Φωτ.: Lance Cheung/USDA
Λευτέρης Θ. Κόλλιας
Γεωτεχνικός
Πέρασαν 5 μήνες από την ανακοίνωση της Δασικής Υπηρεσίας των Ηνωμένων Πολιτειών (United States Forest Service-USFS) για εκτεταμένη αναδιοργάνωση. «Αναδιοργάνωση» που περιλαμβάνει το κλείσιμο 57 από τις συνολικά 77 ερευνητικές δασικές εγκαταστάσεις και 9 περιφερειακών γραφείων σε 31 Πολιτείες, που λειτουργούν στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.
Η Δασική Υπηρεσία, είναι υπεύθυνη για την πρόληψη και τη διαχείριση των δασικών πυρκαγιών και άλλες πρωτοβουλίες ασφάλειας, διαχειρίζεται 154 εθνικά δάση και 20 εθνικά λιβάδια (national grasslands), τα οποία καλύπτουν σχεδόν 800 εκατομμύρια στρέμματα σε 43 πολιτείες, που συνολικά αποτελούν περίπου το 25% των ομοσπονδιακών εκτάσεων, καθώς και τις Παρθένες Νήσους και το Πουέρτο Ρίκο. Η Δασική Υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών είναι η μεγαλύτερη υπηρεσία του Αμερικάνικου Υπουργείου Γεωργίας, στο οποίο υπάγεται και θεωρείται μέχρι σήμερα από τις καλύτερες και οργανωμένες παγκοσμίως. Ιδρύθηκε από τον Πρόεδρο Θίοντορ Ρούζβελτ πριν από 120 χρόνια, το 1905. Η Υπηρεσία και οι εργαζόμενοι, επικεντρώνονται στη βιώσιμη διαχείριση των δασικών και λιβαδικών οικοσυστημάτων, στη διατήρηση, τη χρήση και την προστασία των φυσικών και πολιτιστικών πόρων.
Μετά την ανακοίνωση περί αναδιοργάνωσης -στην ουσία διάλυσης- της Δασικής Υπηρεσίας, έχει τεθεί σε ισχύ απαγόρευση στο επιστημονικό και λοιπό προσωπικό που δεν κατέχει διευθυντικές θέσεις να μιλά στον Τύπο. Εξαιρούνται της απαγόρευσης, μερικά υψηλά ιστάμενα διευθυντικά στελέχη.
Ωστόσο, η Εθνική Ομοσπονδία Ομοσπονδιακών Υπαλλήλων (NFFE-IAM, National Federation of Federal Employees–International Association of Machinists and Aerospace Workers/Εθνική Ομοσπονδία Ομοσπονδιακών Υπαλλήλων–Διεθνής Ένωση Εργαζομένων στη Βιομηχανία Μηχανών και Αεροδιαστημικής), που είναι το συνδικάτο που εκπροσωπεί δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους της Δασικής Υπηρεσίας, καταδίκασε τις επερχόμενες αλλαγές και εναντιώθηκε στο χάος που θα δημιουργηθεί και που τελικά θα πληρώσουν ο λαός, οι εργαζόμενοι στη Δασική Υπηρεσία, το περιβάλλον και τα δασικά οικοσυστήματα.
Εκτός από τους εργαζόμενους, ισχυρές αντιδράσεις εκφράζονται και από διάφορες οργανώσεις για την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά και από επιχειρήσεις που συνδέονται με τις υπαίθριες δραστηριότητες.
Εκτιμούν ότι η αναψυχή σε εκτάσεις που διαχειρίζεται η Δασική Υπηρεσία, αποφέρει ετησίως 23,3 δις δολάρια. Οι τοπικές κοινότητες, οι επισκέπτες, οι επιχειρήσεις και άλλοι θα υποστούν τις συνέπειες. Δηλώνουν δε ότι οι μόνοι ωφελημένοι από την αλλαγή στην πολιτική για τις δημόσιες εκτάσεις, είναι οι εξορυκτικές, μεταλλευτικές, δασικές και άλλες βιομηχανίες, που εκμεταλλεύονται τους φυσικούς πόρους.
Το σχέδιο του Τραμπ να καταργήσει τον Κανόνα Προστασίας των Περιοχών Χωρίς Δρόμους (Roadless Area Conservation Rule)
Περισσότερα από 368.000 μίλια δρόμων διασχίζουν τα εθνικά δάση των ΗΠΑ, αριθμός οκτώ φορές μεγαλύτερος από το συνολικό μήκος ολόκληρου του διαπολιτειακού οδικού συστήματος. Πολλοί από αυτούς έχουν υποστεί έντονη διάβρωση και είναι επιρρεπείς σε κατολισθήσεις, οπότε χρειάζονται συντήρηση.
Ωστόσο, η κυβέρνηση Τραμπ θέλει να κατασκευάσει περισσότερους δρόμους στα εθνικά δάση της Αμερικής, προκειμένου να αυξήσει την παραγωγή ξυλείας, κυρίως σε παρθένες περιοχές, που προστατεύονται σήμερα από τον ομοσπονδιακό Κανόνα Προστασίας Περιοχών Χωρίς Δρόμους του 2001.
Ανακοινώνοντας την επίσημη πρόταση της κυβέρνησης για την ανάκληση του Κανόνα Προστασίας Περιοχών Χωρίς Δρόμους στις 18 Αυγούστου 2026, η υπουργός Γεωργίας Μπρουκ Ρόλινς υποστήριξε ότι η κατασκευή δρόμων σε αυτές τις περιοχές είναι σημαντική για την καταπολέμηση των δασικών πυρκαγιών.
Το επιχείρημα αυτό είναι προσχηματικό και απέχει από την πραγματικότητα, αφού τα δεδομένα δείχνουν ότι οι δρόμοι στην πραγματικότητα τείνουν να αυξάνουν τον κίνδυνο εκδήλωσης πυρκαγιών, καθώς πολλαπλασιάζεται η ανθρώπινη δραστηριότητα, με ότι αυτό συνεπάγεται. Η ίδια η Δασική Υπηρεσία αναγνωρίζει, σε ένα προσχέδιο δήλωσης περιβαλλοντικών επιπτώσεων που συνοδεύει την προτεινόμενη αλλαγή πολιτικής, ότι η συχνότητα των δασικών πυρκαγιών είναι στην πραγματικότητα σημαντικά χαμηλότερη στις περιοχές χωρίς δρόμους, σε σύγκριση με άλλες εκτάσεις των εθνικών δασών.
Συγκεκριμένα, τα στατιστικά στοιχεία για τις δασικές πυρκαγιές που περιλαμβάνονται στη δήλωση περιβαλλοντικών επιπτώσεων και συνοδεύουν το σχέδιο της κυβέρνησηςΤραμπ για την κατάργηση του Κανόνα Προστασίας Περιοχών Χωρίς Δρόμους δείχνουν ότι, από το 2014 έως το 2024, σημειώθηκαν λιγότερες πυρκαγιές στις περιοχές χωρίς δρόμους των εθνικών δασών, σε σύγκριση με άλλες εκτάσεις του Εθνικού Συστήματος Δασών, ενώ παράλληλα εμφανίζουν και μικρότερο ποσοστό καμένης έκτασης από τις υπόλοιπες εκτάσεις των εθνικών δασών.
Η Δασική Υπηρεσία υιοθέτησε τον Κανόνα Προστασίας Περιοχών Χωρίς Δρόμους τον Ιανουάριο του 2001, προστατεύοντας περισσότερα από 230 εκατομμύρια στρέμματα δασικής έκτασης στο πλαίσιο του Νόμου για τη Διαχείριση των Εθνικών Δασών (National Forest Management Act – NFMA), ως απάντηση σε οδηγία του ΠροέδρουΜπιλ Κλίντον. Πρόκειται για ομοσπονδιακό νόμο των ΗΠΑ του 1976, ο οποίος τροποποίησε το νόμο για το Σχεδιασμό των Ανανεώσιμων Δασικών και Λιβαδικών Πόρων (Forest and Rangeland Renewable Resources Planning Act – RPA) και καθόρισε το βασικό νομικό πλαίσιο για τον τρόπο με τον οποίο η Δασική Υπηρεσίασχεδιάζει και διαχειρίζεται τα εθνικά δάση.
Οι περιοχές χωρίς δρόμους προσφέρουν μεγάλες, σχετικά αδιατάρακτες εκτάσεις, οι οποίες είναι σημαντικές για τη βιολογική ποικιλότητα και τη μακροπρόθεσμη επιβίωση απειλούμενων και υπό εξαφάνιση ειδών, όπως οι λύκοι, οι αρκούδες γκρίζλι, οι σολομοί του Ειρηνικού και ακόμη και οι ιαγουάροι. Οι περιοχές αυτές προστατεύουν επίσης περισσότερα από 80.000 μίλια ποταμών στις ηπειρωτικές περιοχές. Αποτελούν πηγή καθαρού πόσιμου νερού για 25 εκ. Αμερικανούς πολίτες. Παράλληλα, αποθηκεύουν τεράστιες ποσότητες άνθρακα, εμποδίζοντας το διοξείδιο του άνθρακα, που συμβάλλει στη θέρμανση του πλανήτη να απελευθερωθεί στην ατμόσφαιρα.
Ο Κανόνας Προστασίας Περιοχών Χωρίς Δρόμους καλύπτει περίπου το 30% των εκτάσεων μέσα στα εθνικά δάση. Με ορισμένες σημαντικές εξαιρέσεις, απαγορεύει την κατασκευή δρόμων, την εμπορική υλοτομία και την εξόρυξη ορυκτών. Επιτρέπει, ωστόσο, μέτρα για τον έλεγχο των πυρκαγιών, όπως η αραίωση της βλάστησης και οι ελεγχόμενες καύσεις, καθώς και τον έλεγχο παρασίτων και ασθενειών.
Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι, η κυβέρνηση Τραμπ και το Κογκρέσο προσπαθούν να αποδυναμώσουν τη δασική υπηρεσία με προσχήματα και επιχειρήματα που δεν στέκονται και να χαλαρώσουν δραστικά το πλαίσιο προστασίας των εθνικών δασών, προς όφελος της δασικής βιομηχανίας, των κατασκευαστικών εταιρειών, των μεταλλευτικών επιχειρήσεων και των εταιρειών γεωτρήσεων, αδιαφορώντας για το φυσικό περιβάλλον, τα δάση, τη βιοποικιλότητα, την κλιματική αλλαγή κλπ., αλλά και τους τοπικούς πληθυσμούς που ζουν σε αυτές τις περιοχές, τους εργαζόμενους πουαπασχολούνται στη δασική υπηρεσία και σε άλλες δασικές εργασίες, στην αλιεία και στον τουρισμό και τελικά σε σημαντικά μεγάλο τμήμα του πληθυσμού, που ζει και επισκέπτεται αυτές τις περιοχές.
♦-♦-♦
Categories: Απόψεις