Κεραυνός εν αιθρία έπεσε ο ξαφνικός χαμός της συναδέλφισσας Αλέκας. Φτώχυνε ο κλάδος μας από τον ξαφνικό φευγιό της.
Η εκλεκτή φίλη και συναδέλφισσα υπήρξε μια αγωνιστική και εμβληματική μορφή που από τα φοιτητικά μας χρόνια αγωνίστηκε με σθένος στο φοιτητικό κίνημα καθώς και στο πεδίο των πολιτικών και κοινωνικών αγώνων.
Δυστυχώς είναι μικρός ο βιολογικός κύκλος του Ανθρώπου στο μάταιο τούτο κόσμο που ζούμε. Για να θυμηθούμε τον Μαρξ….ότι ο άνθρωπος από ύλη προέρχεται και σε ύλη μετατρέπεται, ενώ ο Μαρκούζε έλεγε: «Μα τι είναι η ζωή; Είναι η πάλη μεταξύ δύο ενστίκτων… Το ένστικτο της ζωής, ο έρωτας και το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, ο θάνατος, με επικράτηση του δεύτερου».
Με την Αλέκα συμπορευτήκαμε σε κοινούς αγώνες τόσο στα φοιτητικά μας χρόνια όσο και μετέπειτα στη δασική υπηρεσία που παρά τις όποιες διαφωνίες μας αυτές εύκολα ξεπερνιούνταν λόγω της αμοιβαίας εκτίμησης, σεβασμού και συναδελφικότητας.
Η Αλέκα διακρίθηκε για την δυναμική της, την ηθική της ακεραιότητα, την στήριξη των δίκαιων λύσεων προς το κοινωνικό σύνολο, παρά της δομικές αντιφάσεις της δασικής νομοθεσίας και της δημόσιας Διοίκησης.
Δυστυχώς, αγαπητή Αλέκα, η πάλη για την πορεία στο σοσιαλισμό χωρίς βαρβαρότητα είναι δύσκολη αλλά δυνατή. Ίσως αργεί ακόμη η ωρίμανση του ιστορικού χρόνου, εμείς, πάντως, θα συνεχίσουμε τον αγώνα για ένα δίκαιο κόσμο (κάτι που ήταν και δική σου επιθυμία), για το όραμα μιας αυτοδιαχειριζόμενης ακρατικής κοινωνίας. Μια κοινωνία της αδελφοσύνης και της ανθρωπιάς. Η ζωή μέγα καλό και πρώτο (Σολωμός) μπορεί να γίνει αξία καθ’ αυτή και όχι οδυρμός στη κοιλάδα των δακρύων ή αναμονή μια δεύτερης αιώνιας ζωής στο ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ. Είμαστε προϊόν της αναγκαιότητας και του τυχαίου που κυβερνούν στους απέραντους χρόνους.
Μα τι είμαστε τελικά; Μία στιγμή στο συμπαντικό γίγνεσθαι.
Θα σε θυμόμαστε πάντα καλή μας συναδέλφισσα Αλέκα και θα σε μνημονεύουμε στις ταβέρνες, στα ουζερί και σε όλα τα πεδία της κοινωνικής και πολιτικής μας δράσης.
Καλό ταξίδι!!!
Παναγιώτης Κορισιάνος
Categories: Δασική Υπηρεσία