Διαχείριση δασών για τηv πρόληψη πυρκαγιών

ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΠΟΚΑΡΗ

Στη χώρα μας λόγω της ιδιαίτερης σύνθεσης των οικοσυστημάτων (θερμομεσογειακές διαπλάσεις), των κλιματικών συνθηκών που χαρακτηρίζονται από μεγάλες ξηροθερμικές περιόδους όπου επικρατούν ισχυροί άνεμοι και της έντονης κοινωνικός πίεσης για αλλαγή χρήσης των δημοσίων κυρίως δασών δημιουργούνται ιδιαίτερα αρνητικές για τα δάση συνθήκες, που ήταν επόμενο ότι θα κατέληγαν σε μεγάλες και καταστροφικές πυρκαγιές με αποκορύφωμα το περυσινό καλοκαίρι αλλά και το καλοκαίρι του 2007.

Η πρόληψη των δασικών πυρκαγιών αποτελεί αρμοδιότητα κυρίως των δασικών Υπηρεσιών, μιας και στο μεγαλύτερο ποσοστό τους τα δάση στη χώρα μας είναι δημόσιου χαρακτήρα. Οι Δασικές Υπηρεσίες συνεπικουρούνται στο έργο αυτό από τους διαφόρους φορείς (νομικά ή φυσικά πρόσωπα) που έχουν στην ιδιοκτησία τη νομή ή τη χρήση των δασικών οικοσυστημάτων.

Είναι βέβαιο ότι η πολιτεία πρέπει να αναθεωρήσει τον τρόπο που διαχειρίζεται επιχειρησιακά και τελικά χρηματοδοτεί το έργο της πρόληψης. Ουσιαστικά πρέπει να αντιληφθεί ότι η πρόληψη των πυρκαγιών συνδέεται με τη διαχείριση των δασών, δηλαδή με την απόληψη της κρίσιμης βιομάζας μέσα από τα δάση που τα καθιστά τρωτά στον κίνδυνο των πυρκαγιών.

Οι δασικές πυρκαγιές λόγω της σύνθεσης και της κατάστασης των δασών στη χώρα μας έχουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, ιδιαίτερη συμπεριφορά και εξέλιξη και χρήζουν ειδικής αντιμετώπισης.

Τα παραπάνω έχουν μεγαλύτερη σημασία, δεδομένου ότι οι δασικές πυρκαγιές εξελίσσονται σε ένα μωσαϊκό χρήσεων γης όπου οι οικισμοί, τα χωριά και οι πόλεις αναπτύχθηκαν άναρχα σε βάρος των δασών, διακατέχονται η μία χρήση την άλλη και είναι βέβαιο ότι οι πιέσεις για αλλαγή χρήσης των εκτάσεων και η εξασφάλιση εδαφών για τη γεωργία και την κτηνοτροφία θα οδηγήσουν νομοτελειακά σε συρρίκνωση των δασών που στη χώρα μας συμβαίνει συνήθως να είναι και δημόσια περιουσία.

Δεν χρειάζεται να υποστούμε ως χώρα και ως κοινωνία άλλη δοκιμασία όπως αυτή της Ανατολικής Αττικής την περασμένη χρονιά, ούτε να βλέπουμε τα παραγωγικά μας δάση να καταστρέφονται και να ικανοποιούμαστε από το γεγονός ότι αυτά βρίσκονται μακριά από κατοικημένες περιοχές.

Μπορούμε να ξαναβγάλουμε από τα συρτάρια των υπουργείων τα πορίσματα της διακομματικής επιτροπής της Βουλής για τα δάση (1993) και το πόρισμα της μόνιμης επιτροπής περιβάλλοντος της Βουλής (2007-08) που παρά την ομοφωνία στα συμπεράσματα και τις διαπιστώσεις και την ανάγκη αλλαγής της φιλοσοφίας και του σχεδιασμού πρόληψης – καταστολής των πυρκαγιών υπαίθρου, δεν ακολουθήθηκαν από τις απαραίτητες πολιτικές αποφάσεις.

Είναι απαραίτητες η αναδιοργάνωση και η στελέχωση των Δασικών Υπηρεσιών και η συνακόλουθη εμπλοκή τους στις δύο φάσεις των πυρκαγιών υπαίθρου με νέους όρους.

Η κλιματική αλλαγή, οι ανακατατάξεις χρήσεων γης, η εγκατάλειψη συστηματικής διαχείρισης των δασών και η εμφάνιση ζωνών μείξης οικισμών και δάσους δημιουργούν έναν εκρηκτικό συνδυασμό ο οποίος αποδεδειγμένα οδηγεί σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις με δραματικές συνέπειες για το περιβάλλον, την οικονομία και την κοινωνία.

*Ο Νικόλαος Μπόκαρης είναι δασολόγος – περιβαλλοντολόγος, πρόεδρος της ΠΕΔΔΥ – μέλος ΔΣ ΓΕΩΤΕΕ.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ (6 Αυγούστου 2019)

Μοιραστείτε το!
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin


ΚατηγορίεςΠυρκαγιές - Αναδασώσεις

Tags: , , , ,

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: