Οι απόψεις της ΠΕΔΔΥ για το περιβαλλοντικό νομοσχέδιο

Γραπτό υπόμνημα κατέθεσε στη συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής, στην οποία συζητήθηκε το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας «Εκσυγχρονισμός περιβαλλοντικής νομοθεσίας, …και λοιπές διατάξεις», η Πανελλήνια  Ένωση Δασολόγων Δημοσίων Υπαλλήλων (ΠΕΔΔΥ).

Το υπόμνημα αποτελεί τη βάση της τοποθέτησης της ΠΕΔΔΥ στην σχετική τηλεδιάσκεψη που πραγματοποιήθηκε τη Τετάρτη, 29-04-2020. 

Ειδικότερα:

Η ΠΕΔΔΥ δεν συμφωνεί με τις διατάξεις του Σχεδίου Νόμου που αφορούν στο σύστημα διαχείρισης των προστατευόμενων περιοχών (αρθ. 26-43), διότι, όπως αναφέρει, η προσπάθεια να βελτιωθεί το ισχύον σύστημα διοίκησης των προστατευόμενων περιοχών (το οποίο έχει στρεβλότητες και αδυναμίες που όλοι αναγνωρίζουμε) αυτό επιχειρείται να γίνει με λανθασμένες ρυθμίσεις.  

Για τις διατάξεις που αφορούν τους Δασικούς χάρτες (άρθ. 48) και τις Επιτροπές Εξέτασης Αντιρρήσεων (άρθ. 49), η ΠΕΔΔΥ διαφωνεί ριζικά και ζητά να αποσυρθούν και να παραμείνει η Επιτροπή με την σημερινή σύνθεση της.

Επίσης, ζητά και την απόσυρση των διατάξεων για τις Οικιστικές Πυκνώσεις (άρθ. 51-55) οι οποίες, όπως τονίζει, «είναι ευθέως αντίθετες με τα άρθρα 24 και 117 του Συντάγματος σύμφωνα με τις υπ’ αρ. 685/2019 και 688 /2019 αποφάσεις της ολομέλεια του ΣτΕ υπό την Προεδρεία της Πρόεδρου της Δημοκρατίας κ. Αικατερίνης Σακελλαροπούλου».

Αναλυτικά το περιεχόμενο του γραπτού υπομνήματος:

Αξιότιμε κ Πρόεδρε

Κυρίες και Κύριοι Βουλευτές

Ευχαριστούμε για την πρόσκληση να καταθέσουμε τις απόψεις μας στην επιτροπή σας για το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας «Εκσυγχρονισμός περιβαλλοντικής νομοθεσίας, ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία των Οδηγιών 2018/844 και 2019/692 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και λοιπές διατάξεις.».

Οι παρατηρήσεις μας επί του Σχεδίου Νόμου είναι ταξινομημένες ανά θεματικό Κεφάλαιο του συζητούμενου νομοσχεδίου και παρακαλούμε να τεθούν υπόψη των μελών της επιτροπής.

Ειδικότερα :

Κεφάλαιο Α: Απλοποίηση περιβαλλοντικής αδειοδότησης.

Στα άρθρα 1 έως 9 του Σχεδίου νόμου περιέχονται οι τροποποιήσεις στη διαδικασία αδειοδότησης έργων και κρίνουμε ότι οι προβλέψεις που αφορούν :

α) Την 15ετη διάρκεια ισχύος της ΑΕΠΟ, δεν αποτελεί θετική επιλογή που διασφαλίζει την προστασία του περιβάλλοντος, γιατί έτσι, δεν δίνεται η δυνατότητα εναρμόνισης των προβλέψεων/ρυθμίσεών της με τις σύγχρονες πολιτικές, εθνικές ή κοινοτικές, καθώς και την τεχνολογική πρόοδο στο τομέα του περιβάλλοντος.

β) Η έννοια των «ουσιωδών γνωμοδοτήσεων» που εισάγεται , είναι ξένη ως προς το Διοικητικό Δίκαιο και τη διοικητική διαδικασία εν γένει, καθώς η μόνη αποδεκτή διάκριση είναι περί αρμόδιου και αναρμόδιου οργάνου να γνωμοδοτήσει.

Οι προβλέψεις αυτές ενδεχόμενα να οδηγήσουν στην υλοποίηση βλαπτικών προς το περιβάλλον αναπτυξιακών έργων, χωρίς τον απαιτούμενο έλεγχο, και την επιτάχυνση της υποβάθμισης των φυσικών οικοσυστημάτων.

Κεφάλαιο Γ: Διαχείριση προστατευόμενων περιοχών.

Στα άρθρα 26 έως 43 του Σχεδίου νόμου περιέχονται οι τροποποιήσεις που αφορούν τους Φορείς Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών (ΦοΔΔΠ) .

Το μέχρι σήμερα σχήμα διοίκησης των προστατευόμενων περιοχών, είχε αποτέλεσμα τη δημιουργία σειράς νομικών, οργανωτικών και πρακτικών προβλημάτων. Οι ΦοΔΠΠ ενσωμάτωναν αρμοδιότητες και ρόλους που κατά τεκμήριο ασκούνται από δημόσιες αρχές π.χ. από την Δασική Υπηρεσία. Οι περιοχές στην χώρα μας που εμπίπτουν σε Προστατευόμενες Περιοχές αντιστοιχούν στο 35% της χερσαίας έκτασης της, με το 95% των εκτάσεων αυτών είναι Δασικά Οικοσύστημα και κατά συνέπεια η προστασία τους μαζί με την διαχείριση του, ως ενιαία ενότητα, ανήκει στη Δασική Υπηρεσία.

Με τις προτεινόμενες διατάξεις γίνεται προσπάθεια να βελτιωθεί το ισχύον σύστημα διοίκησης των προστατευόμενων περιοχών (το οποίο έχει στρεβλότητες και αδυναμίες που όλοι αναγνωρίζουμε) όμως αυτό επιχειρείται να γίνει με λανθασμένες κατά την άποψη μας ρυθμίσεις.

Σαν ένα πρώτο γενικό σχόλιο οφείλουμε να τονίσουμε ότι η λήψη πολιτικής πρωτοβουλίας για ένα τέτοιας εμβέλειας θέμα θα έπρεπε τουλάχιστον να έχει επιδιώξει την ευρύτερη πολιτική συναίνεση των πολιτικών κομμάτων Διαφορετικά, με την πρακτική που ακολουθείται και στο παρόν Σ/Ν οδηγούμαστε σε μια διαδικασία πρωτόγνωρου «πολιτικού πλειστηριασμού» για το ποιός πολιτικός φορέας είναι πιο φιλικός και αρεστός στις απόψεις των Περιβαλλοντικών Οργανώσεων και αυτό κατά την άποψη μας δημιουργεί κλίμα που δε βοηθά στη σταθερότητα και τη διάρκεια των ρυθμίσεων που εισάγονται.Δηλαδή πολιτικά για την κοινωνία των πολιτών οι διαφορές που έχουν εκφραστεί δημόσια καταλήγουν στο ότι «ο ένας πολιτικός φορέας ράβει και ο άλλος ξηλώνει» και αυτό είναι βέβαιο ότι δε βοηθά ούτε στη σταθερότητα και διάρκεια των ρυθμίσεων ούτε βεβαίως στην ανάπτυξη και στην προστασία του Φυσικού Περιβάλλοντος .

Θεωρούμε ότι το θέμα του συστήματος των Προστατευόμενων Περιοχών έπρεπε να είχε γίνει θέμα διεξοδικότερου και μεγαλύτερης διάρκειας εσωτερικού διαλόγου και να ληφθούν υπόψη τα πρότυπα άλλων χωρών με παρόμοιο όχι μόνο φυσικό περιβάλλον αλλά κυρίως ιδιοκτησιακό καθεστώς των Δασών που καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο ποσοστό των προστατευόμενων περιοχών. Αυτό διότι η άσκηση πολιτικής στη δημόσια περιουσία οφείλει να λαμβάνει υπόψη της και τους κρατικούς φορείς που έχουν τη σχετική αρμοδιότητα (διότι τα προστατευόμενα οικοσυστήματα είναι και δημόσια περιουσία στη χώρα μας)

Αντί αυτού επιλέχθηκε η δημιουργία του ΟΦΥΠΕΚΑ ως ΝΠΙΔ ταυτόχρονα με τη διάλυση των ΦΔΠΠ και την αντικατάστασή τους από τις ΜΔΠΠ ως τμήματα του ΟΦΥΠΕΚΑ . Ουσιαστικά αποκαθίστανται οι Φορείς Διαχείρισης από διοικητικές δομές επιπέδου τμήματος ενός νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου και η κοινωνική εκπροσώπηση σε αυτά θα γίνεται μέσω των τοπικών επιτροπών Διαχείρισης. Δημιουργείται με αυτό τον τρόπο ένα σχήμα αβέβαιης βιωσιμότητας, ασταθές και γραφειοκρατικό με ασαφείς αρμοδιότητες που τέμνονται και επικαλύπτουν τις αρμοδιότητες δημοσίων αρχών. Με λίγα λόγια δεν θεραπεύονται οι παθογένειες που οδήγησαν στις συζητούμενες διατάξεις.

Ο τρόπος χρηματοδότησης του νέου σχήματος είναι αόριστος και μη εξασφαλισμένος, ενώ σαν λύση προτείνεται η εμπορευματοποίηση του περιβάλλοντος, ενδεικτική είναι η παράγραφος 2 του άρθρου 27 όπου προβλέπεται ότι ο ΟΦΥΠΕΚΑ λειτουργεί «…προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος κατά τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας» σε συνδυασμό με τις αναφορές στο άρθρο 31 «άσκηση εμπορικής δραστηριότητας», «αξιοποίηση κινητής και ακίνητης παρουσίας» και «και εκτέλεση έργων για λογαριασμό τρίτων» δεν αφήνει περιθώριο για άλλες προσεγγίσεις όσον αφορά την χρηματοδότηση.

Στις προγραμματικές συμβάσεις του άρθρου 37 με τους ΟΤΑ α΄ και β΄ βαθμού προβλέπεται ευθέως ότι αντικείμενο τους θα είναι αρμοδιότητες της Δασικής Υπηρεσίας στα Δασικά Οικοσυστήματα και σίγουρα θα εγερθούν ζητήματα νομιμότητας με την πρόβλεψη της παραγράφου δ του άρθρου 37 «…..εφαρμογή της εκτέλεση τεχνικών ή άλλων έργων που περιλαμβάνονται στα οικεία σχέδια διαχείρισης και είναι απαραίτητα για την προστασία, διατήρηση, αποκατάσταση και ανάδειξη των προστατευτέων αντικειμένων που εμπίπτουν στην περιοχή ευθύνης τους. Για την ανάθεση, εποπτεία, επίβλεψη και εν γένει εκτέλεση των δημοσίων συμβάσεων μελετών και έργων του προηγούμενου εδαφίου, εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις της παραγράφου 2 του άρθρου 44 του ν. 4412/2016 (Α’ 147)» χωρίς να λαμβάνεται υπόψη τις διατάξεις του άρθρου 16 του ν. 998/1979 (Α΄ 289) που αφορά τα δασοτεχνικα έργα και μελέτες που είναι στην αρμοδιότητα των Δασικών Υπηρεσιών .

Το ίδιο θέμα έχουμε με τα μνημόνια συνεργασίας του άρθρου 38 όπου μπαίνει σαν αντικείμενο η κυρίαρχη αρμοδιότητα της Δασικής Υπηρεσίας στα Δασικά Οικοσυστήματα. Δηλαδή η κατά το σύνταγμα φύλαξη και προστασία τους, μειώνοντας έτσι την επιχειρησιακή της δυνατότητα και επιτείνοντας συγχρόνως την επικάλυψη στις αρμοδιότητες της.

Θέση μας είναι οι ΜΔΠΠ να ενσωματωθούν στις Αποκεντρωμένες Διοίκησης ως αυτοτελής μονάδες της Δασικής Υπηρεσίας για τις περιοχές αρμοδιότητα της .

Συνοψίζοντας τα παραπάνω θέτουμε υπόψη σας ότι η Π.Ε.Δ.Δ.Υ δεν συμφωνεί με τις διατάξεις του Σχεδίου Νόμου που αφορούν στο σύστημα διαχείρισης των προστατευόμενων περιοχών.

Κεφάλαιο Ε: Ρυθμίσεις για Δασικούς χάρτες

Άρθρο 48. «Ρυθμίσεις για τη διαδικασία ανάρτησης, κύρωσης και αναμόρφωσης των δασικών χαρτών»

Με το άρθρο αυτό ουσιαστικά επανακαθορίζεται το περιεχόμενο των Δασικών Χαρτών διότι ορίζονται μετά τις τροποποιήσεις που επιφέρει στο άρθρο 3 του ν. 998/1979 (Α΄ 289) νέα όρια απεικόνισης των δασών και δασικών εκτάσεων στους δασικούς χάρτες, τους οποίους μετά την αναμόρφωση τους με τα νέα όρια, θα αναρτηθούν ξανά με συνέπεια ουσιαστικά το θέμα των δασικών χαρτών να γίνει μια ατέρμονη διαδικασία με τελική κατάληξη στις καλένδες, ακυρώνοντας την μέχρι σήμερα προσπάθεια των συναδέλφων μας.

Με την εισαγόμενη διάταξη του άρθρου 48 κατά τον εισηγητή λύνονται παραλείψεις των προδιαγραφών κατάρτισης των δασικών χαρτών και παρερμηνείες που σε κάποιες των περιπτώσεων να είναι υπαρκτές, ωστόσο το πλήθος των εξαιρέσεων είναι ασαφές, «ομιχλώδες» και γενικευμένο πλαίσιο, το οποίο, όπως είναι προφανές, κατά την προσπάθεια εφαρμογής αυτών θα οδηγήσει αναπόφευκτα στη διατύπωση πολλών διαφορετικών ερμηνειών, «παρερμηνειών» και ερωτημάτων, καθώς και στην έκδοση άλλων τόσων εγκυκλίων για την παροχή σχετικών οδηγιών εφαρμογής. Αυτό προσπαθεί να το λύσει με την παρ. 11 που προβλέπει ότι «Με απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας δύναται να καθορίζεται κάθε σχετική αναγκαία λεπτομέρεια και ιδίως να απαριθμούνται ενδεικτικά τα πρόσφορα στοιχεία που πρέπει να ληφθούν υπόψη για την αυτεπάγγελτη αναμόρφωση των δασικών χαρτών.», δείχνοντας έτσι την προχειρότητα των προτεινόμενων διατάξεων.

Επίσης διαπιστώνουμε ότι έχουν εμφιλοχώρηση και «πελατειακού τύπου φωτογραφικές εξαιρέσεις» οι οποίες στην διαβούλευση του νομοσχεδίου δεν περιλαμβάνονταν π.χ στην παράγραφο 2. «…………….β. πράξεις που εκδόθηκαν με σκοπό τη βιομηχανική και τουριστική ανάπτυξη της χώρας, όπως απαλλοτριώσεις με σκοπό την εγκατάσταση βιομηχανικής ή τουριστικής μονάδας ή άδειες εγκατάστασης ή/ και λειτουργίας βιομηχανικής ή τουριστικής μονάδας.» προκαλώντας μας ερωτηματικά για την σκοπιμότητα.

Οι ρυθμίσεις του άρθρου 48 σε εντονότατο βαθμό είναι επικίνδυνες, διότι περιέχουν – πολλά πρόσθετα στοιχεία – που δεν διαθέτουν ακρίβεια, πληρότητα και σαφήνεια. Η υποχρεωτική αναμόρφωση των δασικών χαρτών με βάση τα συγκεκριμένα πρόσθετα στοιχεία οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε νέους αλλά και πάλι ελαττωματικούς δασικούς χάρτες, π,χ. το ψηφιακό αρχείο δεδομένων της ΑΓΡΟΓΗ Α.Ε. , το οποίο περιήλθε στον Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε. δεν θεωρείται αξιόπιστο, επιφέροντας σύγχρονος την αναστολή της αποδεικτικής ισχύος των δασικών χαρτών ως προς ορισμένα αγροτεμάχια.

Κατά συνέπεια η ΠΕΔΔΥ για το άρθρο 48 ζητεί να αποσυρθεί.

Άρθρο 49 . Επιτροπές Εξέτασης Αντιρρήσεων

Με το άρθρο αυτό τροποποιείται η σύνθεση των ΕΠ.Ε.Α., η οποία σήμερα περιλαμβάνει δύο δασολόγους ή ένα δασολόγο και ένα δασοπόνο υπαλλήλους της Δασικής Υπηρεσίας. (άρθ. 18 παρ. 1 ν. 3889/2010, όπως έχει αντικατασταθεί από το άρθ. 2 παρ. 4 ν. 4462/2017). Υπενθυμίζεται ότι έργο των ΕΠ.Ε.Α. είναι η εξέταση των αντιρρήσεων, και ότι με τις αντιρρήσεις προβάλλονται λόγοι που αφορούν κυρίως την αμφισβήτηση του χαρακτήρα ή της μορφής των εμφανιζόμενων στον δασικό χάρτη εκτάσεων δεν εξετάζονται θέματα ιδιοκτησίας, ούτε θίγονται ιδιοκτησιακά δικαιώματα του δημοσίου ή ιδιωτών. Η κρίση της επιτροπής για το δασικό, χορτολιβαδικό ή μη χαρακτήρα διαμορφώνεται σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις της δασικής νομοθεσίας, τις σχετικές αποφάσεις και οδηγίες του Υ.Π.ΕΝ., καθώς και τις Τεχνικές Προδιαγραφές κατάρτισης των Δασικών Χαρτών και συνεπώς τα μέλη της ΕΠΕΑ πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να κρίνουν το χαρακτήρα των εκτάσεων με βάση την φωτοερμηνεία (ιστορικής και πρόσφατης λήψης) σε συνδυασμό με την ισχύουσα δασική Νομοθεσία (Νόμους, ΠΔ, ΥΑ, εγκυκλίους κλπ) και τις διοικητικές πράξεις που κατά καιρούς έχουν εκδοθεί και αφορούν την εξεταζόμενη έκταση. Στο σύνολό του έργου των ΕΠ.Ε.Α τα πληρούν μόνον οι Δασολόγοι των Δασικών Υπηρεσιών που έχουν επιστημονική επάρκεια και εμπειρία στην φωτοερμηνευτική εκτίμηση του χαρακτήρα των εκτάσεων σύμφωνα με τα βλαστικά στοιχειά, λόγω των πανεπιστημιακών σπουδών τους και της εμπλοκής τους στη διαδικασία των πράξεων χαρακτηρισμού του άρθρου 14 του Ν.998/79 ή της διαδικασίας ελέγχου, θεώρησης και ανάρτησης των Δασικών Χαρτών. Η ΕΠ.Ε.Α. είναι τυπικό παράδειγμα διοικητικού οργάνου με αρμοδιότητα απόφανσης σε ένα επιστημονικό, τεχνικό, και ιδιαίτερα περιορισμένο ζήτημα. Με την προτεινόμενη διάταξη, η επίλυση του τεχνικού αυτού ζητήματος ανατίθεται σε ΕΠ.Ε.Α. όπου οι κατεξοχήν ειδικοί – οι δασολόγοι- είναι μειοψηφία, και θα απαρτίζονται κατά πλειοψηφία από άσχετες με την αποστολή της επιτροπής και του αντικειμένου της – 1 δικηγόρο και 1 μηχανικό, επί πλέον ενθαρρύνεται η μεγαλύτερη δυνατή προχειρότητα, αφού θα πρέπει να εξετάζουν 100 υποθέσεις τον μήνα. Με την ρύθμιση, θα έχουμε υπό την κρίση ιδιωτών που γίνονται πλειοψηφία στη επιτροπή, το τεκμήριο κυριότητας του Δημόσιου με δεδομένο ότι αυτό ισχύει στο μεγαλύτερο τμήμα της χώρας και αφόρα τις εκτάσεις που είναι δάσος ή δασική έκταση και κατά συνέπεια επίδραση στο δημόσιο συμφέρον.

Επισημαίνουμε ότι η αιτία καθυστερήσεων στην μέχρι τώρα πορεία εξέτασης των αντιρρήσεων, δεν είναι ούτε η σύνθεση των Επιτροπών Εξέτασης Αντιρρήσεων (ΕΠ.Ε.Α.) ούτε η απουσία οικονομικών κινήτρων. Ο κύριος λόγος καθυστερήσεων είναι η παράλληλη απασχόληση, κυρίως, των δασολόγων μελών της επιτροπής αλλά και των υπόλοιπων μελών και γραμματέων των ΕΠ.Ε.Α., στην άσκηση των υπηρεσιακών τους καθηκόντων. Ως λύση στο πρόβλημα αυτό προτείνεται, με δεσμευτική υπουργική απόφαση ή ειδική ρύθμιση, η αποκλειστική απασχόληση του υφιστάμενου προσωπικού που στελεχώνει τις ΕΠ.Ε.Α. στο έργο της εξέτασης των αντιρρήσεων, με ταυτόχρονη καθολική απαλλαγή από τα υπηρεσιακά τους καθήκοντα. Θυμίζουμε δε ότι με την προτεινόμενη ρύθμιση έγινε προσπάθεια (π.χ περιοχή Αττικής) και παλαιοτέρα με αποτέλεσμα να μη εξεταστεί καμιά αντίρρηση λογω ενδογενών και λειτουργικών αδυναμιών στην σύνθεση της επιτροπής.

Κατά συνέπεια των ανωτέρω με την ρύθμιση αυτή, του άρθρου 49, διαφωνούμε και ζητάμε να αποσυρθεί και να παραμείνει η Επιτροπή με την σημερινή σύνθεση της.

Κεφάλαιο ΣΤ: Ρυθμίσεις για οικιστικές πυκνώσεις

Άρθρο 50. «Ανάρτηση δασικών χαρτών σε συμμόρφωση με την υπ’ αρ. 685/2019 απόφαση του ΣτΕ»

Με την παρ. 1 προβλέπεται ότι εντός χρονικού διαστήματος δύο (2) μηνών από την έναρξη ισχύος του παρόντος αναρτώνται, σύμφωνα με τη διαδικασία των άρθρων 13 έως 17 του ν. 3889/2010 (Α’ 182), οι δασικοί χάρτες των περιοχών που είχαν περιληφθεί εντός ιώδους περιγράμματος στα χαρτογραφικά υπόβαθρα και είχαν εξαιρεθεί από την ανάρτηση σύμφωνα με τη διάταξη της παρ. 5 του άρθρου 23 του ν. 3889/2010. Από το χρόνο της κατά τα ανωτέρω ανάρτησης εκκινούν οι προθεσμίες για την άσκηση των αντιρρήσεων που προβλέπονται στο άρθρο 15 του ν. 3889/2010.

Με τις διατάξεις του άρθρου 50 συμφωνούμε.

Άρθρο 51. « Πεδίο εφαρμογής – διαδικασία υπαγωγής»

Άρθρο 52 . «Υποβολή αιτήσεων»

Άρθρο 53. Σύνταξη οικονομοτεχνικών μελετών

Άρθρο 54. «Περιεχόμενο του προεδρικού διατάγματος»

Άρθρο 55. «Απόφαση περί υπαγωγής στις διατάξεις του παρόντος»

Οι διατάξεις των άρθρων 51,52,53,54 και 55 είναι σε ευθέως αντίθετες με τα άρθρα 24 και 117 του Συντάγματος συμφώνα με τις υπ’ αρ. 685/2019 και 688 /2019 αποφάσεις της ολομέλεια του ΣτΕ υπό την Προεδρεία της Πρόεδρου της Δημοκρατίας κ. Αικατερίνης Σακελλαροπούλου.

Κατά συνέπεια ζητάμε την απόσυρση τους.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΑ΄ ΛΟΙΠΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 102 . «Διατάξεις δασικής νομοθεσίας»

Με το άρθρο αυτό αντιμετωπίζονται διάφορα ζητήματα εφαρμογής της δασικής εν γένει νομοθεσίας.

Είμαστε επιφυλακτικοί όσο αφορά την αναγκαιότητα των διατάξεων του άρθρου 102.

 

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΕΔΔΥ

Μοιραστείτε το!
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin


ΚατηγορίεςΔόμηση - Αυθαίρετα, Δασική Υπηρεσία, Δασικοί Χάρτες, Νομοθεσία, Προστατευόμενες περιοχές

Tags: , , , , , , , , , , ,

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: