Όταν η εκγύμναση κυνηγόσκυλων αποτελεί κάλυψη για λαθροθηρία

(Φωτογραφία αρχείου)

Το έχουμε γράψει πολλές φορές αλλά θα συνεχίσουμε να το γράφουμε ξανά και ξανά. Είναι ανήθικο και καταστροφικό να θανατώνονται θηράματα κατά την περίοδο της αναπαραγωγής τους. Ακόμα και να ενοχλούνται με οποιοδήποτε τρόπο…

Ας δούμε την περίπτωση του λαγού. Το γεγονός ότι το είδος επιβιώνει και διατηρείται σε πληθυσμούς τέτοιους που επιτρέπουν τη νόμιμή θήρευσή του οφείλεται στην αναπαραγωγική του ικανότητα. Κάθε ενήλικο θηλυκό γεννάει πολλά λαγουδάκια κάθε χρόνο. Όταν θανατώνεται κατά την διάρκεια της αναπαραγωγικής περιόδου, η ζημιά δεν είναι μείον “ένας λαγός” αλλά μείον “ένας λαγός συν πολλά λαγουδάκια – θηράματα”.

Κάθε χρόνο, αυτή την περίοδο, πολλοί λαγοί πέφτουν θύματα ασυνείδητων λαθροθήρων. Με κάθε τρόπο και μέσο. Άλλοι στήνουν παγίδες (εδώ και εδώ), άλλοι τους σκοτώνουν νύχτα (εδώ και εδώ) και τέλος υπάρχουν και οι πιο “μάγκες”. Αυτοί που ενώ φαίνεται ότι ασκούν μια νόμιμη δραστηριότητα, την εκπαίδευση κυνηγετικών σκύλων στους χώρους εκγύμνασης, εκμεταλλεύονται το δικαίωμα που τους δίνει η πολιτεία προκειμένου να θανατώσουν παράνομα λαγούς… κι όχι μόνο.

Σε ορισμένες περιοχές έχει επικρατήσει η άποψη που προκρίνει την απαγόρευση της θήρας σε περιοχές που έχουν καθοριστεί ως χώροι εκγύμνασης κυνηγετικών σκύλων. Καθορίζεται ο χώρος εκγύμνασης και παράλληλα εκδίδεται απόφαση απαγόρευσης θήρας ορισμένου χρόνου. Ο λόγος; Για να διατηρηθούν μεγαλύτεροι πληθυσμοί θηραμάτων ώστε κατά την εκπαίδευση των κυνηγετικών σκύλων να υπάρχουν πιθανότητες εντοπισμού και καταδίωξης, στη περίπτωση των σκύλων δίωξης (π.χ. λαγόσκυλα).

Μέχρι το 1998, σύμφωνα με το τότε ισχύον νομικό καθεστώς (άρθρο 255 του Ν.Δ. 86/69), απαγορευόταν τελείως η εις την ύπαιθρο ελευθέρα κυκλοφορία κυνηγετικών σκύλων, κατά το χρόνο που απαγορευόταν το κυνήγι. Επιτρεπόταν μόνο έναν (1) μήνα προ της ενάρξεως της κυνηγετικής περιόδου η εκγύμνασής τους με τη συνοδεία κυνηγών, χωρίς να φέρουν όπλο και μόνο σε περιορισμένες εκτάσεις που καθορίζονταν από τις αρμόδιες Δασικές Αρχές.

Από το 1998 και μετά την ισχύ του ν. 2637/1998, η εκγύμναση όλων των κυνηγετικών σκύλων (δίωξης και μη) επιτρέπεται καθ’ όλο το έτος, συνοδευόμενοι από κυνηγούς ή κυναγωγούς, χωρίς να φέρουν όπλο, σε περιορισμένες εκτάσεις (ΖΕΣ) που καθορίζονται από την αρμόδια δασική αρχή

Σύμφωνα με την ετήσια απόφαση του αρμόδιου Υπουργείου, με την οποία ρυθμίζεται η θήρα για κάθε κυνηγετική περίοδο, η χρησιμοποίηση σκύλων δίωξης για άσκηση κυνηγίου επιτρέπεται από 15.09 μέχρι και 20.01 (για την πρόσφατη περίοδο) σε τρεις ημέρες την εβδομάδα (Τετάρτη, Σάββατο και Κυριακή), δηλαδή μόνο τις ημέρες κατά τις οποίες επιτρέπεται αντιστοίχως το κυνήγι του Λαγού και του Αγριόχοιρου.

Για τα ίδια σκυλιά, ενώ η χρησιμοποίησή τους είναι αυστηρά περιορισμένη για την άσκηση θήρας, δεν συμβαίνει κάτι αντίστοιχο, όσο αφορά το χρόνο, για την εκγύμνασή τους. Στις ζώνες εκγύμνασης (όπου μπορεί να απαγορεύεται η θήρα) μπορούν να εντοπίζουν και να καταδιώκουν θηράματα καθ’ όλη τη διάρκεια του 24ώρου και του έτους. Ακόμα και κατά τον χρόνο αναπαραγωγής των θηραμάτων και της άγριας πανίδας γενικότερα. Κι όπως πολύ εύστοχα αναφέρει ο δικηγόρος, Ηλίας Μπεκιάρης (ΕΔΩ), «σκεφθείτε τα μικρά λαγουδάκια, γουρουνάκια, τι τύχη θα έχουν αν εντοπισθούν από τους σκύλους δίωξης ή ακόμη και τα αβγά των φωλεών των διαφόρων πτηνών (περδίκων, ορτυκιών κ.λπ.)». Για το λόγο αυτό, αρκετοί κυνηγετικοί σύλλογοι, με σχετικές ανακοινώσεις τους, προσπαθούν να επιστήσουν τη προσοχή των μελών τους για τους κινδύνους της εκγύμνασης κατά την περίοδο αναπαραγωγής των θηραμάτων.

Δικαιολογημένα κάποιος θα μπορούσε να υποστηρίξει ότι ο κυνηγός ή ο κυναγωγός δεν πηγαίνει στο χώρο εκγύμνασης με σκοπό να προκαλέσει ζημιά στην άγρια πανίδα ούτε για παράνομη θήρα. Εξάλλου, τα σκυλιά δίωξης μπορεί να εντοπίζουν και να καταδιώκουν έναν λαγό αλλά δεν μπορούν να τον πιάσουν κατά τη καταδίωξη. Εκτός αν πρόκειται για μικρά λαγουδάκια ή θηλυκά σε κατάσταση εγκυμοσύνης ίσως, ή αν ο σκύλος που “εκγυμνάζεται” έχει την ικανότητα να συλλάβει το λαγό.

Στο ίδιο θέμα είχαμε αναφερθεί και το 2018 (ΕΔΩ). Αφορμή για να ασχοληθούμε ξανά υπήρξε η πληροφορία που λάβαμε για την ανάρτηση στο facebook ενός βίντεο με σχετικό περιεχόμενο αλλά, κυρίως, η σύλληψη ενός ατόμου στη Ρόδο. Σύμφωνα με το δελτίο τύπου του Κ.Σ. Ρόδου, οι θηροφύλακες ενώ περιπολούσαν στη ΖΕΣ “Ψαλίδι” συνέλαβαν ένα άτομο διότι είχε θηρεύσει λαγό με τα κυνηγόσκυλά του. Επιπλέον, τα δυο σκυλιά του δεν είχαν την νόμιμη σήμανση (μικροτσίπ) και ούτε βιβλιάριο υγείας, όπως προβλέπεται από το νόμο, γι’ αυτό και επιβλήθηκε διοικητικό πρόστιμο. Να σημειώσουμε εδώ ότι ο λαγός βρέθηκε σε τέτοια κατάσταση που η φωτογραφία του που συνοδεύει το δελτίο τύπου καλύφθηκε αυτόματα στο Facebook με την αιτιολογία ότι μπορεί να δείχνει σκληρό περιεχόμενο.

Είναι γνωστό ότι στη Κρήτη και στα Δωδεκάνησα, ίσως και σε άλλες περιοχές, υπάρχουν ράτσες σκύλων (η ντόπια ονομασία τους είναι “λαγωνικοί”) που έχουν την ικανότητα να εντοπίζουν, να καταδιώκουν και να συλλαμβάνουν τους λαγούς, ειδικά ανήλικα άτομα. Οι ιδιοκτήτες τους το γνωρίζουν αυτό και ορισμένοι, που μπορεί να μην έχουν καμιά σχέση με τη νόμιμη δραστηριότητα της θήρας, δεν διστάζουν να τα χρησιμοποιούν με σκοπό τη θανάτωση λαγών.

Όπως είναι εύκολο να καταλάβει κανείς, για αυτούς τους ασυνείδητους “μάγκες”, οι ζώνες εκγύμνασης κυνηγετικών σκύλων είναι ο ιδανικός χώρος για την άσκηση λαθροθηρίας. Μπορούν να πηγαίνουν ανενόχλητοι για “εκπαιδευτικό” όποια ημέρα και ώρα επιθυμούν, ακόμα και στην περίοδο αναπαραγωγής, και σε περιοχές με πολλά θηράματα. Δυστυχώς, ούτε τα μέτρα περιορισμού της κυκλοφορίας λόγω κορωνοϊού στάθηκαν εμπόδιο όσο αφορά το περιστατικό της Ρόδου.

dasarxeio.com


Μοιραστείτε το!
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin


ΚατηγορίεςΘήρα

Tags: , , , , , ,

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: