ΙΟΥΝΙΟΣ 2026
Αγαπητοί συνάδελφοι,
Μετά από τόσα χρόνια αναμονής, οι παλαιότεροι δασολόγοι βλέπουμε τους νέους συναδέλφους να εισέρχονται σε μια γερασμένη, εξαντλημένη και διοικητικά και νομικά ανοχύρωτη Δασική Υπηρεσία, την ίδια στιγμή που η πολιτική ηγεσία παρουσιάζει τους διορισμούς «εν χορδαίς και οργάνοις» ως μεγάλη επιτυχία.
Η πραγματικότητα όμως στα γραφεία, στα Δασαρχεία, στις Διευθύνσεις Δασών και στις Επιθεωρήσεις είναι πολύ διαφορετική. Οι νέοι συνάδελφοι καλούνται αμέσως να αναλάβουν υποθέσεις, ευθύνες και καθήκοντα χωρίς ουσιαστική υποστήριξη, συχνά παραλαμβάνοντας άδεια γραφεία, συσσωρευμένες εκκρεμότητες και μια υπηρεσία που κρατιέται όρθια από το φιλότιμο όσων απέμειναν.
Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Οι νέοι διορισμοί δεν ενισχύουν πραγματικά τη Δασική Υπηρεσία. Στην καλύτερη περίπτωση, κρατούν ανοικτές τις περιφερειακές δασικές υπηρεσίες, την ώρα που ο συνεχής ρυθμός συνταξιοδοτήσεων, οι παραιτήσεις, οι αρνήσεις διορισμών και οι μετακινήσεις αποδυναμώνουν ξανά και ξανά τον ίδιο μηχανισμό.
Την ώρα που για τη συγκρότηση των ΕΜΟΔΕ προσλαμβάνονται κατά εκατοντάδες στελέχη, οι προσλήψεις δασολόγων, δασοπόνων, δασοφυλάκων και λοιπού αναγκαίου προσωπικού παραμένουν σταγόνα στον ωκεανό. Η Δασική Υπηρεσία εξακολουθεί να είναι τραγικά υποστελεχωμένη σε όλες τις ειδικότητες, ενώ οι ανάγκες της αυξάνονται διαρκώς: δασικοί χάρτες, αντιρρήσεις, επιτροπές, γνωμοδοτήσεις, δασοπροστασία, δασοτεχνικά έργα πρόληψης και αποκατάστασης πληγεισών περιοχών, αναδασώσεις, διαχείριση, προστατευόμενες περιοχές, φυτοϋγεία, προσεγγίσεις αγρίων ζώων στους οικισμούς, δηλητηριασμένα δολώματα, διαχείριση θηραμάτων και προστατευόμενων ειδών, δασικά ξυλώδη και μη ξυλώδη προϊόντα, έλεγχοι και ανακριτικά καθήκοντα, κ.α..
Οι εποχικές προσλήψεις διοικητικού και υλωρικού προσωπικού, σαν αυτές που λοιδορήθηκαν τα έτη 2018 και 2019 μέσω του Κοινωφελούς Προγράμματος, αποδείχθηκε τελικά ότι ήταν μια σωστή και αναγκαία κίνηση: τόνωσαν υπηρεσίες, κράτησαν ανθρώπους στις εστίες τους, στήριξαν το δασεργατικό δυναμικό και συγκράτησαν πληθυσμούς από την εσωτερική μετανάστευση.
Σε αντιδιαστολή, η κυβέρνηση εξήγγειλε την πρόσληψη εποχικού προσωπικού για την εξυπηρέτηση της δασοπροστασίας, πρόγραμμα που στην πράξη δεν λειτούργησε ποτέ όπως έπρεπε. Με εγκρίσεις χρηματοδότησης που κατέληξαν να υπογραφούν εν μέσω αντιπυρικής περιόδου, οι υπηρεσίες κλήθηκαν επί δύο συνεχόμενα έτη να βγάλουν προκηρύξεις ΙΔΟΧ μέσα στον Αύγουστο, για συμβάσεις είκοσι, τριάντα ή σαράντα πέντε ημερών. Ποιος άνθρωπος θα αφήσει τη δουλειά του για να αναζητήσει απασχόληση λίγων εβδομάδων; Και ποια σοβαρή πολιτική δασοπροστασίας μπορεί να στηρίζεται σε τέτοιους αυτοσχεδιασμούς;
Την ίδια στιγμή, νεοδιόριστοι δασολόγοι και δασοπόνοι είτε αρνούνται τις θέσεις είτε παραιτούνται, επειδή ο μισθός δεν αρκεί, σε πολλές περιπτώσεις, ούτε για το ενοίκιο και τη βενζίνη. Το στεγαστικό πρόβλημα δεν αφορά πλέον μόνο τις απομακρυσμένες, νησιωτικές ή δυσπρόσιτες περιοχές. Αφορά και τα μεγάλα αστικά κέντρα. Πρόσφατα παραδείγματα παραιτήσεων νεοδιοριζόμενων συναδέλφων δείχνουν ότι, για να νοικιάσει κανείς ένα στοιχειώδες διαμέρισμα στην Αττική, μπορεί να χρειάζεται τα δύο τρίτα του μισθού του.
Κίνητρα και παροχές, όπως δίνονται —και καλώς δίνονται— σε άλλες ειδικότητες, για τους δασικούς υπαλλήλους απλώς δεν υπάρχουν. Παραγωγικά δασαρχεία, που διαχειρίζονται μοναδικά δασικά οικοσυστήματα, παράγουν πολύτιμα δασικά προϊόντα και ενισχύουν με έσοδα το κράτος, δεν επιλέγονται από νέους συναδέλφους επειδή η Πολιτεία αρνείται να δει το αυτονόητο: χωρίς οικονομικά, στεγαστικά και κοινωνικά κίνητρα, καμία περιφερειακή υπηρεσία δεν μπορεί να σταθεροποιηθεί.
Απλά μέτρα δεν εξετάζονται. Μοριοδότηση για μελλοντική μετάθεση σε τόπο συμφερόντων. Στεγαστικό επίδομα. Κάλυψη πραγματικών εξόδων μετακίνησης. Χρήση, με χαμηλό αντίτιμο, των δεκάδων δασικών κτιρίων που ρημάζουν από εγκατάλειψη ανά την επικράτεια ή παραχωρούνται σε άλλους φορείς, την ίδια ώρα που νέοι δασικοί υπάλληλοι αδυνατούν να μείνουν στον τόπο όπου καλούνται να υπηρετήσουν.
Και ενώ όλα αυτά είναι γνωστά, οι απαντήσεις παραμένουν πρόχειρες, αποσπασματικές και επικοινωνιακές. Τα μεγάλα έργα πρόληψης δεν έγιναν επειδή η Πολιτεία ξαφνικά θυμήθηκε τη Δασική Υπηρεσία. Έπρεπε να προηγηθεί η Βόρεια Εύβοια. Έπρεπε να καεί ολόκληρος ο Έβρος. Έπρεπε οι φλόγες να φτάσουν στις παρυφές του οικιστικού ιστού της Αθήνας και να υποστεί ζημιές ακόμη και το κτίριο του Δασαρχείου Πεντέλης, για να αναζητηθεί ξανά η συνδρομή των μέχρι χθες «γραφικών» δασολόγων.
Και τότε οι ίδιοι αυτοί «γραφικοί» δασολόγοι κλήθηκαν, για ακόμη μία φορά, να υπερβάλουν εαυτόν. Να φέρουν εις πέρας, σε ασφυκτικές προθεσμίες, το κολοσσιαίο πρόγραμμα ANTINERO. Να ανταποκριθούν στα έργα αποκατάστασης καμένων περιοχών. Να εγκρίνουν μελέτες, να παρακολουθήσουν έργα, να υπογράψουν λογαριασμούς, να δώσουν λύσεις, να καλύψουν θεσμικά και τεχνικά κενά, στηριζόμενοι ξανά στο φιλότιμο και στην προσωπική υπευθυνότητα.
Όλα αυτά όμως έγιναν μέσα σε ένα πλαίσιο βαθιά προβληματικό: απευθείας αναθέσεις εκατομμυρίων ευρώ, πλήρης εξάρτηση από το ΤΑΙΠΕΔ – ή Υπερταμείο, όπως αργότερα ονομάστηκε – εργολαβικά σχήματα που καταθέτουν μελέτες «του ποδαριού», ασφυκτικές προθεσμίες για εγκρίσεις, υλοποίηση και πληρωμή των έργων, ελάχιστη δυνατότητα ουσιαστικής επίβλεψης και μια Δασική Υπηρεσία που αντί να ενισχύεται ως βασικός δημόσιος φορέας διαχείρισης, συχνά μετατρέπεται σε υπηρεσία διεκπεραίωσης.
Αντί για μόνιμο υλωρικό προσωπικό, δασολόγους, δασοπόνους, δασοφύλακες, οδηγούς, τεχνικούς και εργάτες που θα ζουν και θα δουλεύουν στο δάσος, είδαμε την ουσιαστική ιδιωτικοποίηση κρίσιμων πλευρών της δασοπονίας.
Δεν δεχόμαστε να γίνουμε υπάλληλοι της υπογραφής και της σφραγίδας. Δεν δεχόμαστε η Δασική Υπηρεσία να μετατραπεί σε γραφείο εξυπηρέτησης έργων που σχεδιάζονται αλλού, αποφασίζονται αλλού και εκτελούνται με όρους που δεν υπηρετούν πάντα την ολοκληρωμένη προστασία και διαχείριση των δασικών οικοσυστημάτων.
Δεν δεχόμαστε να γίνουμε υπάλληλοι απλά διεκπεραίωσης αιτημάτων, εξυπηρέτησης κοινού και υποδοχής παραπόνων, τα οποία, με την αποσπασματική και ετεροχρονισμένη προσαρμογή των διοικούντων στις διαρκείς αλλά και τις σύγχρονες συνθήκες διαχείρισης, λειτουργίας και έργου, μας φέρνει κάθε μέρα πιο κοντά σε έριδες και συγκρούσεις με τους (συμ)πολίτες του τόπου που υπηρετούμε, με καταστροφικές επιπτώσεις στην αξιοπρέπεια, την υγεία και την περιουσία μας.
Το Σχέδιο Στρατηγικής Ανάπτυξης της Δασοπονίας 2018–2038, η Εθνική Στρατηγική για τα Δάση και το πόρισμα Goldammer αποτέλεσαν σημαντικά εργαλεία που όταν δεν λοιδορήθηκαν από τους κυβερνώντες, χρησιμοποιήθηκαν μόνο ως «φύλλο συκής» για να καλύψουν την ανεπάρκεια και την έλλειψη γενναιότητας να εφαρμοστούν στην ουσία τους.
Τα μέτρα πρόληψης δεν είναι απλώς εργολαβίες καθαρισμών. Δεν είναι ευκαιριακά έργα μέχρι να τελειώσουν οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης. Δεν είναι επικοινωνιακή ασπίδα μετά από μεγάλες καταστροφές. Η ολοκληρωμένη διαχείριση των δασικών πυρκαγιών σημαίνει μόνιμη παρουσία στο δάσος, διαχείριση της καύσιμης ύλης εκτός της αντιπυρικής περιόδου, ενεργή δασοπονία, δασικούς δρόμους, αντιπυρικές υποδομές, επιστημονική τεκμηρίωση, συνεργασία υπηρεσιών και ουσιαστικό ρόλο της Δασικής Υπηρεσίας.
Το ίδιο έργο βλέπουμε και στους δασικούς χάρτες και στις ΕΠΕΑ. Χιλιάδες αντιρρήσεις, καθυστερήσεις, αλλεπάλληλες νομοθετικές παρεμβάσεις, πανηγυρικά δελτία τύπου και τελικά μια υποστελεχωμένη Δασική Υπηρεσία που καλείται να σηκώσει ένα βάρος δυσανάλογο με τις πραγματικές της δυνατότητες. Αντί να ενισχυθούν οι αρμόδιες υπηρεσίες, εφευρίσκονται εμβαλωματικές λύσεις: επιτροπές εξ αποστάσεως, συμμετοχή δασολόγων από άλλες επιθεωρήσεις, μεταφορά της πίεσης από τη μία άκρη της χώρας στην άλλη, στοχοποίηση και αντικατάσταση όσων δεν είναι αρεστοί.
Δεν δεχόμαστε οι συνάδελφοι να αντιμετωπίζονται ως αναλώσιμοι. Δεν δεχόμαστε πιέσεις, εκβιασμούς και διοικητικές μεθοδεύσεις. Δεν δεχόμαστε οι δασικοί χάρτες, ένα κορυφαίο εργαλείο προστασίας της δημόσιας δασικής περιουσίας και ορθολογικού χωρικού σχεδιασμού, να μετατρέπονται σε πεδίο πρόχειρων ρυθμίσεων, αποχαρακτηρισμών και υπηρεσιακής εξουθένωσης.
Όταν οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης τελειώσουν – και ήδη τελειώνουν – τότε τι; Θα ξαναθυμηθούμε τη Δασική Υπηρεσία μετά την επόμενη καταστροφή; Θα αναζητήσουμε νέο άλλοθι όταν θα καίγονται όσα δάση απέμειναν ή όταν θα απειλούνται οι πολυδάπανες αναδασώσεις του Εθνικού Σχεδίου Αναδάσωσης;
Και τότε, για μια ακόμη φορά, οι Δασικές Υπηρεσίες θα εμφανίζονται ως τα «κακά παιδιά» του συστήματος, βορά σε κατηγορίες για αμέλεια εκτέλεσης προστατευτικών έργων, με συσσωρευμένες στα γραφεία τις εισαγγελικές κλήσεις ενώ τις δάφνες θα δρέπουν άλλοι φορείς. Φορείς που κρατούν τα «εύκολα», τα επικοινωνιακά και τα χρηματοδοτούμενα κομμάτια της δασικής διαχείρισης και προστασίας: δράσεις εξωστρέφειας, ενημέρωσης, εκπαίδευσης, μελέτες, φύλαξη και προστασία προστατευόμενων περιοχών. Ας μας πει κάποιος υπεύθυνα: ποιος είναι πλέον ο ρόλος των Δασικών Υπηρεσιών στις προστατευόμενες δασικές εκτάσεις μετά τις πρόσφατες νομοθετικές ρυθμίσεις;
Συνάδελφοι και συναδέλφισσες, δεν τρέφουμε αυταπάτες.
➢ Σε μια εποχή που η ατομικότητα και ο ανταγωνισμός επιβραβεύονται μέσα από ένα άθλιο σύστημα αξιολόγησης, κακέκτυπο ξένων φορμάτ και διοικητικών πειραματισμών, εμείς επιμένουμε στη συλλογικότητα, στη συναδελφικότητα και στην υπεράσπιση της επιστημονικής μας αξιοπρέπειας.
➢ Σε μια εποχή που δίνονται επιλεκτικά πριμ και «δώρα» αμοιβής, καλλιεργώντας την πολιτική του «διαίρει και βασίλευε», εμείς διεκδικούμε μόνιμες, καθαρές και δίκαιες μισθολογικές λύσεις για όλους.
➢ Σε μια εποχή που η συζήτηση για την αναθεώρηση του άρθρου 24 του Συντάγματος ξανανοίγει κρίσιμα ζητήματα για την προστασία των δασών και των δασικών εκτάσεων, εμείς δηλώνουμε καθαρά ότι καμία συνταγματική ή νομοθετική αλλαγή δεν πρέπει να γίνει κερκόπορτα για τη διεύρυνση αλλαγών χρήσης, την αποδυνάμωση της δασικής προστασίας και την υπονόμευση της δημόσιας δασικής περιουσίας.
➢ Σε μια εποχή που η Δασική Υπηρεσία χρειάζεται φωνή, η ΠΕΔΔΥ δεν μπορεί να λειτουργεί με μυστικοπάθεια, γνωριμίες, προσωπικές διευθετήσεις και συνδικαλισμό των πολιτικά προσκείμενων. Η Ένωση δεν μπορεί να είναι κλειστό κλαμπ. Δεν μπορεί να λειτουργεί χωρίς ουσιαστική ενημέρωση των μελών, χωρίς ανοιχτό διάλογο, χωρίς θεματική δουλειά, χωρίς ισότιμη συμμετοχή όλων των παρατάξεων.
Υποστηρίζουμε και θα αγωνιστούμε μια σύγχρονη δασική υπηρεσία που να μπορεί να ανταπεξέλθει στις σύγχρονες προκλήσεις και να σταματήσει να είναι ουραγός και απολογητής λανθασμένων κυβερνητικών επιλογών.
Ως ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΔΑΣΟΛΟΓΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ, με τις δυνάμεις μας, με καθαρή φωνή και χωρίς εξαρτήσεις από κυβερνητικούς ή κομματικούς μηχανισμούς, δεν μένουμε αδρανείς. Η ΠΕΔΔΥ διαχρονικά έχει να επιδείξει ζηλευτή δράση αλλά η παραμονή ίδιων ατόμων και πολιτικών στην πλειοψηφία έχει κουράσει. Η μυστικοπάθεια και ο συνδικαλισμός των γνωριμιών και των πολιτικά προσκείμενων προσβάλλει την πλειοψηφία των δασολόγων.
Είναι καιρός να αλλάξουμε ρότα.
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:
Άμεση έκδοση νέου Οργανογράμματος της Δασικής Υπηρεσίας, με αύξηση οργανικών θέσεων, κλάδων και ειδικοτήτων, και με πραγματική διοικητική και οικονομική υποστήριξη των περιφερειακών υπηρεσιών.
Απόσχιση των διοικητικών και οικονομικών υπηρεσιών από τις Διευθύνσεις Συντονισμού, ώστε οι δασολόγοι να μην μετατρέπονται σε υπαλλήλους διοικητικής διεκπεραίωσης εις βάρος του επιστημονικού τους αντικειμένου.
Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού όλων των ειδικοτήτων, με διαδικασίες γρήγορες, στοχευμένες και αντίστοιχες των πραγματικών αναγκών των υπηρεσιών και τις σύγχρονης κοινωνίας της πληροφορίας.
Επαναφορά 13ου και 14ου μισθού και πραγματικές αυξήσεις, ώστε το Δημόσιο να μπορεί ξανά να προσελκύει νέους επιστήμονες και οι υπηρετούντες να ζούμε με αξιοπρέπεια.
Οικονομικά, στεγαστικά και κοινωνικά κίνητρα για τους νεοδιοριζόμενους δασολόγους, δασοπόνους και δασοφύλακες, ώστε να μη φεύγουν από τις περιφερειακές υπηρεσίες λόγω οικονομικής δυσπραγίας.
Αξιοποίηση δασικών κτιρίων για στέγαση συναδέλφων, ιδιαίτερα σε δυσπρόσιτες, νησιωτικές, ορεινές και ακριβές περιοχές.
Αύξηση και πραγματική ενίσχυση του προγράμματος Δασοπροστασίας, όχι επιλεκτικά πριμ για λίγους, όχι λύσεις τελευταίας στιγμής, όχι συμβάσεις λίγων εβδομάδων.
Πλήρη εφαρμογή του πορίσματος Goldammer και της Εθνικής Δασικής Στρατηγικής, με ολοκληρωμένη διαχείριση των δασικών εκτάσεων και ουσιαστική πρόληψη ως εργαλείο αποτροπής των πυρκαγιών με ουσιαστικό θεσμικό ρόλο της Δασικής Υπηρεσίας.
Δημόσιο και επιστημονικά τεκμηριωμένο ρόλο της Δασικής Υπηρεσίας στη διαχείριση των παραγωγικών δασών και όλων των δασικών εκτάσεων, στα έργα πρόληψης, στις αναδασώσεις, στα δασικά προϊόντα και στις προστατευόμενες δασικές εκτάσεις.
Εξορθολογισμό των διαδικασιών των δασικών χαρτών και των ΕΠΕΑ, χωρίς εκβιασμούς, χωρίς μεταφορά της υποστελέχωσης στις πλάτες των συναδέλφων, χωρίς πρόχειρες λύσεις τηλεδιάσκεψης για σύνθετες υποθέσεις.
Θεσμική προστασία των συναδέλφων από πιέσεις, αυθαίρετες μετακινήσεις, στοχοποιήσεις, πειθαρχικές απειλές και πρακτικές διοικητικού εκφοβισμού.
Εξωστρέφεια της ΠΕΔΔΥ και δημιουργία θεματικών ομάδων εργασίας, ώστε η Ένωση να παράγει τεκμηριωμένες θέσεις, να παρεμβαίνει έγκαιρα και να αξιοποιεί τη γνώση των συναδέλφων από όλη τη χώρα.
Δημοκρατική λειτουργία της ΠΕΔΔΥ, με τακτικές συνεδριάσεις, ενημέρωση των μελών, ισότιμη πρόσβαση όλων των παρατάξεων, διαφάνεια και ισχυρή συλλογική λειτουργία.
Για τους παραπάνω λόγους ζητούμε να μας υποστηρίξετε όχι μόνο με την ψήφο σας, αλλά και με την αγωνιστική σας συμβολή για επανακτήσουμε το κύρος που μας αξίζει και να επιτελέσουμε ουσιαστικά τον θεμελιώδη ρόλο της Δασικής Υπηρεσίας στην εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος. Για μια Δασική Υπηρεσία ακρογωνιαίο λίθο των οικονομικών δραστηριοτήτων σε κάθε γωνιά της χώρας, ενάντια στις πάγιες κυβερνητικές επιλογές που οδηγούν στην περαιτέρω ερήμωση της υπαίθρου, στην ολέθρια εγκατάλειψη των ορεινών και νησιωτικών περιοχών και την πλήρη εξάρτηση από τα κάθε λογής επιχειρηματικά συμφέροντα.
Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,
Η ψήφος στην Αυτόνομη Δημοκρατική Συνεργασία είναι ψήφος αλλαγής ρότας. Είναι ψήφος αξιοπρέπειας για τον δασολόγο της πράξης. Είναι ψήφος απέναντι στη μυστικοπάθεια, στην αδράνεια, στον συνδικαλισμό των γνωριμιών και στην αντίληψη ότι η ΠΕΔΔΥ ανήκει σε λίγους.
Η ΠΕΔΔΥ πρέπει να επιστρέψει στα μέλη της.
Στις εκλογές της 26ης Ιουνίου 2026 συμμετέχουμε μαζικά.
Στηρίζουμε την ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΔΑΣΟΛΟΓΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ.
Για μια ΠΕΔΔΥ ζωντανή, δημοκρατική, ανεξάρτητη και διεκδικητική.
Για μια Δασική Υπηρεσία με προσωπικό, πόρους, κύρος και πραγματικό ρόλο.
Για τους συναδέλφους που κρατούν ακόμη όρθια την υπηρεσία.
Για τα δάση που δεν μπορούν άλλο να περιμένουν.
ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΓΙΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΠΕΔΔΥ ΚΑΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΓΙΑ ΠΟΓΕΔΥ
- ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ Δ/ΝΣΗ ΔΑΣΩΝ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
- ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΑΣΑΡΧΕΙΟ ΑΙΓΑΛΕΩ
- ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΟΥ ΣΗΜΕΛΑ Δ/ΝΣΗ ΔΑΣΩΝ ΠΙΕΡΙΑΣ
- ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ Δ/ΝΣΗ ΔΑΣΩΝ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
- ΛΟΥΚΑ ΜΑΡΙΑ-ΒΕΡΕΝΙΚΗ Κ.Υ. ΥΠΕΝ Δ/ΝΣΗ ΔΑΣΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ & ΥΠΟΔΟΜΩΝ
- ΜΑΧΑΙΡΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΑΣΑΡΧΕΙΟ ΛΑΥΡΙΟΥ
- ΠΑΡΑΣΧΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Δ/ΝΣΗ ΔΑΣΩΝ ΦΛΩΡΙΝΑΣ
- ΠΕΤΡΟΥ–ΒΑΡΟΥΧΑΚΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ Δ/ΝΣΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ & ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗΣ ΔΑΣΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ
- ΤΕΓΟΥ ΣΟΥΖΑΝΑ Δ/ΝΣΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ & ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗΣ ΔΑΣΩΝ ΚΡΗΤΗΣ
- ΤΣΑΚΙΡΑΚΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ Δ/ΝΣΗ ΔΑΣΩΝ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
- ΤΣΙΑΚΙΡΗΣ ΡΗΓΑΣ ΔΑΣΑΡΧΕΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
Categories: Δασική Υπηρεσία