Advertisements

Η ρύπανση πλήττει τους μύκητες που τρέφουν τα δασικά δέντρα

Η ρύπανση του περιβάλλοντος επιδρά αρνητικά στους μύκητες που ζουν συμβιωτικά στις ρίζες των ευρωπαϊκών δέντρων, με συνέπεια αυτά να στερούνται ζωτικές θρεπτικές ουσίες και η υγεία των δασών να υποσκάπτεται, προειδοποιούν Ευρωπαίοι επιστήμονες, οι οποίοι αναδεικνύουν ένα αφανές αλλά όχι αμελητέο πρόβλημα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής το δρα Μάρτιν Μπινταρτόντο του Τμήματος Επιστημών της Ζωής του Imperial College του Λονδίνου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature”, ανέλυσαν 13.000 δείγματα χώματος από 20 ευρωπαϊκές χώρες, αποκαλύπτοντας ότι πολλές κοινότητες μυκήτων που συμβιώνουν με τα δέντρα προς αμοιβαίο όφελος (μυκόρριζες*), «στρεσάρονται» από τη ρύπανση. Στη συνέχεια το πρόβλημα των μυκήτων μεταφέρεται στα δέντρα, αφού πρόκειται περί συγκοινωνούντων δοχείων.

Τα δέντρα εξαρτώνται από τις μυκόρριζες τους για να πάρουν θρεπτικές ουσίες από το χώμα (άζωτο, φώσφορο, κάλιο κ.α.), ενώ σε αντάλλαγμα οι μύκητες παίρνουν άνθρακα από τα δέντρα. Μερικοί μύκητες μπορούν να απλωθούν υπόγεια σε έκταση αρκετών τετραγωνικών μέτρων, ενώ άλλοι είναι ορατοί στην επιφάνεια και αποτελούν τα μανιτάρια και τις τρούφες.

Η συμβιωτική σχέση δέντρου-μύκητα είναι κρίσιμη για την υγεία του δέντρου. Όμως πρόσφατες μελέτες έχουν διαπιστώσει ενδείξεις «υποσιτισμού» στα δέντρα της Ευρώπης, κάτι που εκδηλώνεται στον αποχρωματισμό ή στο πέσιμο των φύλλων τους. Η νέα δεκαετής πανευρωπαϊκή μελέτη δείχνει ότι, εν μέρει τουλάχιστον, το πρόβλημα βρίσκεται στους μύκητες που δυσλειτουργούν εξαιτίας της ρύπανσης τόσο εδάφους όσο και του αέρα.

«Υπάρχει μια ανησυχητική τάση ανεπαρκούς θρέψης των δέντρων σε όλη την Ευρώπη, πράγμα που καθιστά τα δάση ευάλωτα σε παράσιτα, ασθένειες και στην κλιματική αλλαγή. Για να δούμε κατά πόσο οι αλλαγές στους μύκητες των ριζών μπορεί να ευθύνονται γι’ αυτό, ανοίξαμε το ‘μαύρο κουτί’ του χώματος. Το βασικό εύρημα της μελέτης μας είναι ότι τα όρια για τη ρύπανση στην Ευρώπη έχουν τεθεί υπερβολικά ψηλά, με συνέπεια οι μύκητες και άρα τα δέντρα να υποφέρουν» δήλωσε ο Μπιντατόρντο.

Η μελέτη βρήκε ότι εξαιτίας της ρύπανσης τα επίπεδα αζώτου, φωσφόρου και άλλων ουσιών στο χώμα αυξάνονται σε βαθμό επιζήμιο για τους μύκητες των ριζών, με συνέπεια να χειροτερεύει η υγεία των δέντρων. Ολοένα συχνότερα πλέον αναπτύσσονται ανθεκτικοί παρασιτικοί μύκητες που «απομυζούν» το δέντρο, αλλά του δίνουν πολύ λίγα σε αντάλλαγμα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

* Οι μυκόρριζες είναι μύκητες του εδάφους που έχουν την ικανότητα να αναπτύσσουν συμβιωτική και αμοιβαία ωφέλιμη σχέση με τις ρίζες των περισσοτέρων φυτών. Κατά τη συμβίωση το φυτό παρέχει υδατάνθρακες στο μύκητα και αυτός, μέσω του εκτεταμένου εδαφικού μυκηλίου, παρέχει στο φυτό θρεπτικά στοιχεία και ιδιαίτερα φώσφορο. Σε φυσικά οικοσυστήματα οι μυκορριζικοί μύκητες καλύπτουν μέχρι και το 80% των απαιτήσεων των φυτών σε φωσφόρο. Σε ορισμένες περιπτώσεις η προσθήκη ή η ύπαρξη σημαντικών ποσοτήτων διαθέσιμου φωσφόρου, μειώνει τον αποικισμό των ριζών από μυκόρριζες. Η συμβιωτική αυτή σχέση μπορεί να προσφέρει στα φυτά προστασία από παθογόνα ή βαρέα μέταλλα και να τα βοηθά σε καταστάσεις αυξημένης αλατότητας και ξηρασίας. Οι μυκόρριζες επίσης έχουν σημαντική θετική επίδραση και στη δομή του εδάφους, αφού θεωρείται ότι αυξάνουν τη σταθερότητα των εδαφικών συσσωματωμάτων, κυρίως μέσω της παραγωγής μιας πρωτεΐνης, της γλομαλίνης, η οποία αποτελεί σημαντικό ποσοστό της οργανικής ουσίας του εδάφους

Advertisements
Μοιραστείτε το!
Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin


ΚατηγορίεςΔασικά Οικοσυστήματα, Δασική έρευνα

Tags: , , ,

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: