Νομοσχέδιο για το Περιβάλλον: Που είναι οι δάσκαλοι μας;

του Λευτέρη Θ. Κόλλια,
Γεωτεχνικού

Το τελευταίο διάστημα κυρίαρχο θέμα της κοινωνίας μας, ήταν αναμφισβήτητα η πανδημία, η καραντίνα και όλη η περίεργη και εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση, που όλοι βιώσαμε. Παράλληλα, ένα σοβαρότατο θέμα που απασχόλησε, ήταν το Νομοσχέδιο για το Περιβάλλον. Μπορεί να μην πήρε τη δημοσιότητα που θα έπρεπε σε μεγάλο τμήμα της κοινωνίας λόγω της κατάστασης, όμως για όλους όσους ασχολούνται με το περιβάλλον με οποιαδήποτε σχέση, αυτονόητα υπήρξε σημαντικό θέμα ιδιαίτερης βαρύτητας και σημασίας.

Επιστήμονες και εργαζόμενοι στις δασικές υπηρεσίες, στους φορείς διαχείρισης και γενικότερα στο χώρο, οικολογικές οργανώσεις, φυσιολάτρες, διοικητικοί δικαστές,  συνήγοροι, επενδυτές και επιχειρηματίες, βιομήχανοι, πολιτικά κόμματα, νεολαίες, συλλογικότητες, επιμελητήρια, φοιτητές και γενικότερα όσοι απασχολούνται και συσχετίζονται με το περιβάλλον αλλά και όσοι ενδιαφέρονται πιο ενεργά για τα περιβαλλοντικά ζητήματα, εξέφρασαν τις απόψεις τους, τις θέσεις τους και τις ανησυχίες τους. Είναι αλήθεια, ότι με εξαίρεση 2-3 φορείς – βιομήχανοι και επιχειρήσεις εξορύξεων – η συντριπτική πλειοψηφία τάχθηκε αναφανδόν εναντίον του συγκεκριμένου νομοσχεδίου.

Εντυπωσιακό γεγονός είναι η ολοκληρωτική εξαφάνιση της άποψης των Καθηγητών μας και των Συλλογικών τους οργάνων στις Πανεπιστημιακές Σχολές, που έχουν επιφορτισθεί με την εκπαίδευση των Γεωτεχνικών επιστημόνων. Δεν ξέρω αν μου διαφεύγει κάποια ανακοίνωση τους –μακάρι δηλαδή- αλλά παρακολουθώντας τις τελευταίες ημέρες τις ανακοινώσεις των φορέων, τις δράσεις και τις παρεμβάσεις στη Βουλή, δεν αντιλήφθηκα κάποια ανακοίνωση, δελτίο τύπου, δράση, δραστηριότητα κλπ. Μια παράγραφο με την οποία να εκφράζουν ελεύθερα και δημοκρατικά την άποψη τους – θετική η αρνητική δεν έχει σημασία – για ένα τόσο σημαντικό θέμα, δεν διαβάσαμε. Αλήθεια, η Πανεπιστημιακή Κοινότητα δεν ασχολείται με την Περιβαλλοντική Νομοθεσία; Δεν έχει λόγο και άποψη; Δεν ενδιαφέρεται για τον τρόπο που η επιστήμη που υπηρετούν, εφαρμόζεται και υλοποιείται στη χώρα μας; Η διδασκαλία στους φοιτητές δεν επικεντρώνεται σε θέματα ορθολογικής διαχείρισης των πόρων, σε θέματα περιβαλλοντικής και αναπτυξιακής πολιτικής, σε θέματα προστασίας του περιβάλλοντος;

Θα μπορούσαν να τεθούν πολλά ερωτήματα, αλλά η άποψη που εκφράζεται δεν έχει στόχο δίκης, καταδίκης, αποτίμησης η οποιασδήποτε κατηγορίας για θέσεις και απόψεις. Εκφράζει όμως την αγωνία της αποφυγής της λήψης θέσης από την Πανεπιστημιακή Κοινότητα ή της επιλογής της ουδετερότητας και της μη ενασχόλησης με ένα τόσο σοβαρό θέμα, που αναμφισβήτητα είναι ζητούμενο για τη σημερινή κοινωνία. Και οι δάσκαλοι, θα πρέπει όχι μόνο να το διδάσκουν, αλλά και να το κάνουν πράξη.

Ευτυχώς, κάποιοι φοιτητές της Δασολογίας έβγαλαν μια ανακοίνωση και έσωσαν λίγο την κατάσταση για λογαριασμό της Πανεπιστημιακής Κοινότητας….

Λευτέρης Θ. Κόλλιας
Γεωτεχνικός


Μοιραστείτε το!
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin


ΚατηγορίεςΑπόψεις, Εκπαίδευση - Επιμόρφωση, Νομοθεσία, Περιβάλλον

Tags: , , , , , , ,

1 reply

  1. Αγαπητέ συνάδελφε Λευτέρη, γράφεις:
    “Εντυπωσιακό γεγονός είναι η ολοκληρωτική εξαφάνιση της άποψης των Καθηγητών μας και των Συλλογικών τους οργάνων στις Πανεπιστημιακές Σχολές, που έχουν επιφορτισθεί με την εκπαίδευση των Γεωτεχνικών επιστημόνων.”
    Άστοχα απορείς. Οφείλεις να εκλάβεις τη σιωπή τους ως “έμπρακτη μεταμέλεια” για την επί σαράντα χρόνια ανοχή τους απέναντι στην αγυρτεία (=ψευτοεπιστήμη) του λεγόμενου “οικολογικού κινήματος”, που κακοποίησε δραματικά το συνολικό περιβάλλον της χώρας, έχοντας ως όχημα τον αντιεπιστημονικό ορισμό του δάσους στο άρθρο 24 του Συντάγματος…
    Επίτρεψέ μου να σε παραπέμψω, για περισσότερη πληροφόρηση, στο προφορικά παρουσιασμένο ακροτελεύτιο ερευνητικό μου άρθρο, με τίτλο:
    “ΕΠΙΚΑΙΡΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΔΑΣΟΛΟΓΙΚΩΝ ΕΝΝΟΙΩΝ ΠΡΟΣ ΑΡΣΗ ΑΣΑΦΕΙΩΝ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ 40ΕΤΙΑΣ”.
    Εύκολα μπορείς να το βρεις στα online Πρακτικά του 18ου Πανελλήνιου Δασολογικού Συνεδρίου & International Workshop, Έδεσσα, 8-11 Οκτωβρίου 2017, με αύξοντα αριθμό 103.

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: