Τα προβλήματα στην Ελληνική αγορά βιομάζας και τα κενά στην πιστοποίηση

pellets2

Τα pellet και οι μπρικέτες ξύλου, είναι μορφές βιομάζας που έχουν γίνει γνωστά στην Ελλάδα, μόλις τα τελευταία χρόνια, όταν και οι τιμές του πετρελαίου πήραν την ανιούσα, αναγκάζοντας τους καταναλωτές να στραφούν σε πολύ πιο οικονομικές μορφές ενέργειας για θέρμανση.

Δυστυχώς όμως, παρά την ολοένα αυξανόμενη χρήση τους εδώ και μεγάλο διάστημα, η Ελληνική νομοθεσία έχει αφήσει κενά και σε αυτόν τον κλάδο, με αποτέλεσμα σε πολλές περιπτώσεις ο καταναλωτής να πέφτει θύμα επιτήδειων, ή στη χειρότερη περίπτωση τα Ελληνικά δάση να αποψιλώνονται, προκειμένου παραγωγοί βιομάζας να εξασφαλίζουν πρώτη ύλη, για να παράγουν τα προϊόντα τους.

Αν και η νομοθεσία εμπεριέχει διατάξεις που αφορούν στις προδιαγραφές και τις αναλύσεις που υποτίθεται πως πρέπει να κάνει ο κάθε παραγωγός ή εισαγωγέας, «η διακίνηση στερεών καυσίμων από βιομάζα διέπεται από την YA198/2013(ΦΕΚ 2499/Β/04.10.2013)», εντούτοις ο τομέας αυτός είναι ακόμη στα σπάργανα και απουσιάζουν ελεγκτικοί μηχανισμοί και υπηρεσίες που θα μπορούσαν να προλάβουν ενδεχόμενα φαινόμενα παθογένειας, όπως πχ κακής ποιότητας pellet που καταστρέφουν λέβητες και μολύνουν την ατμόσφαιρα, ή χρήση ξύλου από παράνομες πηγές για παραγωγή βιομάζας.

Δεδομένα και προβλήματα που αντιμετωπίζει η ελληνική αγορά βιομάζας

Στην Ελλάδα, όπως αναφέρει στο Press724.gr o χημικός μηχανικός Παναγιώτης Αμάραντος, Τεχνικός Υπεύθυνος του Εργαστηρίου Στερεών Καυσίμων του ΕΚΕΤΑ/ΙΔΕΠ, δεν εφαρμόζονται διεθνώς αναγνωρισμένα πρότυπα για την διαχείριση των δασών. Π.χ. κυρίαρχα συστήματα πιστοποίησης, για τα πιστοποιημένα προϊόντα των δασών είναι αυτά του Forest Stewardship Council (FSC) και του Programme for the Endorsement of Forest Certification (PEFC). Και τα δύο, FSC και PEFC, είναι ανεξάρτητες, μη κυβερνητικές, μη κερδοσκοπικές οργανώσεις που ιδρύθηκαν για την προώθηση της υπεύθυνης διαχείρισης των δασών του πλανήτη. Προωθούν την αειφόρο διαχείριση των δασών, μέσω της ανεξάρτητης πιστοποίησης από κάποιο τρίτο, και παρέχουν έναν μηχανισμό διασφάλισης προς τους αγοραστές των προϊόντων ξύλου και χαρτιού για την προώθηση της αειφόρου διαχείρισης των δασών.

Σήμερα ορισμένες μόνο εταιρείες στην Ελλάδα με δραστηριότητα κυρίως την εισαγόμενη ξυλεία και προϊόντα ξυλείας εφαρμόζουν τα πρότυπα FSC/PEFC Chain of Custody.

Αν και η πιστοποίηση παρέχει στους ιδιοκτήτες των δασών και των διαχειριστών τους την πρόσβαση στην παγκόσμια αγορά για τα πιστοποιημένα προϊόντα, στην Ελλάδα εντούτοις έχει περιορισμένο ενδιαφέρον.

Απαιτήσεις και ερωτήματα για την παραγωγή των βιοκαυσίμων

Όπως αναφέραμε πιο πάνω, η διακίνηση στερεών καυσίμων από βιομάζα στην Ελληνική αγορά, διέπεται από συγκεκριμένη νομοθεσία, η οποία ορίζει τις προδιαγραφές και τις μεθόδους δοκιμών, αλλά και τις συνολικότερες απαιτήσεις που πρέπει να καλύπτει το κάθε προϊόν.

Οι κανονιστικές (normative) ιδιότητες του προϊόντος, θα πρέπει να προσδιορίζονται κάθε χρόνο ή μόλις γίνουν σημαντικές αλλαγές στην παραγωγή, όπως πχ οι αλλαγές στην ποιότητα των πρώτων υλών, στον τεχνικό εξοπλισμό κτλ, ωστόσο στην αγορά κυκλοφορούν καύσιμα με αναλύσεις παλαιότερων ετών, με αποτέλεσμα να μην είναι γνωστό, εάν και από ποιόν φορέα γίνεται έλεγχος.

Την ίδια στιγμή, ο παραγωγός υποτίθεται πως πρέπει να ελέγχει κάθε μέρα παραγωγής, τα ακόλουθα μεγέθη, που επηρεάζουν άμεσα και την ποιότητα του προϊόντος:

– φαινόμενη πυκνότητα, υγρασία, μηχανική αντοχή, μήκος και λεπτόκοκκα.

Στην Ευρώπη, ειδικά για τα pellet ξύλου, ανάλογα με τις ιδιότητές τους, μπορούν να ταξινομηθούν σε τρεις κατηγορίες (Α1, Α2, Β). Στην Ελλάδα δεν υπάρχει, μέχρι σήμερα, εθνικό σύστημα πιστοποίησης ή σήμανσης για τα pellet και τα άλλα στερεά βιοκαύσιμα (όπως π.χ. το ENplus στο εξωτερικό). Οι προϋποθέσεις για να πιστοποιεί ένας φορέας την κατηγορία τους δεν έχουν οριστεί ακόμα (δια νόμου).

Στη χώρα μας διακινούνται και σημαντικές ποσότητες από αγρο-πέλετς ή μπρικέτες, λόγω χαμηλότερου κόστους από τα καύσιμα ξύλου. Τα περισσότερα προϊόντα ωστόσο, κυκλοφορούν χωρίς να έχει γίνει έλεγχος καταλληλότητας, ενώ παράλληλα εισάγονται σημαντικές ποσότητες από τις γειτονικές χώρες, που πρέπει να ελέγχονται καθώς έχουν παρατηρηθεί φαινόμενα αναποτελεσματικής καύσης και άλλων προβλημάτων.

Εκτιμάται ότι οι διαδικασίες πιστοποίησης και σήμανσης θα δώσουν προστιθέμενη αξία στα στερεά βιοκαύσιμα που παράγονται στη χώρα μας, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα την εμπορία προϊόντων με σταθερά χαρακτηριστικά και ποιότητα, προς όφελος των παραγωγών, των εμπόρων και των καταναλωτών.

Τι προβλέπεται για τα εγχώρια και εισαγόμενα προϊόντα βιομάζας

Για τις ελληνικές εταιρείες, η νομοθεσία αναφέρει ότι ειδικά για τις πρώτες ύλες, ότι μπορεί να προέρχονται από δασική ή αγροτική βιομάζα αλλά και ενεργειακές καλλιέργειες (π.χ. αγριαγκινάρα, ευκάλυπτος κτλ.).

Η YA198/2013 αναφέρει ότι «Καύσιμα στερεής βιομάζας, τα οποία έχουν παρασκευασθεί νομίμως ή/και έχουν διατεθεί στο εμπόριο σε άλλα Κράτη Μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή χώρες ΕΖΕΣ που είναι συμβαλλόμενα μέρη στη συμφωνία Ε.Ο.Χ., ή στην Τουρκία μπορούν να διατεθούν στην ελληνική αγορά, εφόσον έχουν παρασκευασθεί σύμφωνα με τεχνικά πρότυπα, προδιαγραφές ή και διαδικασίες παραγωγής και ελέγχου ώστε αποδεδειγμένα να εγγυώνται ισοδύναμο επίπεδο ποιότητας και ασφάλειας για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον». Συνεπώς, εάν κάποιος εισάγει καύσιμο από Βουλγαρία με πιστοποιητικό από διαπιστευμένο εργαστήριο, αυτό γίνεται αποδεκτό.

Το εργαστήριο Στερεών Καυσίμων του ΕΚΕΤΑ/ΙΔΕΠ

Το εργαστήριο Στερεών Καυσίμων του ΕΚΕΤΑ/ΙΔΕΠ (http://www.solid-fuels-lab.com) είναι φορέας δοκιμών διαπιστευμένος κατά το πρότυπο ISO 17025 και εφαρμόζει τα πρότυπα δοκιμών που καθορίζονται στο EN 14961.

Σήμερα το εργαστήριο του ΙΔΕΠ δέχεται pellet από ελληνικές και ξένες εταιρείες παραγωγής και εμπορίας.

Ρεπορτάζ : Αλέξης Αλεξιάδης

Παναγιώτης Αμάραντος Χημικός Μηχανικός, Τεχνικός Υπεύθυνος Εργαστηρίου Στερεών Καυσίμων ΕΚΕΤΑ/ΙΔΕΠ

Χρυσοβαλάντης Κετικίδης, Χημικός Μηχανικός,

Δρ. Παναγιώτης Γραμμέλης, Ερευνητής Β’, επιστημονικός υπεύθυνος έργου G.A.B.E.

Πηγή: press724.gr

Σημείωση: Στο άρθρο του pres724.gr αναφέρεται ότι «Στην Ελλάδα δεν εφαρμόζονται διεθνώς αναγνωρισμένα πρότυπα για την διαχείριση των δασών.» Αυτό δεν σημαίνει ότι η εως τώρα διαχείριση των δασών από τις δασικές υπηρεσίες δεν γίνεται με κύριο γνώμονα την διατήρηση της αειφορίας. Η επίτευξη της αειφορίας διέπει κάθε επέμβαση στα δασικά οικοσυστήματα και κυρίως την απόληψη ξυλείας από αυτά.

Μοιραστείτε το!
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin


ΚατηγορίεςΔασικά προϊόντα

Tags: , , , , ,

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: