Θα χρειασθεί η δημιουργία ενός τρίτου φορέα για το συντονισμό της Δασικής Υπηρεσίας (πρόληψη) και Πυροσβεστικής Υπηρεσίας (καταστολή)

Στο σύνολό της η εν λόγω μελέτη χαρακτηρίζεται ως:

    • Εξωπραγματική, γιατί δεν ανταποκρίνεται στην ελληνική πραγματικότητα, επειδή οι συντάκτες της δεν ήταν σε θέση να αξιολογήσουν και να εκτιμήσουν ορθολογικά τα όσα λαμβάνουν χώρα στο ζωτικής σημασίας χώρο των δασών και του φυσικού περιβάλλοντος
    • Αντιεπιστημονική, γιατί η σύνταξη μιας τέτοιας μελέτης απαιτεί γνώση της δασολογικής επιστήμης η έλλειψη της οποίας οδήγησε τους μελετητές του Πυροσβεστικού Σώματος σε λαθεμένες εκτιμήσεις , επισημάνσεις , προτάσεις και εξωπραγματικές λύσεις .
    • Δεν εναρμονίζεται στις Συνταγματικές επιταγές (1995) και στην κείμενη νομοθεσία του Συνταγματικού Νομοθέτη
    • Είναι αντίθετη προς τη νομολογία των Ανωτάτων Δικαστηρίων (ΣΤΕ και Α.Π.).
    • Είναι αντίθετη στην Περιφερειακή Οργάνωση της Χώρας , γιατί δημιουργεί φαύλο κύκλο υπηρεσιών στην πρόληψη και καταστολή των πυρκαγιών με όλες τις αυτονόητες δυσμενείς επιπτώσεις στην προστασία των δασών και του φυσικού περιβάλλοντος .
    • Τέλος, στηρίζεται σε προοπτικές που βγαίνουν έξω από το ΔΑ.ΣΩ. και το πόρισμα της διακομματικής επιτροπής της Βουλής για τα δάση (Μάϊος ι 993).

[5] Δεν απασχόλησε το ότι ένα τόσο σοβαρό νομοσχέδιο υπερψηφίστηκε από 136 μόνο βουλευτές σε σύνολο 300 βουλευτών της Βουλής των Ελλήνων (;) – 120 κατά, απόντες 44-

[6] https://www.facebook.com/Dasarxeio/photos/pcb.4885252851554330/4885251718221110/

[7] https://dasarxeio.com/2022/02/16/108392/

[8] Άρθρο μόνο

Κηρύσσονται, κατά του άρθρο 25 του νόμου 998/1979, ως επικίνδυνες περιοχές δασών και δασικών εκτάσεων της Χώρας οι εμπίπτουσες στην τοπική αρμοδιότητα των ως έπεται δασικών υπηρεσιών:

α) Διευθύνσεων Δασών Κεφαλληνίας, Ζακύνθου, Κερκύρας, Λέσβου Σάμου, Χανίων και Χίου.

β) Δασαρχείων Αλεξανδρουπόλεως, Αρναίας, Πολυγύρου Κασσάνδρας, Θάσου, Θεσσαλονίκης, Σκοπέλου, Βόλου, Αταλάντης, Ιστιαίας Λίμνης Χαλκίδος, Θηβών, Πάρνηθας, Πεντέλης, Καπανδριτίου, Λαυρίου, Αιγάλεω, Πειραιώς, Ρόδου, Κω, Μεγάρων, Πόρου, Κορίνθου, Ξυλοκάστρου, Αιγίου, Πατρών, Αμαλιάδος, Πύργου, Ολυμπίας, Καλαμάτας, Σπάρτης, και Κρανιδίου.


 



ΚατηγορίεςΔασική Υπηρεσία, Πυρκαγιές - Αναδασώσεις

Tags: , , , , , , , , , ,

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: