Ευγενία Λαμπέτσου,
Δασολόγος – Περιβαλλοντολόγος
Όσα αναφέρω παρακάτω τα έγραψα πριν από έξι μήνες περίπου, αλλά ως τώρα άφηνα το γραπτό «στο συρτάρι», γιατί σκεφτόμουν πως δεν έχει κανένα νόημα να το δημοσιεύσω για να μοιραστώ τους προβληματισμούς μου. Μ’ ένα αίσθημα απογοήτευσης, ομολογώ, διαπίστωσα ότι μάλλον επικρατεί η άποψη πως δεν αντιμετωπίζουμε ιδιαίτερα προβλήματα ως δασική υπηρεσία, ούτε υφίστανται σοβαρά περιβαλλοντικά ζητήματα που θα έπρεπε να μας ανησυχούν.
Από τότε όμως μεσολάβησαν διάφορα, όπως για παράδειγμα, μια συνέντευξη του Γενικού Γραμματέα Δασών, τον περασμένο Σεπτέμβριο στο ράδιο Έβρος, για τα 51εκ. ευρώ που θα δοθούν σε αντιπλημμυρικά έργα και η εν τέλει υπ’ αριθ. 1379/12-11-2024 απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, για την μη νόμιμη διαδικασία ανάθεσης εκ μέρους του «ταχύτατου», κατά τα άλλα, ΤΑΙΠΕΔ (1ο τμήμα της σύμβασης). Στην συνέχεια, ένα άρθρο στην ecopress για τους δασικούς χάρτες και τις γνώσεις που ΔΕΝ έχει η Δασική Υπηρεσία, μια πανηγυρική εκδήλωση στο Ζάππειο με το antinero-team (ως τέτοιο αναφέρθηκε κάπου), μια συνέντευξη του Γενικού Διευθυντή Δασών στην Καθημερινή, η συνεργασία WWF & Εθνικού Αστεροσκοπείου με στόχο την βελτίωση του εθνικού συστήματος δασοπυρόσβεσης, οι νέες -ξανά- παρεμβάσεις του υπουργείου για την επιτάχυνση εξέτασης των υποθέσεων από τις ΕΠΕΑ, η συνάντηση της ΠΕΔΔΥ με τον Γενικό Γραμματέα που για άλλη μια φορά έγινε σε «πολύ καλό κλίμα», μια εγκύκλιος του ΥΠΕΝ για τον διττό ρόλο της διάνοιξης δασικών οδών προς εξυπηρέτηση των έργων ΑΠΕ και της αντιπυρικής προστασίας, τα 150 αυτοκίνητα από το πρόγραμμα ΑΙΓΙΣ και η χαρά των υπουργών, υφυπουργών και γενικών, γιατί «αυτή είναι μια σημαντική ημέρα ιδιαίτερα για τις δασικές υπηρεσίες», οι τελευταίες δηλώσεις του Υπουργού ΥΠΕΝ για τα υβριδικά σχήματα και «τις πρωτοβουλίες πρόληψης που είναι η απάντησή μας απέναντι στην επελαύνουσα κλιματική κρίση», κ.λπ., κ.λπ., κ.λπ. Γίνεται να μην ασχοληθείς;
Έτσι λοιπόν δημοσιεύω το κείμενο αυτό, παρόλο που το συνέταξα τον Σεπτέμβριο και παρόλο που είναι πολύ μεγάλο κι ίσως δεν το διαβάσει κανείς, για δυο βασικούς λόγους: πρώτον, γιατί δεν πιστεύω ότι όλα βαίνουν καλώς, όπως προσπαθούν επανειλημμένως να μας πείσουν και δεύτερον και κυριότερον, γιατί παραμένει επίκαιρο, όσο και αναπάντητο, το εξής ερώτημα.. Όποιος διατυπώνει μια διαφορετική γνώμη, όπως για παράδειγμα ότι η υπηρεσία αποδυναμώνεται όλο και περισσότερο, ότι έχει υποβαθμιστεί η έννοια της διαχείρισης σε «αφαίρεση της βιομάζας», ότι έχει δημιουργηθεί ένα κλίμα φόβου για την βλάστηση την οποία ζητάμε να απομακρύνουμε άρον άρον ή ότι υπάρχει μια τρίτη λύση στο θέμα της δασοπυρόσβεσης που λέγεται Δασικό Σώμα, κρίνεται αυτομάτως ως ανεπιθύμητος, γραφικός ή φανατικό στέλεχος κόμματος; Υπάρχει αληθινός διάλογος τελικά ή για να πορευόμαστε πρέπει να συμφωνούμε αδιακρίτως με ό,τι μας λένε και να υποκρινόμαστε πως τα πάντα εξελίσσονται ομαλά; Ακόμη και στην περίπτωση που κάποιος κάνει λάθος ή αποτελεί μειοψηφία, απαγορεύεται να εκφράσει την σκέψη του;
Ενδιαφέρον.. έχει μεγάλο ενδιαφέρον να επισημαίνει κάποιος την ανάγκη να ενισχυθεί από κάθε άποψη ο κλάδος που υπηρετεί και να τον «επιπλήττουν» γι’ αυτό, να του καταλογίζουν ότι είναι κομματικά τα κίνητρά του και να του επιτίθενται ακόμη και με κακοήθειες για την εργασία του, διαστρεβλώνοντας τα λόγια του και μην αφήνοντάς τον να απαντήσει σ’ έναν υποτιθέμενο διάλογο. Διότι όλα αυτά δεν συμβαίνουν κάπου μακριά, συμβαίνουν εδώ… ανάμεσά μας.
Στις 5 Σεπτεμβρίου 2024 λοιπόν και μετά από πρόσκληση της Γενικής Διεύθυνσης Δασών και Δασικού Περιβάλλοντος, συνάδελφοι από τις δασικές υπηρεσίες Επιθεώρησης Εφαρμογής Δασικής Πολιτικής Μακεδονίας-Θράκης, συμμετείχαμε σε συνάντηση με τίτλο «Ημέρες Δασών», προκειμένου να συζητήσουμε για τα έργα που εκτελούνται από την Δασική Υπηρεσία και τις πηγές χρηματοδότησής τους, τον σχεδιασμό της Δασικής Πολιτικής, καθώς και για τα δασικά οικοσυστήματα και την κλιματική αλλαγή.
Αφού παρακολουθήσαμε μια παρουσίαση για τις χρηματοδοτήσεις που έχουν λάβει και θα λάβουν τα έργα της υπηρεσίας, ο Γενικός Διευθυντής μας ενημέρωσε ότι τα προγράμματα τρέχουν επιτυχώς, οσονούπω θα έχουμε διαχειριστικές μελέτες, σύντομα θα παραλάβουμε νέα οχήματα, οι δασοπόνοι αναλαμβάνουν καθήκοντα, θα ακολουθήσουν οι προσλήψεις των δασολόγων, οργανώνονται τα διοικητικά τμήματα και η υπηρεσία χαίρει της εκτίμησης όλων, ενώ στην συνέχεια μας δόθηκε ο λόγος με την επισήμανση όμως να μην αναφερθούμε στο θέμα του προσωπικού, γιατί μόλις είχαμε ενημερωθεί σχετικά.
Καταρχάς θα έλεγα ότι ο χρόνος ήταν πολύ λίγος αναλογικά με την σπουδαιότητα των θεμάτων προς συζήτηση, λαμβάνοντας υπόψη και τις πολλές ερωτήσεις που τέθηκαν για προβλήματα διοικητικής φύσης που ακόμη ταλαιπωρούν τις υπηρεσίες, 3 χρόνια μετά από την υπαγωγή μας στο ΥΠΕΝ. Δεν είναι εφικτό, εντός τριών ή τεσσάρων ωρών, να εξετάσεις πληθώρα σημαντικών ζητημάτων που έχουν συσσωρευτεί και να ανταλλάξεις απόψεις για το ποιοι είναι πραγματικά οι στόχοι μας για τον δασικό πλούτο της χώρας. Τι επιδιώκουμε από την διαχείριση των δασικών οικοσυστημάτων, σε ποια οικολογικά, κοινωνικά και οικονομικά κριτήρια θα δώσουμε προτεραιότητα, σε τι κατάσταση βρισκόμαστε σήμερα, πόσο απέχουμε από την επίτευξη των στόχων, ποιες στρατηγικές πρέπει να ακολουθήσουμε για να επιτύχουμε το επιδιωκόμενο; Αν θυμάμαι καλά, σχεδόν τίποτα δεν συζητήθηκε από όλα αυτά που ουσιαστικά συνθέτουν την έννοια της Δασικής Πολιτικής. Θεωρώ πως εάν όντως αναζητάμε την επικοινωνία και δεν περιοριζόμαστε σε επικοινωνιακά τεχνάσματα, οργανώνουμε τέτοιες συζητήσεις ανά τακτά διαστήματα μέσα στο πέρασμα των χρόνων και σίγουρα όχι εκ των υστέρων, αλλά ΠΡΙΝ ληφθούν σοβαρές αποφάσεις και ψηφιστούν νομοσχέδια.
Σε αυτήν την συνάντηση λοιπόν κι ενώ είχα στο μυαλό μου κάποια θέματα να θίξω, κατά την διάρκεια σκέφτηκα ότι δεν ωφελεί να τοποθετηθώ δεδομένου του χρόνου και της πορείας που είχε πάρει η συζήτηση για τα διοικητικά αδιέξοδα, μέχρι που άκουσα τον Γενικό Διευθυντή να λέει πως «είμαστε πολύ χαρούμενοι που λόγω των έργων της δασικής υπηρεσίας βρίσκουν δουλειά οι συνάδελφοι στα δασοτεχνικά γραφεία»!! Δεν ακούγεται σαν να σε εμπαίζουν;
Ήδη με το που ζήτησα τον λόγο και είπα το όνομά μου, όπως συνηθίζεται, δυο φορές ο Γενικός Διευθυντής μου ζήτησε να επαναλάβω επειδή υποτίθεται δεν άκουσε, ενώ πολύ καλά γνωρίζει και πώς λέγομαι και πού εργάζομαι. Μια ενέργεια που στόχευε φαντάζομαι στο να με κάνει να νιώσω αμήχανα και που ίσως θα πετύχαινε στα 18 μου, σίγουρα όμως όχι στα 53 μου.
Επανέλαβα λοιπόν τα στοιχεία μου και ψύχραιμα θεωρώ διατύπωσα εν ολίγοις τα εξής «κατακριτέα και απαράδεκτα» ερωτήματα:
- Πώς γίνεται ο προϊστάμενος της δημόσιας δασικής υπηρεσίας που χρόνια τώρα συζητάμε για την υποστελέχωσή της, να μας λέει ότι χαιρόμαστε που βρίσκουν δουλειά οι συνάδελφοι στα δασοτεχνικά γραφεία; Επί σειρά ετών ακούμε για επικείμενες προσλήψεις, πώς μπορούμε να πιστέψουμε ότι δεν θα ακούμε για άλλα τόσα; Όλοι μας χαιρόμαστε όταν οι συνάδελφοι βρίσκουν εργασία, αλλά αναμένουμε κάποτε αυτό να συμβεί και στην υπηρεσία, γιατί οι προσλήψεις προσωπικού ΙΔΟΧ ή μέσω κοινωφελών προγραμμάτων και αναδόχων για υποστηρικτικές εργασίες των δασικών χαρτών, αποτελούν προσωρινές λύσεις. Εκπαιδεύουμε τους συναδέλφους στα αντικείμενα αρμοδιότητάς μας και αφού εξοικειωθούν, κάποια στιγμή αποχωρούν, με αποτέλεσμα αφενός να χάνονται από την υπηρεσία οι γνώσεις και η εμπειρία που απέκτησαν, αφετέρου δε, να μην υπάρχει ποτέ μόνιμο προσωπικό που θα του μεταδώσουμε όσα κατέχουμε, ώστε να αναλάβει ευθύνες και να δημιουργηθεί μια διάδοχη κατάσταση.
- Σε πολλές περιπτώσεις, οι εργασίες της υπηρεσίας (διαχειριστικές μελέτες, δασικοί χάρτες, αντιπυρικά σχέδια, κ.λπ.) εκτελούνται πλέον από ιδιώτες συναδέλφους (κι εδώ μου είπε ο Γενικός Διευθυντής να μην προκαταλαμβάνω την άποψη των υπόλοιπων, παρόλο που εξέθεσα απλώς ένα δεδομένο). Αυτό σημαίνει ότι τα περισσότερα κεφάλαια διοχετεύονται στον ιδιωτικό τομέα, εμείς παραμένουμε πάντα ποινικά και πειθαρχικά υπόλογοι, ενώ ταυτόχρονα χάνουμε ακόμη κι αυτή την χαρά του να εφαρμόσουμε την επιστήμη που σπουδάσαμε, οργανωμένα κι ολοκληρωμένα, όπως θα έπρεπε. Δεν δαιμονοποιούμε τον ιδιωτικό τομέα, ούτε θεοποιούμε τον δημόσιο, αλλά ο καθένας έχει τον ρόλο του κι εδώ οι ρόλοι κοντεύουν να αντιστραφούν. Θέλουμε ή δεν θέλουμε τελικά μια λειτουργική και αποτελεσματική δημόσια διοίκηση;
- Έχουμε εκφέρει άποψη ως υπηρεσία για την δασοπυρόσβεση; Θεωρούμε ότι το παρόν σύστημα λειτουργεί επιτυχώς; Έχει συζητηθεί ποτέ η δημιουργία του ΔΑ.ΣΩ., αφού υπάρχει η δυνατότητα μετάταξης προσωπικού και μεταφοράς πιστώσεων; Πώς περιχαρακώθηκαν οι αρμοδιότητες των δασικών ως προς στην κατάσβεση, όπως μας είπατε, αν λάβουμε υπόψη τα διαλαμβανόμενα στο άρθρο 35 για τις υποστηρικτικές ομάδες, το οποίο παρεμπιπτόντως αποτελεί στο σύνολό του ακριβή αντιγραφή εγγράφου της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας που εκδόθηκε το 2008 (με αριθ. πρωτ. 4584/02-06-2008); Έχει σημασία αν μας βολεύει ή όχι η ιδέα ενός Δασικού Σώματος ή τι κρίνεται σκόπιμο να γίνει;
Όταν ήρθε η ώρα να μου απαντήσει ο κ. Γενικός, στην πραγματικότητα δεν μου απάντησε σε τίποτα. Ξεκίνησε τονίζοντας εμφατικά ότι ΔΙΑΦΩΝΕΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΜΑΖΙ ΜΟΥ (σε τι ακριβώς;) κι ότι αν ήθελα να βγω στο πεδίο για διαχειριστική μελέτη, θα μπορούσα να βγω για να βοηθήσω τον συνάδελφο ιδιώτη (!!). Ότι δεν είναι κακό να διαφωνούμε (η αντιμετώπιση αυτή όμως αποδεικνύει το αντίθετο) κι ότι ο ίδιος είναι υπηρεσιακός παράγοντας και όχι πολιτικός. Μου είπε ότι όπως όλοι, έτσι κι εκείνος έχει πολιτική θέση και ξέρει ποια είναι η δική μου (εύκολα συμπεράσματα και άνευ σημασίας). Να μην τον διακόπτω (αν και μόνο είχα σηκώσει το χέρι), ότι δεν γίνεται να κάνουμε διάλογο (παρόλο που γι’ αυτό κληθήκαμε εκεί) κι ότι πρέπει να προχωρήσουμε μπροστά (δηλαδή;;). Αναφερόμενος στην δασοπυρόσβεση είπε ότι ένα λάθος δεν διορθώνεται μ’ ένα άλλο (εννοώντας προφανώς την επιστροφή της αρμοδιότητας στην υπηρεσία, αν κι εγώ μίλησα για την δημιουργία Δασικού Σώματος) κι ότι δεν πρέπει να υποτιμώ το έργο μας (απεναντίας, υποστηρίζω ότι έχουμε και τις γνώσεις και τις ικανότητες). Το ξέρετε, με ρώτησε, ότι οι συνάδελφοί σας ανακουφίστηκαν που οι χάρτες έγιναν από ιδιωτικά γραφεία; (δεν το γνωρίζω, αλλά αν ισχύει το κατανοώ, αφενός γιατί πολλοί από τους συναδέλφους που διοριστήκαμε το μακρινό 2001 καλύψαμε ανάγκες άλλων τμημάτων, αφετέρου δε γιατί αντί το κράτος να οργανώσει την σύνταξη των χαρτών για το σύνολο της επικράτειας, κατά την διάρκεια των πολλών ετών που μεσολάβησαν από τον ν.998/79, περίμενε να μας την επιβάλλει εν τέλει μια μνημονιακή υποχρέωση, με την απαίτηση μάλιστα να ολοκληρωθεί ένα τόσο σπουδαίο έργο εντός ασφυκτικών προθεσμιών).
Κοινώς, με «επέπληξε» ο Γενικός Διευθυντής.. Μπορεί να με επέπληξε για την τοποθέτησή μου ενώπιον του Γενικού Γραμματέα που είπα ότι μια επαρκώς στελεχωμένη δασική υπηρεσία «θα έκανε την δουλειά» με τα μισά χρήματα ή για την τοποθέτησή μου στην τελευταία Γενική Συνέλευση της ΠΕΔΔΥ που είπα ότι βάσει όσων μας περιέγραψε εκεί, τότε εγώ μάλλον δουλεύω σε άλλη χώρα. Ίσως πάλι για τις 5-6 αναρτήσεις που έχω κάνει.. ποιος ξέρει; Πάντως, αφού «με μάλωσε» λες κι είχε προετοιμαστεί, επέτρεψε στον Διευθυντή Δασικών Έργων του ΥΠΕΝ που πήρε τον λόγο αμέσως μετά, να φωνάζει εξοργισμένος και να μου κουνάει το δάκτυλο, για να μου πει περίπου τα εξής.. «ΚΟΙΤΑ ΕΣΥ… τις ξέρουμε τις απόψεις σου… γατί απαξιώνεις τους δασικούς χάρτες… δεν το είπες, αλλά θα το πω εγώ για σένα.. είπες ότι η δουλειά του μελετητή ήταν σκουπίδι.. ΜΗ ΜΙΛΑΣ! η συνεργασία είναι το νόημα… τα τελείωσες τα υπομνήματα για τις ΕΠΕΑ; πόσα πρόδηλα απάντησες; άσε θα σου πω εγώ.. κανένα!.. μπορώ να απαντήσω, κ. Διευθυντά; ΟΧΙ!!». Μόνο όταν ολοκληρώθηκε αυτή η πολιτισμένη σκηνή, εδέησε να πει ο Γενικός Διευθυντής, μ’ ένα μειδίαμα θαρρείς, «να μην το γυρνάμε στο προσωπικό».. ενδεχομένως γιατί έτσι αναφώνησαν κάποια στιγμή μερικοί από τους συναδέλφους.
Αφού δεν μπόρεσα να απαντήσω εκείνη την ώρα λοιπόν, ας απαντήσω τώρα… Ποιος είπε ότι απαξιώνω τους χάρτες; γι’ αυτούς εργάζομαι κι εργαζόμαστε οι συνάδελφοι στα τμήματα δασικών χαρτογραφήσεων, κάθε μέρα, με προσοχή κι επιμέλεια. Ίσως δεν βολεύει τον «κ.» Διευθυντή Δασικών Έργων να θυμάται για τα εκατοντάδες πρόδηλα που έχουμε απαντήσει, τα εκατοντάδες υπομνήματα που έχουμε συντάξει για τις ΕΠΕΑ, για τα πιστοποιητικά χαρακτήρα εκτάσεων, τις αγωγές, την προβολή δικαιωμάτων του Ελληνικού Δημοσίου, τις αιτήσεις διόρθωσης στο Κτηματολόγιο, την αναμόρφωση των κυρωμένων χαρτών και τόσα άλλα που διαχειριζόμαστε. Ας έρθει να ρωτήσει τους πολίτες για το πώς τους εξυπηρετούμε και τους συναδέλφους ή τους δικηγόρους και μηχανικούς για το πώς συνεργαζόμαστε. Ας έρθει να δει τις γεωβάσεις που έχουμε δημιουργήσει όσον αφορά τις αναδασωτέες εκτάσεις (συμπεριλαμβανομένης της πληροφορίας περί πυρκαγιάς), τις πράξεις χαρακτηρισμού, τα παραχωρητήρια, τα νόμιμα ποιμνιοστάσια, τις εξαγορές, κλπ κι ας αναλογιστεί πόσο μεγάλο ρόλο έπαιξαν στην ποιότητα του δασικού χάρτη, αλλά και γενικότερα στην προστασία των εκτάσεων ή στην εξαγωγή συμπερασμάτων. Γεωβάσεις που είχαμε δημιουργήσει και στην συνέχεια δώσαμε για να τις πάρουμε πίσω ως μέρος των παραδοτέων.. Ας έρθει να δει την αλληλογραφία που πολλάκις έχουμε ανταλλάξει με το αρμόδιο Τμήμα Τοπογραφίας, Εποικισμού – Αναδασμού για την πληθώρα σφαλμάτων του ψηφιακού αρχείου της «ΑΓΡΟΓΗ Α.Ε.», με αποτέλεσμα να έχουμε εντοπίσει διαγράμματα που δεν είχαν συμπεριληφθεί ή εκατοντάδες κλήρους που λανθασμένα εμφανίζονταν ως αγνώστου ιδιοκτήτη ή διαθέσιμοι, ας θυμηθεί τις εκθέσεις που του αποστείλαμε με πάνω από 18.000 διορθώσεις των παραδοτέων εντός ελάχιστων μηνών, όπου εργαστήκαμε αφιερώνοντας προσωπικό χρόνο κι ενέργεια για να τα καταφέρουμε κι ας σκεφτεί συνδυαστικά με τα παραπάνω, πόσες δασικές εκτάσεις προστατεύσαμε έτσι ή πόσες περισσότερες θα ήταν οι αντιρρήσεις και πόσο κόπο και χρήματα γλίτωσαν οι συμπολίτες μας. Επιπλέον, ας σκεφτεί ποιον εκπροσωπεί τελικά και τι θα πει προϊστάμενος και διευθυντής. Γιατί τον αληθινό διευθυντή, αυτόν που χαίρεσαι να συνεργάζεσαι μαζί του, που έχει κύρος κι εμπνέει σεβασμό, τον φτιάχνει πάνω από όλα ο χαρακτήρας του κι όχι η θέση που κατέχει…
Αφού λοιπόν, μ’ έχουν κατατάξει σε μια δική τους κατηγορία, ανεπιθύμητη και αντιπαθής ως είμαι, θα τολμήσω να κάνω ακόμη κάποιες ερωτήσεις από τις πολλές που θα ήθελα να κάνω εκείνη την ημέρα:
- Ειπώθηκε ότι για να προβούμε σε μόνιμες προσλήψεις πρέπει να συνταχθεί πρώτα το οργανόγραμμα. Τι μας εμποδίζει τρία χρόνια τώρα από την πράξη νομοθετικού περιεχομένου για την υπαγωγή των υπηρεσιών στο ΥΠΕΝ;
- Πώς γίνεται να ρωτάμε για την στοχοθεσία και αντί για απάντηση να ακούμε αστεϊσμούς, λες και κάποιος άλλος είναι υπεύθυνος γι’ αυτήν; Συνιστά ή δεν συνιστά η στοχοθεσία βασική προϋπόθεση για την άσκηση δασικής πολιτικής;
- Ποιο είναι το όραμά μας για την Δασική Υπηρεσία και το δασικό κεφάλαιο αυτής της χώρας; Πώς μπορούμε να κρίνουμε την πορεία της ή την επιτυχία της αν δεν έχουμε ξεκάθαρο όραμα;
- Έχουμε συνειδητοποιήσει την τεράστια πληθώρα αρμοδιοτήτων μας και το πόσο εκτεθειμένοι είμαστε, καθώς ελλείψει προσωπικού, μέσων και πιστώσεων, υπάρχουν φορές που κάνουμε ό,τι μπορούμε και όχι όσα προβλέπονται;
- Αρκεί το προσωπικό έστω και για τον ενδελεχή έλεγχο των έργων κι εργασιών που δεν εκτελούνται από εμάς ή θεωρούμε ότι ο δειγματοληπτικός έλεγχος είναι αρκετός σε κάθε περίπτωση (που στην περίπτωση των χαρτών σίγουρα δεν ήταν);
- Τι να πρωτοθυμηθούμε από δηλώσεις υπουργών και γενικών γραμματέων για 500, 700, 1.200, κλπ, προσλήψεις; Σε μια ραδιοφωνική εκπομπή αναφέρθηκε η πρόσληψη 350 στελεχών. Πόσα στελέχη θα συνταξιοδοτηθούν ως τότε? Πότε θα γίνουν προσλήψεις δασοφυλάκων, οι οποίοι θα έπρεπε να είναι και οι πολυπληθέστεροι στην υπηρεσία; Αρκούν τα 79 άτομα που συμπεριλήφθηκαν στην 8Κ/2024 προκήρυξη ή συνεκτιμώντας τον ρυθμό των συνταξιοδοτήσεων, καταλήγουμε πάλι στον ίδιο παρονομαστή;
- Γιατί δεν έχουμε ακόμη προχωρήσει στις κρίσεις προϊσταμένων;
- Γιατί να τοποθετηθεί Γεωπόνος στην θέση προϊσταμένου του τμήματος Σχεδιασμού και Αξιολόγησης της Δασικής Πολιτικής; Όπως είπα και στην ίδια την τμηματάρχη όταν συστηθήκαμε στην συνάντηση, με το να διατυπώνω έναν τέτοιο προβληματισμό δεν σημαίνει ότι κρίνω συνολικά την ικανότητά της ως επιστήμονα ή την συνέπειά της ως υπαλλήλου, αφού δεν την γνωρίζω καν, απλά εκφράζω το αυτονόητο: θα μπορούσαν οι δασολόγοι να σχεδιάσουν Αγροτική Πολιτική;
- Δεν συσχετίζεται η έλλειψη προσωπικού και πιστώσεων με την έλλειψη διαχειριστικών μελετών σε κάποιες περιφερειακές ενότητες;
- Δεν κάηκαν δάση που βρίσκονταν υπό διαχείριση κι επομένως ίσως να μην αποτελεί μόνον η έλλειψη διαχείρισης τον κρίσιμο παράγοντα των ανεπιτυχών προσπαθειών δασοπυρόσβεσης;
- Πότε αναμένουμε το αναθεωρημένο ειδικό χωροταξικό πλαίσιο για τις ΑΠΕ; Έχουμε καταθέσει ή θα καταθέσουμε απόψεις και ποιες είναι αυτές;
- Γιατί θριαμβολογούμε για το Αντινέρο; Ακόμη κι αν δεν σταθούμε στα μεγάλα χρηματικά ποσά που δαπανήθηκαν (κόστος) και την εκτέλεση των εργασιών υπό πίεση χρόνου (ποιότητα), δεν είναι αλήθεια ότι πρόκειται απλώς για χρήματα που μας δόθηκαν από το Ταμείο Ανάκαμψης; Δεν ανακαλύψαμε τον τροχό, ούτε κάποια καινούρια μέθοδο διαχείρισης. Αντιθέτως, μάλλον ξεχάσαμε κι αυτά που ξέραμε. Η υπηρεσία ανέκαθεν εκτελούσε καλλιεργητικές υλοτομίες και καθαρισμούς, διάνοιγε ή συντηρούσε δρόμους και αντιπυρικές ζώνες, βάσει των κάθε φορά διαθέσιμων πιστώσεων. Δεν τελειώνει το Αντινέρο ΙΙΙ στις 31-12-2025 και δεν ολοκληρώνεται ο κύκλος του Ταμείου μέσα στο 2026, ενώ είναι αναπόφευκτο ότι θα προκύψει ξανά η ανάγκη για αυτές τις εργασίες;
- Δεν θα ήταν πιο οικονομική και αποτελεσματική η εκτέλεση έργων και εργασιών, από μια επαρκώς στελεχωμένη και επαρκώς χρηματοδοτούμενη δημόσια δασική υπηρεσία; Κι αν δεν έχουμε την υπηρεσία που αξίζουμε, πρέπει να υποκρινόμαστε και τους χαρούμενους από πάνω;;!!
Εν κατακλείδι, συνάδελφοι, φαντάζομαι ότι κανείς μας δεν περίμενε ποτέ θαύματα από την μια μέρα στην άλλη. Ωστόσο οι μέρες έγιναν πάρα πολλές και ΑΝ πιστεύουμε ότι ο κλάδος, η υπηρεσία και το περιβάλλον αντιμετωπίζουν προβλήματα, δεν ωφελεί κανέναν να μην το παραδεχόμαστε. Ναι.. δεν νομοθετούμε, ούτε ασκούμε Διοίκηση, είμαστε δημόσιοι υπάλληλοι που εφαρμόζουμε. Με το να έχουμε άποψη όμως και να προτείνουμε λύσεις δεν το παίζουμε έξυπνοι, ούτε υπερβαίνουμε τα όρια.. εκτελούμε το καθήκον μας ως επιστημονικό προσωπικό της χώρας. Με το να αναδεικνύουμε τα κακώς κείμενα, δεν σημαίνει ότι απαξιώνουμε όσα έχουμε ήδη καταφέρει, ούτε ότι γινόμαστε μηδενιστές.. γινόμαστε υπεύθυνοι απέναντι στην εργασία μας και στην κοινωνία που υπηρετούμε, διεκδικώντας ένα δίκαιο και λειτουργικό κράτος. Θα ήταν σπουδαίο εάν βρίσκαμε τρόπους να επικοινωνήσουμε ουσιαστικά μεταξύ μας, για μια πραγματικά ενιαία και ολοκληρωμένη διαχείριση των δασών μας. Άλλωστε, δεν είμαστε διεκπεραιωτές, συνάδελφοι.. είμαστε οι διαχειριστές και φύλακες ενός εκ των πολυτιμότερων αγαθών της ανθρώπινης ζωής…
♦♦♦
Categories: Απόψεις, Δασική Πολιτική, Δασική Υπηρεσία