Το έθιμο, οι ξόβεργες και η κονόμα

Kοινό μυστικό στους παροικούντες εν Ιερουσαλήμ η σύλληψη εκατοντάδων σπουργιτιών κάθε χρόνο, τέτοιες μέρες, στην περιοχή Αφάντου της Ρόδου.

Κοινή και η δικαιολογία όσων συλλαμβάνονται και όσων τους υποστηρίζουν. «Μα πρόκειται για παραδοσιακό έθιμο από παλιά», λένε, «στο πανηγύρι του Αγίου Λουκά, στις 18 του Οκτώβρη, τα σπουργίτια να αποτελούν τον καθιερωμένο μεζέ στις παρέες».

Γι’ αυτούς δεν έχει σημασία ότι η σύλληψη και η θανάτωση σπουργιτιών απαγορεύεται, ούτε ότι η κατοχή και χρήση ξοβεργών και ηχομιμητικών συσκευών διώκεται ποινικά. Σημασία, πάνω από όλα, έχει η πιστή τήρηση (;) του εθίμου.

Παλιότερα, βέβαια, όταν τα σπουργίτια δεν αποτελούσαν απαγορευμένο καρπό και οι μεγάλοι πληθυσμοί τους προκαλούσαν ζημιές στους γεωργούς κατά την σπορά των σιτηρών, ήταν σύνηθες φαινόμενο -όχι μόνο στη Ρόδο- να συλλαμβάνονται και να συμμετέχουν στα φθινοπωρινά τραπέζια. Υπάρχει, όμως, σημαντική διαφορά μεταξύ των συνθηκών που επικρατούσαν πριν μερικές δεκαετίες στη ελληνική ύπαιθρο και των συνθηκών που επικρατούν σήμερα.

Η επίκληση οποιουδήποτε εθίμου δεν δικαιολογεί την δράση ορισμένων επιτήδειων που «στήνουν»  εκατοντάδες ξόβεργες και με τη βοήθεια ηχομιμητικών συσκευών (παραδοσιακά μέσα το cd player και τα bluetooth ηχεια) ξεκληρίζουν σμήνη  σπουργιτιών, με σκοπό την πώληση τους για το πανηγύρι του Αγίου Λουκά. Το ίδιο «ένοχοι» είναι και οι εκατοντάδες πελάτες των καταστημάτων που παραγγέλνουν και καταναλώνουν κατά δεκάδες τους φτερωτούς μεζέδες.

Να σημειώσουμε ότι το αγροτικό τοπίο της περιοχής, με τα εκατοντάδες περιφραγμένα μικροκτήματα και τους φυσικούς φράκτες με καλάμια και σχίνα γύρω από τα χωράφια και τις χέρσες εκτάσεις, καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την όποια προσπάθεια των αρμόδιων υπηρεσιών για αποτελεσματικό έλεγχο της παράνομης δραστηριότητας στην ύπαιθρο, τη στιγμή που συμβαίνει. Παρόλα αυτά, σχεδόν κάθε χρόνο, συλλαμβάνονται λαθροθήρες με διόλου ευκαταφρόνητες ποσότητες αιχμαλωτισμένων σπουργιτιών και ξοβεργών. Στις περισσότερες των περιπτώσεων, όταν δεν αθωώνονται, οι ποινές που τους επιβάλλονται είναι ασήμαντες σε σχέση με τα χρήματα που κερδίζουν από την πώληση των σπουργιτιών.

Έτσι, λοιπόν, όσο θα υπάρχει ζήτηση για σπουργίτια, κάποιοι επιτήδειοι θα συνεχίζουν να κουρεύουν τους θάμνους, να στήνουν ηχεία και ξόβεργες, να στραγγαλίζουν τα σπουργίτια  που παγιδεύουν, να τα ξεπουπουλίζουν με λιωμένο κερί και ως επαγγελματίες χωρίς ΑΦΜ και απόδοση ΦΠΑ θα τροφοδοτούν το πανηγύρι της περιοχής.

Δυστυχώς, τα σπουργίτια δεν ψηφίζουν….

 


 



ΚατηγορίεςΆγρια Ζωή

Tags: , , , , , ,

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: