Advertisements

Το πράσινο των δασών και η «πράσινη ανάπτυξη»

Δάσος Φρακτού στο Νομό Δράμας (φωτογραφία από το διαδίκτυο)

Δάσος Φρακτού στο Νομό Δράμας (φωτογραφία από το διαδίκτυο)

Το πράσινο των δασών και η «πράσινη ανάπτυξη»

του Παύλου Πατσώνη – Δασολόγου

Τα τελευταία χρόνια γίνονται διαπιστώσεις που αναφέρονται στην ερήμωση που υπάρχει στην ορεινή και ημιορεινή Ελλάδα από τον ικανό για εργασία πληθυσμό της, στην υποβάθμιση των δασικών οικοσυστημάτων, αλλά και του περιβάλλοντος γενικότερα. Από την άλλη, χρόνο με το χρόνο, μεγαλώνει η επιθυμία του ανθρώπου της πόλης για ευκολότερη πρόσβαση στα βουνά της πατρίδας μας. Αυτό οδηγεί σε απαιτήσεις για πλέον άνετες συνθήκες διαμονής, για διευκολύνσεις, αλλά και την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη εκμετάλλευση των φυσικών πόρων.

Οι λέξεις «διευκόλυνση», «άνεση» και «εκμετάλλευση» που χρησιμοποίησα είναι αυτές που προσδιορίζουν και το πρόβλημα. Το μέγεθος των επιπτώσεων εξαρτάται από τις διαδικασίες που καθορίζει η πολιτική που εφαρμόζεται. Γιατί είναι γνωστό ότι δεν υπάρχει επέμβαση που να μην προκαλεί επιπτώσεις – λιγότερο ή περισσότερο δυσμενείς. Ο βαθμός επικινδυνότητας βέβαια εξαρτάται από τους χειρισμούς του ανθρώπου. Γιατί αυτός σχεδιάζει, μελετά, κατασκευάζει, χρησιμοποιεί, αλλά και δέχεται αργότερα τα αποτελέσματα των παρεμβάσεων του.

Ανάγκη Συντονισμού

Η άσκηση της Δασοπονίας τα παλαιότερα χρόνια είχε σαν σκοπό κυρίως την εκμετάλλευση των δασών με σκοπό την απόληψη ξύλου με διαδικασίες αυστηρά καθορισμένες. Στη σημερινή όμως εποχή, οι απαιτήσεις των κατοίκων των πόλεων έχουν αυξηθεί με αποτέλεσμα συνεχώς να προσπαθούμε να βρούμε τρόπους επέμβασης στον ορεινό- και όχι μόνο-χώρο της πατρίδας μας. Κι’ επειδή αυτό δημιουργεί αντιδράσεις, έχουν θεσπιστεί νόμοι και διαδικασίες για τον περιορισμό της περιβαλλοντικής υποβάθμισης. Η εμπλοκή όμως πολλών φορέων στις διαδικασίες που απαιτούνται για την αδειοδότηση κάποιας επέμβασης δημιουργεί προβλήματα. Η συνεργασία είναι επιθυμητή και δίνει λύσεις, όταν υπάρχει συντονισμός των ενεργειών για την υλοποίηση κάποιων έργων. Το έλλειμμα συντονισμού , σε συνδυασμό με την έλλειψη συγκεκριμένης και ενιαίας περιβαλλοντικής πολιτικής σε εθνικό επίπεδο, επιδεινώνει τη σύγχυση. Έργα όπως η δημιουργία εγκαταστάσεων, ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, χιονοδρομικών κέντρων καθώς και η κατασκευή δρόμων σε ορεινές περιοχές μεγάλων κλίσεων πρέπει να αντιμετωπίζονται με περίσκεψη.

Η υλοποίηση τέτοιων έργων απαιτεί:

1ον. Γνώση των ιδιαιτεροτήτων της περιοχής, στην οποία αποφασίζουμε την κατασκευή τους.

2ον. Σύγκλιση των διαφορετικών απόψεων που διατυπώνονται, ώστε η τελική πρόταση, να είναι επιστημονικά τεκμηριωμένη, φροντίζοντας όσο το δυνατόν να μη διαταράσσει το οικοσύστημα

Είναι βασικό για την κατασκευή έργων, να ξέρουμε τι θέλουμε και πώς θα το πετύχουμε. Με σαφήνεια πρέπει να θέτουμε τους σκοπούς που επιδιώκουμε από κάποια μας επέμβαση, ώστε να είναι δυνατή η αξιολόγησή της ανάλογα με τις επιπτώσεις που προκαλεί. Η ασάφεια προκαλεί σύγχυση, χρονοβόρες διαδικασίες και προσφυγές πολιτών και φορέων στο Σ.τ.Ε., με αποτέλεσμα έργα που είχαν εξαγγελθεί να σταματούν ή να αναστέλλονται, με επιπτώσεις στην απορρόφηση των κοινοτικών πόρων, αλλά και στην αξιοπιστία όσων τα προωθούν και τα σχεδιάζουν. Δεν επιτρέπεται να φθάνουμε μέχρι τη διαδικασία των τελικών εγκρίσεων ενός έργου και εκεί να διαπιστώνουμε ότι υπάρχει πρόβλημα. Πιθανόν αυτό να συμβαίνει σε ελάχιστο αριθμό έργων. Οποιοσδήποτε έλεγχος πρέπει να γίνεται πολύ πριν με τη χωροθέτηση τους, ώστε εκ των προτέρων να γνωρίζουμε π.χ. πόσα υδροηλεκτρικά έργα ή αιολικά και φωτοβολταϊκά πάρκα έχουμε τη δυνατότητα να εγκαταστήσουμε σε μια περιοχή ή πόσα χιονοδρομικά κέντρα πρέπει να δημιουργήσουμε στα βουνά μας. Διαφορετικές απόψεις είναι θεμιτές και πρέπει να υπάρχουν στην αρχική αξιολόγηση ενός έργου. Η τελική πρόταση, όμως, πρέπει με σαφή τρόπο να αιτιολογείται, λαμβάνοντας υπόψη της εκτός από την αναγκαιότητα υλοποίησης του έργου, τις ιδιομορφίες και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της περιοχής.

Σχεδιασμός- Προϋποθέσεις υλοποίησης έργων Α.Π.Ε

aioliko

Αιολικό πάρκο στην περιοχή Λευκών Ορέων (φωτογραφία από το διαδίκτυο)

Στην εποχή μας είναι αυτονόητη για πολλούς η αναγκαιότητα παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές- αιολική, υδροηλεκτρική, ηλιακή κ.λ.π -, αλλά και η ανάπτυξη του ορεινού τουρισμού. Θα έπρεπε όμως, πριν φτάσουμε στο στάδιο υλοποίησης, να μας είχε απασχολήσει ο σχεδιασμός και ο τρόπος υλοποίησης αυτών των στόχων. Δεν είναι δυνατόν η πολιτεία να αναθέτει μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων, να εκδίδει εγκρίσεις και να αποφασίζει την κατασκευή αιολικών πάρκων ή υδροηλεκτρικών έργων, χωρίς εκ των προτέρων να έχει φροντίσει να υπάρξει συγκεκριμένος χωροταξικός σχεδιασμός. Πόσα δηλαδή πρέπει να εγκατασταθούν και σε ποια σημεία του Ελληνικού χώρου. Γιατί είναι ένα πρόβλημα που η λύση του δεν απαιτούσε άμεσες αποφάσεις, όπως είναι π.χ. η αποκατάσταση ζημιών από πλημμύρα ή σεισμό.

Για την υλοποίηση τέτοιων έργων, ο χωροταξικός τους σχεδιασμός προηγείται οποιονδήποτε αποφάσεων ή εγκρίσεων και η κατασκευή τους προϋποθέτει :

1ον. Τη γνώση του αριθμού των υδροηλεκτρικών έργων, τα οποία μπορούν να γίνουν π.χ στο Βενέτικο ποταμό ή στον Αλφειό, καθώς και τον αριθμό των αιολικών πάρκων, τα οποία μπορούμε να εγκαταστήσουμε στον Πάρνωνα ή στα βουνά της Ευρυτανίας και Νότιας Εύβοιας. Αλλά και στην Αττική, που αφού τη γεμίσαμε με κεραίες διαφόρου τύπου και μεγέθους, προσπαθούμε να βρούμε χώρους για έργα Α.Π.Ε.

2ον. Ειδικούς επιστήμονες, οι οποίοι συνεκτιμώντας το αιολικό δυναμικό ορισμένων περιοχών ή τις ιδιαιτερότητες και ιδιομορφίες των ποταμών της χώρας, να προτείνουν σε συνεργασία με τη συντονιστική αρχή, τις θέσεις και τον αριθμό των έργων. Δεν μπορεί σε όλη την Ελλάδα να γίνονται προτάσεις για υλοποίηση τέτοιων έργων επειδή συγχρηματοδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Γιατί οι απορροφήσεις κοινοτικών πόρων δεν αποτελούν αυτοσκοπό, αλλά επενδύσεις ανάπτυξης περιοχών της Ελλάδος.

3ον. Δυνατότητα συνολικής εκτίμησης των επιπτώσεων που θα προκαλέσουν έργα όπως- αιολικά πάρκα, υδροηλεκτρικά έργα κ.λ.π.- στο τοπίο της περιοχής. Όσον αφορά ομοειδή έργα σε μία περιοχή, αποσπασματική αξιολόγηση τους δεν βοηθά τη γνώση και τη συνολική εκτίμηση των επιπτώσεων, με αποτέλεσμα τη μη υιοθέτηση συγκεκριμένων και ολοκληρωμένων μέτρων περιορισμού των δυσμενών επιπτώσεων στο τοπίο της περιοχής .

4ον. Μελέτες που να αναφέρονται στο σύνολο των έργων που απαιτούνται, έως ότου επιτευχθεί ο τελικός σκοπός, που είναι η παραγωγή ενέργειας, αλλά και ο τρόπος μεταφοράς της στην κατανάλωση. Υπάρχει δηλαδή η ευχέρεια το παραγόμενο ηλεκτρικό ρεύμα, αφού συγκεντρωθεί, να διοχετευθεί στη κατανάλωση ;

5ον. Σαφήνεια σχετικά με τις διαδικασίες χορήγησης των αδειών, αλλά και στις αρμοδιότητες των εμπλεκομένων φορέων.

Οι παραπάνω διαδικασίες βοηθούν στην ενδυνάμωση της επιχειρηματολογίας, για την αναγκαιότητα παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές. Η απλή και αυτονόητη διαπίστωση ότι η ενέργεια που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές δεν είναι ρυπογόνος και μάλιστα όταν τείνει να γίνει αυτή η διαπίστωση το μοναδικό επιχείρημα, αποδυναμώνει την προσπάθεια υλοποίησης έργων από Α.Π.Ε. Ο λόγος είναι απλός. Γίνονται επεμβάσεις χωρίς να έχει προβλεφθεί η χωροταξική κατανομή τους, αλλά ούτε συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων ουσιαστική, με όλους τους φορείς που εμπλέκονται στις διαδικασίες αδειοδότησης και με όσους ζουν και εργάζονται σ’ αυτές τις περιοχές. Το αποτέλεσμα είναι ο φαύλος κύκλος που περιγράψαμε παραπάνω. Ίσως κάποιοι επικαλεστούν το εύκολο, αλλά και “προοδευτικό” επιχείρημα, ότι δηλαδή είναι γραφειοκρατικές οι παραπάνω διαδικασίες ενώ η αναγκαιότητα δημιουργίας τέτοιων έργων μεγάλη. Πιο συνετό όμως θα ήταν τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες τους να απευθύνουν σε όσους καθορίζουν τις διαδικασίες. Ακόμα να πιέσουν ώστε κάποτε να καθορισθούν οι χρήσεις, που θα πρέπει να έχει η γη σ’ αυτόν τον τόπο. Είκοσι χρόνια έχουν περάσει από τότε που ξεκίνησε η προσπάθεια υλοποίησης έργων Α.Π.Ε, τα αποτελέσματα πρέπει κάποτε να προβληματίσουν.

Αποτελέσματα ελλιπούς σχεδιασμού

Η έλλειψη τώρα χωροταξικού σχεδιασμού και πληροφόρησης προκαλεί :

1ον. Σύγχυση στις αρμόδιες υπηρεσίες

2ον. Καχυποψία στους κατοίκους των περιοχών όπου εγκαθίσταται η επένδυση. Γιατί πολλές φορές η αποτυχία μιας προσπάθειας – πρότασής μας, παρά τις καλές μας προθέσεις, μπορεί να οφείλεται στην μη αποδοχή της από κοινωνικές ομάδες που ζουν στη συγκεκριμένη περιοχή. Τα αίτια είναι η κακή πληροφόρηση, αλλά και η μη κατανόησή της από όσους έχουν την ευθύνη εφαρμογής.

3ον. Ταλαιπωρία των επενδυτών

4ον. Φόρτο εργασίας στις εμπλεκόμενες υπηρεσίες.

Τα προβλήματα αυτά είχαν επισημανθεί και παλαιότερα από τη δασική υπηρεσία. Από στοιχεία που υπάρχουν- τα οποία είχαν συγκεντρωθεί μέχρι τον Ιούλιο του 2001- ενδεικτικά θα αναφερθώ σε ορισμένες περιοχές. Έτσι λοιπόν μόνο για τις περιοχές του Πάρνωνα στη Λακωνία, είχαν υποβληθεί αιτήσεις για εγκατάσταση 2.038 ανεμογεννητριών, για περιοχές στη Ν. Εύβοια 1.654, για περιοχές στα νησιά των Κυκλάδων και κυρίως της Άνδρου 366, αλλά και για το σύνολο σχεδόν του Ελληνικού χώρου υπήρχαν προτάσεις για εγκατάσταση 8.824 ανεμογεννητριών. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την έλλειψη πληροφόρησης, είχε σαν αποτέλεσμα να προκληθούν μεγάλες αντιδράσεις. Προσφυγές να γίνονται στο Σ.τ.Ε και η πολιτεία να προσπαθεί ευκαιριακά με νόμους να καλύψει κενά που παρουσιάζονταν. Έργα τα οποία είχαν προγραμματισθεί να σταματούν, εκθέτοντας τη δημόσια διοίκηση και τους φορείς της, αλλά και να απαξιώνουν την προσπάθεια για παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές.

Στα πλαίσια βέβαια ενός άρθρου δεν μπορώ να επεκταθώ σε νόμους, εγκυκλίους και διαδικασίες που προσπαθούσαν να υλοποιήσουν έργα και δραστηριότητες. Απλώς θα αναφέρω ότι το «Ειδικό πλαίσιο χωροταξικού σχεδιασμού και αειφόρου ανάπτυξης για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας…», αν και άργησε να συνταχθεί απαιτήθηκε μεγάλο χρονικό διάστημα μέχρι να εγκριθεί (ΦΕΚ 2464/Β/3- 12-08 ). Πολλές από τις αιτίες είχαν σχέση- όπως ανέφερα – με τα προβλήματα που δημιούργησε κυρίως ο μη αρχικός σχεδιασμός και επιδείνωσε η έλλειψη συντονισμού των εμπλεκομένων φορέων. Πιστεύω ότι σ’ αυτόν τον τόπο, είναι καιρός πλέον να συνειδητοποιήσουμε ότι μόνο με ευχολόγια, διαπιστώσεις και συμπεράσματα συνεδρίων, δεν μπορούν να δοθούν λύσεις σε υπαρκτά προβλήματα.

Ορεινός τουρισμός -Χιονοδρομικά κέντρα

Τα τελευταία κυρίως είκοσι χρόνια, ιδίως μετά την πολυδιαφημιζόμενη ανάπτυξη των ορεινών όγκων, πολλές προτάσεις υπήρξαν και για την αναγκαιότητα να αναπτυχθεί ο ορεινός τουρισμός. Ήπιες επεμβάσεις, που σκοπό έχουν την ανάδειξη και προβολή των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των βουνών της πατρίδας μας είναι θεμιτές, με την απαραίτητη προϋπόθεση ότι θα υπάρχει πρόβλεψη συντήρησης όσων έργων αποφασιστούν να γίνουν. Όταν αποφασίζονται όμως μεγάλες επεμβάσεις, όπως π.χ. η κατασκευή χιονοδρομικών κέντρων, θα πρέπει να υπάρχει προβληματισμός. Κριτήριο δεν θα έπρεπε να είναι μόνο το οικονομικό όφελος όσων επενδύουν σε τέτοια έργα, αλλά και κατά πόσο βοηθά η συγκεκριμένη επένδυση την ανάπτυξη της περιοχής, γιατί παρόμοιες επενδύσεις δεν ενδείκνυνται για όλα τα δασικά οικοσυστήματα.

Η επιθυμία για την κατασκευή χιονοδρομικών κέντρων ξεκινά κυρίως από την οικονομική ανάπτυξη των περιοχών, όπου αρχικά δημιουργήθηκαν τέτοιες εγκαταστάσεις. Είναι επεμβάσεις που γίνονται κυρίως σε δασικά οικοσυστήματα. Αύξηση του αριθμού τους θα προκαλέσει προβλήματα βιωσιμότητας, τα οποία θα οφείλονται:

1ον. Στον ανταγωνισμό που θα υπάρχει μεταξύ των χιονοδρομικών που βρίσκονται σε μικρή απόσταση μεταξύ τους. Στα πλαίσια δε της Ευρώπης στον ανταγωνισμό από τον πολύ καλύτερα οργανωμένο χειμερινό τουρισμό των χωρών κυρίως της Κεντρικής Ευρώπης.

2ον. Στις κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούν στην Ελλάδα και επηρεάζουν τη λειτουργία των κέντρων.

3ον. Στον περιορισμένο αριθμό επισκεπτών. Απευθύνεται σε υψηλού εισοδήματος Έλληνες.

4ον. Στις δυσμενείς επιπτώσεις που προκαλούν, καθώς δημιουργούνται συνεχώς απαιτήσεις και αιτήματα επέκτασης των αρχικών επεμβάσεων. Μια επίσκεψη στον Παρνασσό και μια βόλτα από την Αράχοβα μέχρι την Αγόριανη- για να αναφερθώ στο πιο γνωστό χιονοδρομικό- νομίζω ότι θα προβληματίσει τον καλοπροαίρετο επισκέπτη.

Στόχοι και Προϋποθέσεις Ανάπτυξης

Για την ανάπτυξη του ορεινού χώρου της πατρίδας μας, δεν έχουμε ανάγκη από μεγαλεπήβολα σχέδια, αλλά από σχεδιασμούς που θα έχουν σαν σκοπό τη λύση απλών και καθημερινών προβλημάτων. Έτσι γίνεται ευκολότερη και περισσότερο ανθρώπινη η ζωή των κατοίκων της ορεινής Ελλάδας. Βασικός σκοπός μας δεν πρέπει να είναι η δημιουργία εγκαταστάσεων και έργων υποδομής, τα οποία θα τα διαχειρίζονται και θα εργάζονται ευκαιριακά άνθρωποι από άλλες πόλεις. Βασική μας επιδίωξη πρέπει να είναι η δημιουργία προϋποθέσεων που θα συγκρατήσουν τους κατοίκους αυτών των περιοχών. Οποιοσδήποτε σχεδιασμός επιχειρείται με σκοπό την ανάπτυξη των βουνών της πατρίδας μας- αλλά και παράκτιων περιοχών- πρέπει να δίνει προτεραιότητα στη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των μονίμων κατοίκων. Αυτό θα βοηθήσει κυρίως τους νέους να μείνουν στους τόπους που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν. Στη συνέχεια, μπορούν να δημιουργηθούν οι υποδομές εκείνες, ώστε να ικανοποιηθούν και απαιτήσεις του κατοίκου της πόλης, του οποίου οι επιθυμίες όμως δεν πρέπει να ικανοποιούνται αβασάνιστα. Ανάπτυξη που θα στηρίζεται μόνο στην ικανοποίηση απαιτήσεων και άντληση φυσικών πόρων, ίσως να καλύπτει το στόχο για απορρόφηση κοινοτικών επιδοτήσεων, ή τον εύκολο πλουτισμό κάποιων, δημιουργεί όμως καταστάσεις μη ανατρέψιμες.

Η σκοπιμότητα κατασκευής έργων υποδομής, πρέπει να αποδεικνύεται:

1ον. Με συγκεκριμένες προτάσεις και όχι με γενικόλογες αναφορές των πλεονεκτημάτων που μπορεί να έχουμε από τις επεμβάσεις. Αυτό το επισημαίνουμε γιατί αρκετά έργα προβάλλονται πολλές φορές με πειστικό και επικοινωνιακά αποδεκτό τρόπο, αλλά αυτό δεν αρκεί.

2ον. Με επιχειρήματα που θα πείθουν για την αναγκαιότητα κατασκευής τους, λαμβάνοντας υπόψη και τις άλλες δραστηριότητες που έχουν αναπτυχθεί στην περιοχή.

Αλλά και μεταξύ έρευνας και πράξης θα πρέπει να υπάρχει σχέση. Με την έρευνα να δίνονται λύσεις που θα απλοποιούν προβλήματα της πράξης. Ούτε η μία , ούτε η άλλη μπορούν να σταθούν από μόνες τους. Ίσως για λίγο χρόνο και στη συνέχεια την ύφεση ακολουθεί ο αυτοσχεδιασμός και η σύγχυση. Το περιττό ή η υπερβολή αντικαθιστούν πολλές φορές το αναγκαίο. Και τότε η ανάπτυξη μπαίνει σε εισαγωγικά.

Σαφής Δασική Πολιτική

Κάτι που χαρακτηρίζει – αρκετές φορές θα έλεγα – την υιοθέτηση απόψεων στη χάραξη πολιτικής, είναι η απόσταση που χωρίζει την σκέψη από την πράξη, εκείνο που σκεπτόμαστε από εκείνο που πράττομε. Ένας από τους λόγους της απόστασης πολύ σημαντικός, είναι ότι συχνά, περισσότερο συχνά από ότι φανταζόμαστε, αυτό που λέμε σκέψη μας είναι το άθροισμα γνώσεων και λέξεων χωρίς βαθύτερο ρίζωμα. Δεν υπάρχει δηλαδή βίωση – γνώση του προβλήματος, ώστε η πρόταση για τη λύση του, να είναι πραγματοποιήσιμη και η διαδικασία υλοποίησης κατανοητή από όσους έχουν την ευθύνη εφαρμογής.

Στον ορεινό χώρο θα έχουμε ανάπτυξη , όταν όλοι βοηθήσουν να υπάρξει δασική αλλά και γενικότερη πολιτική για το περιβάλλον ενιαία, σύγχρονη και εφαρμόσιμη, η οποία να έχει τη δυνατότητα βελτίωσης και ανανέωσης, που να σέβεται πάντα όμως τη βασική αρχή διαχείρισης των δασικών οικοσυστημάτων, την αρχή της αειφορίας. Αυτή η πολιτική πρέπει να προσαρμόζεται με επιστημονικά κριτήρια στις ανάγκες της εποχής και όχι να ακολουθεί τα γεγονότα ασθμαίνοντας, προσπαθώντας να δώσει λύσεις σε προαποφασισμένες πολιτικές.

Τη διαπίστωση για σαφή και συγκεκριμένη δασική πολιτική, έχουν διατυπώσει και παλαιότεροι συνάδελφοι, δεν είναι κάτι το καινούργιο. Χαρακτηριστική είναι η επισήμανση του κ. Πάνου Γρίσπου, στο βιβλίο του «Δασική Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος»- έκδοση του Υπ. Γεωργίας- ο οποίος αναφέρει με την τότε ορολογία της εποχής, ότι «Κράτος, το οποίον δεν έχει σαφή δασικήν πολιτικήν, το οποίον δηλαδή δεν γνωρίζει τι επιδιώκει από τα δάση του, παραπαίει και ασκεί τυχαίαν δασικήν πολιτική, η οποία οδηγεί εις αποτυχίας». Θεωρεί δε απαραίτητη την καθοδήγηση και εποπτεία όλων των υπηρεσιών από ανωτάτη συντονιστική αρχή.

Ανάγκη αυτοκριτικής

Στη χώρα μας συχνά κυριαρχεί η γνώμη, πως για το κακό που επικρατεί γύρω μας φταίνε κάποιοι άλλοι. Η προσωπική ευθύνη , η αίσθηση πως ό,τι συμβαίνει στο περιβάλλον είτε καλό είτε κακό αφορά όλους μας, συχνά ατονεί. Η ανάληψη της πολιτικής ευθύνης, αλλά και η υπευθυνότητα όσων διαχειρίζονται το περιβάλλον, καθώς και η αυτοκριτική έχουν αντικατασταθεί από λόγια και ρητορείες ή από την κακομοιριά και τη μίζερη αυτοδικαίωση, ανάλογα από τη θέση που βρίσκεται ο καθένας. Η ήρεμη δύναμη του ορθού λόγου αποδιώκεται από το θράσος. Η υιοθέτηση απόψεων και υλοποίηση έργων με επιστημονική τεκμηρίωση, καλύπτεται από την προχειρότητα. Η ξεκάθαρη και ενιαία πολιτική στη διαχείριση του ορεινού χώρου, περιορίζεται στη σύνταξη μελετών και στην αποσπασματική τους εφαρμογή, ανάλογα με το ποιος διαχειρίζεται τα χρήματα κάποιας επένδυσης. Το όραμα , το πάθος για δράση -χαρακτηριστικό τουλάχιστον πολλών παλαιοτέρων επιστημόνων της πράξης – χάνεται πολλές φορές από το πρόσκαιρο βόλεμα.

Για τον πλέον ουσιαστικό παράγοντα που καθορίζει τις εξελίξεις, τη σύγχρονη Ελληνική Κοινωνία των αντιθέσεων και των ολοένα αυξανομένων απαιτήσεων, οφείλουμε να σταθούμε κριτικά απέναντί της. Δεν αποτελεί δικαιολογία ότι πληροφορείται λάθος. Ίσως να ισχύει και αυτό, αλλά συνήθως αρέσκεται σ’ αυτήν την κατάσταση. Θέλει να πιστεύει, ότι θα ικανοποιήσει καταναλωτικές της ανάγκες επεμβαίνοντας συνεχώς. Αυτό όμως δεν έχει τέλος αν δεν μπουν όρια στις συνεχώς αυξανόμενες απαιτήσεις της. Αν δεν υπάρξει ιεράρχηση και συνειδητός σεβασμός στο περιβάλλον. Απαγορευτικά μέτρα περιορίζουν αλλά δεν λύνουν το πρόβλημα. Νομοθετικά μέτρα δεν αρκούν από μόνα τους, αν ο σεβασμός στο περιβάλλον δεν μας γίνει συνείδηση.

Παύλος Πατσώνης – Δασολόγος

Υ.Γ. Δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά, στα πρακτικά του Συνεδρίου της «Ελληνικής Δασολογικής Εταιρείας» που έγινε στην Ολυμπία το 2003. Με νέες συμπληρώσεις δόθηκε για ανάρτηση στην ιστοσελίδα «Δασαρχείο». Έχουν περάσει είκοσι χρόνια που ξεκίνησε η προσπάθεια υλοποίησης έργων και δραστηριοτήτων συγχρηματοδοτουμένων από κοινοτικούς πόρους. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά και πρέπει κάποτε να αντιμετωπισθούν με σύνεση και υπευθυνότητα.

Advertisements
Μοιραστείτε το!
Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin


ΚατηγορίεςΑ.Π.Ε., Δασική Πολιτική, Επιλογές - Προτάσεις

Tags: , , ,

Απάντηση

No announcement available or all announcement expired.
Αρέσει σε %d bloggers: