Η Δασοπυρόσβεση της Πορτογαλίας

Ένα ακόμα συγκριτικό παράδειγμα σε σχέση με το στείρο σύστημα Δασοπυρόσβεσης της Ελλάδας της συνεχούς αλλαγής «δογμάτων» και …της ανεξέλεγκτης ροής των χρημάτων…

Δρ. Ελευθέριος Σταματόπουλος Δασολόγος – Περιβαλλοντολόγος Μελετητής

Η Πορτογαλία, μια χώρα σε μέγεθος σαν την Ελλάδα, αντιμετωπίζει κάθε χρόνο σοβαρό κίνδυνο δασικών πυρκαγιών, λόγω του μεσογειακού της κλίματος, της εξάπλωσης εύφλεκτων ειδών (όπως ο ευκάλυπτος και το πεύκο), και της εγκατάλειψης αγροτικών εκτάσεων στα σχετικά μεγαλύτερα υψόμετρα.

Η διαχείριση αυτών των πυρκαγιών βασίζεται σε ένα πολυεπίπεδο και διαλειτουργικό σύστημα, με έμφαση βασικά στην πρόληψη αλλά και στην αποτελεσματική καταστολή.

Πρώτα όμως μια γνωριμία με τα δάση της Χώρας.

Η Πορτογαλία διαθέτει σημαντική δασική κάλυψη:

• Η Συνολική δασική έκταση υπολογίζεται σε περίπου 3,2 εκατομμύρια εκτάρια (Δηλαδή το 37% της συνολικής έκτασης της Χώρας. Στην Χώρα μας έχουμε περίπου το 25%).
• Από αυτά τα Φυσικά δάση είναι μόνο ~1,44 εκατομμύρια εκτάρια. Δηλαδή το ~45% των Δασών της Πορτογαλίας είναι φυσικά και το ~55% είναι τεχνητά δάση από δασώσεις ή αναδασώσεις.

Η Πορτογαλία διαθέτει εκτεταμένα πευκοδάση, τα οποία αποτελούν σημαντικό μέρος των δασικών της εκτάσεων. Σύμφωνα με το 6ο Εθνικό Δασικό Απογραφικό της Πορτογαλίας (6º Inventário Florestal Nacional – Relatório Final. Lisboa: Instituto da Conservação da Natureza e das Florestas -ICNF), τα πευκοδάση καλύπτουν σχεδόν 1 εκατομμύριο εκτάρια (δηλαδή περίπου 10.000 km²), καθιστώντας τα πευκοδάση την δεύτερη μεγαλύτερη δασική κατηγορία στη χώρα, μετά τα δάση από τα δάση με φελλοδρύ και αριά.

Κατανομή Δασικών Τύπων στην Πορτογαλία

1. Τα δάση πεύκης.

Τα δάση πεύκης της Πορτογαλίας αποτελούνται κυρίως από:

• Θαλάσσιο Πεύκο (Pinus pinaster): Είναι το πιο διαδεδομένο είδος, ιδιαίτερα σε παράκτιες και εσωτερικές περιοχές και το μεγαλύτερο μέρος τους προέρχεται από αναδασώσεις.

Η Pinus pinaster φυτεύτηκε εκτενώς στην Πορτογαλία, κυρίως από τον 18ο αιώνα κι έπειτα, για να σταθεροποιηθούν οι αμμοθίνες ιδιαίτερα στο παράκτιο μέτωπο της Χώρας που βρέχεται από τον Ατλαντικό Ωκεανό και προκειμένου να προστατευτούν οι γεωργικές εκτάσεις της Χώρας.

Παρόλο που η Pinus pinaster έχει εγκλιματιστεί καλά και αναπαράγεται φυσικά σε κάποιες περιοχές, η πλειονότητα των δασών του είδους αυτού στην Πορτογαλία θεωρούνται δευτερογενή ή τεχνητά οικοσυστήματα.

Σήμερα, αυτά τα δάση συμβάλουν σημαντικά οικονομικά οφέλη στην βιομηχανία της Χώρας και στην προστασία του εδάφους, αλλά είναι επίσης ευάλωτα στις δασικές πυρκαγιές, καθώς η Pinus pinaster είναι ένα είδος με εύφλεκτη ρητίνη.

• Τα δάση με κυρίαρχο είδος την Χαλέπιο Πεύκη (Pinus halepensis) και Μαύρη Πεύκη (Pinus nigra) είναι επίσης εισαγόμενα είδη που έχουν φυτευτεί τεχνητά, αλλά μόνο σημειακά, σε διάφορες περιοχές της χώρας.

Η χαλέπιος πεύκη (Pinus halepensis) είναι μεσογειακό είδος. Προέρχεται κυρίως από παραλιακές περιοχές της Ισπανίας, Νότιας Γαλλίας, της Ιταλίας, της Ελλάδας και η Βόρειας Αφρικής.

Στην Πορτογαλία, έχει εισαχθεί και φυτευτεί από αναδασώσεις, βασικά για την προστασία του εδάφους, την αποτροπή διάβρωσης και την παραγωγή ξυλείας κυρίως σε ξηρές και φτωχές εδαφικά περιοχές, λόγω της ανθεκτικότητας του είδους στην ξηρασία και της ικανότητάς του να ευδοκιμεί σε ακραίες οικολογικές συνθήκες (και της αντοχής του στην κλιματική αλλαγή).

Τo ίδιο ισχύει και για τα δάση με κυρίαρχο είδος την Pinus nigra (μαύρη πεύκη). Και αυτά είναι τεχνητά (φυτεμένα) και όχι φυσικά δάση.

Στην Πορτογαλία, η μαύρη πεύκη φυτεύτηκε σε εκτεταμένα προγράμματα αναδάσωσης, κυρίως σε ορεινές περιοχές, για αντιδιαβρωτικούς σκοπούς και για την παραγωγή ξυλείας.

Η φυσική της εξάπλωση περιορίζεται κυρίως σε ορεινές περιοχές της Κεντρικής και Νότιας Ευρώπης (όπως τα Πυρηναία, οι Άλπεις, τα Καρπάθια και ορισμένα βουνά της Ελλάδας και της Ιταλίας).

• Τα δάση με κυρίαρχο είδος την Κουκουναριά (Pinus pinea) είναι και φυσική διάπλαση και τεχνητή (ανθρωπογενής), ανάλογα με την περιοχή.

Στην Πορτογαλία απαντάται φυσικά κυρίως σε παράκτιες ζώνες με αμμώδη εδάφη και ήπιο κλίμα, ιδιαίτερα στο κεντρικό και νότιο τμήμα της χώρας.

Αυτοί οι πληθυσμοί θεωρούνται φυσικές μεσογειακές συστάδες.

Πάντως από τον 19ο και 20ό αιώνα φυτεύτηκε εκτεταμένα:

• • για σταθεροποίηση αμμοθινών
  • για δασική εκμετάλλευση και αναδασώσεις
  • για παραγωγή κουκουναριού (pine nuts)

Τα σημερινά μεγάλα δάση κουκουναριάς σε ορισμένες περιοχές (π.χ. σε Setúbal, Alcácer do Sal, Comporta) είναι κυρίως αποτέλεσμα οργανωμένων φυτεύσεων.

Επομένως όπως και τα δάση με κυρίαρχο είδος Pinus pinaster, τα δάση με Pinus halepensis, με Pinus nigra και Pinus pinea στην Πορτογαλία είναι κατά σημαντικό ποσοστό ανθρωπογενή (τεχνητά), δηλαδή προέρχονται από φυτεύσεις και όχι από φυσική εξάπλωση του κάθε είδους στη Χώρα.

Σύμφωνα με το άρθρο «Pine Forest: common but diverse habitats in Portugal» από τον ιστότοπο Biodiversidade.com.pt, τα πευκοδάση είναι η δεύτερη μεγαλύτερη δασική διαμόρφωση στην Πορτογαλία, με έκταση που υπολογίζεται σε πάνω από 1 εκατομμύριο εκτάρια.

2. Τα δάση ευκαλύπτου

Τα δάση ευκαλύπτου είναι στην πραγματικότητα αποκλειστικά φυτείες. Ξεπερνούν τα  800.000 εκτάρια (δηλαδή περίπου 26,5% της δασικής έκτασης της Χώρας). Φυτεύτηκαν κι αυτά τεχνητά και στηρίζουν την βιομηχανία Χαρτοπολτού. Στην δραστηριότητα αυτή στηρίζεται μεγάλο μέρος της Οικονομίας της Πορτογαλίας.

Ωστόσο πρέπει να επισημάνουμε ότι (σε αντίθεση με όσα λένε οι Φωστήρες της Πυροσβεστικής που θέλουν …να κάψουμε τα πεύκα… και να βάλουμε Ευκαλύπτους…») τα δάση αυτά είναι ιδιαίτερα εύφλεκτα.

Τα φύλλα και ο φλοιός του ευκαλύπτου περιέχουν υψηλές συγκεντρώσεις αιθέριων ελαίων (κυρίως ευκαλυπτόλη), που είναι εύφλεκτες πτητικές ουσίες. Αυτά τα έλαια εξατμίζονται σε ιδιαίτερα ζεστές συνθήκες ή όταν πλησιάζει μια Δασική πυρκαγιά, δημιουργώντας ένα εύφλεκτο “νέφος” γύρω από το δέντρο που κάνει την εξάπλωση της Δασικής Πυρκαγιάς ακαριαία.

Παράλληλα τα είδη ευκάλυπτου αν και αειθαλή ρίχνουν στο έδαφος φύλλα, κλαδάκια και φλοιό, δημιουργώντας ένα παχύ στρώμα ξηρής οργανικής ύλης στο έδαφος (litter) που είναι πολύ εύκολο να αναφλεγεί, ακόμα και από μια μικρή σπίθα.

Αυτή η ξηρή καύσιμη ύλη από τα φύλλα ευκαλύπτου που περιέχουν φαινολικές ενώσεις και αιθέρια έλαια και αποσυντίθενται αργά. Μάλιστα καθώς αποσυντίθενται μειώνεται το pH (το έδαφος γίνεται πιο όξινο), με αποτέλεσμα να αποσταθεροποιείται ολόκληρο το οικοσύστημα και ευνοούνται φυτά που αντέχουν σε όξινα εδάφη,

Επιπροσθέτως τα ευκαλυπτόδεντρα «στεγνώνουν» το περιβάλλον κάτω από την κόμη τους, καθώς απορροφούν μεγάλες ποσότητες νερού, κάνοντας την υποκείμενη βλάστηση πιο ευάλωτη στην ανάφλεξη. (Γι αυτό οι ευκάλυπτοι ήδη από την δεκαετία του 1930 χρησιμοποιήθηκαν στην Χώρα μας για την αποστράγγιση λιμναζόντων νερών και την ουσιαστική εξαφάνιση της ελονοσίας).  

Πρέπει πάντως να ξέρουμε ότι τα φύλλα του ευκαλύπτου λόγω των αιθερίων ελαίων, καίγονται ακαριαία και μπορούν να δημιουργήσουν πύρινες στήλες (fire columns) ή φλεγόμενα απορρίμματα (firebrands) που μεταφέρουν τη φωτιά σε μεγάλες αποστάσεις ενώ είναι δύσκολη έως αδύνατη η κατάσβεσή της.

Τα υπόλοιπα δάση της Πορτογαλίας αποτελούνται από Δρυοδάση (κυρίως με Φελλοδρύ Quercus suber): Εντοπίζονται κυρίως στη νότια Πορτογαλία, στις περιοχές Alentejo και Algarve.​

• Δρυοδάση (Πράσινη Δρυς Quercus rotundifolia): Συχνά βρίσκονται στη νότια Πορτογαλία, συχνά σε συνδυασμό με φελλοδρύ στο σύστημα “montado”.​
• Δάση Καστανιάς (Castanea sativa): Εντοπίζονται σε ορεινές περιοχές στα βόρεια και κεντρικά, όπως Trás-os-Montes και Beira Interior.​
• Δάση Laurisilva (δαφνόμορφων αειθαλών πλατύφυλλων): Βρίσκονται στα νησιά Μαδέρα και Αζόρες, φιλοξενώντας μοναδικά υποτροπικά δάση με υψηλή βιοποικιλότητα.

Η οργάνωση του συστήματος δασοπυρόσβεσης στην Πορτογαλία

Στο σύστημα Δασοπυρόσβεσης εμπλέκονται και συνεργάζονται περισσότεροι του ενός φορείς.

1. Πρώτα αναφέρουμε την ANEPC (Εθνική Αρχή Έκτακτης Ανάγκης και Πολιτικής Προστασίας). Η ΑΝΕPC ασχολείται με την αντιμετώπιση κάθε έκτακτης ανάγκης. Είναι αντίστοιχα η Πολιτική Προστασία μόνο που αυτή είναι ένα Επιτελικό όργανο (Όπως σε όλες τις Χώρες μα αντίστοιχα προβλήματα και όχι ολόκληρο Υπουργείο όπως είναι στην Χώρα μας). Οργανώνει τις επίγειες και εναέριες δυνάμεις, εκδίδει προειδοποιήσεις, ενεργοποιεί το επιχειρησιακό κέντρο CDOS.

Το CDOS (Comando Distrital de Operações de Socorro) είναι το Περιφερειακό Κέντρο Επιχειρήσεων Διάσωσης στην Πορτογαλία και αποτελεί βασικό στοιχείο του εθνικού συστήματος πολιτικής προστασίας.

Με άλλα λόγια η Εθνική Αρχή Έκτακτης Ανάγκης και Πολιτικής Προστασίας (ANEPC) της Πορτογαλίας είναι ένας κεντρικός φορέας της άμεσης διοίκησης του κράτους, υπαγόμενος στο Υπουργείο Εσωτερικών (Ministério da Administração Interna). Είναι αντίστοιχη με μια Γενική Γραμματεία και διαθέτει σχετική διοικητική και οικονομική αυτονομία.

Να συγκρατήσουμε ότι δεν υπάρχει ξεχωριστό Υπουργείο Πολιτικής Προστασίας και ότι αυτή η δομή είναι μόνο Επιτελική και φυσικά δεν ασχολείται μόνον με τις Δασικές Πυρκαγιές αλλά όλες τις απειλές Φυσικών καταστροφών.  

2. Ο ειδικός φορέας αντιμετώπισης των Δασικών Πυρκαγιών στην Πορτογαλία είναι η AGIF (Υπηρεσία Ολοκληρωμένης Διαχείρισης Αγροτικών Πυρκαγιών – όπου κυριαρχεί η Δασική Υπηρεσία)

Είναι υπεύθυνη για τη χάραξη στρατηγικής, την αξιολόγηση κινδύνων και τον συντονισμό φορέων.

Η AGIF απασχολεί εξειδικευμένο προσωπικό με εμπειρία στη διαχείριση δασικών πυρκαγιών.

Για παράδειγμα, ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της AGIF, Tiago Oliveira, είναι Δασολόγος Μηχανικός με διδακτορικό στη Δασοπονία και Μηχανική Φυσικών Πόρων και έχει συμμετάσχει σε εκατοντάδες εκστρατείες δασοπυρόσβεσης. (​Wildfire 2024)

Η AGIF συνεργάζεται στενά με άλλους φορείς, όπως η Εθνική Αρχή Έκτακτης Ανάγκης και Πολιτικής Προστασίας (ANEPC) και κυρίως το Ινστιτούτο Διατήρησης της Φύσης και των Δασών (ICNF-Αντίστοιχη Δασική Υπηρεσία), την Εθνική Ρεπουμπλικανική Φρουρά (GNR-Αντίστοιχη Αστυνομία), για την αποτελεσματική διαχείριση των αγροτικών πυρκαγιών στην Πορτογαλία.

Σημειώνουμε ότι η Υπηρεσία Ολοκληρωμένης Διαχείρισης Αγροτικών Πυρκαγιών της Πορτογαλίας (AGIF – Agência para a Gestão Integrada de Fogos Rurais) είναι δημόσιος οργανισμός που ιδρύθηκε το 2018 με σκοπό την καλύτερη διαχείριση των αγροτικών πυρκαγιών.

Μέχρι το 2006 η Δασοπυρόσβεση στην Πορτογαλία ήταν αρμοδιότητα του Corpo Nacional da Guarda Florestal (CNGF). Ήταν ένα ειδικό σώμα υπεύθυνο για την επιτήρηση των δασών και την υποστήριξη στην καταπολέμηση των πυρκαγιών. (Το σώμα αυτό εποπτευόταν από τις αντίστοιχες Δασικές Υπηρεσίες).

Ωστόσο το 2006, το CNGF καταργήθηκε (για καλύτερα άραγε???), και οι αρμοδιότητές του μεταφέρθηκαν στο Serviço de Proteção da Natureza e do Ambiente (SEPNA) της Guarda Nacional Republicana (GNR).

Αυτό σήμαινε ότι η ευθύνη για την επιτήρηση των δασών και την πρόληψη των πυρκαγιών και η καταστολή μεταφέρθηκε σε ένα ευρύτερο πλαίσιο Πυροσβεστικών και αστυνομικών αρμοδιοτήτων. (Δηλαδή θεσπίστηκε το δικό μας πλήρως αποτυχημένο σύστημα Δασοπυρόσβεσης που αλλάζει κάθε χρόνο δόγματα πάνω στα αποκαΐδια των δασών μας).

Ωστόσο κατά την περίοδο 2006 έως 2017, η Πορτογαλία αντιμετώπισε τις πιο σημαντικές δασικές καταστροφές, με το 2017 να καταγράφεται ως το χειρότερο έτος ανθρώπινων απωλειών, καμένων δασικών εκτάσεων, περιουσιών, γεωργικών και κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων, άγριων ζωών κλπ.

Το 2017 ξεχώρισε ως το πιο καταστροφικό έτος, με περισσότερα από 539.920 εκτάρια (ή 5.399.200 στρέμματα ή το 6% της Χώρας ή το 15% των Δασών της) να έχουν καεί, προκαλώντας τον θάνατο 117 ατόμων και καταστρέφοντας χιλιάδες κατοικίες και υποδομές.

Έτσι ήταν αυτονόητο ότι έπρεπε να αλλάξει το σύστημα Δασοπυρόσβεσης.

Από το 2017, με την αναθεώρηση του Εθνικού συστήματος κατά των Δασικών Πυρκαγιών στην Πορτογαλία. Sistema Nacional de Defesa da Floresta contra Incêndios (SNDFCI), ενισχύθηκε ο ρόλος της Autoridade Nacional de Emergência e Proteção Civil (ANEPC) στον συντονισμό των επιχειρήσεων καταπολέμησης των πυρκαγιών και ο ρόλος της Δασικής Υπηρεσίας στην Πορτογαλία είναι το ICNF.

Αυτό περιλάμβανε την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των διαφόρων φορέων, όπως οι πυροσβεστικές υπηρεσίες, η GNR και οι τοπικές αρχές. (Στοιχεία μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα poseur.portugal2020.pt. Πρόκειται για την διαδικτυακή πύλη του προγράμματος στο πλαίσιο του Portugal 2020 -ΕΣΠΑ Πορτογαλίας).)

Ποιος είναι ακριβώς ο ρόλος του ICNF (Της Πορτογαλικής Δασικής Υπηρεσίας).

Ο ρόλος της είναι:

1. Διαχείριση δασών & φυσικής κληρονομιάς

• διαχειρίζεται δημόσια δάση και κρατικές εκτάσεις,
• εποπτεύει εθνικά πάρκα, Natura 2000, προστατευόμενες περιοχές,
• καθορίζει κανόνες υλοτομίας, αναδασώσεων, φυτεύσεων και χρήσεων γης.

Είναι ο “ιδιοκτήτης–διαχειριστής” του κρατικού δασικού πλούτου χωρίς άλλους φορείς να τον παρακάμπτουν.

2. Πρόληψη δασικών πυρκαγιών. Το ICNF (η Δασική Υπηρεσία δηλαδή) είναι ο βασικός φορέας πρόληψης:

• οργανώνει την διαχείριση πλεονάζουσας καύσιμης ύλης,
• καταρτίζει χάρτες επικινδυνότητας,
• εφαρμόζει χωρικά σχέδια πυροπροστασίας,
• σχεδιάζει αντιπυρικές ζώνες και δασικούς δρόμους,

Στόχος είναι να μειωθεί η ένταση και η εξάπλωση των πυρκαγιών πριν ξεσπάσουν.

3. Οργάνωση ομάδων πεδίου (Sapadores Florestais)

Το ICNF (και όχι η Πυροσβεστική της Πορτογαλίας) πιστοποιεί και χρηματοδοτεί, εκπαιδεύει και εποπτεύει τους Sapadores Florestais (μετάφραση: Ομάδες δασοπροστασίας/ δασοπυρόσβεσης).

Αυτοί αποτελούν τις μόνιμες «δασικές ομάδες πρόληψης» της χώρας και δρουν ολόκληρο τον χρόνο.

• Πραγματοποιούν καθαρισμούς δασών,
• Επιτηρούν τα Δάση από οποιονδήποτε κίνδυνο,
• Λειτουργούν τα ορεινά πυροφυλάκια,
• ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΠΛΗΞΗ ΤΩΝ ΔΑΣΙΚΩΝ ΠΥΡΚΑΓΙΩΝ ΜΕ ΕΥΕΛΙΚΤΑ ΔΑΣΟΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΑ ΜΕΣΑ, για το σκοπό αυτόν διαθέτουν ευέλικτα κατά κανόνα αγροτικά οχήματα 4Χ4 που κινούνται εύκολα και γρήγορα στους Δασικούς Δρόμους και διαθέτουν και δεξαμενές νερού. (βλέπε σχετική φωτογραφία). Έχουν εργαλεία χειρός (αλυσοπρίονα, φυσητήρες, τσάπες διαχωρισμού των καμένων σημείων από τα άκαυτα και έχουν φορητές αντλίες για την καταπολέμηση μικροεστιών,
• Πραγματοποιούν το αντιπύρ (όπου χρειαστεί),
• Το προληπτικό πυρ (αν και γίνεται πολύ σπάνια και μόνον ως Δασοκομικό μέτρο),
• Συντηρούν Δασικούς δρόμους και αντιπυρικές λωρίδες και υποστηρίζουν και υποστηρίζονται από τους Πυροσβέστες, αν χρειαστεί.

4. Το ICNF Έχει τον καθολικό Τεχνικό – επιστημονικό ρόλο για να συλλέγει στατιστικά πυρκαγιών, αναλύει αιτίες και συμπεριφορά φωτιάς, παράγει επιστημονικές οδηγίες διαχείρισης, υποστηρίζει την κυβέρνηση σε πολιτικές αποφάσεις. (Αυτά όλα στην Χώρα μας προσπαθεί να τα κάνει η Πυροσβεστική με, εκ του αποτελέσματος αυταπόδεικτη αποτυχία).

Είναι το τεχνικό επιτελείο της δασικής πολιτικής που οι Πορτογάλοι (πιο τίμιοι από εμάς;;;;) δεν το άφησαν στους σκοτεινούς διαδρόμους της «πρόληψης των κωμικών ετήσιων δογμάτων» και άσχετων Δημάρχων που καταξοδεύουν σε ανόητα προγράμματα τα χρήματα του Ελληνικού Λαού αλλάζοντας κάθε χρόνο «δόγματα», νόμους και ….προϋπολογισμούς (κυρίως…).

5. Μετά από μια δασική Πυρκαγιά το ICNF οργανώνει την Μεταπυρική αποκατάσταση.

Αυτό είναι φυσικά αυτονόητο (Εκεί. Γιατί εδώ τίποτα δεν είναι σίγουρο). Δηλαδή οργανώνει και πραγματοποιεί τα αντιδιαβρωτικά έργα, σχεδιάζει στοχευμένες αναδασώσεις και αποκαθιστά και οικοσυστήματα, ελέγχει πιθανές επεμβάσεις σε καμένες εκτάσεις και αναλαμβάνει την φάση ανάκαμψης του τοπίου.

Φυσικά το ICNF διαχειρίζεται: εκσκαφείς, graders, πολυμηχανήματα έργων, που χρησιμοποιούνται για διάνοιξη αντιπυρικών λωρίδων, δημιουργία γραμμών άμυνας, αποκατάσταση πρόσβασης σε μέτωπα πυρκαγιάς (βλέπε ακόλουθες φωτογραφίες).

Έχοντας αυτό το σύστημα η Πορτογαλία έχει μειώσει αισθητά τις καταστροφές των Δασών από Δασικές Πυρκαγιές.

Αξιοσημείωτο είναι ότι στην αντίστοιχη δικιά μας Πυροσβεστική της Πορτογαλίας υπηρετούν μόνο 8.000 άτομα. Μάλιστα Πορτογαλική Πυροσβεστική είναι υπηρεσία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Στο ICNF (Sapadores Florestais) απασχολούνται ακόμα  ~ 5.000 Δασοπυροσβέστες.

Στην Χώρα μας απασχολούνται 19.000 Πυροσβέστες με περίπου 3.000 ΕΜΟΔΕ που είναι τάχα μονάδες Δασικών επιχειρήσεων που τον χειμώνα ….δεν κάνουν τίποτα ή κάνουν εργασίες γραφείου και το καλοκαίρι… ας μην πω άλλα… Ότι μαρτυρούν τα αποτελέσματα…

Τι επιχειρείται με το νέο Νομοσχέδιο; Με το νέο Νομοσχέδιο που σίγουρα έχει επιμεληθεί η Πυροσβεστική αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι αποτελεί επεξεργασμένη πολιτική της Κυβέρνησης οι στόχοι είναι προφανείς.

1. Όλα τα κονδύλια της πρόληψης να περάσουν στους σκοτεινούς διαδρόμους της Πυροσβεστικής. (Σημειώνω ότι με το κατάπτυστο άρθρο 53 του Ν. 4662/2020 που προβλέπει μυστικά κονδύλια… για την εύρυθμη λειτουργία της Πολιτικής Προστασίας…).

Το χειρότερο είναι ότι μετά από το μοίρασμα περίπου 27 εκατομμυρίων Ευρώ μόνο για το 2025 στα μέσα ενημέρωσης (ΑΔΑ: Ρ6ΝΒ46ΝΠΙΘ-ΞΚΧ) δεν διαμαρτύρεται κανένας, όσες καταστροφές κι αν δοκιμάσουμε. Όλοι νομίζουμε ότι οι Δασικές μας καταστροφές είναι αναπόφευκτες. αυτές …

2. Την εντελώς αντισυνταγματική «διείσδυση» στις αρμοδιότητες της Δασικής Υπηρεσίας και κυρίως στην παράκαμψη της Δασικής Νομοθεσίας μετατρέποντας μέτρα διαχείρισης Δασών (όπως αυτό της προληπτικής καύσης) σε δικαίωμα μπαλωμάτων και τάχα νέων δογμάτων.

ΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΟΓΜΑ. Η ΔΑΣΟΠΥΡΟΣΒΕΣΗ ΠΑΝΤΟΥ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΔΑΣΩΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΛΗΡΗΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΔΑΣΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ.   

3. Την μετακύληση των ευθυνών της Πυροσβεστικής σε όλους τους άλλους κυρίως στην Τοπική Αυτοδιοίκηση στην Δασική Υπηρεσία και στους Πολίτες.

Αγαπητοί Φίλοι

Το σίγουρο (πάντα εκ του αποτελέσματος είναι ότι το σύστημα Δασοπυρόσβεσης στην Χώρα μας πρέπει να αλλάξει. Το επιβάλλουν οι αλλαγές στο κλίμα αλλά και η ανάγκη να προχωρήσουμε σε πολύ οικονομικότερες αλλά και εξυπνότερες λύσεις. Οι λύσεις είναι έτοιμες από εκατοντάδες επιστημονικούς φορείς με πρώτο το Γεωτεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας.

Θα δανειστώ μία φράση του κου Πρωθυπουργού μας που είπε (για άλλο θέμα στον Πρόεδρο της Τουρκίας). Αν όχι τώρα, ΠΟΤΕ; 

Categories: Απόψεις

Tags: 2/26, «Ενεργή Μάχη», Δασοπυρόσβεση, Ελευθέριος Σταματόπουλος, Πορτογαλία