Advertisements

«Ναι» από το ΣτΕ σε εγκατάσταση ανανεώσιμων πηγών ακόμη και σε δάση

ste[1]Tον δρόμο για την εγκατάσταση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας ακόμη και σε δασικές περιοχές άνοιξε το ΣτΕ, επικυρώνοντας την υπουργική απόφαση, με την οποία εγκρίθηκαν το ειδικό πλαίσιο χωροταξικού σχεδιασμού για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και η στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων.

Το ανώτατο δικαστήριο έκρινε ότι η απόφαση είναι σύμφωνη με το Σύνταγμα, το Πρωτόκολλο του Κιότο, τη σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή και την ελληνική νομοθεσία.

Ειδικότερα, το Ε’ Τμήμα του ανωτάτου ακυρωτικού δικαστηρίου με την απόφασή του, απέρριψε ως αβάσιμους όλους τους ισχυρισμούς τεσσάρων οικολογικών οργανώσεων, που ζητούσαν να ακυρωθεί η επίμαχη υπουργική απόφαση ως αντισυνταγματική, αντίθετη σε διεθνείς συμβάσεις και παράνομη.

Σημειώνεται ότι με το ειδικό χωροταξικό σχέδιο, που εγκρίθηκε με την υπουργική απόφαση του 2008, τίθενται οι γενικές αρχές και κατευθύνσεις της εθνικής χωροταξικής πολιτικής στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και παράλληλα εισάγονται οι κανόνες και τα κριτήρια χωροθέτησης.

Οι δικαστές υπογραμμίζουν ότι τα δασικά οικοσυστήματα υπάγονται σε αυστηρά προστατευτικό καθεστώς, ωστόσο παρέχεται στον νομοθέτη η δυνατότητα να επιτρέψει κατ’ εξαίρεση και «υπό τη συνδρομή επιτακτικών λόγων δημοσίου συμφέροντος» επεμβάσεις που μεταβάλλουν ή αλλοιώνουν τον δασικό χαρακτήρα μιας περιοχής.

Επιπροσθέτως, σημειώνουν ότι η μεταβολή ή η αλλοίωση του δασικού χαρακτήρα επιτρέπεται μόνον εάν η θυσία της δασικής βλάστησης αποτελεί το μοναδικό πρόσφορο μέσο για την ικανοποίηση των επίμαχων αναγκών (εγκατάστασης αιολικών συστημάτων, κ.λπ.) και εφόσον οι επεμβάσεις περιορίζονται στον απολύτως αναγκαίο βαθμό.

Στη συνέχεια, οι δικαστές του ΣτΕ τονίζουν ότι επιτρέπονται επεμβάσεις σε εκτάσεις με δασικό χαρακτήρα, προκειμένου να εγκατασταθούν μονάδες ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Ακόμη, σημειώνεται ότι η χωροθέτηση αιολικών εγκαταστάσεων εντός δασών, δασικών και αναδασωτέων εκτάσεων επιτρέπεται σύμφωνα με τους όρους και τις προϋποθέσεις των άρθρων 45 και 58 του ν. 998/1979 και 13 του ν. 1734/1987. «Στις περιοχές, δε, αυτές πρέπει να λαμβάνεται ιδιαίτερη μέριμνα για τον περιορισμό της βλάβης της δασικής βλάστησης».

Κατόπιν όλων αυτών, οι σύμβουλοι Επικρατείας επισημαίνουν ότι η ανάπτυξη της επίμαχης παραγωγικής δραστηριότητας (αιολικά πάρκα, κ.λπ.) μέσα στο πλαίσιο των διατάξεων του δασικού νόμου δεν αντίκειται στις συνταγματικές επιταγές και παράλληλα λαμβάνεται ιδιαίτερη μέριμνα για «τις περιοχές προστασίας της φύσης, τους πυρήνες των εθνικών δρυμών, τα κηρυγμένα μνημεία της φύσης, τα αισθητικά δάση και τους οικοτόπους προτεραιότητας, που έχουν ενταχθεί στο δίκτυο Natura 2000».

Για τα μικρά νησιά, που προστατεύονται περιβαλλοντικά από το Σύνταγμα, το ΣτΕ αποφάνθηκε ότι και εκεί είναι δυνατή η εγκατάσταση ανεμογεννητριών, κ.λπ.. Οι δικαστές αναφέρουν ότι και στα μικρά νησιά δεν αποκλείεται η εφαρμογή μεθόδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας φιλικών προς το περιβάλλον, όπως είναι οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Άλλωστε, τα μικρά νησιά αποτελούν προσφερόμενο πεδίο για την ανάπτυξη τέτοιων εφαρμογών, υπό την προϋπόθεση ότι λαμβάνεται υπόψη η ιδιαιτερότητα του νησιωτικού χώρου.

Στο ΣτΕ είχαν προσφύγει το «Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων Αιγαίου» το «Αρχιπέλαγος Αιγαίου», η «Άμεση Επέμβαση για την Προστασία της Άγριας Φύσης» και το «Κυθηραϊκό Ίδρυμα Πολιτισμού και Ανάπτυξης».

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Advertisements
Μοιραστείτε το!
Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin


ΚατηγορίεςΑ.Π.Ε.

Tags: ,

4 replies

  1. Προέχει πράγματι για την Εθνική Οικονομία η μεταβολή του προορισμού των δασών και δασικών εκτάσεων για να χρησιμοποιηθούν ως χώροι εγκατάστασης και λειτουργίας αιολικών σταθμών ; Αυτή τη χρήση την επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον ; Δεν νομίζω. Βρέθηκε η νομική βάση για την αποτροπή χωροθετήσεων εγκαταστάσεων εφαρμογών ΑΠΕ εντός δασών-δασικώψν εκτάσεων.

    Στη διάταξη του άρθρου 24 παρ. 1 του Συντάγματος ορίζεται ότι απαγορεύεται η μεταβολή του προορισμού των δασών και δασικών εκτάσεων, εκτός αν προέχει για την Εθνική Οικονομία η αγροτική εκμετάλλευση ή άλλη τους χρήση, που την επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον.
    Δημόσιο συμφέρον σε βάρος της Εθνικής Οικονομίας για την αλλαγή του προορισμού των δασών δεν προβλέπεται Συνταγματικά.

    Βλέπε και http://www.epaw.org/media.php?lang=el&article=pr40
    » Legal challenge to EU renewable energy policy»

  2. Αφορά και τα φωτοβολταϊκά ;

    • Γράφει για μονάδες ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας χωρίς να το περιορίζει π.χ. στα αιολικά, αλλά πάντοτε «υπό τη συνδρομή επιτακτικών λόγων δημοσίου συμφέροντος» και «…εάν η θυσία της δασικής βλάστησης αποτελεί το μοναδικό πρόσφορο μέσο για την ικανοποίηση των επίμαχων αναγκών»

      • Και ποιός θα προσδιορίσει «την την συνδρομή επιτακτiκών λόγων δημοσίου συμφέροντος» ή εάν » … η θυσία της δασικής βλάστησης αποτελεί το μοναδικό πρόσφορο μέσο για την ικανοποίηση των επίμαχων αναγκών» ;
        Εμείς οι δασολόγοι ;
        Μήπως θα έπρεπε να ζητάμε και κανένα χαρτί από τη ΡΑΕ ;

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: