Παρατάσεις παρατάσεων

Παρατάσεις παρατάσεων

Ή

Παρατάσεις αδυναμιών και ανικανοτήτων

Δημήτριος Η. Παπαστερίου
Ομότιμος καθηγητής ΑΠΘ

Α. Στα άρθρα 90 και 91 ν. 4796/2021 εισάγονται – και πάλι – παρατάσεις συγκεκριμένων προθεσμιών σε σημαντικούς τομείς του Κτηματολογικού Δασικού Δικαίου.

Ο ν. 4796/2021 (ΦΕΚ Α΄ 63/17.04.2021) έχει το «λακωνικό» τίτλο:

«Απλούστευση του πλαισίου άσκησης οικονομικών δραστηριοτήτων αρμοδιότητας Υπουργείων Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Υποδομών και Μεταφορών, ρυθμίσεις για τη μεταφορά στον Οργανισμό Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας των αρμοδιοτήτων για τα εμπορικά σήματα, άλλες διατάξεις για την ενίσχυση της ανάπτυξης και άλλες επείγουσες ρυθμίσεις».

Από το νόμο αυτό επικεντρώνουμε το ενδιαφέρον μας στα άρθρα 90 και 91, που εντάσσονται στο Μέρος Γ΄, υπό τον τίτλο «Άλλες επείγουσες ρυθμίσεις», τα οποία εισάγουν:

Το πρώτο άρθρο, παράταση προθεσμίας για επιτρεπτές επεμβάσεις σε δασικές εκτάσεις- τροποποίηση του άρθρου 52 ν. 4280/2014.

Το δεύτερο, παράταση προθεσμίας για έγκριση επεμβάσεων σε δασικές εκτάσεις – τροποποίηση της παρ. 2 του άρθρου 102 ν. 4685/2020.

Κοινό χαρακτηριστικό των παραπάνω διατάξεων είναι οι δασικές εκτάσεις, οι παράνομες επεμβάσεις σε αυτές, το στοιχείο του χρόνου, οι ποικίλες προθεσμίες για διατήρηση υπαρχουσών έκνομων καταστάσεων και – βέβαια – η εκ νέου παράταση των προθεσμιών μέχρι την επόμενη προγραμματισμένη ή μη παράταση. Όλα αυτά στο πλαίσιο του εξαγγελθέντος νέου δόγματος για το Δασικό Δίκαιο, το οποίο δόγμα εντάσσεται στο ευρύτερο όραμα της «Αναδιατάξεως στο ορθό».

Β. Ειδικότερα ρυθμίζονται τα ακόλουθα:

Άρθρο 90, παρ. 1: «1. Η περαίωση της διαδικασίας ένταξης στο πλαίσιο των επιτρεπτών επεμβάσεων σε δασικού χαρακτήρα εκτάσεις, των παρ. 7, 9 και 10 του άρθρου 52 του ν. 4280/2014 (Α’ 159), παρατείνεται από τη λήξη της μέχρι την 31η.12.2022. Η ανωτέρω προθεσμία καταλαμβάνει και την παρ. 4 του άρθρου 58 του ν. 998/1979 (Α’ 289), εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις της».

Άρθρο 90, παρ. 2: «2. Η παρ. 18 του άρθρου 52 του ν. 4280/2014 αντικαθίσταται ως εξής: «18. Η παρ. 2 του άρθρου 17 του ν. 3208/2003 (Α’ 303), πλην του τελευταίου εδαφίου της, καθώς επίσης και η παρ. 3 του ιδίου άρθρου καταργούνται μετά από την έναρξη των εργασιών σύνταξης δασολογίου της οικείας περιφερειακής ενότητας και πάντως όχι πέραν της 31ης.12.2023. Μετά από την πάροδο της προθεσμίας αυτής για τις οριστικά παραχωρηθείσες εκτάσεις ισχύουν οι όροι των παραχωρητηρίων».

Άρθρο 91: «Η προθεσμία της παρ. 2 του άρθρου 102 του ν. 4685/2020 (Α’ 92) παρατείνεται από την 30ή.4.2021 μέχρι την 31η.12.2022 και η παρ. 2 διαμορφώνεται ως εξής:

«2. Οι οριζόμενες εγκαταστάσεις στην παράγραφο 2 του άρθρου 51 του ν. 998/1979 (Α’ 289), όπως ισχύει, καθώς και οι βοηθητικοί χώροι και λοιπά συνοδά έργα και κατασκευές που εξυπηρετούν τη λειτουργία και την πρόσβαση σε αυτές, που εγκαταστάθηκαν κατόπιν διοικητικής πράξης άλλης αρχής, χωρίς όμως άδεια της δασικής υπηρεσίας σε δάση, δασικές εκτάσεις και δημόσιες εκτάσεις των περιπτώσεων α’ και β’ της παραγράφου 5 του άρθρου 3 του ως άνω νόμου, οφείλουν να λάβουν έως τις 31.12.2022 την έγκριση επέμβασης του άρθρου 45 του ιδίου νόμου, με την επιφύλαξη των παραγράφων 4 και 6 του ιδίου άρθρου. Μέχρι το πέρας της τιθέμενης προθεσμίας αναστέλλεται η ισχύς των διοικητικών πράξεων αποβολής, επιβολής προστίμων κατεδάφισης και κήρυξης των εκτάσεων ως αναδασωτέων, που τυχόν έχουν εκδοθεί και οι πράξεις αυτές ανακαλούνται από τη δασική υπηρεσία, εφόσον εκδοθεί η απόφαση έγκρισης επέμβασης».

Γ. Οι συνεχείς παρατάσεις προθεσμιών και αντικαταστάσεις ρυθμίσεων, όπως είναι οι παραπάνω αναφερόμενες:

i. Δεν προβάλλουν ευκαμψία ή ελαστικότητα, που θα μπορούσε να θεμελιωθεί στην αρχή της αναλογικότητας.

ii. Ούτε θεμελιώνονται στο περιβαλλοντικό μας Σύνταγμα, όπου δεσπόζει το δικαίωμα στο περιβάλλον, αλλά και στο δασικό περιβάλλον.

iii. Ούτε αποτελούν νέο δόγμα, αλλά επανάληψη προηγούμενων επιλογών μη θεμελιωμένων σε κάποιο επικαλούμενο δόγμα.

iv. Δεν μπορεί να ενταχθούν σε κάποιας μορφή «αναδιάταξης στο ορθό». Μια και δεν πρόκειται για αναδιάταξη αλλά για επανάληψη.

v. Παραπέρα, δεν ανταποκρίνονται στο ορθό, μια και διαιωνίζουν μια αντισυνταγματική παρακαμπτήριο, όπου χωρίς άδεια της αρμόδιας δασικής υπηρεσίας εξακολουθούν να διατηρούνται καταστάσεις, που προσβάλλουν οποιαδήποτε απόχρωση κτηματολογικής δασικής ορθότητας.

Δ. Η 31η Δεκεμβρίου 2022 είναι μια τυχαία ρύθμιση, που χαρακτηρίζεται ως προθεσμία. Είναι μια ρύθμιση που δεν περιλαμβάνει την ουσία του θέματος. Θα μπορούσε να εκληφθεί, αντί για προθεσμία, ως αναβλητική αίρεση. Αλλά αυτή προϋποθέτει ένα μέλλον και αβέβαιο γεγονός. Εδώ, όμως, το μέλλον γεγονός είναι βέβαιο, μια και, ούτως εχόντων των πραγμάτων, θα έχουμε τους ίδιους διαπαραταξιακούς «παράγοντες» εκτελεστικών νόμων του Συντάγματος. Το πιθανότερο είναι ότι θα επαναληφθεί από τους μελλοντικούς «φύλακες» μια προθεσμία κάποιου μήνα κάποιου έτους εντός της τρέχουσας δεκαετίας. Χωρίς να μπορεί με βεβαιότητα να αποκλεισθεί και η προσφυγή σε κάποιο εκ του νόμου «παραχωρητήριο», ίσως για 99 έτη, αλλά «για τελευταία φορά»! Προς το παρόν κρίσιμος χρόνος είναι η τριακονταετία, με δυνατότητα επεμβάσεως στο χρόνο ενάρξεώς της.

Οι παρατάσεις παρατάσεων και οι παρατάσεις αδυναμιών και ανικανοτήτων έχουν υπερβεί την «κοινωνική υπαιτιότητα» και καταλαμβάνουν περίοπτη θέση στο νομικό μας πολιτισμό.

Δημοσιεύτηκε στο dasarxeio.com | 20.04.2021

 


ΚατηγορίεςΑπόψεις, Δασικοί Χάρτες, Κτηνοτροφία - Βοσκότοποι, Νομοθεσία

Tags: , , , , , , , , ,

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: