Για ποια Δασική Πολιτική μιλάτε; Υπάρχει;

Παναγιώτης Κορισιάνος
Συνταξιούχος, πρώην Διευθυντής Δασών Ν. Ηλείας

Τελευταία παρακολουθούμε ένα κυβερνητικό αφήγημα από διάφορους παράγοντες που προσπαθούν να μας πείσουν για την πρόληψη των δασικών πυρκαγιών και γενικά για τα τεκταινόμενα στο Δασικό χώρο και στην Δασική Υπηρεσία.

Επίσης, υπάρχουν πολύ καλές κριτικές και αναλύσεις από καλούς συναδέλφους που κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την Δασική Υπηρεσία. Ασφαλώς θα ήταν άτοπο να μην συνδέσουμε την υπάρχουσα πολιτική κατάσταση, με την κατάσταση στα Δάση μας και στον κλάδο μας.

Μια εξέλιξη του κλασικού, κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής του καπιταλισμού ιδίως του Αγγλικού μοντέλου, που στηρίζονται στην παραγωγή (κυρίως βιομηχανική κ.λπ.) και στο εμπορευματικό κέρδος, που βεβαίως η συσσώρευση κέρδους αντικατοπτρίζει την πραγματική αξία, για να φθάσουμε σήμερα στο ραντιέρικο καπιταλισμό, στο παγκοσμιοποιημένο χρηματοπιστωτικό καπιταλισμό των άυλων τίτλων, της φούσκας των ομολόγων, μετοχών κ.λπ., για παράδειγμα σύμφωνα με σοβαρούς οικονομολόγους το πραγματικό παγκόσμιο ΑΕΠ φθάνει στα 75 τρις δολάρια, ενώ το παγκόσμιο ΑΕΠ με τους υπάρχοντες άυλους τίτλους, υπολογίζεται από τους διάφορους οίκους αξιολόγησης σε 300 τρις δολάρια.

Επειδή, λοιπόν, η ασκούμενη πολιτική σήμερα της ιδιωτικοποίησης των πάντων ασκείται και στα δάση, με την απαξίωση της δασικής υπηρεσίας, ας τα πάρουμε από την αρχή:

Παρατήρηση 1η: Πόσα είναι λοιπόν τα κονδύλια για την πρόληψη (αφαίρεση υπορόφου βλάστησης, κλαδέματα, δασοκομικές αραιώσεις) και για τις συντηρήσεις των αντιπυρικών ζωνών – δασοδρομων; Το πενιχρό ποσό των 1,7 εκατομμυρίων ευρώ, για όλη την Ελλάδα.

Παρατήρηση 2η: Που υπάρχουν διαχειριστικές μελέτες στο σύνολο της χώρας και που εφαρμόζονται και που γίνονται υλοτομίες, πλην ελαχίστων Δασαρχείων; Για τις δευτερεύουσες καρπώσεις, ούτε λόγος. Πλήρης άγνοια, χωρίς επιστημονικά στοιχεία της υπάρχουσας κάρπωσης. Πως λοιπόν θα γίνει διαχείριση σύμφωνα με τις αρχές της Δασολογικής επιστήμης;

Παρατήρηση 3η: Η απουσία Δασολόγων –  Δασοπόνων από μια κλινικά νεκρή υπηρεσία (έχουν να γίνουν προσλήψεις πάνω από 20 χρόνια) δεν αφήνει περιθώρια για τον ενεργό ρόλο της δασικής υπηρεσίας στην πρόληψη, διαχείριση, δασοτεχνικά έργα στα Δάση μας.

Παρατήρηση 4η: Τι γίνεται επιτέλους με τους δασικούς χάρτες που έπρεπε να είχαν τελειώσει…χθες; Πως θα πάμε στο επόμενο βήμα, στο περίφημο Δασολόγιο; Τι γίνεται με τους συνεχώς αναβαλλόμενους διαγωνισμούς των διαχειριστικών μελετών των φυσικών βοσκοτόπων;

Παρατήρηση 5η: Πιστεύουν οι κυβερνώντες ότι το εφαρμοζόμενο μοντέλο δασοπυρόσβεσης ότι πέτυχε; Συγκριτικά στοιχεία μεταξύ πρό 1998 και μετά του 1998 μέχρι σήμερα, θα τους δώσει την αποστομωτική απάντηση.

Παρατήρηση 6η: Ιστορικά και διαχρονικά, η Δασική Υπηρεσία από το 1950 έφτιαξε τεράστια έργα στην ύπαιθρο, κυρίως με αυτοθυσία των συναδέλφων Δασολόγων και Δασοπόνων. Τεράστια έργα σε αναδασώσεις, σε ορεινά υδρονομικά έργα, υλοτομίες, ρητινοσυλλογή, για να φθάσει σήμερα σε μια φθίνουσα πορεία και σε τέλμα.

Παρατήρηση 7η: Το δόγμα που ισχύει, εισάγουμε αντί να παράγουμε, πρέπει να ανατραπεί διότι είναι καταστροφικό. Ασφαλώς εάν οι κυβερνώντες δεν είχαν εγκλωβιστεί στις σχιζοφρενικές νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις και γνώριζαν τους κλασικούς νόμους του καπιταλισμού (ένα ευρώ βάζεις π.χ στην Δασοπονία, με τους δείκτες μόχλευσης θα έχει απόδοση τριπλάσια, τετραπλάσια και γενικά πολλαπλάσια.

Παρατήρηση 8η: Με τροποποιήσεις επί τροποποιήσεων νόμων και εγκυκλίων διαταγών, καθώς και με την βιομηχανία εγκυκλίων διαταγών, πιστεύετε ότι απλοποιείται η δασική πράξη και αυξάνεται η ωφέλεια του κοινωνικού συνόλου;

Παρατήρηση 9η: Μετά τα πανηγύρια της Ε.Ε για την υπογραφή της πράσινης συμφωνίας θα περίμενε κανείς ότι κάποια σοβαρά πράγματα θα συντελεστούν στο περιβαλλοντικό ισοζύγιο και στα φυσικά οικοσυστήματα, αντί αυτού ακόμη και τα μέτρα 8.1, 8.2 δασώσεις γεωργικών εκτάσεων, αγροδασοπονίας, ποτέ δεν ενεργοποιήθηκαν.

Παρατήρηση 10η: Είναι δυνατόν να πιστεύει κάποιος ότι σε ένα ταξικό κράτος που εξυπηρετεί τους ολιγάρχες και την αστική τάξη ότι η Δασική Υπηρεσία εξυπηρετεί το Δημόσιο συμφέρον;; Μα ποιο δημόσιο συμφέρον, αυτό των επιχειρηματικών ομίλων και των ολιγαρχών; Εμείς φυσικά δεν εννοούμε αυτό το Δημόσιο τομέα, αλλά ένα δημόσιο τομέα χωρίς παθογένειες, αγκυλώσεις, γραφειοκρατικές δομές, αλλά ένα δημόσιο τομέα της διαφάνειας, της Δημοκρατίας, του πολιτισμού και της εξυπηρέτησης του πολίτη και όχι των ταξικών κριτηρίων και της εξυπηρέτησης των συμμετεχόντων των επιχειρηματικών ομίλων.

Ύστερα από τα παραπάνω είναι κατανοητό ότι δεν εξαντλούνται τα θέματα με το παρόν άρθρο, η αγωνία μας και ο προβληματισμός μας πρέπει να μας ενώσει όλους, για τα συμφέροντα του κλάδου μας, της διεύρυνσης της παραγωγικής μας βάσης στη Δασοπονία, της αύξησης της συμμετοχής της δασικής οικονομίας στο υπό διαμόρφωση ΑΕΠ.

Ο αγώνας συνεχίζεται για μια δασοπονία των πολλαπλών σκοπών, με απώτερο στόχο το όφελος της κοινωνίας…

ΠΑΝΑΓΙΏΤΗΣ ΚΟΡΙΣΙΆΝΟΣ – Συνταξιούχος πρώην Δ/ντής Δασών Ν. Ηλείας

 


 



ΚατηγορίεςΑπόψεις, Δασική Πολιτική

Tags: , , ,

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: