Εθελοντική Δενδροφύτευση στο Ινστιτούτο Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων

Δενδροφύτευση 05/11/2022

Τελευταία ημέρα του καλοκαιριού. Ο καλοσυνάτος Οκτώβρης μου θύμισε τις αφηγήσεις ενός γείτονα στην Ηλιούπολη, βέρου Αθηναίου, γεννημένου στην επονομαζόμενη Γούβα του Αγίου Αρτεμίου, ονόματα που σβήνουν στους σύγχρονους Καλλικρατικούς Δήμους και οι νεότεροι θα πρέπει να ανατρέχουν στο διαδίκτυο για να αντιληφθούν τι να σημαίνει. Ο συμπαθής γέρων που τώρα έχει εκδημήσει, μου έλεγε στις εκτενείς του αναπολήσεις, ότι ο Οκτώβρης των νιάτων του συνοδευόταν σχεδόν πάντα στην παλιά Αθήνα, από το λεγόμενο «μικρό καλοκαιράκι», που κρατούσε δύο εβδομάδες περίπου. Τότε ξανάνοιγαν τα θερινά σινεμά και οι Αθηναίοι με ένα ελαφρύ πανωφόρι διασκέδαζαν τα γλυκά φθινοπωρινά βράδια με μικρές εξόδους, παρόμοιες του θέρους στους υπαίθριους χώρους των ταβερνίων και τις μικρές αλλά άφθονες αυλές των μονοκατοικιών της εποχής που «οι κοπελιές πλένονταν στο φτωχοπλυσταριό» κατά τον ποιητή, στις σπάνιες σχόλες της δύστυχης μακρινής εποχής.

Ο φετινός Οκτώβρης δεν απείχε από τον κανόνα των αφηγήσεων του συμπαθή γείτονα και επεκτάθηκε με πάθος και μέσα στον Νοέμβριο, τη στιγμή που γράφονται τούτες οι λέξεις με κοντομάνικο. Τα μετεωρολογικά δελτία βέβαια, συνεχίζοντας τις ανακοινώσεις τους που θυμίζουν πολεμικά ανακοινωθέντα, έχουν προειδοποιήσει ότι το επερχόμενο βαθύ βαρομετρικό, θα δημιουργήσει προβλήματα με φοβερές καταιγίδες συνοδευόμενες από κεραυνούς και τα κατακρημνίσματα ενδεχόμενα να σπάσουν ρεκόρ παλαιότερων ετών. Φυσικά και θα δημιουργήσουν προβλήματα όπως πάντα στους αφελείς αστούς, που δεν έχουν πλέον την αίσθηση της υπαίθρου και της έκθεσης σε χειρότερα ενδεχόμενα βαρομετρικά. Οι σχεδιασμοί μας συνήθως πάνε περίπατο, θυμίζοντας εκ των υστέρων τις πρόχειρες προφυλάξεις και πρόνοιες. Στο τέλος θα τσακώνονται στα δελτία «ειδήσεων» συνήθως ρηχοί δημοσιογράφοι και εμβριθείς επαΐοντες ότι οι πολιτικοί δεν έλαβαν τα μέτρα τους και εμείς είχαμε προειδοποιήσει. Ποιοι πολιτικοί δηλαδή, εμείς οι σύγχρονοι Έλληνες, που έχουμε ξεχάσει την καταγωγή μας και θεωρούμε ότι ο θεός της Ελλάδας θα είναι μόνιμα ο συμπαραστάτης στις διάφορες καταφανείς αρνητικές μας επεμβάσεις στο φυσικό περιβάλλον.

Με αυτές τις σκέψεις αποχωρούσα από το Ινστιτούτο μας καθώς είχαμε προλάβει να ολοκληρώσουμε τη δενδροφύτευση στον περιβάλλοντα χώρο, το προσωπικό των δύο Υπηρεσιών (Ινστιτούτου και Γενικής Διεύθυνσης Δασών) με τους φίλους τους και οι γείτονες της περιοχής με τις υπερβάλλουσες ευαισθησίες τους. Φυτέψαμε 200 περίπου δένδρα και θάμνους και άλλα καλλωπιστικά, εφόσον το άλσος προσφέρει στους ενδημούντες και πρόσθετες αισθητικές απολαύσεις και έμπνευση. Το άλσος μας, ακριβό κληροδότημα των παλιότερων συναδέλφων που προσπαθούσαν σε συνθήκες κρατικής ένδειας, να πρασινίσουν την καθημαγμένη πόλη από την εκτεταμένη βοσκή και οι λόφοι της στερούνταν στοιχειώδους βλάστησης που διαρκώς έπεφτε θύμα των συμπαθητικών κατά τα άλλα μηρυκαζόντων, όπως έλεγε και ο αείμνηστος Θεόδωρος Χελδράιχ, από τους εναπομείναντες επιστήμονες Βαυαρούς του Όθωνα με τα εκπληκτικά ελληνικά του και την απέραντη ευαισθησία του για τον φυτικό μας κόσμο.

Δενδροφύτευση 05/11/2022

Τα φυτά προέρχονταν στην πλειονότητά τους από το κρατικό Δασικό Φυτώριο της Αμυγδαλέζας, δωρεά της Διεύθυνσης Αναδασώσεων Αττικής, κάποια από τη Φιλοδασική Ένωση Αθηνών, του αρχαιότερου περιβαλλοντικού σωματίου που ίδρυσε ο δασολόγος Κωσταντίνος Σάμιος το 1899, μια ευγενική χορηγία αρωματικών και καρποφόρων των φυτωρίων Στυλιανού Πετράκη και αγαπητού φίλου από τον Μαραθώνα, μια προσφορά από το Σύλλογο των γειτόνων και κάποια καλλωπιστικά από το φυτώριο του Γεωπονικού Πανεπιστημίου. Οι λάκκοι ήταν ανοιγμένοι εκ των προτέρων με κάποιο μηχάνημα μικρό ερπυστριοφόρο, ώστε να διευκολυνθεί το έργο των εθελοντών, ένθερμων μεν οπαδών της δενδροφύτευσης, άσχετων δε με αγροτικές εργασίες, όπως είναι φυσικό και δεν τους μέμφομαι. Ευτυχώς τα φυτά είχαν τοποθετηθεί στους λάκκους της οριστικής τους «καταδίκης» μεταφορικώς αλλά και κυριολεκτικώς, σύμφωνα με τις φυσιολογικές τους απαιτήσεις στις μεγάλες εδαφικές ετερογένειες της περιοχής και τις εκτιμήσεις του επιστημονικού προσωπικού του Ινστιτούτου που συνέδραμε και στην επιλογή τους.

Δεν κρύβω τις ανείπωτες συζητήσεις που είχα μαζί τους στην τοποθέτηση, την ανησυχία μου μήπως αδικώ κάποιο, αν και είναι βέβαιο ότι κάποια τα έχω αδικήσει, αλλά νομίζω ότι έπρεπε κάποια στιγμή να απεγκλωβιστούν από το μικρό τους σακουλάκι ή τη γλαστρούλα και να αφεθούν στο φυσικό τους περιβάλλον. Οι μητέρες τους, άγνωστες εν πολλοίς, ας είναι ικανοποιημένες ότι τα τέκνα τους έχουν πέσει σε καλά χέρια και καμιά πρόθεση βλάβης δεν έχει περάσει από το μυαλό μας. Έτσι κι αλλιώς το πρώτο σοκ του αποχωρισμού τους από τις σχετικά ασφαλείς συνθήκες του φυτωρίου το έχουν υποστεί. Ας τα αφήσουμε πλέον στην ησυχία τους, ελπίζοντας για το καθένα να βολευτεί στη νέα του θέση. Μετά από πολλά χρόνια, όταν πλέον ακμαία δένδρα θα αναπνέουν και θα διαπνέουν σε ασφάλεια μακριά από κινδύνους βοσκής και ταλαιπωρίας, ίσως να καμαρώνουν στις φευγαλέες ή προσεκτικές παρατηρήσεις των παιδιών μας που θα τα επισκέπτονται και ίσως να τα θαυμάζουν.

Η Εύα, το όνομα της προαναγγελθείσας «κακοκαιρίας» για τους ανθρώπους, για εκείνα θα είναι ευλογία εξ ουρανού, που κάποιοι θεοί σκορπούν επί δικαίων και αδίκων. Η φυσική τους μοίρα είναι να είναι εκτεθειμένα σε ακραίες συνθήκες. Τώρα που βρίσκονται στη φθινοπωρινή τους νάρκη και έχουν υποστεί όπως ο ασθενής στο χειρουργείο την επέμβαση, το νερό της καταιγίδας και των όμβρων που θα ακολουθήσουν, θα είναι τα ιάματα για την ανάρρωσή τους την ερχόμενη άνοιξη. Κάποια χέρια θεών και ανθρώπων θα χαϊδεύουν τις κόμες τους σε μέλλοντες χρόνους και θα χαιρετούν αιωρούμενα σε ανέμους ούριους και ίσως τρομάζουν σε αντίστοιχους άγριους που θα αναμαλλιάζουν τους κλώνους τους. Όταν όμως σε βέβαιες αιθρίες θα γέρνουν σε υφέσεις δροσιάς και στους ενιαύσιους χρωματισμούς της φυλλωσιάς τους για να μας συγκινούν, ελπίζοντας ότι θα τα εκτιμούμε ως πηγή ζωής, καταφύγιο των πουλιών, προστάτες του εδάφους και όλων των μικροοργανισμών του μικρού μας οικοσυστήματος. Σε μας απομένει η μελλοντική τους φροντίδα που τόσο υποσχόμαστε, αλλά αλλοίμονο δεν είναι βεβαία.

Κλείνοντας, θα ήταν άδικο να μην μνημονεύσω τη συμμετοχή και τον εφησυχασμό των γειτόνων και του συλλόγου τους «Ιλισσός», τη συγκινητική συμμετοχή των μικρών φίλων και των γονιών τους, των συναδέλφων που επιβεβαίωσαν αγόγγυστα την πρακτική τους επιστημονικότητα, την παρουσία και συμπαράσταση της πρώην Δημάρχου του Δήμου Ζωγράφου, Δημοτικών Συμβούλων, που μου διαφεύγουν τα ονόματά τους, πολιτών που ένθερμα σχολίαζαν την προσπάθεια, τη συμπαράσταση του Διευθύνοντος Συμβούλου του Οργανισμού μας, τη συγκινητική συμμετοχή της Γενικής μας Διευθύντριας και της Γενικής Διευθύντριας Οικονομικού, τη μέριμνα για τα τεκταινόμενα και την αγωνία της Διευθύντριάς μας και την εκτόνωση της δικής μας, εφόσον οι εργασίες περατώθηκαν κατά το δυνατόν καλύτερα, με επιστέγασμα ένα λιτό λυτρωτικό συμπόσιο.

Γιώργος Καρέτσος
Διευθυντής Ερευνών (Δασική Οικολογία)
Ινστιτούτο Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων




ΚατηγορίεςΠυρκαγιές - Αναδασώσεις

Tags: , , , , , , ,

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: