Advertisements

Να ξαναστήσουμε το μνημείο του βαθύριζου Γεροελάτου, Αναστασίου Στεφάνου

Ανδριάντας του Αναστάσιου Στεφάνου στις Κολλίνες Αρκαδίας, μπροστά από το δάσος της Σκιρίτιδας, που δημιούργησε. Προτομή του βρίσκεται και στην Πάρνηθα, φιλοτεχνημένη από τον γλύπτη Νικόλα.

www.arcadiaportal.gr

Αγγελική Γ. Κατσαφάνα-Μπρούσαλη
Καθηγήτρια φιλόλογος

Στην καρδιά του δάσους της Σκιρίτιδας, που απλώνεται μεταξύ των χωριών Κερασιάς, Βλαχοκερασιάς, Καλτεζών, Κολλινών, Αλεποχωρίου, στο Νότιο δηλ. μέρος του Ν. Αρκαδiας, δέσποζε περήφανος ο ανδριάντας του Αναστάσιου Στεφάνου, που καμάρωνε το δημιούργημά του, αναπνέοντας το οξυγόνο των πεύκων.

Του οραματιστή δασολόγου, από την Κερασιά Αρκαδίας, που με τη συμπαράσταση των συλλόγων των παραπάνω χωριών και την κρατική υποστήριξη αναδάσωσε την περιοχή σε έκταση 40.000 στρέμματα με δρυς, καρυδιές, έλατα, καστανιές και την κυριαρχία της Μαύρης Πεύκης και «γέμισε τον τόπο με οξυγόνο, πουλιά, ευτυχία, θεό». Που μας έδωσε τη δυνατότητα να χανόμαστε στα κρυφά μονοπάτια του δάσους, να απολαμβάνουμε τη μαγεία του, τη μυρωδιά του πεύκου, το κελάρυσμα των πηγών, την ηρεμία, την αρμονία, τη πολυχρωμία και να νιώθουμε τυχεροί για το φυσικό μεγαλούργημα που άφησε ως κληρονομιά.

Σήμερα το βάθρο του παραμένει άδειο, αφού άνθρωποι ασυνείδητοι, αγνώμονες και ανιστόρητοι, τον περσινό χειμώνα, γκρέμισαν τον ανδριάντα του Στεφάνου, για να τον οδηγήσουν στο χυτήριο, προφανώς με ποταπά κίνητρα. Τέτοιες πράξεις, που πληθαίνουν σήμερα από την εξαχρείωση των ηθών, είναι επαίσχυντες και προκαλούν σε όλους μας τη θλίψη και μάλιστα όταν οι δράστες παραμένουν ασύλληπτοι και συνεχίζουν τις αχρειότητές τους κάπου αλλού.

Όμως έχουμε ανάγκη του μνημείου του, για να μας καθοδηγεί και να μας θυμίζει το βαθύτερο νόημα της ζωής. Για να θυμόμαστε και να μελετάμε το έργο του, να ακολουθούμε τα βήματά του και να προστατεύουμε όσα μας άφησε.

Γιατί ο Αναστάσιος Στεφάνου, πέρα από το δάσος της Σκιρίτιδας που αναδάσωσε, από διάφορες θέσεις κλειδιά υπηρέτησε τα ελληνικά δάση και τη φύση. Ως δασάρχης στο Δασαρχείο Τρικάλων, ως επιθεωρητής Δασών Πελοποννήσου, ως διευθυντής Δασών Θράκης, Μακεδονίας, ως επιθεωρητής αναδασώσεων όλης της επικράτειας άφησε μεγάλο έργο. Δημιούργησε το πάρκο της Κομοτηνής, ίδρυσε φυτώρια, τιθάσευσε χείμαρρους, ίδρυσε συλλόγους φιλοδένδρων, παρέδωσε αλσύλλια στο λαό της Αθήνας, ανέγειρε δασικά κτίρια, εξέδωσε περιοδικά, ίδρυσε την ομοσπονδία των δασολόγων Ελλάδας, φύτεψε το δάσος της Καβάλας. Σ’ αυτόν οφείλεται η εισαγωγή και η καλλιέργεια της Καναδικής Λεύκας από τη Γαλλία, που αποτελεί το 1/3 της χρήσιμης ξυλείας του τόπου μας. Δούλεψε για τη διαμόρφωση του δρυμού της Πάρνηθας, χάραξε δρόμους, άνοιξε βρύσες, ωραιοποίησε την περιοχή. Έσωσε και το εδαφικό τρίγωνο, εκεί που χτίστηκε το Παναρκαδικό Νοσοκομείο της Τρίπολης, από καταπατητές, με τη βοήθεια των μαθητών της Δασικής Σχολής Βυτίνας. Προστάτεψε και το ελατοδάσος του Μαινάλου από την παράνομη υλοτόμηση, που θα το αφάνιζε.

Η αγάπη του για το περιβάλλον εκφράστηκε και από το πλούσιο συγγραφικό έργο του. Έγραψε αρκετά βιβλία και 320 μελέτες για φιλοδασικά – γεωργικά- οικονομικά- πολιτικά θέματα. Όπως άνετα έπιανε την τσάπα και φύτευε δέντρα, με το ίδιο πάθος κρατούσε το μολύβι. Επίκαιρος, διαχρονικός, έθεσε όλους τους περιβαλλοντικούς κινδύνους, όπως φαίνεται και από τον πύρινο πρόλογο του βιβλίου του, «Το δάσος που λαχτάριζες», ήδη από το 1974. «Από την αχαλίνωτη τεχνολογία η οποία εκμεταλλεύεται ληστρικά κάθε φυσικό πόρο, αλλοιούται συνεχώς η οικολογική ισορροπία της βιόσφαιρας Η μανία του κέρδους προσπαθεί να μετατρέψει και τον αέρα που αναπνέουμε σε πλουτοφόρο εμπόρευμα. Ο αφανισμός όμως της βιολογικής ισορροπίας ζώων και φυτών θα έχει σαν συνέπεια και τον αφανισμό του ανθρώπου. Η κοινωνία της καταναλώσεως μας έδωκε πολλά αγαθά, σκότωσε όμως την υγεία και την ψυχή μας! Η σημερινή κρίσις του πετρελαίου ίσως είναι μια ευτυχής ειδοποίηση, για να αφήσουμε την κοινωνία της σπατάλης και της τεχνητής ζωής και να ξαναγυρίσουμε στη φύση. Αν συνεχιστούν μερικές ακόμη από τις σημερινές εκτροπές ο άνθρωπος κινδυνεύει να κλείσει τον βιολογικό του κύκλο πάνω στη γη».

Όλη η Ελλάδα, όπως φαίνεται, χρωστάει ευγνωμοσύνη στο Στεφάνου για τις ιδέες του και το πρωτοπόρο έργο του και πρωτίστως η περιοχή μας. Απότοκο της ευγνωμοσύνης μας θα είναι να ξαναστηθεί ο ανδριάντας του στο βάθρο του, μαρμάρινος αυτή τη φορά. για να μην κινδυνεύει από αχρείους και αήθεις «ανθρώπους».

Ας προσφέρουμε από ένα χρηματικό ποσό όλοι μας, για να υψωθεί περήφανος στο βάθρο του, στην πατρίδα του, ο οραματιστής Στεφάνου. όπως του αξίζει, για να διαφεντεύει τα ανυπότακτα βουνά και να δείχνει το δρόμο της πραγματικής ανάπτυξης .

Αγγελική Γ. Κατσαφάνα-Μπρούσαλη
Καθηγήτρια φιλόλογος

http://www.arcadiaportal.gr

Πληροφορίες για τον Αναστάσιο Στεφάνου μπορείτε να διαβάσετε, επίσης, στο  «ΝΑ ΚΑΕΙ Η ΔΑΣΙΚΗ ΜΑΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ;» του Αντώνιου Β. Καπετάνιου

Advertisements
Μοιραστείτε το!
Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin


ΚατηγορίεςΔιάφορα

Tags: ,

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: