ΠΕΡΙΟΧΗ ΕΛΑΤΙΑ, ΠΥΡΑΜΙΣ ΚΟΥΤΡΑ – GR1140003

Το Δάσος Ελατιάς είναι ίσως το μοναδικό μέρος στην Ελλάδα όπου κανείς έχει την εντύπωση ότι έχει πάει ταξίδι στη Σκανδιναβική χερσόνησο. Τα πυκνά και εκτεταμένα δάση οξιάς, δασικής πεύκης και κυρίως ερυθρελάτης δημιουργούν τοπία που θυμίζουν βόρεια Ευρώπη.

Η έκταση της περιοχής είναι 7.215 εκταρίων με πιο χαρακτηριστικό είδος την εντυπωσιακή ερυθρελάτη (Picea abies subsp. abies) που απαντάται στην Ελλάδα μόνο στην περιοχή της Ελατιάς , η οποία και αποτελεί το νοτιότερο όριο της εξάπλωσής της. Η ερυθρελάτη είναι ένα είδος αειθαλούς κωνοφόρου, ιθαγενούς της Ευρώπης, που ονομάζεται και νορβηγικό έλατο. Είναι ένα εντυπωσιακό δέντρο που φθάνει τα 60 μέτρα ύψος με ευθυτενή κορμό και πυραμιδοειδή κόμη. Οι επιβλητικοί αυτοί κολοσσοί των 60 μέτρων με τα κρεμαστά σαν κουρτίνες κλαδιά ενισχύουν τη βιοποικιλότητα της περιοχής και κάνουν την Ελατιά μοναδική. Γενικά η χλωρίδα της Ελατιάς είναι πλούσια σε είδη και αποτελεί ενδιαίτημα για ένα μεγάλο αριθμό σπάνιων φυτών όπως η σολδανέλα της Ροδόπης, η λαθραία της Ροδόπης κ.α.

Η πανίδα της περιοχής είναι αναπόφευκτα πλούσια με εμβληματική την παρουσία του αγριόκουρκου (Tetrao urogallus). Άλλα πουλιά που συναντώνται εδώ είναι χαρακτηριστικά των ψυχρόβιων δασών, όπως η σπουργιτόγλαυκα (Glaucidium passerinum), ο καρυοθραύστης (Nucifraga caryocatactes) και η δασόκοτα (Tetrastes bonasia).

Στην Ελατιά συναντά κανείς και το κόκκινο ελάφι (Cervus elaphus), ένα είδος ευρέως διαδεδομένο στον κόσμο, το οποίο όμως στην Ελλάδα κινδυνεύει. Σημαντική είναι και η παρουσία της καφέ αρκούδας (Ursus arctos), που είναι ένας από τους λόγους που η περιοχή χαρακτηρίστηκε Εθνικό Πάρκο. Άλλα είδη θηλαστικών που κατοικούν στην περιοχή είναι ο λύκος (Canis lupus) και η βίδρα (Lutra lutra).

Η περιοχή επίσης προσφέρεται ως τόπος επίσκεψης για τους λάτρεις των μανιταριών, καθώς επιφυλάσσει πλούσιες εκπλήξεις.

Είναι εντυπωσιακό αν σκεφτεί κανείς πως στην ευρύτερη περιοχή πριν τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο δεν υπήρχαν τα εκτεταμένα δάση που συναντώνται σήμερα, καθώς η παρουσία του ανθρώπου ήταν έντονη και οι ανάγκες της κτηνοτροφίας επέβαλαν μεγάλες εκτάσεις με λιβάδια. Ωστόσο, στα χρόνια που ακολούθησαν, το δάσος γρήγορα ανακατέλαβε τα χαμένα εδάφη και τώρα η κυριότερη ασχολία των ανθρώπων είναι η υλοτομία.

Φωτογραφία: Μονάδα Διαχείρισης Εθνικών Πάρκων Δέλτα Νέστου – Βιστωνίδας – Ισμαρίδας και Ροδόπης

Πηγή: Οργανισμός Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής-ΟΦΥΠΕΚΑ



ΚατηγορίεςΆγρια Ζωή, Δασικά Οικοσυστήματα, Προστατευόμενες περιοχές

Tags: , , , , , ,

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: